Pozornie bez winy

Zapraszam na recenzję dobrego kryminału autorstwa @[Adres usunięty]ska pt. "Pozornie bez winy".

Za egzemplarz dziękuję Wydawnictwu Oficynka

40 km od Wrocławia zostają znalezione zwłoki Alicji Łęckiej, młodej dziewczyny. Sprawę zbrodni bada podkomisarz Marcin Anders, który został odwołany z przymusowego urlopu. Jedzie do Sobótki, by pomóc miejscowej policji w śledztwie oraz sierżant Florianie Szulc. Nie jest łatwo prowadzić śledztwo w mieście, w którym wszyscy się znają. Tym bardziej, że dziennikarz Aleks, nie przepada za Marcinem i szuka zemsty. Giną kolejne ofiary...

Prokuratura naciska...

Pozornie każdy morderca jest bez winy, potrafi kłamać, manipulować, a prawda jest zawsze inna.

Kto stoi za tajemniczymi zabójstwami? Czy była to kobieta czy mężczyzna? Co łączy te zabójstwa ze sprawą zaginięć dwójki nastolatków, szczególnie zaginioną siostrą sierżant Szulc? Odpowiedzi znajdziecie w książce 😉❤️.

Dla mnie to jest bardzo dobry kryminał. Akcja toczy się szybko, w ciekawym miejscu pod Masywem Ślęży. Autorka jest laureatką konkursu na opowiadanie kryminalne w ramach MFK 2019 we Wrocławiu. Serdeczne gratulacje dla @[Adres usunięty]ska za udany debiut.

"Pozornie bez winy" to dobry kryminał, którego akcja toczy się sprawnie i dynamicznie. Podobał mi się bardzo duet prowadzony śledztwo - Anders & Szulc, którzy wprowadzają nie lada ożywienie i szczyptę dobrego humoru na kartach powieści.

Sama fabuła jest interesujaco poprowadzona i ciekawa.

Dobra rozrywka. Polecam!

Nadchodzi jesień, a za nią moje odwieczne pragnienie i mania czytanie powieści kryminalnych. Zaparzam największy kubek herbaty, dorzucam cytrynkę, chowam się pod kocyś obok śpiącego kocura i zasiadam do krwistych historii, które porządnie mnie rozgrzeją. Mam wrażenie, że taka nadchodząca trzecia pora roku, gdzie deszcz i chłód już nikomu nie są obce, zapowiada zdecydowanie #sezonzherbatą i kryminalnymi klimatami.

Znajdujemy się w Sobótce, małej miejscowości, ze swoimi mieszkańcami i takim lokalnym klimacie. Wszystkie takie kryminały są u mnie na pierwszym miejscu! To klimat, kóry jest nie do podrobienia i wprowadza nastrój, w którym nie wiadomo czy się już zacząć bać, czy jednak jeszcze zaczekać. Znaleziono tam zwłoki młodej kobiety, więc nasz komisarz Marcin Anders zostaje ściągnięty z urlopu, co jak możemy się domyśleć nie jest zadawalające dla naszego bohatera. Ma ON swoje sprawy na głowie i nie widzi mu się praca, wtedy kiedy potrzebuje odpoczynku. Kobietę jednak rozpoznaje sierżant Szulc, która również będzie prowadziła dochodzenie w tej sprawie.

Podoba mi się w książkach nawiązanie do sprawy sprzed lat. Autorka tutaj również zastosowała taki myk i uważam, że zrobiła prawdziwą bombę czytelniczą! Przyznaję się przede wszystkim, że musiałam sprawdzić, czymże jest Masyw Ślęży, okazało się, że administracyjnie jest to obszar przypisany do Dolnego Śląska, więc to moje rewiry! Już moje serce szalało z radości! Mało tego, fabuła trzyma w napięciu, nasze podejrzenia odnośnie winnego, oczywiście spalą na panewce, a to chyba najlepsza nagroda dla Czytelnika. Dodatkowo nacisk przez dziennikarzy, presję czasu i samego w sobie strachu, pozwala na zatopienie się w powieści bez końca!

Bohaterowie są prawdziwi aż do szpiku kości – kolejny plus! Nie mieliśmy tutaj mamej, które tylko marudziły, jakie to życie jest niesprawiedliwe, bo muszą iść do roboty. Robią to, co do nich należy, a sprawa wbrew pozorom, wcale nie jest taka prosta, jakby to się wydawało. Całość jest idealnie wykreowana, wszystko płynnie przechodzi między wydarzeniami, nie ma nudy i nie ma opisów długich i wlekących się niczym flaki z olejem – dla mnie to najważniejsze! A mimo to, nie ukrywam, że wątki humorystyczne były dla mnie zupełnie zaskakujące, ale dodające swoistego wydźwięku powieści.

