Przedsionek piekła

Ależ ja czekałam na premierę tej powieści! Wszystko podpowiadało mi, że będzie to lektura idealnie trafiająca w mój gust i wcale się nie pomyliłam. Anna Bailey zaserwowała mi historię pełną emocji, zaskakującą i niebanalną, taką która trzyma w nieustannym napięciu.

Klimatyczna, skłaniająca do myślenia i z tajemnicą w tle. Jak można przejść obojętnie obok tak dobrze zapowiadającej się powieści? Autorka stworzyła stosunkowo kameralną, ale jednocześnie bogatą w rozbudowany krajobraz historię, która mocno wpływa na wyobraźnię czytelnika i niemal od pierwszych stron pobudza nasze szare komórki do intensywnego działania. Typowo amerykańska (ale w dobrym stylu!) stopniuje napięcie, które prowadzi nas do mocnego oraz zaskakującego finału.

Przenosimy się do Whistling Ridge, małego, malowniczego miasteczka w Górach Skalistych. W szczycie sezonu jest rajem dla turystów, ale poza nim - ulice cichną i pozostają dostępne tylko dla mieszkańców takich jak siedemnastoletnia Emma, która jest przekonana, że całe życie dopiero przed nią. Jednak pewnego dnia znika jej przyjaciółka a tajemnice zaczną się mnożyć w zaskakującym tempie. Ktoś czegoś nie powie, ktoś inny powie za dużo i tak na naszych oczach powstanie historia pełna ukrytych znaczeń.

Thriller, który wodzi za nos. Historia, która mrozi krew w żyłach. Miłość kontra zazdrość, tajemnice kontra ujawnienie prawdy. Czy Emma udowodni światu co stało się z Abi i kto jest odpowiedzialny za jej zniknięcie? Jestem pewna, że rozwiązanie zagadki porządnie Was zaskoczy, ale najpierw, tak jak ja, będziecie mile zaskoczeni rozsądnie poprowadzoną, wielowymiarową fabułą pełną niedomówień mieszkańców małego miasteczka. Na fabułę złoży się kilka obrazów pomniejszych dramatów, które otoczone będą mnóstwem emocji a dobrze skrojeni bohaterowie udowodnią, że doskonale potrafią manipulować otoczeniem.

"Przedsionek piekła" to klasyczny thriller w bardzo dobrym wykonaniu. Lektura klimatyczna, dająca do myślenia, wciągająca bez reszty. Anna Bailey bardzo miło mnie zaskoczyła a jej powieść wciągnęła mnie na całego, ale absolutnie nie żałuję, że zarwałam dla niej noc! Cudowny pomysł, jeszcze lepsze wykonanie, historia emocjonalna, miejscami nawet budząca lęk przed nieznanym z bohaterami, których los ani przez moment nie jest nam obojętny.

"Przedsionek piekła" to nie jest typowy thriller, którego nie rozróżniłabym spośród wielu innych, które przeczytałam.

Fabuła powieści opiera się na zaginięciu Abi, siedemnastoletniej mieszkance małego miasteczka Whistling Ridge, w którego centrum jest Pierwszy Kościół Baptysyczny. Anna Bailey w poszukiwania dziewczyny “nie zaangażowała” policji, bo na jej znalezieniu najbardziej zależy Emmie. Autorka długo nie pozwala odgadnąć, co stało się z Abi. W miasteczku każdy staje się podejrzanym, a wszyscy spośród tych, których czytelnikowi podsuwa Anna Bailey, mogliby mieć powód, żeby pozbyć się nastolatki.

Podczas lektury warto przyglądać się każdemu bohaterowi, zapamiętywać szczegóły i to, o czym mówią – wszystko może mieć znaczenie 🙂

Thriller "Przedsionek piekła" w dużej mierze opiera się na warstwie obyczajowej. Anna Bailey osadziła miejsce akcji w małej miejscowości, której społeczność rządzi się swoimi prawami. Nie mają one nic wspólnego z tolerancją, kobiety są podporządkowane mężczyznom, a niepodzielną władzę sprawuje pastor. Nawet słowa Pisma Świętego interpretowane są według potrzeb. Autorka wciągnie czytelnika w tę społeczność i nie wypuści z niej nawet, kiedy będzie już po lekturze.

