Pozwól mi spłonąć

Addison to zwykła dziewczyna, która po ponownym ślubie matki postanawia się do niej wprowadzić. Nowy mąż kobiety ma syna. Mason to dosyć nietypowy badboy, z początku wzbudza w Addi lęk i może odrobinę obrzydzenia. Jednak gdy powoli zaczyna odkrywać tajemnice, które go otaczają, jej uczucia się zmieniają.

Jak mocno zraniony jest ten zagubiony chłopak? Cóż za mroczną przeszłość skrywa? Czy jest szansa wyrwać go z łap ciemności?

Książka wypełniona jest akcją, tajemnicami, ciętym językiem, kilogramami sarkazmu i świetnego humoru. A przy tym wszystkim pokazuje moc prawdziwego uczucia. Walka, którą stoczyła główna bohaterka o szczęście swoje i ukochanego, była bardzo wyboista i trudna. Czy udało się jej wytrwać i pokonać demony Masona?

Bardzo podobała mi się ta historia, pióro autorki jest niezwykle lekkie i przyjemne, dzięki czemu mimo dosyć ciężkiej tematyki, książkę czytało mi się z niesamowitą przyjemnością i prędkością.

Bardzo polecam, a sama z wielką ochotą sięgnę po inne książki pani Kasi.

Młodość, beztroskie chwile, wielkie plany na przyszłość i marzenia. Jednak jedna chwila, ułamek sekundy i boom — zmiana, której w żaden sposób nie możemy zmodyfikować. Na nic prośby, groźby, licytacje z Bogiem i składane daremne obietnice. Nikt nie ma takiej mocy, aby cofnąć czas i wpłynąć na swoje wybory. A życie z konsekwencjami naszych czynów jest bardzo trudne, bo przecież wybaczenie samemu sobie bywa niekiedy niemożliwe.

Dziewiętnastoletnia Addison Grey to dziewczyna o złotym sercu, sympatyczna, pomocna, ale w razie potrzeby doskonale potrafi pokazać pazurki i zadziorny charakterek. Do tej pory jej nastoletnie życie było poukładane i spokojne. Ślub matki, przeprowadzka do innego miasta i nowy dom wywrócił jej świat do góry nogami. A najbardziej winny tego był ON — Mason Hale, którego pierwszy raz zobaczyła na weselu i zdecydowanie daleko mu było w tym momencie do ideału. Od samego początku młody mężczyzna zastraszał i odstraszał od siebie Addison. Sprawiał wrażenie zbuntowanego i nieobliczalnego, dodatkowo większość swoich wybryków uzupełniał wszelakimi używkami i alkoholem. Otoczył się wysokim murem, przez który nikt nie może się przebić, mimo otaczających go wiernych przyjaciół. Choć są gotowi dla niego na wiele mimo lepszych i gorszych dni, to pomału tracą nad nim kontrolę. Addison początkowo stara się schodzić mu z drogi, choć mieszkanie pod jednym dachem wcale tego nie ułatwia. Jednak panna Grey w strategicznych momentach jako jedyna potrafiła mu się postawić i nie pozostając mu dłużną. Stopniowo, gdy dziewczyna zaznajamia się z nowym miejscem i poznaje nowych przyjaciół, odkrywa, że Mason nie zawsze taki był. Zmienił się nie do poznania kilka lat temu. Im bardziej ona chce odkryć sekret chłopaka, tym bardziej inni nabierają wody w usta. Czy Addison uda się poznać jego mroczną tajemnicę? Czy jej jako jedynej uda się do niego dotrzeć?

