Prawdziwa narzeczona. Na niby. Tom 2

"Kłam­stwo za­czę­ło prze­pla­tać się z praw­dą. Rze­czy­wi­stość mie­sza­ła się z fik­cją. Rozum wal­czył z ser­cem. Aż w końcu po­łą­czy­ło nas to, czego naj­bar­dziej się oba­wia­li­śmy.(..)"

"Prawdziwa Narzeczona" to książka, która emocjami zaskakuje od pierwszych stron książki!

Conor i Olivia zakończyli umowę, a prawdziwe życie dopiero teraz pokazuje swoje pazurki, by ich zaskoczyć! Czy wyjdą cało z walki o szczęście? Czy los nie skrzywdził ich wystarczająco mocno w pierwszym tomie? Czy mają szansę na spokój? Tego Wam nie zdradzę, ale koniecznie przeczytajcie książkę, by znaleźć odpowiedzi na pytania!

" Fałszywa narzeczona" zakończeniem mnie powaliła i bardzo czekałam na drugi tom, by móc uwierzyć, że gdzieś tam wysoko zapisane jest wspólne życie Olivii i Conora! Początek książki ,,Prawdziwa Narzeczona" dokładnie wprowadził mnie w stan euforii, nie dlatego, że kwestia zakończenia pierwszego tomu rozwiązała się, lecz dlatego, że emocjami powaliła mnie na kolana, a to dało mi znak, że cała książka okaże się emocjonalną bombą i tak też było! Conor w tym tomie był zaskoczeniem, jego zmiana, dojrzałość sprawiły, że stał się moim ulubieńcem! Olivia natomiast nie miała łatwo, jej życie to pasmo niekończących się niewiadomych, ona cały czas toczy wewnętrzną walkę, w której nie ma wygranych, jest jedynie ból, który zawsze kogoś musi dotknąć bez względu na podjętą przez nią decyzję!

Autorka pokazała klasę, wprowadzając akcje na wyższy poziom, gdzie niewiadoma cały czas towarzyszy podczas czytania, gdy już myślałam, że nic mnie nie zaskoczy, będzie tylko sielankowo to zostałam sprowadzana na ziemię, jeśli chodzi o książkę "Prawdziwa Narzeczona" nic nie może być pewniakiem! Styl autorki bez zmian pozostaje jednym z moich ulubionych, przez książkę się płynie! Podsumowując, książka emocjonalnie jest zaskoczeniem, gdzie miłość nie idzie w parze ze szczęście, a walka i intrygi łączą się w emocjonalny wybuch, z którego ciężko się podnieść! Polecam!

Pamiętacie przebieg wydarzeń z "Fałszywej narzeczonej" od Wiktorii Lange? Dziś możemy przeczytać o tym co wydarzyło się dalej w życiu bohaterów. Czy ich historia dobiegła końca? A może finał pierwszego tomu był tylko wstępem do bardziej emocjonalnej opowieści?

Autorka snuje opowieść w typowo romantycznym stylu, mamy więc parę głównych bohaterów, którzy aktualnie są ze sobą dość mocno zwaśnieni oraz uczucie, które nie chce przestać wpływać na bicie ich serca. To prosta, lekka historia o drugich szansach, wybaczaniu a także uczeniu się na własnych błędach. Nie uciekniemy tutaj od dość schematycznej fabuły, ale nie jest to jednocześnie argument przeciw tej książce - wręcz przeciwnie, ponieważ możliwy do przewidzenia bieg wydarzeń koi nerw i pozwala po prostu czerpać radość z czytania książki.