Anna Bailey w oryginalny sposób skonstruowała bohaterów. Nie szukałam w nich pierwiastków dobra, bo na wierzch były wyciągane tylko złe strony. Nawet potencjalne ofiary budziły moją odrazę i niepokój. Klimat tej powieści jest duszny, gęsty i mroczny. Zło jest tu niemal namacalne, ale jednak nieuchwytne.

"Przedsionek piekła" to thriller, który przypadnie do gustu czytelnikom stawiającym na wyjątkowy klimat. Wątek małej społeczności został kapitalnie zrealizowany – jestem pełna uznania tym bardziej, że to debiut Autorki.

Wydaje się, że w maleńkich miasteczkach ludzie znają się na tyle dobrze, że nie ma tam miejsca na ukrywanie sekretów. Sąsiedzi zaglądają sobie bowiem przez okna, a każda sensacyjna wiadomość roznosi się po ulicach lotem błyskawicy. Ale w Whistling Ridge sytuacja wygląda nieco inaczej. Ludzie nie znają całej prawdy, nie wiedzą, co wydarzyło się tamtej nocy, nie mają pojęcia, gdzie podziała się Abi. Mogą tylko przypuszczać, snuć domysły, plotkować i siać zamęt…

Uwielbiam klimat małych, dusznych miejscowości. To idealna sceneria dla mrocznych, klimatycznych historii. „Przedsionek piekła” zdecydowanie jest jedną z takich opowieści. Kartki książki zdają się być pokryte lepkością tego miasteczka i obłudą mieszkańców. Życie od lat toczy się tym samym torem, a tym samym ludziom dalej dzieją się te same krzywdy. Choć są tak blisko Boga, a kościół odgrywa tak istotną rolę, nic i nikt nie może ich ochronić. Największe zagrożenie stanowią bowiem sami dla siebie. Bailey mniej i bardziej subtelnie pokazuje ludzką zgniliznę, najbardziej parszywe charaktery i najmroczniejsze pragnienia.

Bohaterzy jej powieści są w tym wszystkim tak okrutnie realistyczni, że można by odnieść wrażenie, iż autorka opisuje historię, która faktycznie się wydarzyła. W kreacji postaci tkwi wielka siła. Podążając za pisarką poznajemy kolejno mieszkańców miasteczka, z ich złymi decyzjami, ułomnościami, słabościami charakteru. Obserwujemy wielkie oczy ich strachów, toniemy w ich niespełnionych marzeniach i czujemy na sobie brudne pożądanie. Ta obyczajowo- psychologiczna strona książki zrobiła na mnie ogromne wrażenie. Kreacje bohaterów są niezwykle dopracowane i przekonujące. Łatwo się zatracić w ich życiu, na czas lektury zająć ich miejsce.

Uznanie należy się Bailey również w związku ze stworzeniem głębokiej i poruszającej fabuły. Istotną rolę, jak już wspomniałam, odgrywają w tej historii wątki obyczajowe, ale całość skupia się na wokół zaginięcia młodej kobiety. Próbujemy dowiedzieć się kim była, usiłujemy zrozumieć, co mogło się jej przydarzyć. Im lepiej poznajemy kolejnych bohaterów, tym większą winą ich obarczamy, choć wcale nie wiemy, co rzeczywiście miało miejsce. Autorka trzyma nas w niepewności praktycznie do samego końca. Każe nam domyślać się, kim są winni, a kim ofiary. Skłania nas do myślenia, snucia refleksji, delektowania się fabułą. A to wszystko jest tak zajmujące, że czasami poszukiwania Abi schodzą na dalszy plan.

Prawdę mówiąc spodziewałam się, że ta opowieść będzie miała mocniejszy wydźwięk kryminalny, że znajdę w niej więcej elementów charakterystycznych dla thrillera. Tymczasem odebrałam ją raczej jako historię obyczajową z takim mrocznym twistem. W żadnym razie mi to jednak nie przeszkadza, bo lektura naprawdę mnie poruszyła i trafiła w najgłębsze zakamarki serca i umysłu. Uwielbiam ten tytuł i na pewno będę długo o nim pamiętała.

Tym, co jednak najbardziej mnie urzekło, jest styl Bailey. Piękny, dojrzały, poetycki. Nie mogłam wyjść z podziwu. Często czytałam kilka razy te same fragmenty, żeby nacieszyć się opisywanymi scenami. Autorka lubuje się w uroczych porównaniach, jej narracja jest także odważna, nieco bezczelna. Fantastycznie się ją czyta.

Łatwo zachwycić się „Przedsionkiem piekła”. Nie dajcie się dłużej namawiać i sięgnijcie po tę powieść. Naprawdę warto.