Muszę Wam powiedzieć, że „Pozwól mi spłonąć” naprawdę mnie urzekła i w pewnym sensie rozumiem Masona. Choć cała historia wydaje się delikatnie schematyczna, a temat zagubionego i obwiniającego się chłopaka, do którego dociera tylko ONA, której początkowo nie trawi, zdarza się dość często i to nie tylko w literaturze, to zdecydowanie wykreowane postacie Addison i Masona nie da się nie lubić. Oboje są dość złożeni, zwłaszcza on, który nosi w sobie tragiczne doświadczenia i bolące tajemnice. Oczywiście popełniają błędy i upadają. Mierzą się bezpośrednio i pośrednio z bólem straty, bezsilnością, ogromnym poczuciem winy i uzależnieniem. Wraz z każdą kolejną przerzuconą stroną widzimy, jak się zmieniają, jak Mason za sprawą Addison „budzi się” i dostrzega, jak bardzo pragnął ukarać samego siebie, karząc przy tym również najbliższych. Historia tej dwójki to opowieść o trudnej miłości, nałogu, walce z samym sobą, winie i wybaczeniu oraz o wielkiej sile i wytrwałości w walce o tę drugą najbliższą osobę. Jak najbardziej polecam.

Za możliwość poznania tej historii dziękuję Wydawnictwu Novae Res.

Addison to dobra dziewczyna, która wchodzi w dorosłość. Nie bez powodu matka pieszczotliwie nazywa ją cukiereczkiem, bo ona po prostu taka jest. Oczywiście potrafi pokazać pazurki, gdy sytuacja tego wymaga, jednak do tej pory jej życie było dość poukładane. Jednak gdy ją poznajemy znajduje się w samym środku wielkich zmian – przeprowadzka, nowa rodzina i zupełnie nieznane miasto – tak teraz wygląda jej rzeczywistość. I choć szybko zawiązuje przyjaźń z szaloną Nikki, to najbardziej istotną osobą, która staje na jej drodze jest jej przybrany brat…

Mason to dorosły mężczyzna, choć równie dobrze można określić go mianem zbuntowanego nastolatka – bo tak właśnie się zachowuje. Trudno go okiełznać, a wszystkie swoje problemy ucisza używkami, z którymi nie potrafi skończyć. Ma oddaną grupę przyjaciół, którzy tolerują jego wyskoki i niejednokrotnie wyciągali go z kłopotów. Przez swoje demony bywa trudny w obejściu, nieco agresywny i nie zyskuje sympatii. Nie ma w planie stosować także taryfy ulgowej dla Addison, zwłaszcza że, jak nikt inny, dziewczyna bezbłędnie trafia w jego czułe struny.

„Pozwól mi spłonąć” to propozycja dla lubiących literaturę new adult. Pomimo że nie znajdziemy w niej niczego odświeżającego dla nurtu, to powieść czyta się dobrze. Pomaga w tym także lekkie pióro Autorki, które płynnie prowadzi nas przez burzliwe losy głównych bohaterów. Smaku książce dodaje tajemnica co do powodów tak druzgocącego zachowania Masona, o których nikt nie chce zbyt wiele wspominać. Relacja postaci to hate-love, choć w tej wzajemnej niechęci od razu można odczuć iskry pojawiające się między Addison i Masonem. Dzięki kreacji młodego Hale`a Autorka porusza istotne tematy dotyczące trudnych zdarzeń, które mogą skutecznie trawić od środka i prowadzić do autodestrukcji. Nie ma tu zbędnych opisów, sama książka nie przytłacza objętością, dzięki czemu to idealna propozycja na jeden wieczór i z pewnością trafi do fanów gatunku. Choć mnie nie zachwyciła – zarówno z uwagi na schematyczność w kreacji fabuły i postaci, jak i małą emocjonalność (na co z pewnością wpływa ilość stron powieści). I tak jak lubię od czasu do czasu sięgnąć po młodzieżówki, bo w takich pozycjach też można znaleźć wiele wartościowych kwestii, tak ta historia kompletnie mnie do siebie nie przekonała. Jednak uważam, że najlepiej samemu wyrobić sobie na jej temat opinię.