Conor Miller dostał to czego oczekiwał a jego genialny układ został rozwiązany. Nie było nic ponad wpisane w to korzyści, więc dlaczego jego serce wciąż tęskni za Olivią? Czy wykazał się odwagą i tchórzostwem pozwalając odejść swojej fałszywej narzeczonej? W głowie Conora myśli nabierają zaskakującego tempa, ale łatwo można zrozumieć, że żałuje swoich działań i tęskni za Olivią. Polubiłam głównego bohatera i kibicowałam mu w drodze do zrozumienia swojego błędu, jednak wybranka jego serca niekoniecznie zdobyła moje uznanie. Stawiam na bohaterki bardziej dojrzałe emocjonalnie oraz zrównoważone, więc wiele zachowań Olivii wzbudzało moje mieszane uczucia, ale przeczytałam kontynuację ich losów do samego końca i nie miałam ochoty odkładać lektury.

Fabuła jest banalnie prosta i na próżno szukać w niej ukrytych znaczeń. Mamy na pierwszym planie romans, który przejmuje nad wszystkim kontrolę i tylko to się liczy. Trochę żałuję, że autorka nie pokusiła się o lepsze dopracowanie pobocznych wątków i nie wprowadziła dodatkowych wydarzeń co na pewno uwiarygodniłoby fabułę, ale czytając tylko to co otrzymałam mogę napisać, że bawiłam się sympatycznie i wybrałam lekturę w odpowiednim czasie - jako niezobowiązujący przerywnik pomiędzy innymi gatunkami.

"Prawdziwa narzeczona" to kontynuacja na poziomie wcześniejszego tomu - lekka, przyjemna, niezobowiązująca. To propozycja na leniwe popołudnie, kiedy mamy jedynie ochotę na przyjemny romans bez dodatkowych atrakcji. Wiktoria Lange pisze o drugich szansach, odkupieniu win a także zmianie nastawienia podyktowanej przez serce, czyli oto przed nami scenariusz pisany przez prawdziwe życie.

Pierwszy tom bardzo przypadł mi do gustu. Moja recenzje możecie przeczytać TU . Z niecierpliwością czekałam na ciąg dalszy i nie mogłam się doczekać, by poznać losy Olivii i Conora. Tom drugi jest w porównaniu do pierwszego mniejszy i muszę przyznać, że tom nie jest zły to trochę czegoś mu brakuje w porównaniu z pierwszym.

Oliwia miała lecieć z przyjacielem na wakacje. Telefon od kuzynki sprawił, że zrezygnowała z lotu. Gdyby poleciała wiemy co by się stało. Pamiętamy jak zakończył się tom pierwszy. Kiedy Honor odkrywa to próbuje naprawić swój błąd. Ale Olivia nie chce go słuchać. Jednak serce nie sługa i w pewnym momencie postanawia dać mu szansę. Czy będą razem? Jaką role w tym odegra Liam?

Conor popełnił błąd. Przestraszył się uczuć, jakimi obdarzyła go Olivia. Kiedy zrozumiał swój błąd okazało się, że jest za późno. Myśli, że Olivia zginęła w katastrofie. Kiedy okazuje się, że jednak nie poleciała jedzie do niej i próbuje naprawić swój błąd. Jest nieustępliwy , uparty i konsekwentnie próbuje przekonać dziewczynę do tego by mu dała szansę. Dopiero jak przyznaje się do swoich uczuć Olivia w końcu przestaje z nim walczyć. Czy udało mu się ją przekonać? Czy Olivia zaufa i da mu szanse?

Fabuła książki jest dużo spokojniejsza, mnie emocjonalna. Początkowo mamy przepychanki między Olivią a Conorem. On chce ja odzyskać ona się broni, mimo że go kocha. Jeśli chodzi o Conora to widać jak się starał, nie naciskał, próbował wyjaśnic ale dziewczyna nie dopuszczała go do słowa. Byłam na nią zła bo uparła się jak małe dziecko. Kocha go , serc ją bolało ale nie nie wybaczy mu bo nie i już. Nie próbowała go zrozumieć, nie dawała szansy na wyjaśnienie. Potem jedno wyznanie i już obrót o 180 stopni. Wysłuchała i dała mu szanse otworzyć się. To nie będzie słodka historia o miłości, nie spodziewajcie się scen erotycznych i pełnych uniesień chwil. Całość spokojna aż pojawi się ponownie Liam. Akcja wtedy nabiera rozpędu, a sam Liam ...no cóż, ten człowiek działał mi na nerwy od samego początku.

