"Powszednia historia", debiutancka powieść Sebastiana Nowaka, opowiada o kilku pokoleniach Polaków na tle wielkich, historycznych przemian.
Od dziecka słyszała, że może być, kim tylko zechce. Tak więc Jana została architektką wnętrz i na stałe zamieszkała za granicą. Ludwik rozpoczyna właśnie pracę na uniwersytecie. Miał zaledwie kilkanaście lat, gdy osierocił go ojciec. Odtąd chłopak boryka się nie tylko ze stratą, ale i z kłopotami finansowymi. Krzysiek szybko zrozumiał, że jest nieco inny niż jego rówieśnicy. Jako gej od dawna mierzy się z niechęcią i niezrozumieniem, mimo to jednak stara się żyć na własnych zasadach. Wszyscy troje już niebawem spotkają się na ulicy jednego z dużych miast postkomunistycznej Europy...
"Możesz być, kim chcesz!" "Świat stoi przed tobą otworem!" "Ucz się i pracuj, pracuj, pracuj!" Znacie te frazesy? Z pewnością znają je wszyscy millenialsi. Słyszeli je niejednokrotnie od rodziców i dziadków, którzy całe swoje życie strawili na walce o byt i swoje niespełnione nadzieje przelali na dzieci. I poszły te dzieci w świat, a świat okazał się dziwnie oporny na porywy ambicji i odporny na owo mozolne kołatanie o sukces. Bo prawda jest taka, że ambicja, plan i dobre chęci nie zawsze wystarczają. Poza tym wchodząc w życie, nie jesteśmy białą, niezapisaną kartą. Dźwigamy bagaż doświadczeń nie tylko swoich własnych, ale i wcześniejszych pokoleń. I o tym właśnie jest ta książka.
"Powszednia historia" to powieść o młodych ludziach stawiających pierwsze kroki w samodzielnym życiu. Ma przewrotną formę, która już sama w sobie jest zachwycająca. Ona, on i przyjaciel gej? Może i tak, ale nie do końca. Romans? Odrobinę. Saga rodzinna? Raczej "antysaga"! Ponura opowieść o opresyjnej rzeczywistości? Jeśli nawet, to napisana z ogromnym poczuciem humoru. Jedno jest tutaj pewne: w "Powszedniej historii" można zatracić się bez pamięci.
Opinie o książce
„Był romans, nie ma romansu, a co pomiędzy? Sto lat marzeń o lepszym życiu, przekazywanych w sztafecie z pokolenia na pokolenie. Tą brawurową powieścią, w której czasy i osoby wirują jak na rozpędzonej karuzeli, Sebastian Nowak udowadnia, że historie o miłości wciąż potrafią pomieścić w sobie cały świat”.
Maciej Jakubowiak
„W Powszedniej historii Nowak pokazuje nam ludzi, którym życie bardziej się przydarza, niż spełnia, a mimo to do zdjęcia pozują dumnie, tak jak stoją. W dresie, na kacu, świeżo po zerwaniu. Ich opowieści z pozoru podobne są do wielu innych, ale opisane zostały wyjątkowo, z jedynym poczuciem humoru, który szanuję: absurdalnym, dosadnym, lecz życzliwym. Czytajcie tę książkę”.
Olga Hund
O autorze
Sebastian Nowak urodził się w 1991 roku. Pochodzi z Radomia. Od ponad dekady mieszka w Krakowie. Jest absolwentem filologii polskiej i kulturoznawstwa. Od kilku lat związany jest z Wydawnictwem Literackim. "Powszednia historia" to jego powieściowy debiut.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii literatura piękna polska
Jakiego rodzaju powieścią jest "Powszednia historia" Sebastiana Nowaka?
"Powszednia historia" to anty-saga rodzinna, która unika typowych schematów, skupiając się na losach kilku pokoleń w postkomunistycznej Europie. Autor zręcznie łączy wielką historię z elementami popkultury, tworząc złożony obraz rzeczywistości. Opowieść nie koncentruje się na jednym wydarzeniu, lecz na codziennych perypetiach bohaterów, które stają się pretekstem do głębszej refleksji nad życiem. Czytelnik może spodziewać się narracji pełnej niuansów, gdzie drobne obietnice szczęścia ścierają się z brutalną rzeczywistością.
Kim są główni bohaterowie "Powszedniej historii" i z jakimi wyzwaniami się mierzą?
Głównymi bohaterami są Jana, Ludwik i Krzysiek, reprezentujący różne ścieżki życiowe i dążenia. Jana, architektka wnętrz mieszkająca za granicą, próbuje odnaleźć się w nowej rzeczywistości. Ludwik, który stracił ojca w młodym wieku, szuka stabilności na uniwersytecie. Krzysiek, jako osoba należąca do grupy społecznej, która nie cieszy się szczególną przychylnością, stara się budować życie na własnych zasadach. Ich historie splatają się na ulicach dużego miasta, a łączy ich odwieczna chęć ucieczki i poszukiwanie sensu.
Jakie główne motywy i tematy są poruszane w tej powieści?
W "Powszedniej historii" Sebastian Nowak porusza szereg istotnych motywów, w tym poszukiwanie tożsamości, dążenie do szczęścia i konflikty między marzeniami a prozą życia. Kluczowym tematem jest również odwieczna chęć ucieczki, która napędza bohaterów przez pokolenia, prowadząc ich do miejskiego zgiełku. Autor ukazuje, jak wielka historia i kontekst społeczny wpływają na codzienne decyzje i losy jednostek, tworząc panoramę życia w dynamicznie zmieniającej się rzeczywistości. Powieść skłania do refleksji nad tym, jak przeszłość kształtuje teraźniejszość.
W jaki sposób powieść przedstawia życie w postkomunistycznej Europie?
Powieść Sebastiana Nowaka ukazuje życie w postkomunistycznej Europie przez pryzmat indywidualnych doświadczeń bohaterów, którzy próbują odnaleźć się w nowej rzeczywistości. Jest to tło dla ich poszukiwań stabilności, sensu i własnego miejsca w świecie, gdzie dawne ideały zderzają się z nowymi wyzwaniami. Autor z wrażliwością przedstawia miejski krajobraz, który staje się świadkiem ich radości i porażek. Książka oddaje atmosferę czasu, w którym pokolenia dziedziczą marzenia o lepszym życiu, często konfrontując się z trudną rzeczywistością transformacji.
Co wyróżnia styl pisarski Sebastiana Nowaka w "Powszedniej historii"?
Styl Sebastiana Nowaka wyróżnia się przede wszystkim absurdalnym, dosadnym, lecz jednocześnie życzliwym poczuciem humoru, które nadaje powieści unikalny charakter. Autor brawurowo prowadzi narrację, w której czasy i osoby wirują jak na rozpędzonej karuzeli, zachowując jednocześnie spójność i głębię. Jego pisarstwo jest wnikliwe i pełne trafnych obserwacji na temat ludzkiej natury i społecznych mechanizmów. Dzięki temu czytelnik doświadcza opowieści, która jest zarówno zabawna, jak i skłaniająca do przemyśleń, co czyni ją wyjątkową lekturą.