Katarzyna Piątek, autorka romantycznych powieści, zaprasza nas w podróż ku sercowym rozterkom ludzi wchodzących w dorosłe życie. Nikt nie spodziewał się, że na ich drodze pojawi się tyle przeciwności a jednak, kiedy tylko nadarzyła się okazja - wszystko poszło w zupełnie odwrotnym od zamierzonego kierunku.

Nie nastawiałam się na nic, mając jedynie nadzieję, że lektura zapewni mi kilka chwil przyjemnego relaksu a jednak muszę przyznać, że czuję się miło zaskoczona pomysłem oraz wykonaniem. Sięgamy co prawda po opowieść mocno bazującą na klasycznych schematach, ale za to napisaną w ciekawy sposób i starającą się utrzymać bohaterów na racjonalnym torze. Sercowe rozterki, rodzinne dylematy a także przyszłe dojrzałe wybory zamykają się w jedną spójną całość, która dodatkowo otoczona została solidną porcją emocji.

Addison Grey ma zaledwie dziewiętnaście lat i powinna cieszyć się ostatnimi beztroskimi dniami a jednak aktualna sytuacja wcale nie jest dla niej najłatwiejsza. Drugi ślub matki wymusił na niej przeprowadzkę do Seattle a także poznanie swojego nowego, przyrodniego brata, z którym niekoniecznie złapała dobry kontakt. Mason Hale wydaje się coś ukrywać a ona nie spocznie, nim nie odkryje jego sekretu. Wówczas spojrzy na chłopaka w nowym świetle i okaże się, że wcale nie jest taki zły na jakiego się kreuje.

Motyw typowy, przyrodnie rodzeństwo, które darzy się nienawiścią. On robi wszystko, by ją od siebie odepchnąć, ona próbuje zbliżyć się za wszelką cenę. Dobrze się jednak na to patrzy, chętnie trzyma się kciuki za bohaterów, którzy wykreowani są w wiarygodny sposób. Tajemnica w tle, chociaż łatwa do odkrycia, również dodaje opowieści uroku, tym samym tworząc odpowiednie napięcie a sama chemia pomiędzy Addison a Masonem trafia w gusta romantycznych czytelników. Nie mogę więc narzekać na historię, która w pełni mnie oczarowała.

"Pozwól mi spłonąć" to zaskakująco dobrze napisana książka, która idealnie sprawdzi się jako popołudniowy relaks. Bawi, intryguje, nie pozostawia obojętnym na losy bohaterów. Jeśli lubicie ten motyw w literaturze młodzieżowej to potwierdzam, że Katarzyna Piątek naprawdę dobrze go poprowadziła serwując nam sympatyczną i pełną emocji lekturę, w której typowo życiowe problemy zderzają się z przyjemnym tajemniczym wątkiem, który polecam samemu rozpracować.

Książka, o której dziś Wam opowiem była bardzo długo przeze mnie wyczekiwana. Tak naprawdę miała być debiutem autorki, Katarzyna Piątek sporo się natrudziła, żeby historia Mansona i Addison ujrzała światło dzienne. Dzielnie jej dopingowałam i doglądałam niecierpliwie zacierając dłonie, aż w końcu to się stało. Jest to historia o dwójce młodych ludzi, ich problemach i walce z demonami. Życie bywa zaskakujące, związki się rozpadają, nowe zawierają, czasem towarzyszy im przeprowadzka i nowe znajomości. Nie na wszystko jest się gotowym, nieprzewidywalność wydarzeń kolejnego dnia jest czymś normalnym, jednak nie zawsze bywa tak drastyczne, czy mroczne. Wkraczanie w dorosłość może być dla niektórych zaskakujące, nie jest się w pełni dorosłym, a już ma się postawione pewne wymagania względem siebie i innych.