Senne miasteczko gdzie bogobojnych uważa się za lepszych. Wiara definiuje, wiara wychowuje i karze. A pod płaszczykiem pobożności kryje się zgnilizna i rozkład.

To historia z tych, które nie są skomplikowane czy bardzo złożone, ale przez ogromny ładunek emocjonalny ciężko o nich zapomnieć. To co przytrafia się bohaterom wywołuje złość i bezsilność, a w dodatku uwiera, bo doskonale zdajemy sobie sprawę z tego, że takie rzeczy mogą się dziać obok nas. Rasizm, homofobia, dewocyzm, szowinizm. To tylko kilka grzechów, które za przyzwoleniem boga i czasem w jego imię, będą toczyć społeczność. Emocji nie zabraknie, jednak bliżej tej powieści do obyczaju niż thrillera. Trochę to zasługa rozbudowanej części dotyczącej codzienności mieszkańców, którzy stoją w obliczu tajemniczego zaginięcia. Jednak to dopiero czubek góry, a autorka z każdą stroną dokłada nam więcej brudu.

Myślę że jest to książka, o której będziemy pamiętać nawet jakiś czas po lekturze. Wciąga, przytłacza, wywołuje emocje. Nie jest to może łatwa powieść, ale nie sposób jej odmówić klimatu i dusznej atmosfery.

Czy małe miasteczko położone w Górach Skalistych może być bramą do piekła? Na pewno jest rajem dla spragnionych mocnych wrażeń turystów. Jednak dla rdzennych mieszkańców jest zamkniętym kręgiem, w którym skrzętnie się skrywa wszelkie tajemnice, aby nie wyszły poza ten obszar. Aby nikt nie jątrzył i nie chciał poznać prawdy. Czy jednak można w nieskończoność ukrywać prawdę?

Nastoletnia Emma zostawia swoją przyjaciółkę Abi na imprezie w lesie. Miała obawy, ale nic nie można robić na siłę. Jak się okazuje nazajutrz, Abi nie wróciła do domu. Ślad po niej zaginął. Kto mógł zrobić jej krzywdę? Była taką spokojną dziewczyną, jednak w domu przeżywała prawdziwe piekło. Dręczona przez ojca i nie mogąca znaleźć schronienia u matki. Może miała dość rodziny i uciekła? Ale nic z sobą nie zabrała. Dziwne. Z uwagi na to, iż śledztwo prowadzone przez policję wydaje się opieszałe, przyjaciółka rozpoczyna prywatne dochodzenie, rozpytuje znajomych i przyjaciół. Dociera do osady, w której zamieszkuje Cygan, którego też widziano z Abi. Wszyscy jej szukają, nawet brat Noah ma coś do ukrycia. Patrząc z boku, obserwując mieszkańców Whistling Ridge można odnieść wrażenie, że każdy miał powód, aby być podejrzanym w związku z zaginięciem nastolatki. Każdy coś ukrywa, kieruje celowo podejrzenia na innych, wprowadza chaos i poruszenie, tylko aby odwieść od siebie wszelkie podejrzenia. Nawet kazania pastora Pierwszego Kościoła Baptystycznego i dziwne zachowania wskazują, aby bliżej się jemu przyjrzeć …

Kto naprawdę stoi za zniknięciem Abi? Kiedy bliżej wnikniemy w głąb tej rodziny, w ich wzajemne relacje, ujrzymy obraz, o jakim nie mieliśmy pojęcia. Dowiemy się takich rzeczy, że długo będziemy zadawać sobie pytanie, dlaczego panowała taka zmowa milczenia, dlaczego nikt bliżej nie zainteresował się sytuacją tej rodziny. Być może pewnych zdarzeń można by uniknąć? Może nie miałaby miejsca dalsza przemoc fizyczna i psychiczna w tej rodzinie? Czasem powinno się wetknąć nos w nie swoje sprawy, można nie dopuścić do tragedii …. Trzeba przebić mur panującej znieczulicy i wystarczy spróbować po prostu, najzwyklej w świecie pomóc …

„Do lasu nie chodzi się po to, żeby znaleźć w nim siebie – mówi Samuel córce, gdy ta ma trzynaście lat. - Chodzi się po to, żeby siebie w nim zgubić. I trzeba to zrobić, inaczej las będzie wiedział, że nie jesteś jego częścią, i cię odrzuci”.

