Pozdrowienia z kosmosu

Czy można tak naprawdę wyjaśnić rzeczywistość w której żyjemy? Czy da się to zrobić w sposób obiektywny, nie posiłkując się różnymi systemami wierzeń, czy nawet własnymi emocjami? Czy mogą w tym pomóc odległe wymiary?

Niezależnie od tego, jakie mamy poglądy, jak sceptycznie jesteśmy nastawieni, jeśli chodzi o różne rewolucyjne poglądy i jak mocno stoimy na ziemi, to musimy przyznać, że są zdarzenia, które w niepojęty sposób składają się w spójną całość, nawet jeśli niekoniecznie ich źródło tkwi w racjonalizmie. Jednym z takich przykładów, może być objaśnienie tego co nas otacza, będące wynikiem channelingu. Wspomniany channeling jest umiejętnością nieznacznej zmiany świadomego skupienia w celu umożliwienia duchowej energii innej istoty (lub własnemu wyższemu ja) skomunikowania się. W ten sposób możemy czerpać wyjątkową wiedzę, niekiedy jako pierwsi mając do niej dostęp.

O wiedzy pochodzącej z kosmosu, o tym, jak żyć, jak tworzyć lepszy świat, jakich wyborów dokonywać, zajmująco pisze w swojej książce Mike Dooley, wraz z channelującą Tracy Farquhar. Książka pt. „Pozdrowienia z kosmosu”, to opublikowana nakładem Wydawnictwa Kobiecego pozycja z gatunku ezoteryka i parapsychologia, dla wszystkich czytelników o otwartych sercach i umysłach, pragnących rozwijać się i działać na rzecz wspólnego dobra. To również książka dla tych, którzy poszukują wskazówek, którzy zadają trudne pytania dotyczące tego, dokąd zmierza współczesny świat, dla tych, którzy wiedzą i czują więcej, wykraczając poza swoje ograniczenia i schematy.

Dooley przedstawia nam Franka, kolektyw ośmiu istot z planety oddalonej od Ziemi o miliardy lat świetlnych. I choć brzmi to niczym powieść science fiction, to wspomnianego Franka channeluje Farquhar, profesjonalna medium i nauczycielka rozwoju umiejętności parapsychicznych. Z nią i jej siostrą skontaktowała się grupa podróżników z galaktyki Macelonix, którzy – zgodnie z ich słowami – opracowali metodę przenoszenia duszy, która pozwoliła im odwiedzać inne światy. Książka opracowana przez Dooleya zawiera odpowiedzi tych oświeconych istot, a zarazem jest podstawą do zmiany, pozwalającą budować lepszą jakość życia.

Dla wielu osób już samo channelowanie oraz opowieść o istotach z odległej galaktyki będzie podstawa do zaprzestania lektury książki po przeczytaniu zaledwie paru stron. Tych bardziej wytrwałych zachęcam jednak, by dotrwali przynajmniej do pierwszej części książki, a właściwie do drugiej, stanowiącej kompendium wiedzy o Ziemi i jej mieszkańcach, tyle że z perspektywy Franka. Wspomniana pierwsza część opisuje natomiast historię planety, z której pochodzą Frank (mówimy o nim/nich w liczbie mnogiej), jej drogi do destrukcji oraz odrodzenia, które miało miejsce. Z kolei część trzecia daje nam możliwość poznania prawd uniwersalnych, odnoszących się do wszelkich form życia, nie tylko ziemian. Odpowiedzi na zadawane przez autora pytania dają nam do myślenia, stanowić mogą bodziec do głębokiej refleksji na temat dotychczasowego funkcjonowania zarówno społeczeństwa, jak i pojedynczej jednostki.

Ostatnie dwie części to droga prowadzająca może nie ku doskonałości, ale ku doskonaleniu się. Zarówno w kwestii budowania lepszego życia, jak i zadawania lepszych pytań, na które odpowiedzi mogą realnie zmienić nasza codzienność, a co więcej, wpłynąć na przyszłe pokolenia. Choć książka „Pozdrowienia z kosmosu” nie jest lekturą dla wszystkich, to warto – nawet przy całym naszym sceptycyzmie – zapoznać się z jej treścią. Chociażby po to, by dać się zaskoczyć celnością spostrzeżeń i słowami, które motywują nas do działania, które budzą w nas społecznika, które sprawiają, że chcemy stać się lepszym człowiekiem.

Jest to dobrze opracowana pozycja dla osób, które są zainteresowane kwestiami parapsychicznymi, duchowością  i dążeniem do doskonalenia. Z pewnością zainteresują się nią także ludzie, którzy pragną poznać odpowiedzi na tak nurtujące pytania, jak odwiedziny kosmitów lub kwestie związane z zatopieniem Atlantydy. Muszę zresztą przyznać, że te ostatnie były dla mnie w sumie najbardziej ciekawe.

