Porachunki. Grzechy mafii. Tom 2

Pierwsza część tej historii wzbudziła we mnie mieszane uczucia, ale czułam się tak zagubiona, że sama nie wiedziałam do końca, co sądzić o książce, którą napisała Magdalena Winnicka, a po słowach autorki na początku tej powieści, w których upewnia nas, że ta historia jest tylko fikcją literacką nieco się uspokoiłam. Tak naprawdę gdyby nie zakończenie ,,Kostandin. Grzechy mafii" to po drugą część na pewno bym nie sięgnęła. Ale już teraz wiem, że warto było odpuścić. Niestety, kontynuacja losów głównych bohaterów jest jeszcze gorsza niż jej początek ...

Po tym, jak historia Kostandina i Alicji ujrzała światło dzienne, rozpoczęła się niebezpieczna gra. Okazuje się, że napisana przez Lenę W. powieść jest tylko początkiem tej historii, a imiona głównych bohaterów są zgoła inne od tych w rzeczywistości. Podczas, gdy Alicja (Felicja) leży w śpiączce, Kostandin (Aleksander) odchodzi od zmysłów i próbuje za wszelką cenę odzyskać swoją żonę. Nic jednak nie idzie zgodnie z jego planem.

Już w pierwszej części główni bohaterowie raczej nie byli moimi ulubionymi bohaterami literackimi, ale muszę przyznać, że jakby nie było naprawdę gdzieś głęboko polubiłam ich. Teraz Alicja, czy też Felicja jest chyba taką bohaterką, której wcale nie współczuję, a nawet mało tego, na samym końcu, mimo, że w końcu przejrzała na oczy i chciała walczyć o Alexandra (Kostandina) wcale jej nie żałowałam. To co z nią dzieję się przez całą tę część woła o pomstę. Naprawdę nie rozumiem, jak autorka ze skrajnie pozytywnej postaci mogła stworzyć postać taką jak Felicja. Zupełnie nie rozumiałam tego co robiła. Tak jakby to, że była w śpiączce, usprawiedliwiało przez nią przekreślenie jej małżeństwa. I jeszcze zrozumiałabym, gdyby Alexander wcale się o nią nie starał, ale tutaj ON o nią zabiegał, starał się jej pomóc. Zupełnie się nie dziwię, że w końcu, mimo silnego uczucia, jakie żywił do swojej żony sromotnie się poddał. Mam wrażenie, że choć Alexander był namolny, to przecież był mężem Felicji, rozumiałam jego bezradność, ale to, co wydarzyło się na samym końcu książki tylko to potwierdza. I do tego to odejście Felicji do innego faceta - moim zdaniem to już przelało czarę goryczy. Cóż, nie da się ukryć, że Felicja i Aleksander są po prostu spaczeni. Zachowywali się jak gówniarze, i szczerze naprawdę, dopiero teraz okazuje się, że to, co było zawarte w poprzedniej części i wszystko, co o nich wiedzieliśmy, jest nieprzydatne. W powieści mamy do tego sporą ilość bohaterów: rodzinę Felicji, przyjaciół, a nawet innych bohaterów pobocznych.

(...)

,,Porachunki. Grzechy mafii" to druga część historii Alicji (Felicji) i Kostandina (Alexandra), którą szczerze mówiąc przeczytałam z ciekawości. Sposób, w jaki zakończyła się poprzednia część naprawdę mnie zaintrygował, ale niestety słuszne jest powiedzenie, że ,,Ciekawość to pierwszy stopień do piekła". Ta książka była dla mnie istnym piekłem. Zupełnie nie rozumiałam żadnej zagrywki bohaterów, a już zdecydowanie Felicja stała się jedną z moich najmniej ulubionych bohaterek. W tej książce (właściwie w całej tej historii) kompletnie nic się nie klei i żałuję, że nie mogę napisać nic pozytywnego o tej pozycji, oprócz tego, że autorka miała naprawdę dobry pomysł na to, by wplątać tutaj swoją poprzednią powieść (dosłownie) i zgrabnie manipulować tym faktem. Jak dla mnie to totalna porażka, choć próbowałam dać szansę tej historii. Ja niestety nie mogę Wam polecić tej historii, bo dla mnie jest ona po prostu absurdalna, dlatego po raz pierwszy na moim blogu wystawiam tak niską ocenę książce. Znam jednak takich czytelników, którym przypadła do gustu, dlatego chyba sami musicie ją ocenić.