Książka napisana bardzo fajnym stylem literackim. Nie czujemy nudy, nie mamy wrażenie, że historia za szybko się skończyła. Plusem jest na pewno to, że brakuje niedociągnięć. Pierwszy tom i drugi jest napisana tak, że nie mamy jakichś przeskoków. Ciągłość zachowana. Całość lekka, przyjemna choć dużo spokojniejsza od przedniej części. Czy jest słabsza? Niekoniecznie słabsza ale odrobinę spokojniejsza, mniej emocjonująca przynajmniej według mnie. Polecam każdemu, kto chce dowiedzieć się dalszych losów tej dwójki.

🤎 RECENZJA PATRONACKA 🤎

"Po pro­stu uwa­żam, że każdy za­słu­gu­je na drugą szan­sę. Nie skre­ślaj kogoś wy­łącz­nie dla­te­go, że po­peł­nił błąd. Kie­dyś sama mo­żesz zna­leźć się na jego miej­scu".

"Mi­łość czę­sto by­wa­ła ślepa i po­zo­sta­wia­ła po sobie je­dy­nie źró­dło cier­pień".

"Zła­mał ci serce, jed­nak prę­dzej czy póź­niej po­skła­dasz je na nowo. Nie ob­wi­niaj sie­bie i po­sta­raj się prze­stać roz­pa­mię­ty­wać ból. Kiedy roz­dra­pu­jesz tę ranę, cier­pisz o wiele bar­dziej".

"Cza­sa­mi mi­łość nie wy­star­czy, by komuś wy­ba­czyć".

Czy mówiłyśmy Wam już, że uwielbiamy twórczość Wiktorii Lange? Jeżeli nie to tak właśnie jest! 😍

To by było na tyle. Nastąpił koniec. Olivia i Conor rozeszli się każde w swoją stronę. Padło wiele przykrych słów, które zraniły do żywego pozostawiając bardzo głęboki ślad. Czy uda im się zacząć żyć na nowo? Jaki wpływ będzie miał układ, który ze sobą zawarła ta para na ich najbliższą przyszłość? Czy uda im się o sobie zapomnieć?

"Zo­sta­łem we­ssa­ny w wir wy­da­rzeń z prze­szło­ści i po­now­nie spo­tka­łem się ze swoim we­wnętrz­nym dziec­kiem. Byłem tak samo bez­rad­ny jak kie­dyś. Nie po­tra­fi­łem prze­rwać swo­je­go cier­pie­nia. Wy­da­wa­ło mi się, że znowu sta­łem się mar­twy w środ­ku".

"Jesz­cze jakiś czas temu wy­da­wa­ło mi się, że oby­dwo­je wie­dzie­li­śmy, czego chce­my. My­li­łam się. Sta­łam się je­dy­nie prze­gra­nym pion­kiem w jego grze".

Autorka w tej historii pokazuje jak bardzo można żałować rzeczy, które się zrobiło a jest już za późno na ich naprawienie. Daje do myślenia czy nie warto czasami jednak schować dumy do kieszeni i wyciągnąć do drugiej osoby ręki na zgodę zanim będzie za późno? Zanim stanie się jakaś tragedia, która odbierze nam tą możliwość? W tej książce odnosimy wrażenie, że Conor w pewnym sensie zmężniał. Zamiast odpychać rady potrafi ich słuchać i wyciągać wnioski z lekcji jakie dostał od życia. W tym tomie nabiera nieco pokory i mimo, iż dalej zdarza mu się zrzucać winę na innych byle nie na siebie potrafi zastanowić się wpierw nim coś zrobi i nim z jego ust wyjdą słowa, których nie będzie w stanie już cofnąć nie mówiąc o czynach. Dowiadujemy się też więcej na temat jego przeszłości i obaw z niej wynikających. Pewne jest, że to co tu przeczytamy może poruszyć nie jedno serce. Jeżeli chodzi zaś o Olivię... Ooooojjjjjj... Ta cholera ❤️ dała nam popalić i to zdrowo... oczywiście rozumiemy, że mogły mieć na to wpływ pewne czynniki oraz, że została potraktowana w najgorszy z możliwych sposobów przez osobę, która stała się dla niej całym światem ale mimo to momentami odnosiłyśmy wrażenie, że jest w pewnym sensie niczym nastolatka, która za wszelką cenę chce zrobić komuś na złość mimo iż wewnętrzny głos mówi aby jednak odpuścić..