Ogromnym plusem tej książki jest atmosfera mądrości i spokoju, która przebija się z niemal każdej strony. Widać, że istoty, z którymi rozmawiało medium mają ogromny zasób wiedzy i wiedzą, że konflikty oraz wojny nie prowadzą do niczego. Czytając opisy ich świata można dojść do wniosku, że idealny świat jednak istnieje...

Na [Adres usunięty] ta książka jest opisana jako literatura popularnonaukowa. Nie zgodzę się z tym. To pozycja ezoteryczna. Zdecydowałam się na jej lekturę z czystej ciekawości, by przekonać się, co autorzy mają mi do powiedzenia i przy okazji odpocząć chwilę od kryminałów.

Mamy tu rozmowy z Frankiem. Kim jest Frank - już tłumaczę. To kolektyw ośmiu wysoko rozwiniętych istot, które żyją w odległej galaktyce. Frank przemawia do Mike'a za pomocą Tracy, czyli medium.

Wiem, że to nie będzie książka dla każdego, bo nie wszyscy lubią taką tematykę, ale muszę powiedzieć, że dla mnie to było bardzo ciekawe przeżycie. Wyobraźcie sobie, że tam nad naszymi głowami żyją sobie jakieś istoty pozaziemskie. Nie chcielibyście przekonać się o tym, jak wygląda ich świat? Czym różni się od naszego? Bo ja bym chciała.

Z rozmów możemy przekonać się, jak wygląda wychowywanie dzieci, czy istnieje coś takiego jak religia czy ustrój społeczny. Możemy też poznać punkt widzenia Franka, jeśli chodzi o to, co dzieje się na naszej planecie.

Książkę czytało się szybko, dla mnie była czymś w rodzaju odskoczni od rzeczywistości. Jest napisana prostym językiem. Jeśli lubicie ezoteryczne klimaty, może to być książka dla Was. Ja co prawda nie czytam często takich publikacji, ale przyjemnie spędziłam przy niej czas. To było dla mnie coś nowego. Nie spotkałam się z czymś takim.

Hej, hej! Czytacie czasami książki typowo popularnonaukowe? Ja z chęcią po takie sięgam. Ostatnio raczej po te związane ze zwierzętami, ale nie mogłam odpuścić "Pozdrowień z kosmosu"!

Ta książka, tak szczerze mówiąc, jest raczej mało popularna, a uważam, że naprawdę jest godna uwagi. Dlatego zaraz Wam o niej więcej opowiem i mam nadzieję, że zachęcę do sięgnięcia po nią.

Muszę powiedzieć, że według mnie ta pozycja powinna znaleźć się w gatunku sci-fi, a nie w popularnonaukowym. Już tłumaczę dlaczego. Otóż, w "Pozdrowieniach z kosmosu" poznajemy dwóch bohaterów. Jeden z nich, za pośrednictwem drugiego porozumiewa się z odległymi istotami, które opowiadają o swoim świecie. Jakim cudem taka rozmowa jest prowadzona? No właśnie. Mike Dooley prowadzi rozmowy z Tracy Farquhar czyli medium.

Z tym rozmów z dziwnymi, odległymi istotami dowiadujemy się, które żyją w odległej galaktyce i przeszły przez to wszystko, przez co my w tej chwili przechodzimy i mogą nam podpowiedzieć jak sobie radzić. Bardzo nam też współczują. I serio, uważacie, że gdyby coś takiego istniało rzeczywiście, to byśmy zmagali się w tej chwili z globalnym ociepleniem, śmiertelnymi chorobami, itp? Przecież te superinteligentne istoty, które już przez to przeszły, powinny nam podpowiedzieć jak sobie z tym poradzić.

Więc no generalnie myślę, że to jedna wielka bzdura, a nie popularnonaukowa książka. Ktoś po prostu usiadł i wymyślił coś takiego. Dla mnie to taka książka nieco fantastyczna i nic poza tym, ale w sumie śmiało można powiedzieć, że nie jest niemożliwe to, że gdzieś tam w kosmosie, w innej galaktyce istnieje jakieś życie i to być może bliskie nam na tyle biologicznie i intelektualnie, abyśmy mogli się z nimi porozumieć. Natomiast przez medium? No ja w takie rzeczy nie wierzę, ale z chęcią poczytałam nie biorąc tego wszystkiego na poważnie.

Czy polecam? W zasadzie to tak, bo jest ciekawie napisana, ale tak, jak wspomniałam wyżej, nie traktując jej poważnie można po nią sięgnąć.

Wydawnictwu Kobiece serdecznie dziękuję za egzemplarz!