Całą recenzję przeczytasz na blogu Mój Świat Literatury.

Po postrzale, Felicja zapada w śpiączkę. Gdy wszyscy już tracą nadzieję na jej powrót, a rodzice poddają się i wyrażają zgodę na eutanazję, Aleksander wpada w szał. On jedyny wierzy, że jego Kruszynka się obudzi i ma rację. Jednak ta, nie jest już tą samą osobą. Nie pamięta ostatnich lat, tak naprawdę nawet nie wie kim jest Aleksander. Ten, by być bliżej niej udaje lekarza, zdaje sobie jednak sprawę z tego, że nie może jej zasypać informacjami z przeszłości. Kobieta sama musi odzyskać pamięć.

Z czasem Felicja rozumie, że nic nie czuje. Miłość, strach, współczucie, to emocje które już jej nie towarzyszą. Postanawia spróbować ułożyć sobie życie na nowo, zaczyna więc spotykać się z Arturem.

Aleksander jednak nie ma zamiaru się poddać i nigdy nie pozwoli odejść swojej kobiecie.

Od przeczytania pierwszej części minęło kilka miesięcy co dość mocno wpłynęło na mój odbiór drugiego tomu.

Od pierwszych stron próbowałam zrozumieć o co chodzi, ponieważ autorka zafundowała nam totalny galimatias. W "Porachunkach" bardzo ważnym elementem jest książka "Konstandin. Grzechy mafii", która przedstawiona jest jako publikacja mająca na celu zniszczyć pewnego człowieka, ujawniając jego ciemne interesy. Ponadto jest to przedstawienie losów Felicji i Aleksandra. No właśnie. Konatandin czy Alexander? Alicja czy Felicja?

Podczas lektury czułam się poirytowana tym, że nie pamiętam tak dobrze pierwszego tomu, a równocześnie byłam zachwycona pomysłowością autorki. Książka już sporo czasu czekała na przeczytanie i żałuję, że tak długo zwlekałam. Według mnie, druga część jest dużo lepsza niż pierwsza. Mogłoby się wydawać, że próba przywrócenia pamięci Felicji będzie monotonna, a czytelnik zwyczajnie się zanudzi. Nic podobnego. Tu naprawdę sporo się dzieje, a w dodatku poznajemy bohaterów z całkiem innej strony.

Przyznaję, że zachowanie Alexandra nie zawsze mi się podobało. Niekiedy jego metody na odzyskanie kobiety były zbyt drastyczne, ale mogę go tłumaczyć tym, że był już zwyczajnie zdesperowany i chciał wypróbować wszystkiego co możliwe.

Felicja za to jest tu bardzo złożoną postacią. Strona po stronie przechodzi przemianę. Uczy się żyć na nowo, więc mamy okazję poznać inne twarze tej niegdyś narwanej, ale bardzo odważnej kobiety.

Podsumowując, jestem zachwycona tą książką i już nie mogę się doczekać kontynuacji. Gratuluję autorce, że w czasach gdy książki mafijne są bardzo popularne, to potrafiła ukazać swoją powieść z nieco innej strony. Książka w książce? Tak, myślę, że to jest idealne określenie tej pozycji.

Przychodzę dzisiaj do Was z recenzja książki, którą miałam przyjemność poznać jakiś czas temu. "Porachunki. Grzechy mafii" to kontynuacja "Konstandin. Grzechy mafii" i zarówno pierwsza część jak i drugą odsłuchałam 😉

Pierwsza część jak wiecie z recenzji wywołała we mnie mieszane uczucia. Raz było fajnie, raz mało interesująco, ale po pierwsze był to debiut, który zawsze trochę delikatniej oceniam, a po drugie mimo wszystko autorka tak zakończyła te część, że musiałam...... No musiałam poznać kontynuację 🤪