Główną bohaterką książki autorstwa Katarzyny piątek pod tytułem „Pozwól mi spłonąć” jest Addison Grey, to młoda, zaledwie dziewiętnastoletnia kobieta wkraczająca w dorosłość. Kończy szkołę średnią, a żeby tego było mało jej mama wychodzi za mąż, zamierza się też przeprowadzić do Seatlle, a ona razem z nią. Wiele wyzwań dla tak młodej osoby, zwłaszcza, że na miejscu czeka na nią brat. Matka dziewczyny wraz z mężem udają się w zasłużoną podróż poślubną, wic Addison zostaje w nowym domu, mieście z Mansonem Hale, człowiekiem, który na samym wstępie nie pała do niej sympatią. Dąży do tego, aby trzymała się od niego z daleka. Jest dla niej wrogi, nie zamierza jej niczego ułatwiać, zupełnie jakby chciał zamknąć się w swojej własnej skorupie. Co się za tym kryje? Kim naprawdę jest Manson i co sprawia, że tak się zachowuje? Z czym przyjdzie się mierzyć Addison? Czy uda jej się odkryć prawdę?

„Pozwól mi spłonąć” jest historią, która sprawi, że nie jedna czytelniczka spali się wewnątrz doszukując prawdy o głównym bohaterze. Manson jest człowiekiem, który gubi się we własnym życiu, cierpi i nie potrafi sobie poradzić z błędami przeszłości. Wykazuje zachowanie destrukcyjne nie zważając, że to sprawia problemy nie tylko jemu samemu, ale także każdemu, kto znajduje się w jego pobliżu. Katarzyna Piątek odważnie wprowadziła w powieść motyw uzależnienia, walki z nim i cierpienia, które nie pozwala na normalność. Chociaż Mason uparcie dążył do upadku, pojawiła się w jego życiu małą iskierka, która uparcie drążyła szczelinę w murze, którym się otoczył. Taka właśnie była dla niego Addison. To silna i uparta dziewczyna, która się nie poddaje. „Pozwól mi spłonąć” to emocjonująca książka, którą czyta się przyjemnie, pomimo ciężkości tematu, autorka poprowadziła go umiejętnie, nie w przytłaczający sposób. Droga na skróty nigdy nie jest odpowiednim rozwiązaniem, zamykanie się w sobie także. Autorka ukazuje także, że warto jest prosić, ale i także pozwolić innym na udzielenie sobie pomocy. Przecież przyjęcie jej w potrzebie nie jest takie trudne. Uzależnienie i zapatrzenie w samego siebie przynosi konsekwencje, na które musimy być przygotowani.

Jakie to może być uczucie, gdy musisz zmienić nie tylko otoczenie? O tym przekona się Addison na własnej skórze. Koniec szkoły, ślub matki, przeprowadzka i nowy brat. Tego jest sporo, a może nie?

Dziewiętnastoletnia Addison jeszcze ma wiele niespodzianek przed sobą. Matka z ojczymem zaraz po ślubie wyjeżdżają w podróż poślubną. Addison wraz z przybranym bratem zostają sami w domu. Ich relacje od pierwszej chwili nie są wcale takie udane.

Mason, dwudziestolatek, ponurak, zimny, niedostępny i zamknięty w sobie. Jego zachowanie jest nieodpowiedzialnie. Nadużywanie narkotyków i alkoholu to jego codzienność. Za to Addison, nie może patrzeć na to jak chłopak się stacza, upada na samo dno. Nie może pojąć dlaczego taki jest, co go spotkało, że stał się tym kim jest. Pragnie zaopiekować się chłopakiem mimo początkowej niechęci z jego strony. Ta dwójka nie wywarła na sobie pierwszego dobrego wrażenia, lecz z każdą kolejna kartką coś zaczyna się zmieniać, on się zmienia, patrzy inaczej i jakaś niewidzialna siła nie pozwala mu przejść obojętnie obok Addison.

Książkę bardzo lekko się czyta, styl przyjemny. Sporo zwrotów akcji. Bohaterowie młodzi i piękni. On cierpi, ona go ratuje. On zły, nie pozwala na zbliżenie się do siebie, ona pragnie podejść i przytulić. On ma tajemnice, ona pragnie dowiedzieć się jakie.

