Posłaniec

"To było złudzenie, splątany supeł lęków, oszustw, mrocznych walk o władzę, który... niemal wszystko zniszczył. Teraz rozplątywał się, rozwijał niczym rozkwitający kwiat jaśniejący nowymi możliwościami."

Trzeci tom i kolejne pozytywne wrażenie wywołane wspaniałą historią, dopracowaną w każdym szczególe, mocno wciągającą, chwytająca za serce, skłaniającą do przemyśleń i zadumy. Autorka pięknie połączyła dwie poprzednie powieści cyklu, w wielu aspektach nawiązując do nich, a jednocześnie tworząc coś zupełnie odmiennego, w fabule, jej umiejscowieniu, postawie bohaterów, klimacie i nastroju. Z przyjemnością śledzi się taki scenariusz wydarzeń, opisany lekkim i swobodnym stylem, wypełniony emocjami, ale również ciepłymi barwami. Świat znów zmienia swoje oblicze, nic nie jest dane na zawsze, o wartościowe rzeczy należy dbać, pielęgnować je, inaczej mogą wymknąć się spod kontroli, przybrać mroczny i niebezpieczny wydźwięk, nieodwracalnie zniszczyć to, co najcenniejsze w człowieku. Bez względu na wiek czytelnika, opisywana opowieść wciąga prawdziwością i szczerym przesłaniem. Mnóstwo fascynujących przygód, zaskakujących zwrotów akcji, interesującego rozwinięcia losów nowych i dotychczas poznanych sympatycznych postaci, inspirujących myśli o miłości, przyjaźni, bliskości, rodzinnych więzach, oddaniu, uczciwości, wierności i zaufaniu. Zajmująca lektura, świetnie się w niej odnajdujemy, dobra rozrywka z mocno zaskakującym zakończeniem.

Głównym bohaterem jest Matt, ciekawy świata i energiczny chłopiec, który sześć lat wcześniej przybył wraz z Widzącym do Wioski w poszukiwaniu akceptacji, zrozumienia, bezpieczeństwa, nowego domu i rodziny. Doskonale sprawdza się jako doręczyciel wiadomości, wędrując przez dziki Las, nie dla każdego otwierający swe mroczne ścieżki. W miarę dojrzewania, Matt odkrywa zaskakujący rodzaj mocy głęboko w nim tkwiącej. Trudno nad nią zapanować, zaczyna się od słabego wrażenia, które stopniowo rośnie w siłę i potęgę. Chłopak uczy się wykorzystywać ten niezwykły dar w słusznym celu. Jakie groźne i niebezpieczne pułapki czekają na Matta? Dlaczego umiejętności chłopca okazują się tak bardzo znaczące dla mieszkańców wioski? Jaką rolę odgrywa widzący więcej niż inni przywódca i zdolna hafciarka Kira? Skąd przemiana wsi, ze spokojnej oazy w miejsce wypełnione gniewem, wrogością, wręcz nienawiścią? Co sprawia, że wśród ludzi pojawia się tyle negatywnych myśli i egoistycznych uczuć? Gdzie leży granica przeciętności, mierności i mizerności? Do jakiego stopnia można wyrzec się własnego ja, wymienić głębię serca na rzeczy mało istotne i nieważne? Jak bardzo człowiek pozwoli omamić się przez materialne synonimy bogactwa, powierzchowność, złudzenie i nijakość? Czy wciąż musimy popełniać te same błędy, nie wyciągając konstruktywnych wniosków z poprzednich?

[Adres usunięty]