"Porachunki. Grzechy mafii" na początku wywoływała we mnie konsternację. Niby fajnie się czytało było lepiej niż w pierwszej części, ale miałam wrażenie, że się gubię. Wyjaśniło się to wszystko później i od tego momentu było już bardzo dobrze. Losy naszych bohaterów nie oszczędzali i spotykają ich coraz to nowsze perypetie. Jeśli chodzi o moje zainteresowanie książka to tutaj już nie było takiego wahania. Bardzo fajnie to się słuchało. Zdecydowanie uważam, że widać pracę nad warsztatem pisarskim. Widać, że autorka rozpisuje się coraz bardziej i...... No tak się nie robi no! To zakończenie? Nie wiem jak tak można, ale mam nadzieję, że się pojawi 3 część. Najlepiej na wczoraj 🤣🤣😈😈

„Porachunki” to drugi tom serii Grzechy mafii, pierwszy tom wywarł na mnie ogromne wrażenie, dlatego bardzo ucieszyłam się z propozycji wydawnictwa o zrecenzowanie drugiego.

Felicia jest w śpiączce farmakologicznej, została postrzelona w głowę, była o krok od śmierci. Kiedy w końcu się budzi nie ma pięta czterech ostatnich lat życia a w tym swojego ukochanego męża. Ma zaawansowany zanik mięśni, Alex robi wszystko, aby jego ukochana do niego wróciła. Posuwa się do podstępu i udaje lekarza, wszystko po to, aby być blisko Felicji. Mężczyzna cały czas ma nadzieję, że jej pamięć wróci a z nią wielka miłość, jaka łączyła parę.

Kiedy Felicja dowiaduje się, że Alexander nie jest jej lekarzem a mężem, czuje się oszukana przez wszystkich. Jego ciemne interesy działają na jego niekorzyść, kobieta nie chce mieć z nim nic wspólnego. Chce uciec, poznaje przystojnego Artura, ale czy uda jej się go pokochać? Czy Alexander zrezygnuje z Felicji? Dokąd ich to zaprowadzi?

Kochani śmiem twierdzić, że drugi tom serii to sztos, to jak autorka przedstawiła dalszą historię tej pary i bieg wydarzeń z perspektywy zarówno Felicji jak i Artura jest mistrzostwem. Jestem zachwycona, książka trzymała mnie w napięciu do ostatniej strony i uwierzcie mi kibicowałam Alexowi i trzymałam kciuki . To jak mężczyzna bardzo ją kochał i chciał odzyskać było godne podziwu, nie raz miałam ochotę kopnąć Felicję w dupę żeby się ogarnęła. Tak naprawdę kobieta sama nie wiedziała, czego chce i tym zachowaniem bardzo działała mi na nery, jednak pod koniec książki w końcu przejrzała na oczy. Mam nadzieję, że autorka nie pozostawi nas długo w niepewności. Czekam na dalsze losy tej pary i kibicuję

"Skoro nie czujesz to nie będziesz mieć problemu. Ja kocham Cię tak bardzo, że mimo iż nie jestem w stanie bez Ciebie żyć, pozwolę Ci odejść..."

Dziś recenzja książki Magdaleny Winnickiej pt. "Porachunki - grzechy mafii", która swoją premierę miała 20.01.21. Jest to drugi tom tej serii. Przyznam szczerze, że po przeczytaniu pierwszej części nie potrafiłam doczekać się drugiej:)

Aczkolwiek... uważam, że pierwsza część zdecydowanie bardziej mnie porwała niż druga. Akcji mamy tutaj bardzo dużo, ale chyba nie potrafiłam się odnaleźć...

Po pierwsze: zmiana imion naszych bohaterów była trochę myląca. W pierwszej części Alicja-tutaj Felicja, On-Konstandin, a tutaj Aleksander...

Gdy już do nich przywykłam to główna bohaterka zaczęła mnie trochę denerwować🙈

Po drugie: Felicja po postrzale przechodzi operację i zapada w śpiączke. Wybudza się z niej dopiero po miesiącu... Nie pamięta niektórych faktów ze swojego życia... w tym Aleksandra, który wciela się tutaj w rolę lekarza by ciągle przy niej być🙈

Po trzecie: Kiedy Felicja już w miarę dochodzi do siebie... źle traktuje swojego męża... Nie było to na jej korzyść, bo przez to jak ona się zachowywała, denerwowała mnie i zaczęłam jej trochę nie lubić :P

A po czwarte: nie będę Wam więcej zdradzać :P

Jeżeli macie ochotę to zapraszam do lektury :)

Przyznam, że koniec tej historii był zaskakujący i szykuje się ostatnia część tej trylogiii.

