Porażony życiem. Jak wyjechać z piekła

[Współpraca reklamowa] Wydawnictwo Otwarte

Rafał Miszkiel to osoba niepełnosprawna od 2013 roku. Jego pasją jest sport. Trenuje na siłowni. Kocha również podróże. Był już jako osoba niepełnosprawna na Morskim Oku, ale również w paru krajach za granicą tj. Anglia, Chorwacja, Czechy. Czego nie lubi? Nudy.

Książka zaczyna się od wyjaśnienia jak doszło do tego, że Rafał nie miał czucia w nogach i została mu amputowana prawa ręka. Autorka opisuje jego życie w szkole podstawowej i gimnazjum, gdzie nie był lubiany. Nie miał raczej kolegów i koleżanek. Pochodził z dobrej, katolickiej rodzinnej, w której pilnowano dyscypliny. Jako młody chłopak zaczął się buntować, zarówno w domu, jak w szkole. Gdy rozpoczął naukę w technikum, było trochę lepiej. Najpierw było to technikum informacyjne, później mundurowe, w końcu gastronomiczne. Zaczął umawiać się na randki. Na jednej z imprez odkrył, że jego dziewczyna go zdradza. To był powód jego próby samobójczej. Wszedł na słup wysokiego napięcia, z którego spada, gdy zostaje porażony prądem.

Szokująca diagnoza i walka lekarzy i rodziców o jego życie i zdrowie. Później rehabilitacja i walka do odzyskania częściowej sprawności. W końcu przyszedł czas powrotu do domu, który napawał go ogromnym lękiem. Od teraz zaczęła się nauka wszystkiego od nowa. Nawet załatwianie swoich potrzeb, było dla niego wyzwaniem. Nauczył się jednak słuchać swojego organizmu i z czasem opanował wszystko. Pierwsze podróże pociągiem, wycieczki zagraniczne, pierwsza wizyta na strzelnicy czy skok spadochronem.

Rafał zaczyna zdobywać popularność na youtube, poprzez nakręcanie filmików, opowiadających życie w niepełnosprawności. Polecam by zajrzeć na jego profil mrocznykikut.

W książce znajdują się wywiady z osobami, które w jakiś sposób miały kontakt z Rafałem. Możemy z nich dowiedzieć wielu fachowych informacji odnoście niepełnosprawności.

Książka została napisana przez Ewę Raczyńską, dziennikarkę, która pisze o ludziach doświadczonych przez los, ale takich, które mogą zmienić świat na lepsze. I myślę, że Rafał właśnie taką postacią jest.

Opis życia Rafała od czasów jego dzieciństwa do chwili obecnej czyta się bardzo szybko. Nie wiem nawet kiedy doszłam do ostatniej strony. Książka ukazuje, ze nie ma w życiu rzeczy niemożliwych i że warto zwalczyć o siebie. Że można pokonać własne słabości i lęki i dążyć do realizacji swoich marzeń.

Książka nie jest łatwa ze względu na temat jaki porusza, ale daje nadzieje, że uporem można zdziałać wiele. Polecam!

Suwałki. Maj - rok 2013. Rafał wraz ze swoją dziewczyną idą na imprezę. Nie wie jeszcze, że o własnych nogach już z niej nie wróci…

Szpital, rehabilitacje, proteza, wózek… jego drugie życie właśnie się zaczyna. Ciągła walka z przeciwnościami, walka ze swoimi słabościami, ze swoim ciałem i możliwościami. Metodą prób i błędów pokonuje dotychczasowe stereotypy, że na wózku to już nic nie może. Co rusz wyznacza sobie nowe cele i sukcesywnie je realizuje. Nie poddaje się, choć nie zawsze jest kolorowo.

Kto z nas leciał szybowcem, zaliczył kurs pozwolenia na broń? Kto skoczył ze spadochronem czy leciał w tunelu aerodynamicznym? Ja i zdecydowanie większość z nas nie. Michał owszem – na wózku, bez ręki. Udowodnił, że da się. Trzeba tylko chcieć. Blokada istnieje tylko w naszej głowie. Nie poddawaj się. Jak się przewrócisz to wstań. Silniejszy.

„Ludzie często wielu rzeczy się nie podejmują tylko dlatego, że ktoś im powie, że tego nie potrafią. Ale ograniczenia są tylko w naszych głowach. (…) Nie słuchajcie tych, którzy mówią, że nie dacie rady, bo oni zniszczą wasze życie”.

W trakcie lektury zrobiłam sobie mały research i odwiedziłam jego profil na Instagramie i Tik Toku. Ileż tam się dzieje… Jestem pełna podziwu i szacunku do @mrocznykikut

Jednak taka mała dygresja, która cały czas siedziała mi w głowie podczas lektury. W swojej autobiografii Michał docenia pomoc wielu ludzi: fizjoterapeuty, kolegi, który pomógł w znalezieniu pracy czy pary, która zaprosiła go na kilka dni do Anglii. Zabrakło mi tylko w niej podziękowania dla rodziców, którym na pewno było ciężko odnaleźć się w nowej rzeczywistości, a którzy zapewne robili wszystko, aby ich syn mógł wyjechać z piekła.

@kadrowa_czyta

Rafał Miszkiel miał niecałe 20 lat, kiedy życie go przytłoczyło, nawarstwiające się problemy oraz problemy w związku sprawiły, że młody chłopak, mający całe życie przed sobą próbował targnąć się na swoje życie. Jak sam opowiada, to był impuls, który sprawił, że w jednej chwili wspinał się na słup wysokiego napięcia i chwytał za przewód elektroenergetyczny, a w drugiej jechał karetką, której ekipa walczyła o jego życie. Lekarze bezradnie rozkładali nad nim ręce nie dając mu większych szans na samodzielne funkcjonowanie. Jednak on pokazał im, jak bardzo się mylili.