Historia o miłości, która rodzi się powoli, małymi kroczkami wkrada się do ich serc. Początki nie były kolorowe jednak od nienawiści do miłości jest jeden krok.

„Pozwól mi spłonąć” to historia chłopaka zagubionego przez wydarzenia z przeszłości.Zaznana krzywda i poczucie odpowiedzialności sprawia,że od środka płonie i wypala się.Jego zachowanie jest destrukcyjne nie tylko dla niego,ale dla otoczenia!Prowadzi go na skraj urwiska,by spaść i się już nie podnieść….będąc już na dnie potrzeba kogoś,by pomógł wstać i sprawić aby odkryć istotna prawde,która spowoduje zwrot akcji w odpowiednim kierunku.

To historia okupiona cierpieniem i uzależnieniem,by zapomnieć.Jest to także lektura o szansie na lepsza przeszłość.Dopiero wyjątkowa osoba sprawi,że pomoże mu wyjść z otchłani piekła,które sam sobie zgotował!

Addison jest dziewczyną nie uznająca drogi na skróty.Mimo młodego wieku chce poznać prawde i przyczynić się do zmiany w zachowaniu Masona.Nie jest to łatwe zadanie,gdy ta osoba tego nie chce.Silna osobowość i mocny charakter powoduje,że doprowadzi do upragnionego celu.

Rozwój wydarzeń,tajemnice oraz prawda,która była skrywana rozbudowało fabule czyniąc książkę interesujaca i niezwykle uczący,by nie iść droga na skróty.Wyrzuty sumienie nie powinny nas zabić,by niszczyć sobie życie.Trzeba rozmawiać,by wszystko wyjaśnić.Od tego są przyjaciele i najbliżsi chcący nam pomóc.

Powieść okupiona ważnym dla młodych osób tematem,czym jest uzależnienie i jego skutki…Pokazuje,że nie warto myśleć o sobie.Trzeba pomyśleć o przyszłości i życiu,które jest nam dane.Bo życie mamy tylko jedno!

Rewelacyjna historia,która z całego serca polecam📖

Te nie-rodzenstwo dało mi wiele emocji i wiele nieoczekiwanych wydarzeń.

Addison jest zmuszona do przeprowadzki przez ślub matki. A tam czeka na nią jej nowy brat, który jest buntownikiem. Ale Mason skrywa swoje sekrety i jest uzależniony przez żałobę. Skrywa się pod postacią niegrzecznego chłopca. I już od pierwszych chwil ta dwójka doprowadza się do złości.

Addison mimo drobnej osoby jest waleczna i pewna siebie. Nie poddaje się, mimo że nie raz kłody się pojawią. Mason, pomimo że pragnie dziewczynę do siebie zniechęcić, przyciąga go ona bardzo i tego uczucia boi się on najbardziej.

W książce mamy bohatera, który nie poradził sobie z żałobą najbliższych osób i przez obwinianie się jest uzależniony.

Więc w książce możemy spodziewać się ataków złości, gróźb, ataków, a również chęci samobójcze. Zdecydowanie zaskoczeniem w książce jest to ze bohaterka pragnie zaopiekować się bohaterem mimo wszystko, a łatwo nie będzie. Książka zawiera w sobie wiele emocji jak i uczuć. Autorka zagwarantowała mi wiele przeżyć przy czytaniu, bo książka wciąga od pierwszych stron i pomimo że mafii tu nie ma, znajdziemy mały świat dilerki. A swoją drogą postać Luki mnie bardzo zaciekawiła i przeczytałabym książkę o nim. Przyjemny styl autorki, który gwarantuje szybkie czytanie z rozdziału na rozdział. Do tego szalone bohaterki poboczne, które również polubiłam bardzo. I zwroty akcji, w które uwierzyć nie mogłam. Autorka sprawiła, że serce stanęło mi przy czytaniu i miałam ochotę wyć.

W tej książce poznajemy, że ryzyko o miłość zawsze się opłaca podjąć i być cierpliwym.