Mam nadzieję, ze pani Paulina nadal będzie tworzyć, a ja ponownie będę mogła spotkać naszych dochodzeniowców i przekonać się, jakiego trupa trafią! 🙂

Kolejny bardzo udany debiut. "Pozornie bez winy" porywa od pierwszych stron, wciąga i od początku zaskakuje.

Autorka doskonale buduje napięcie, podrzuca nowe tropy, które odkrywają głęboko ukryte tajemnice ludzi zamieszkujących małą Sobótkę- na pierwszy rzut oka, niemające nic wspólnego z główną osią powieści. Miesza i intryguje, nie pozwala na odłożenie książki aż do końca.

Zbudowana podczas lektury pewność kto jest zabójcą, sypie się niczym domek z kart- co najmniej kilka razy. Zakończenie jest tak nieoczywiste a motyw zbrodni tak irracjonalny, że wbija po prostu w fotel i zostawia czytelnika w niemałym zaskoczeniu.

Pomysł na fabułę w moim odczuciu po prostu świetny, doskonale skonstruowany i poprowadzony, niezwykle intrygujący i pobudzający wyobraźnię.

Autorka niczego nie zostawiła przypadkowi, a napięcie, które rośnie z każdą stroną, zmusiło mnie do nieodkładania książki do momentu pochwytania mordercy. Przyznaję, dałam się zaskoczyć i takiego obrotu sprawy w życiu bym się nie spodziewała.

Bohaterowie są bardzo fajnie wykreowani, wzbudzają wiele emocji, łatwo ich polubić, ale i znienawidzić, gdy odkrywamy skrywane przez nich tajemnice.

Plastyczne opisy miejsc pozwalają łatwo wyobrazić sobie dane miejsce czy sytuację. Autorka doskonale oddała klimat małej miejscowości, w której każdy z każdym się zna lub jest w jakiś sposób spowinowacony.

Dialogi są nie wymuszone, dostosowane do sytuacji, momentami nawet zabawne (kilka razy parskłam niepohamowanym śmiechem), ale dzięki temu bardzo rozluźniają napięcie związane z główną osią historii.

Bardzo się cieszę, że "Pozornie bez winy" trafiło w moje ręce. Szczerze wierzę, że kolejna powieść pani Medyńskiej szybko trafi na rynek wydawniczy. Bardzo przypadł mi do gustu jej styl i lekkie pióro. Książka wciąga, buduje napięcie i zaskakuje. Wyzwala w czytelniku wiele emocji.

Bardzo, bardzo udany debiut. Serdecznie gratuluję.

Czy polecam?

Zdecydowanie, to ciekawa i wciągająca lektura na wieczór. Zagłębiając się w lekturę, przepadniecie w niej na kilka dobrych chwil.

POLECAM...

„-Moja mama zawsze mówiła, że lepiej mnie ubierać, niż karmić- powiedziała z pełnymi ustami sierżant.

-Gdzie ty to wszystko spalasz?

-W sypialni- palnęła Florianna. Marcin zamarł z filiżanką przy ustach. Dopiero po chwili dotarła do dziewczyny dwuznaczność tych słów. Jej oczy zrobiły się wielkie ze zdziwienia. – Boże, nie! Znaczy, nie o to mi chodziło, że w sypialni… robiąc… no wiesz co… Tylko że w sypialni mam worek treningowy i orbiterka.

-Mhm”.

💙💙💙

W małej miejscowości Sobótki zostaje znaleziona martwa dziewczyna. Podkomisarz Marcin Anders zostaje ściągnięty z urlopu i wysłany, by wraz z miejscową policją rozwiązać tę sprawę.

💙💙💙

„Pozornie bez winy” to książka autorstwa Pauliny Medyńskiej. Jest, to lekki kryminał trzymający w napięciu jednak niewywołujący dreszczy na skórze. Czy w takim razie nie spełnił ON moich oczekiwań?

Wręcz przeciwnie jestem pozytywnie zaskoczona. Nie spodziewałam się tak dobrze wykreowanych bohaterów ani tym bardziej że ich relacja, wzajemne przekomarzania oraz docinki dostarczą mi tyle rozrywki.

Jeśli zaś chodzi o fabułę to choć jak mówiłam, nie jest to mrożący krew w żyłach kryminał to sama zagadka, jak i intrygi towarzyszące zbrodnią opisanym w książce były absorbujące. Naprawdę nie mogłam się oderwać. Podobało mi się, że mimo iż teoretycznie domyślałam się, już po czasie kim jest, sprawca to jednak każda nowa informacja sprawiała, że już nie byłam taka pewna swego. To zdecydowanie był kolejny plus.

Ogólnie moje wrażenie o całej książce jest bardzo pozytywne. Uważam, że może się ona spodobać nie tylko fanom kryminałów. Autorka ma lekkie piórko i świetny styl. Z wielką, chęcią będę sięgać po kolejne jej dzieła, a póki co mogę z czystym sercem polecić wam tę pozycję.