"Nie mia­łem wąt­pli­wo­ści, że ta ko­bie­ta za­wład­nę­ła całym moim świa­tem. Przy­cią­ga­ła mnie do sie­bie jak ma­gnes. Po­żą­da­łem jej. Jak żad­nej innej. Ba­lan­so­wa­łem na cien­kiej linii, ale nie za­mie­rza­łem się pod­dać".

"Po­zo­sta­ło mi wie­rzyć w jego słowa albo wciąż przed nim ucie­kać. To wszyst­ko było po­zba­wio­ne sensu. Oby­dwo­je mo­gli­śmy to­czyć tę grę przez całą wiecz­ność, ale wie­dzia­łam, że w końcu ktoś z nas bę­dzie mu­siał się pod­dać".

Wiktoria Lange stworzyła książkę w której przeplatają się rozmaite emocje wraz z problemami, które pokusimy się o stwierdzenie mogłyby dotyczyć każdego z nas. Według nas niektórzy będą mogli niemalże dosłownie postawić się w sytuacji bohaterów przypominając jaką decyzję podjęli gdy ta druga najważniejsza dla nas osoba zalazła im za skórę. Autorka daje nam do myślenia i pokazuje jak ważna jest szczerość wobec drugiego człowieka. Uświadamia co mogą spowodować nieporozumienia i niedomówienia oraz zatajanie przed innymi pewnych faktów. Dodatkowo będziecie mieli styczność z intrygą i niebezpieczeństwem jakie czai się aby dopaść bohaterów w najmniej spodziewanym momencie..

"– To, co jest tu i teraz, jest naj­waż­niej­sze. Nie warto roz­grze­by­wać prze­szło­ści, a w za­mian sku­pić się na pla­no­wa­niu przy­szło­ści."

"Życie bywa prze­wrot­ne. Pe­wien etap się koń­czy, a drugi za­czy­na. Nie chciał­bym za­brzmieć sztam­po­wo, nie­mniej wy, mło­dzi, nie­jed­no­krot­nie du­si­cie w sobie uczu­cia i po­dej­mu­je­cie de­cy­zje pod wpły­wem sil­nych emo­cji. Czę­sto koń­czy się to przy­sło­wio­wym fia­skiem."

Nie spodziewajcie się szalonej historii w której wszystko będzie gnało na złamanie karku. "Prawdziwa narzeczona" jest książką utrzymaną w dobrym tempie rozgrywającej się tu akcji. Nie jest za wolno ani za szybko. Jest w sam raz. Wszystko przebiega płynnie a za sprawą tego, że mimo wszystko cały czas coś się dzieje nie odnosimy poczucia znudzenia co wraz z kapitalnym stylem pisania autorki powoduje, że książka czytana jest w zastraszającym tempie. Uważamy natomiast, że wątek Avery mógł być przez chwilę bardziej pociągnięty dla dodania ognia historii 😉 Dodatkowym atutem zapewne będzie nieco wkradającej się do historii pikanterii za sprawą scen rozgrywanych pomiędzy bohaterami 😈 powiemy Wam, że to zadziwiające jak niektóre książki są w stanie pochłonąć nas bez reszty i udowodnić, że siła miłości może niemalże góry przenosić 😍 my byłyśmy nie raz wzruszone i jesteśmy bardzo zadowolone z lektury ❤️ polecamy i dodamy, że nie pogardziłybyśmy książką w której byłyby dalsze losy tej wybuchowej pary 🥰

