Grace była świetnie zapowiadającą się wiolonczelistką. Jednak z powodu traumatycznego zdarzenia w trakcie studiów muzycznych nie jest w stanie grać publicznie.
Wiedzie spokojne życie w angielskim miasteczku, gdzie zajmuje się renowacją instrumentów.
Zakochana w Davidzie, z którym chce związać swoją przyszłość, jednak musi poczekać, aż mężczyzna rozwiedzie się ze swoją żoną.
Gdy David ratuje życie nieznajomej na peronie paryskiego metra i znajduje się w świetle reflektorów, na jaw wychodzi prawda o wszystkich związkach w jego życiu.
Zdruzgotana Grace pogrąża się w rozpaczy i rezygnuje ze wszystkiego, co istotne, także z marzenia o udziale w najważniejszym konkursie lutniczym na świecie.
Najbliżsi przyjaciele - czarujący skrzypek, który skrywa w sercu pewien sekret oraz Grace - zbuntowana nastolatka - robią wszystko, by jej pomóc.
Czy to wystarczy, żeby udało się jej pozbierać?
Elegancka i podnosząca na duchu jak klasyczna sonata z dodatkiem niezapomnianych, dziwacznych postaci. Wciągający i poruszający debiut.
- Catherine Isaac, autorka You Me Everything
Anstey Harris mieszka nad morzem w hrabstwie Kent w Anglii z mężem lutnikiem i dwoma psami. Uczy kreatywnego pisania w lokalnych szkołach oraz wykłada na Canterbury Christ Church University. W 2015 roku zdobyła nagrodę H.G. Wells Short Story Prize. Pożegnanie z Paryżem to jej debiut powieściowy.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii literatura piękna obca
Jaki klimat dominuje w powieści "Pożegnanie z Paryżem" autorstwa Anstey Harris?
"Pożegnanie z Paryżem" to poruszająca literatura piękna o podnoszącym na duchu charakterze, skupiona na procesie leczenia traumy i odzyskiwania pasji. Fabuła łączy w sobie elegancję muzyki klasycznej z realistycznym przedstawieniem kryzysu życiowego wywołanego bolesnym kłamstwem. Czytelnik znajdzie tu zarówno trudne konfrontacje z przeszłością, jak i ciepło płynące z bezinteresownej przyjaźni. To lektura o niespiesznym tempie, która celebruje drobne kroki ku odzyskaniu wewnętrznej równowagi.
Czy w książce znajdę szczegółowe opisy pracy lutnika i świata muzyki klasycznej?
Tak, autorka wzbogaciła fabułę o autentyczne detale dotyczące renowacji instrumentów smyczkowych oraz realiów życia profesjonalnej wiolonczelistki. Grace zajmuje się zawodowo naprawą instrumentów, co pozwala czytelnikowi poznać warsztat lutniczy od strony technicznej. Pasja muzyczna głównej bohaterki jest kluczowym elementem jej tożsamości, a przygotowania do konkursu stanowią istotną oś fabuły. Wiedza autorki, której mąż jest lutnikiem, przekłada się na wysoką wiarygodność wszystkich opisów rzemiosła.
W jakich lokalizacjach toczy się akcja tej konkretnej powieści?
Wydarzenia rozgrywają się naprzemiennie w spokojnym angielskim miasteczku w hrabstwie Kent oraz w tętniącym życiem Paryżu. Angielska prowincja stanowi tło dla codziennej pracy bohaterki w jej warsztacie, podczas gdy stolica Francji jest miejscem przełomowego incydentu w metrze. Kontrast między wyciszonym życiem na prowincji a głośnym medialnym skandalem w Paryżu buduje dynamikę całej opowieści. Te dwie lokalizacje mają fundamentalny wpływ na bolesną przemianę, jaką przechodzi Grace.
Dla jakiego typu czytelnika ta historia może nie być odpowiednia?
Powieść nie przypadnie do gustu osobom szukającym wartkiej akcji, dynamicznych zwrotów czy typowego, lekkiego romansu. Historia koncentruje się na wewnętrznych przeżyciach bohaterki i powolnym procesie wychodzenia z kryzysu, co wymaga od odbiorcy większego skupienia. Tematyka zdrady, oszustwa partnera oraz traumy powypadkowej może być zbyt obciążająca dla czytelników unikających trudniejszych motywów emocjonalnych. To książka skierowana do wielbicieli prozy psychologicznej, a nie sensacyjnych intryg.
Jakim stylem literackim posługuje się Anstey Harris w swoim debiucie?
Autorka operuje eleganckim i dojrzałym językiem, dbając o głęboką sferę emocjonalną wykreowanych postaci. Sposób budowania scen przypomina strukturę sonaty, co nadaje całej opowieści artystycznego sznytu i muzycznego rytmu. Harris unika literackich banałów, stawiając na kreację nieoczywistych, momentami dziwacznych, ale bardzo autentycznych bohaterów drugoplanowych. Stylistyka książki umiejętnie łączy melancholię z nadzieją, tworząc angażujący obraz walki o własną godność.
