Porzucenie kota. Wspomnienie o ojcu

Haruki Murakami w swoim eseju „Porzucenie kota. Wspomnienie o ojcu” wraca do dziecięcych lat. Opowiada o wydarzeniach, które miały wpływ nie tylko na jego ojca, ale i na niego samego. To próba poradzenia sobie z traumą i demonami przeszłości.

Chiaki Murakami – ojciec pisarza był żołnierzem, którego życie potoczyło się nie tak, jak tego oczekiwał i aby znaleźć ukojenie zaczął pisać haiku.

Ciężko było mi czytać wyznanie Autora, w którym przyznaje, że przez większość życia miał poczucie, że ojciec jest nim rozczarowany, a ostatecznie ich więzi rozluźniły się na tyle, że na długie lata stracili kontakt.

Ta prywatna opowieść pokazuje nam jakie wydarzenia miały wpływ na to jakim człowiekiem stał się Murakami.

Dla mnie było to pierwsze spotkanie z wybitnym pisarzem i uważam, że znacznie więcej wyniosłabym z tego krótkiego eseju, gdybym wcześniej sięgnęła po którąś z jego powieści. Muszę jednak przyznać, że sam Autor mnie zaintrygował, a te niecałe osiemdziesiąt stron sprawiło, że mam ochotę sięgnąć po inne jego dzieła.

Bardzo spodobało mi się wydanie tej książki. Przez jej maleńki rozmiar (i nie mam tutaj na myśli tylko ilości stron) miałam wrażenie jakbym czytała pamiętnik Autora, a kolorowe ilustracje nadają wydaniu wyjątkowy charakter.

A jeśli chcecie się dowiedzieć, co stało się z tytułowym kotem to koniecznie sięgnijcie po tą pozycję.

𝚂𝚔𝚞­𝚝𝚎𝚔 𝚌𝚊ł­𝚔𝚘­𝚠𝚒­𝚌𝚒𝚎 𝚙𝚘­𝚌𝚑ł𝚊­𝚗𝚒𝚊 𝚙𝚛𝚣𝚢­𝚌𝚣𝚢­𝚗ę 𝚒 𝚘𝚍­𝚋𝚒𝚎­𝚛𝚊 𝚓𝚎𝚓 𝚖𝚘𝚌. 𝚆 𝚗𝚒𝚎­𝚔𝚝ó­𝚛𝚢𝚌𝚑 𝚠𝚢­𝚙𝚊𝚍­𝚔𝚊𝚌𝚑 𝚣𝚊­𝚋𝚒­𝚓𝚊 𝚝𝚘 𝚔𝚘𝚝𝚢, 𝚊 𝚠 𝚒𝚗­𝚗𝚢𝚌𝚑 𝚖𝚘ż𝚎 𝚣𝚊𝚋𝚒ć 𝚒 𝚌𝚣ł𝚘­𝚠𝚒𝚎𝚔𝚊.

🕊 'Porzucenie kota. Wspomnienie o ojcu' krytycy uważają za przysłowiowy klucz do zrozumienia wielu utworów Murakamiego. Ojcowie w jego książkach często są nieobecni, co najprawdopodobniej odzwierciedla samo życie pisarza. W tej niewielkiej książeczce zawarte są historie o dorastaniu, kotach, książkach jak i o IIWŚ.

🕊 Ta pozycja *zdecydowanie!* najbardziej była potrzebna samemu autorowi - wspomina, że nie wie jak bardzo ten esej zaciekawi czytelników. I szczerze? Dużo bym nie straciła jakbym go nie przeczytała.

🕊 Jednak sam styl pisania Murakamiego sprawia, że mógłby opublikować przepis na owsiankę i byłabym tak samo oczarowana *pewnie i w tym zasługa tłumaczki*. Bo on nie przedstawia suchych faktów klepanych jak wyuczoną formułkę w szkole.

🕊 Nie wiem dlaczego, ale ten utwór najbardziej przypominał mi intymny wpis do pamiętnika lub dziennika. Murakami porządkuje swoje myśli, wspomnienia i przemyślenia, które przepełnione są różnorakimi emocjami, ale na pierwszy plan przebija się jedna: smutek.

🕊 Trochę przeszkadzało mi to jak wiele razy wspominane są te same szczegóły, a na osiemdziesięciu stronach jest to nieco nużące.

🕊 Co do polskiego wydania, bardzo podobały mi się ilustracje Uli Pągowskiej.

Porzucenie kota. Wspomnienie o ojcu

Autor: Haruki Murakami

Wydawnictwo: Muza

biografia, autobiografia, pamiętnik

"...każdy z nas jest odpowiedzialny za czyny ...."

Moje pierwsze spotkanie z autorem i uważam za pozytywne. Emocje, które są, wyczuwalne w krótkim eseju o ojcu autora najbardziej zapadło mi w pamięć i do tej pory nie mogę o niej zapomnieć.

Jak traumy z dzieciństwa wpływają na nasze życie?

W krótkim eseju pisarz opowiada o swoim ojcu. W małej książeczce liczącej 80 str. przeplatanej ilustracjami oraz wierszami haiku napisanych przez ojca. Mimo małego formatu bardzo przyjemnie ją się czyta, jest pełna emocji, wspomnień, myślę, że niektórych może wzruszyć.

Wspomnienia o ojcu zaczyna się od "Porzucenie kota" i historii z nią związanej, która mnie bardzo poruszyła.

Przybliża nam również historię jego życia oraz czas wojny. Chociaż ojciec za każdym razem przeżył, nie wspominał wojny w domu, jednym z doświadczeń podzieli się jednak z synem, która go zaskoczyła i utkwiła w pamięci, nawet spowodowała traumę. Jak go to ukształtowało?

Opowiada też o swoim dzieciństwie, rodzinie i dorastaniu, pisaniu.

Relację między nimi uważam za skomplikowaną, również miało wpływ na jego twórczość. Wydaje mi się, że esejem próbował rozliczyć się z przeszłością. Chociaż uważam, że do końca nie pogodził się z sytuacją między nimi i prawdopodobnie pogodzili się to i tak cała sytuacja tkwi nadal w nim.

Chaos i emocje tymi słowami możemy określić myśli i wspomnienia przelane na kartki.

Wszystkiego się jednak nie dowiemy, bo co zrobić jak autor sam tego nie wie.

Co by było, gdyby.....

Warto na chwilę się zatrzymać i zastanowić się .....

Książka z przesłaniem, nad którym warto się zastanowić.

Książka stanowiąca wyjaśnienia i możliwość zrozumienia jego innych utworów.

Ciekawa i zaskakując. Współpraca z wydawnictwem Muza. Dziękuję.

Polecam serdecznie :)

Książka naprawdę nie jest obszerna, lecz zawiera niezwykle wartościową treść. Autor wspomina ojca, opowiada o życiu oraz o ich wzajemnych relacjach. Świetnie wplecione są wątki zwierzęce, bo autor w szczególności uwielbiał koty. Książka ta zmusza do refleksji i skłania także do zastanowienia się nad własnymi czynami. Po przeczytaniu przez długi czas nie da się o niej zapomnieć. Napisana świetnym językiem, obfituje w wiele metafor. Książeczka doskonale nadaje się na prezent. Bardzo serdecznie polecam!