"– Mi­łość po­tra­fi wiele znieść. Od­naj­du­ję w niej po­do­bień­stwa do hi­ma­la­izmu. Czło­wiek, który wy­zna­czył sobie cel, aby zdo­być upra­gnio­ny szczyt, po­dą­ża szla­kiem, gdzie staje oko w oko z wła­sny­mi sła­bo­ścia­mi. I choć nie jest to łatwe, a po dro­dze jest wiele prze­szkód, nie pod­da­je się, bo wie, że to, co jest na samej górze, wy­na­gro­dzi cały wy­si­łek z na­wiąz­ką."

"Prawdziwa narzeczona" to drugi tom cyklu Na Niby. Pierwsza część była świetna. Zakończyła się ona w takim momencie, że nie mogłam doczekać się kontynuacji. Autorka w tym tomie również zafunduje nam sporo wrażeń i emocji. Lektura wciąga już po kilku pierwszych stronach i do samego końca nie będziemy w stanie się od niej oderwać. W książce dzieje się naprawdę sporo, więc o nudzie podczas czytania nie ma mowy. Bohaterowie staną przed wieloma dylematami i będą musieli zmierzyć się nie tylko z tajemnicami, ale przede wszystkim z siłą własnych uczuć. Oboje mieli pewne oczekiwania, jednak żadne z nich nie przypuszczało w jakim kierunku pójdzie ich znajomość. Początkowo połączyła ich tylko umowa. Z czasem jednak ich relacja zaczęła nabierać rumieńców i do głosu zaczęły dochodzić uczucia, które nie sposób kontrolować. "Prawdziwa narzeczona" to pochłaniająca, emocjonująca historia, której przebiegu nie jesteśmy w stanie przewidzieć. Książka pełna niepewności, sekretów, niedomówień, ale też namiętności, uczuć, pożądania. Lektura, która pokazuje jak niezwykle ciężka jest walka między sercem, a rozumem. Jak trudno kontrolować siebie i swoje uczucia w obecności osoby, której pragniemy i bez której nie wyobrażamy sobie życia. Jak ważne jest, aby potrafić przyznać się do błędu i próbować go naprawić. Jak ciężko wybaczyć i ruszyć dalej. Jak cenne są osoby, które nas wspierają niezależnie od powodu. "Prawdziwa narzeczona" to bardzo dobra książka, która zapewniła mi sporą dawkę wrażeń i emocji. Polecam!

💓RECENZJA💓

Dziękuję @wydawnictwoniezwykle za egzemplarz do recenzji🥰

"Miłość potrafi wiele znieść. Odnajduję w niej podobieństwa do himalaizmu. Człowiek, który wyznaczył sobie cel, aby zdobyć upragniony szczyt, podąża szlakiem, gdzie staje oko w oko z własnymi słabościami. I choć nie jest to łatwe, a po drodze jest wiele przeszkód, nie poddaje się, bo wie, że to, co jest na samej górze, wynagrodzi cały wysiłek z nawiązką."

💓💓💓💓💓💓💓💓💓💓💓

Jest to drugi tom cyklu #naniby . Kto czytał pierwszy tom, ten wie, że umowa pomiędzy Olivią a Conorem dobiegła końca. Poprzednia część zakończyła się w takim momencie, że z niecierpliwością czekałam na kontynuację. No ale do rzeczy...

Po zakończeniu umowy i tragicznych wydarzeniach, jakie miały miejsce, Conor nie wie, co ze sobą zrobić. Zrozumiał, że Olivia jest jedyną kobietą, której pragnie. Kiedy okazuje się, że nie wszystko stracone i znów jest w zasięgu Jego rąk, wówczas postanawia udowodnić Jej, że popełnił błąd odpychając Ją od siebie.