Co jest takiego w tej powieści, że warto po nią sięgnąć? Mnie od pierwszej strony uchwycił klimat opowieści, mroczny i ciężki, trudny do zniesienia. Ale intrygujący i pełen niepewności. Niedopowiedzeń. W powietrzu czuć zapach bólu i śmierci, zewsząd przenika nas aura tajemniczości i ponurości. W tej atmosferze przenikają się wzajemnie prawda z kłamstwem, toczą zaciętą walkę o zwycięstwo. Czy zawsze prawda zwycięży? Czy kłamstwo jest silniejsze i trudne do pokonania.

Autorka znakomicie wykreowała rysy bohaterów, każdy z nich ma coś do ukrycia, stara się za wszelką cenę odwrócić od siebie uwagę. Nie można postawić linii między bohaterami i podzielić ich na złych i dobrych. Warto się przyjrzeć bliżej postaci pastora oraz ojca Abigail, Samuela. Warto wnikliwie obserwować każdy ich ruch i gest, analizować każde wypowiedziane słowo. Oni na pewno odegrają istotną rolę w tej historii. Nie można stracić ich z oczu nawet na moment.

Przedsionek piekła to znakomity debiutancki thriller, który nie tylko ma ciekawą fabułę, ale wskazuje na ważne kwestie życiowe. Odmienność seksualna, rasizm, odrzucenie, wykorzystywanie seksualne, przemoc domowa. Te tematy są dokładnie poddane analizie na przykładzie małej, wyobcowanej i hermetycznie zamkniętej społeczności. Te sprawy nie mają prawa wyjść poza granice miasteczka, co sprawia, że czasami ludzie nie mogą liczyć na żadną pomoc. Są zdani sami na siebie.

Tę powieść czyta się z zapartym tchem, czując przenikającą zewsząd tajemnicę, czekamy na finał. Wydaje nam się, że sami doszliśmy do prawdy, ale nic bardziej mylnego. Emocje są do samego zakończenia, nieprzewidywalnego.

Polecam, przenikliwy i przerażający. Wzburzający jak spienione fale na oceanie … Warto popłynąć z nim pod nurt … Jakież emocje i wrażenia … Niesamowite ...

Uwielbiacie niecodzienne historie – to dobrze trafiliście. Zapraszam was do „Przedsionka piekła”. Tutaj każdy kłamie - zatajając prawdę. Mieszkańcy miasteczka nie mają czystych sumień. Są bardzo nieuprzejmi i niemili. Małe miasteczko skrywa tak wiele sekretów, że aż głowa pęka.

„Przedsionek piekła” to bardzo dobry debiut Anny Bailey. Jest adrenalina oraz dreszczyk niepewności co będzie dalej.

Miejsce akcji to tajemnicze miasteczko w górach Skalistych w Kolorado. Jego nazwę poznacie czytając.

Poznacie tajemniczego pastora Pierwszego Kościoła Baptystycznego. Lepiej się jemu przyjrzyjcie. Komu on służy? Bogu czy demonowi? Jakie kazania wygłasza? Czy mówi o miłości do bliźniego czy raczej o rasizmie?

17 letnia Abigail Blake po imprezie znika bez śladu. Nikt nie wie, gdzie ona jest. Tylko czy tak naprawdę nikt tego nie wie? Czy ktoś coś ukrywa w tej sprawie? Ojciec za wszelką cenę chce odnaleźć swoje dziecko. Musicie również poznać jej brata. Chłopak ma sporo za uszami. Jak ze zniknięciem Abi radzi sobie jej najlepsza przyjaciółka Emma? Co myśli o swojej zaginionej córce matka? Jak ona zareagowała na jej zniknięcie? Czy cały czas wierzy, że jeszcze zobaczy swoje dziecko żywe? Co tak naprawdę dzieje się w jej najbliższej rodzinie? Na te i wiele innych pytań odpowiedzi znajdziecie w powieści „Przedsionek piekła”.

Stresowałam się historią Abi. Nie byłam pewna czy uciekła z domu, popełniła samobójstwo lub czy została przez kogoś zamordowana. Za to co się stało obwiniałam jedną osobę. Jednak autorka dała mi pstryczka w nosek i pokazała, że bardzo się myliłam. Poznając kolejne fakty byłam bardzo przerażona.