Czekacie na nią?

Czytaliście którąś z tych części?

Wydawnictwie Muza dziękuję za egzemplarz recenzyjny a Pani Magdalenie Winnickiej gratuluję kolejnej książki i czekam na ostatnią część :)

Po dość nieudanej, wg mnie , pierwszej części tej serii, wzięłam się za drugą z nadzieją , że będzie lepiej . I w sumie było.

Można się nieco na wstępie pogubić, autora zastosowała manewr z jakim wcześniej się nie spotkałam.

Otóż Alicja w tej części okazuje się Felicją, po postrzale jest operowana. Kosta, który jednak jest Alexandrem , dba o to by miała jak najlepszą opiekę medyczną, kupuje nawet nieużywany szpital, opłaca lekarzy i zapewnia jej wszystko co niezbędne do wyjścia ze śpiączki , mimo, że jej rodzice mu tego nie ułatwiają.

Gdy Felicja się budzi, nie pamięta Kosty/Alexa ani ostatnich 4 lat życia. Jest zagubiona, ON również nie wie jak odzyskać...żonę. A wokół panuje zamieszanie związane z wyjściem książki Leny W. opowiadającej o Victorze , który okazuje się Fiodorem. Ogólnie zamysł autorki jest taki, że pierwszy tom ma być książką, ratującą Felicję i Alexa z patowej sytuacji z Fiodorem . Dowiadujemy się, że wiele przedstawionych tam sytuacji było niedokładnie opisane, lub zmienione. W tym tomie, wiele z nich nam wyjaśniają bohaterowie .

W moim odczuciu wyglądało to jakby autorka wpadła na ciekawy pomysł naprawienia błędów z pierwszego tomu i wyszło to nawet ciekawie.

Co mamy dalej ? Mniej chaosu niż poprzednio, akcja toczy się spokojniej, klarownie, choć ostatnie tomy pędzą na łeb na siłę i mamy tam sceny jak z kina akcji, tylko Sylwestra Stalone brakuje . Żal mi Alexandra, choć może nieudolnie próbował wyciągać Felicje z tej amnezji, ale też działały nim zapewne emocje i w końcu to samiec , w dodatku alfa, nie ma co liczyć na wiele empatii i subtelności ale zależało mu na niej ,walczył a ona kaprysiła jak dziewczynka, niby go do niej ciągło , nóżki miękły a latała za Arturem i robi Aleksowi na złość wręcz. W kolejnym tomie jej to raczej bokiem wyjdzie .

Zakończenie jest takie, że chciałoby się już mieć kolejny tom w dłoni no ale będzie trzeba pewnie nieco poczekać. Ja mimo , że nie uważam tych książek za doskonałe to chętnie przeczytam ciąg dalszy.

✴„PORACHUNKI”✴

Magdalena Winnicka Wydawnictwo MUZA Grzeszne Książki

Drugi tom z serii „Grzechy mafii”.

Czytaliście może pierwszy tom „Kostandin" ? Ja niestety nie czytałam i ubolewam nad tym.

„Porachunki” to romans obyczajowy. Słuchałam tej powieści jako audiobook dzięki aplikacji empikgo.

Na początku ciężko było mi się wgryźć w tą historię. Nie rozumiałam o co w niej chodzi, ponieważ nie czytałam pierwszej części. Tutaj pierwsza i druga część jest mocno ze sobą związana i radzę najpierw przeczytać pierwszą część. Wtedy lepiej zrozumie się drugą część.

Z biegiem czasu poznałam lepiej bohaterów i ich polubiłam.

Historia opowiedziana, a właściwie napisana przez Magdalenę Winnicką zwala z nóg.

Felicja po wypadku, po postrzale zapada w śpiączkę. Po dłuższym czasie budzi się i niestety nie pamięta wszystkiego. Zapomniała, że ma męża. Nie poznaje go . Alexander zrobi wszystko, żeby sobie przypomniała. Niestety to nie jest takie proste. Aleksander jest załamany.