💓 Czy ta para ma szansę na happy end?

Przyznam, że bardzo czekałam na tę książkę. Byłam rozbita po zakończeniu pierwszego tomu i głęboko wierzyłam, że autorka ma w rękawie jakieś ASy. Nie pomyliłam się!😁 W tej części również jest dużo pożądania, uczuć, namiętności. Jednak co ważniejsze, główny bohater zaczyna walczyć. Zrozumiał, gdzie popełnił błąd i za wszelką cenę stara się go naprawić. Olivia jednak do pewnego momentu jest nieugięta. No ale czy można walczyć z uczuciem, które rozrywa Nas od środka? Czy to w ogóle możliwe by uciszyć serce, gdy to rwie się do drugiej osoby?

No cóż... Ta relacja nie jest usłana różami. Zawsze powtarzam w takich sytuacjach, że życie również nie jest. Najpiękniejsza miłość to ta trudna. Takie jest moje zdanie i można się z Nim nie zgadzać.

Troszeczkę irytowała mnie momentami Olivia. Gdy Conor już dawał ewidentne znaki, że popełnił błąd, zdaje sobie z tego sprawę i chce Ją odzyskać to Ona była uparta jak nie wiem😅 No ale gdyby od razu uległa to nie byłoby tego, co działo się później...

Fabuła momentami lekko przewidywalna, jednak były sytuację, które wbijały mnie w fotel (a właściwie w łóżko😅). To właśnie między innymi dla tych sytuacji warto sięgnąć po tę serię. Wciągnie Was i nie będziecie wiedzieli kiedy, a będziecie przewijać ostatnia stronę.

Polecam! Sama chętnie sięgnę jeszcze po twórczość autorki❤

Drugi tom serii "Na niby" czyli "Prawdziwa narzeczona" od @[Adres usunięty] z @wydawnictwoniezwykle muszę to przyznać już na początku swojej opinii przez pierwsze około 100 stron troszkę mnie zawiodło. Zapytacie dlaczego? Otóż zachowanie obojga bohaterów na tych stu stronach nazwałabym ganianiem króliczka albo zabawą w kotka i myszkę. Niezaprzeczalne napięcie i chemia jaka mimo udawanej relacji połączyła Olivię i Connora i tutaj była widoczna jednak o ile mężczyzna szalał i stawał na głowie by odkupić swoje winy względem ukochanej o tyle kobieta mnie rozczarowała. Momentami zachowując się jak rozkapryszony dzieciak. Zaprzeczała sama sobie i swoim uczuciom. Na szczęście im dalej zagłębiałam się w fabule było już zdecydowanie lepiej.

Miłość rośnie wokół nas.... Chciałoby się zanucić. Jednak czy sielanka będzie trwać wiecznie? Postać prawnika Liama mimo że irytująca i działająca irracjonalnie, w mojej opinii dodała smaczku tej całej historii. Dzięki niemu "Prawdziwa narzeczona"nabrała lekko sensacyjno- kryminalnego wyrazu. Tak jak już wcześniej wspomniałam teraz dopiero się podziało i to zaskakująco, i intensywnie.

Olivia wpada w macki nieobliczalnego mężczyzny, wplątana w jego chorą intrygę musi zdecydować co jest dla niej najważniejsze. Czy spełni oczekiwania prawnika? Czy Connor odzyska wolność, a jeśli tak to jakim kosztem. I wreszcie jaką rolę w tym wszystkim odegra matka Olivii?

Czy odbudowaną naprędce relację od tak można wyrzucić do kosza jak rozwiązaną umowę? A może ta umowa nigdy nie straciła na ważności? Zakończenie "Prawdziwej narzeczonej" daje nadzieję na ciąg dalszy. A wy? Lubicie takie zakończenia? Czy może wolicie definitywny koniec bez konieczności czekania na kolejny tom?