Czy znacie takie miasteczka w których wszyscy się znają i wszystko o sobie wiedzą jednak dyskretnie ukrywają straszne informacje? Jeżeli nie – to zapraszam do lektury „Przedsionka piekła”. Poznacie bardzo dziwnych mieszkańców. Klimat rodem z serialu „Twin Peaks”. Oglądaliście? Co się stanie, gdy skrywane sekrety ujrzą światło dzienne? Kto tu tak naprawdę jest dobry a kto zły? Uwaga pozory mylą.

Bardzo mroczny i klimatyczny thriller z wieloma niewiadomymi.

Czy odgadniecie co tak naprawdę stało się z Abi przed poznaniem zakończenia?

Ciekawy debiut literacki. Tajemniczy klimat. Dziwni a nawet bardzo dziwni bohaterowie – można się ich bać. Akcja w granicach normy, czyli czytając nie będziecie się nudzili.

Uwaga puszka Pandory zostaje otwarta! Uważajcie na siebie.

„(…) To miejsce jest jak beczka prochu. Wystarczy jedna iskra – prawda o tym, co wydarzyło się tamtej nocy – by rozgorzała nienawiść i wybuchły wszystkie tłumione dotąd emocje. (…)”

Jeżeli uwielbiacie czytać thrillerowe debiuty to koniecznie musicie przeczytać „Przedsionek piekła”.

Polecam.

Kiedy przeczytałam opis powieści „Przedsionek piekła”, wiedziałam, że będę chciała ją przeczytać. Zazwyczaj sięgam po literaturę obyczajową, ale od zawsze pociągały mnie thrillery, szczególnie psychologiczne. Jakież było moje zaskoczenie, kiedy w powieści Bailey znalazłam oba te gatunki. Autorka zgrabnie połączyła elementy thrillera, kreśląc jednocześnie obraz małomiasteczkowego społeczeństwa. Tutaj każdy skrywa jakąś tajemnicę, a cztery ściany jego domu są niemym świadkiem zdarzeń, o których nie chce lub nie może mówić. Rodzinne dramaty, niewygodne sekrety, przemoc, wstyd wynikający z odmienności, wszystko to niczym niewygodna rysa, jest grzechem, jaki mają na sumieniu niektórzy mieszkańcy Whistling Ridge. Zwłaszcza że to właśnie grzech, zdaje się mieć tutaj dosyć niejednorodną definicję, którą ludzie dostosowują do własnego sumienia…

Czytając „Przedsionek piekła”, mamy wrażenie, jakbyśmy zanurzali się i niknęli pod taflą wody. Z każdej strony docierają do nas poszlaki, ale także wskazówki, które mogą ułatwić nam odpowiedź na pytanie: co się stało z Abi? Poczucie osaczenia, zaciskającego się na naszej szyi strachu, każe przewracać kolejną stronę. Chcemy wiedzieć. Choć w tej dosyć zawiłej konfiguracji, nadzieja zdaje się tym, co umarło w naszej świadomości jako pierwsze. Nikt nie ma pewności, a jednak każdy wie, że dziewczyna już nie wróci…

Poza samym pomysłem na fabułę, umiejętnością zaangażowania czytelnika i wzbudzenia w nim wszechogarniającego niepokoju, na uwagę zasługuje również konstrukcja postaci. Autorka poświęciła dużo pracy na drobiazgowe wykreowanie portretów psychologicznych bohaterów. Począwszy od byłego żołnierza, kobiety będącej ofiarą przemocy małżeńskiej, zagubionej nastolatki, a na chłopaku, odkrywającym swoją seksualność, żyjącym z piętnem narzuconym mu przez społeczeństwo, skończywszy.

Podsumowując:

Duszny klimat małego miasteczka. Tragedia rodzinna, którą żyje cała lokalna społeczność. Niewygodne tajemnice, które jedna po drugiej, zaczynają wychodzić na światło dzienne. Świetna kreacja psychologiczna postaci. Stanowczo mogę powiedzieć, że Bailey udało się mnie zaintrygować i wciągnąć w tę mroczną, niepokojącą grę, zmierzającą do odkrycia prawdy, a nawet kilku prawd… Przyznaję, że kiedy już wszystkie elementy układanki znalazły się na swoim miejscu, byłam zaskoczona, nie wszystko bowiem udało mi się wydedukować na podstawie subtelnych sugestii, podsuwanych przez autorkę podczas lektury. Dlatego też z całą pewnością mogę uznać „Przedsionek piekła” za udany debiut. Poruszający i trzymający w napięciu mariaż powieści obyczajowej z thrillerem psychologicznym. Polecam!