W między czasie Felicja poznaje Artura i się w nim zakochuje. Co na to Alexander? Pozwoli żonie odejść? Czy Felicja w porę przypomni sobie uczucie, którym darzyła swojego męża?

Oprócz tego wątku znajdziecie tutaj: krew, morderstwa, zemstę, porachunki i mnóstwo niesamowitych emocji.

Jeżeli już czytaliście pierwszy tom to śmiało sięgnijcie po „Porachunki”. Polecam tą powieść. Moja ocena to 8/10.

Po pierwszej części, czyli „Kostandin. Grzechy mafii”, nie mogłam się doczekać drugiego tomu. Kiedy tylko dotarła do mnie ta książka, niemalże od razu zabrałam się za czytanie.

Po postrzeleniu Alicja przechodzi ciężką operację, po której zapada w śpiączkę. Budzi się po miesiącu z częściową utratą pamięci. Jej ostatnie wspomnienie sięga czasów jeszcze przed Kostą. Jednak Alicja to nie Alicja, tylko Felicja, a Kostandin to Aleksander 🙈. Mężczyzna przez dłuższy czas udaje lekarza, by tylko być przy Felicji i stara się ze wszystkich sił pomóc jej odzyskać pamięć.

Nie chcą zasypać głównej bohaterki mnóstwem informacji, gdyż to może spowodować pogorszenie jej stanu zdrowia. Jednak jakimś cudem, Felicja zostaje porwana przez Viktora, który Viktorem nie jest 😂🙈.

Więcej Wam nie zdradzę. Chcę, żebyście czytając te książkę, mieli jakieś niespodzianki. Muszę dodać, że według mnie ta książka wypadła znacznie słabiej niż pierwszy tom.

Nie raz gubiłam się w fabule. To zamieszanie z imionami - tego było dla mnie za dużo.

W tej części autorka strasznie długo kazała nam czekać na jakąkolwiek akcję. Dopiero pod koniec porządnie się wciągnęłam w książkę. Jednak to była końcówka.

Główna bohaterka nie pamiętała Kosty, a raczej Aleksandra. Przyznam, że to jej wahanie doprowadzało mnie do szału. Z jednej strony bardzo jej się podoba, a z drugiej nie chce z nim być. Po chwili daje mu szansę, żeby od niego uciec. 🙈

Co do zakończenia, nie spodziewałam się takiego rozwiązania. Tu muszę stwierdzić, że autorka mnie zaskoczyła. Choć sądziłam, że finał będzie bardziej WOW.

Oczekiwałam, że drugi tom powali mnie na kolana zwłaszcza, że pierwszy, będący debiutem tej pisarki, bardzo mi się podobał.

Moim zdaniem, ta część okazała się przekombinowana. Odniosłam wrażenie, że było dużo pomysłów na tę książkę i połączenie tego wszystkiego w całość, niestety nie wypadło najlepiej.

Wiele razy powtarzałam, że tematyka stricte mafijna jest oklepana tak bardzo, że praktycznie nie może nic mnie więcej zaskoczyć. A jednak i ja potrafię się mylić. Muszę przyznać, że jeśli mam się męczyć przy drugim tomie jakiejś historii to nie bardzo się za niego biorę. Jednakże kontynuacja od pani Magdy jednak nie dawała mi spokoju. Pierwszy tom historii podobał mi się, mimo że nie zaskoczył mnie. I tak mi ta druga część nie dawała spokoju, że nie mogłam się oprzeć.

I od razu Was namawiam na czytanie! Dlaczego? Petarda i bomba spadnie na Was jak grom z jasnego nieba, a szczęka nie będzie na podłodze, a już niżej (sugeruję, że nawet w piwnicy), buty ze skarpetami spadną ze stóp – zaskoczenie i niespodzianka jaką nam przygotowała Autorka mocno wprawiło mnie w osłupienie! Nie tego się spodziewałam, ale ogromne brawa za pomysłowość! Kłaniam się zatem tutaj nisko. Język pani Winnickiej rozwija się, nadal pisze przyjemnie, ale i porywająco, bo przecież ta część jest lepsza od swojej poprzedniczki.