O tym właśnie jest książka „Porażony życiem”. To nie tylko opowieść o trudnym życiu osoby zmagającej się z niepełnosprawnością ruchową, ale przede wszystkim o tym, że warto walczyć z samym sobą i ze swoimi słabościami. Nie poddawać się, nawet jeśli inni mówią, że to niemożliwe, że nie warto. Satysfakcja z osiągnięcia swoich nawet najmniejszych celów będzie wtedy najwspanialszym uczuciem, jakie można poczuć.

Rafał Miszkiel w swojej biografii przedstawia trudną drogę. Opisuje swoje życie przed wypadkiem, a także drogę przez powypadkowe piekło. Jednak najważniejsze, na co zwraca uwagę, to wszystkie trudności, z którymi spotykają się osoby niepełnosprawne, zwłaszcza niepełnosprawne ruchowo. Porównuje i analizuje dostosowanie miejsc powszechnego i codziennego użytku, jak chociażby komunikacja miejska, PKP, galerie, lotniska itp. Mimo iż można zauważyć, że zdecydowanie większą wagę przykłada się, aby w miastach było jak najwięcej udogodnień, to i tak jeszcze długa droga do tego, aby faktycznie osoby niepełnosprawne ruchowo czuły się dobrze i mogły swobodnie się poruszać bez względu na miejsce, w którym przyjdzie im się znaleźć.

Rafał jako youtuber poruszał problemy osób z niepełnosprawnością i ich codziennym życiem właśnie na swoim przykładzie. To też pomogło poznać mu osoby, dzięki którym mógł krok po kroku pokonywać swoje słabości i realizować swoje marzenia.

W książce został również poruszony bardzo delikatny, a zarazem kontrowersyjny temat seksualności osób niepełnosprawnych. Wiele osób myśli, że osoby niepełnosprawne ruchowo nie mają potrzeb seksualnych, a także nie są w stanie współżyć. Ta pozycja pokazuje, że jest zupełnie inaczej.

Gdybym miała ogólnie podsumować tę biografię, to śmiało mogę napisać, że zdecydowanie jest warta poświęcenia jej swojego czasu. Poza tym, że szybko i przyjemnie się ją czyta, to jeszcze otrzymujemy z niej ogrom ważnych i przydatnych informacji na temat codziennego funkcjonowania osób z niepełnosprawnościami, a także poznajemy historię młodego człowieka, który wykorzystał drugą szansę otrzymaną od losu.

Majówka. Działka za miastem. Grill. Spotkanie ze znajomymi. Dzień jak jeden z wielu. Jednak dla Rafała to dzień, w którym jego dotychczasowe życie się skończyło, a zaczęło nowe. Życie jako osoba niepełnosprawna.

Po kłótni z dziewczyną, kiedy okazało się że ta dopuściła się zdrady, Rafał został brutalnie pobity przez jej znajomych. Uciekł. Biegł z myślą, żeby popełnić samobójstwo. Chciał skończyć ze wszystkim. Wdrapał się na słup wysokiego napięcia i złapał przewody. Nie tylko spadł z dużej wysokości, ale został porażony prądem. Ulga. To koniec.

Na szczęście lekarzom udało się go uratować. Nie obyło się bez zatrzymania akcji serca, śmierci klinicznej i amputacji prawej ręki od łokcia. Do tego doszła cała długa lista obrażeń, wśród których nie zabrakło uszkodzenia rdzenia i paraliżu od pasa w dół.

Porażony życiem to zapis przejmującej historii Rafała, który w wieku 19 lat narodził się na nowo i to w dosłownym tego słowa znaczeniu. Skoro dostał drugą szansę postanowił ją wykorzystać. Chociaż wcale nie było łatwo. Wyobrażasz sobie jak wkraczać w dorosłe życie na wózku inwalidzkim z amputowaną ręką?

Ja też nie!

Ale wyobraź sobie jak młody chłopak poruszający się na wózku przemierza na nim ciągiem 100 kilometrów. Jak samodzielnie dojeżdża do Morskiego Oka. Jak wyrusza w pierwszą podróż pociągiem do innego miasta. Jak skacze że spadochronem. Jak lata szybowcem. Jak wyprowadza się od rodziców by zacząć w pełni samodzielnie życie w stolicy. I w końcu jak wsiada po raz pierwszy do samolotu i zaczyna podróżować.

Tego też sobie nie wyobrażałam, że można. A Rafał jest doskonałym przykładem tego, że jeśli bardzo się chce można osiągnąć wszystko. Po tragedii, która go spotkała nie zamknął się w zaciszu czterech ścian. Wprost przeciwnie na Youtubie dzielił się swoimi doświadczeniami jako osoba niepełnosprawna. Zdobywając przy tym nie tylko rozpoznawalność, ale tez sympatię obserwatorów.

Rzecz jasna, że często podczas kolejnych odważnych decyzji towarzyszył mu strach, że coś się stanie, że coś spowoduje, że będzie z nim jeszcze gorzej. Ale Rafał nie dał strachowi przezwyciężyć. Próbował. Doświadczał. Eksplorował.

Ten reportaż poruszył mnie do granic. Wcześniej nie słyszałam o historii tego młodego chłopaka, ale po przeczytaniu jego historii nadrobiłam filmy, które wciąż są na jego kanale na Youtubie. Powiedzieć, że jestem dla niego pełna podziwu to jakby nie powiedzieć nic. Rafał totalnie mi zaimponował i to nie tylko tym jak radzi sobie ze swoją sytuacją, ale też tym jak szczerze mówi o niepełnosprawności. Książka sama w sobie jest przepięknie wydana i warta uwagi.