Felicja budzi się w szpitalu po strzale. Nie pamięta wielu faktów ze swojego życia, a co gorsza dowiaduje się prawdy o małżonku, który podszywa się pod lekarza, by cały czas być przy ukochanej. Na domiar złego sama kobieta postanawia sobie ułożyć życie u boku innego. Najbardziej w tym wszystkim podoba mi się walka o ukochaną – Alexander nie zależnie od wszystkiego nie chce stracić swojej kobiety i próbuje zatrzymać ją przy sobie niemalże za wszelką cenę. Miałam momentami takie chwile konsternacji, w których myślałam, że facet w sumie powinien sobie odpuścić i pozwolić Felicji odejść. Jednakże… Jak tak postawiłam się w jego sytuacji chyb również nie umiałam być dać sobie siana i oddać ukochanego komuś innemu, nawet jeśli nie byłoby to takie proste niżeli jak się planowało.

Zamieszanie, masa akcji, starania o ukochaną i wiele więcej to nasza Autorka wsadziła do powieści i wyszło jej naprawdę nieźle. Zaskoczyła mnie ogromnie, poprowadziła fabułę zgrabnie i nie zapomniała walnąć takim zakończeniem, że sama nie wiedziałam co mam myśleć, prócz przysłowiowego – „a to naprawdę już koniec? Przecież to nie tak miało być!”

Po pierwszym tomie byłam wszystkiego bardzo ciekawa, ale to czego dokonała Magdalena Winnicka w drugiej części przechodzi moje najśmielsze oczekiwania. Fenomenalna książka! Tak mogę ją opisać dla Was w skrócie. Wydawać by się mogło, że już mamy w miarę historię uporządkowaną, a tu takie zagranie, że człowiek czuje się tak jakby o wszystkim musiał dowiadywać się od nowa. Bohaterowie nadal zachwycają, a fabuła sprawia, że człowiek nie jest w stanie odłożyć tej książki na półkę, dopóki nie doczyta jej do końca. Całość bardzo mi się podoba i mam nadzieje, że przy kolejnych częściach pani Winnicka będzie nadal tak doskonale pisała.

Powieść "Porachunki" to znakomita, porywająca kontynuacja, która uzależnia jeszcze silniej niż poprzedniczka. Autorka tym razem postawiła na niemiłosierne napięcie, mrożące krew w żyłach niebezpieczeństwo, wylewające się niemal z każdej strony oraz nieprzewidywalność, fundując tym samym swoim czytelnikom całą paletę silnych, obezwładniających emocji, jakie nie pozwalają na przerwanie lektury nawet na sekundę.

Już sam początek gwarantuje, że czeka nas prawdziwa jazda bez trzymanki, a autorka nie zamierza oszczędzać swoich bohaterów, którzy zostali boleśnie poturbowani przez los. Ciekawość, jak dalej potoczy się życie Felicji i Aleksandra dosłownie spędza sen z powiek. Tak, to bezsprzecznie lektura, którą po prostu połyka się na raz. W przeciwieństwie do pierwszej części, znajdziemy tu mniej scen erotycznych, zamiast tego pisarka postawiła na akcję, czyniąc ze swej powieści wyjątkowo wciągającą, otumaniającą przygodę, która porywa już od pierwszej strony. Jestem przekonana, że fani mocnych wrażeń i niebezpiecznych związków będą zachwyceni!

Magdalena Winnicka operuje niesłychanie lekkim, sugestywnym językiem, dzięki czemu kartki właściwie same przelatują przez palce. Pisarka umiejętnie gra na czytelniczych emocjach, doskonale stopniuje napięcie i wielokrotnie wprawia w osłupienie. Co ciekawe, nakreślona przez nią sytuacja ukazuje bohaterów w trochę innym świetle, co umożliwia ich bliższe poznanie. Bezsprzecznie, nie sposób nie utożsamić się z postaciami i wspierać ich ze wszystkich sił, zwłaszcza, gdy kolejne kartki tylko potęgują złośliwość losu skierowaną prosto w tę dwójkę. Czy miłość okaże się silniejsza niż wszelkie niebezpieczne przeszkody? Czy jednak można raz na zawsze wymazać z pamięci osobę, którą darzyło się prawdziwą miłością?

"Porachunki" to porywająca, przemyślana, nasączona napięciem lektura, jaką pochłania się z wypiekami na twarzy. Ta książka Was otumani, uwiedzie i nierzadko wprowadzi w oszołomienie, krótko mówiąc jest to prawdziwa bomba emocjonalna, jaka podbije wiele czytelniczych serc! Polecam gorąco!

Magdalena Winnicka zaprasza do drugiego tomu, który pozwala na poznanie historii wspaniałych bohaterów. Victor, Konstandin i Felicja powrócili, ale za to w jaki sposób. Jestem zachwycona tym, co zadziało się w części drugiej. Jak dla mnie, jest ona jeszcze lepsza niż tom pierwszy. Już wtedy historia, która została opowiedziana bardzo mi się spodobała, ale teraz jestem zachwycona jeszcze bardziej. Akcja tak mocno przyspieszyła, że czasem czułam się jak na kolejce wysokogórskiej - niebezpieczna, szybka jazda bez trzymanki. Polecam tą książkę wszystkim miłośnikom, którzy kochają serię o mafijnych porachunkach.

"Porachunki" to drugi tom "Grzechów mafii". Kto nie czytał pierwszej części, niech koniecznie nadrobi zaległości. Zarówno pierwszą, jak i drugą książkę przeczytałem na jednym oddechu i zła byłem, kiedy okazywało się, że to już ostatnia strona.

Konstandin i Alicja. A może ... Felicja i Aleksander? Szczerze polubiłem tę parę bohaterów. Chociaż przyznam, dziewczyna momentami mnie irytowała. Zachowywała się jak głupiutka nastolatka, nieznośna, kapryśna i naiwna. Z kolei Aleksander zaimponował mi swoją determinacją w walce o miłość swojego życia. No cóż, ich losów tutaj nie będę zdradzać - sami przeczytajcie. Uważam, że warto. Fajny romans z mocnymi sensacyjnymi elementami.

"Porachunki" Magdaleny Winnickiej to niezwykle udana kontynuacja serii "Grzechy Mafii". Przyznaję, że zaczęło się bardzo spokojnie, ale to co autorka zrobiła potem wbiło mnie w fotel. Kompletnie się tego nie spodziewałem. Jest tu dużo więcej mafijnej historii niż w pierwszym tomie. Zwroty akcji są tak nieoczywiste, że kilka razy musiałem odłożyć książkę na bok, by połapać się, co właściwie się wydarzyło. Czytałem wcześniej opnie, że "Porachunki" są dużo lepsze niż "Kastandin", ale nie wierzyłem, póki nie sięgnąłem po tę powieść. Dla mnie to emocjonalny rollercoaster. Mam tylko nadzieję, że tom trzeci ukaże się już niedługo.

Po tragicznym wypadku Felicja zapada w śpiączkę, po wybudzeniu ma zanik pamięci i nie pamięta swojego męża. On, Alexander próbuje przypomnieć jej ich miłość, lecz ona nie chce do tego wracać. Stawia mur wokół siebie i skutecznie rujnuje swoje życie, wraz z życiem Alexandra. Gdy odzyska pamięć już nic nie będzie takie jak dawniej, a życie potraktuje ja bardzo gorzko.

Druga część "Grzechów mafii" jest fenomenalna! Co tutaj się dzieje, to ja dobrej pory nie mogę wyjść z szoku. Historia, która dzieje się w książce otwiera oczy na wszystkie niedopowiedzenia w poprzedniej części. Należy pamiętać, że poprzednia część była tak jakby książką w książce, bo historia Felicji i Kostandina została napisała przez niejaką Lenę i to głównie z punktu widzenia Felicji. Ta część, jest wyjaśnieniem i dopełnieniem książki "Kostandin. Grzechy mafii". Jeszcze nigdy nie czytałam tak zakręconej serii i aby ją zrozumieć trzeba się skupić na niej całkowicie a to co odkrywamy stawia nas w osłupienie. Zostaje nam wyjaśnione tak wiele rzeczy z poprzedniej części, że przybierają one zupełnie inny wymiar. Tam mieliśmy opowieść, a tu mamy prawdziwe życie bohaterów. Jestem zdumiona i zachwycona pomysłem aktorki na tę serię, bo kompletnie nie tego się spodziewałam. A zbliżając się do końca książki, bałam się pożegnać z bohaterami 🥺 na ostatnich kartach serce ściskało mnie tak, że bałam się przeczytać co jeszcze może wymyślić autorka.

Świetna książka, na prawdę tylko trzeba się w nią wczuć i oczywiście znać pierwszy tom aby w pełni zrozumieć historię. Wypatruje kolejnej części 🤭❤️

Czytałam pierwszą część tej serii, dlatego byłam pozytywnie nastawiona do książki "Porachunki. Grzechy mafii". Czekałam na tę książkę i chciałam ją przeczytać. Muszę jednak przyznać, że dość mocno się na niej zawiodłam. Szczerze mówiąc, nie tego się spodziewałam. Książka była dość oczywista i przewidywalna. Nie było w niej żadnego elementu zaskoczenia, co sprawiało, że nie wciągała, tak jakbym tego oczekiwała. Bohaterowie dość do siebie podobni, niewiele się dzieje, a wątki są przegadane. Moim zdaniem, można tę powieść przeczytać, tak po prostu, żeby zabić nadmiar wolnego czasu, ale nie warto oczekiwać zbyt wiele.

Dawno nie czytałam tak dobrej i tak wciągającej książki. Wiedziałam, że na poziom autorki zawsze można liczyć, ale nie spodziewałam się, że po raz kolejny uda mi się tak miło spędzić czas z lekturą. "Porachunki. Grzechy mafii" to powieść, która sprawia, że nie można oderwać się od czytania. Autorka daje czytelnikom przemyślaną fabułę, świetnie wykreowanych bohaterów i napięcie, które powoduje w czytelniku przyjemne oczekiwanie tego, co wydarzy się za chwilę. Jeśli więc macie ochotę sięgnąć po powieść, która pozwoli Wam przeżyć razem z bohaterami świetną przygodę, pośmiać się z nimi, ale i wzruszyć, to jest to idealna lektura dla Was.

"Skoro nie czujesz, to nie będziesz mieć problemu. Ja kocham cię tak bardzo, że mimo iż nie jestem w stanie bez ciebie żyć, pozwolę ci odejść."

Uff... Skończyłam... Nareszcie. Dawno już nie męczyłam się tak z żadną książką i od razu powiem, że nie ma to nic wspólnego z tematyką, bo ona mi absolutnie nie przeszkadza, ale cała reszta, niestety już tak. Zacznijmy od fabuły która jest po prostu absurdalna i niewiarygodna, i wiem ja się może nie znam, ale moim zdaniem, niektóre wątki to bardziej podchodzą pod science fiction (lot winogronowy), nie wspominając też, że jest ich po prostu za dużo, gdyby się skupiono na jednym, ewentualnie dwóch, cała ta historia byłaby przynajmniej bardziej spójna. Ja spokojnie darowałabym sobie na przykład wątki z Leną i Arturem. A teraz bohaterowie, po pierwsze to co wiedzieliśmy o nich z pierwszej części (łącznie z ich imionami), praktycznie możemy wyrzucić do śmieci, najgorsze jest jednak to jak zostali oni wykreowani. Zarówno Felicja jak i Aleksander to niedojrzali i mający wypaczone poczucie rzeczywistości bohaterowie, skupieni tylko i wyłącznie na sobie. Żeby przybliżyć wam o czym mówię, wspomnę o scenie w której Aleksander potrząsa i policzkuje Felicję, i w sumie nie byłoby w tym nic takiego, gdyby nie fakt, że ona leży właśnie nieprzytomna, po ciężkiej operacji głowy (operacja na otwartym mózgu), ale ON po prostu nie może znieść tego, że ona się nie budzi. Odrębny temat to styl autorki, który momentami z językiem polskim ma niewiele wspólnego, składnia zdań w tej ksiażce jest straszna. Jeszcze wspomnę o końcówce, która sugeruje, że w następnej części, pojawią się zupełnie nowe wątki i chyba tym optymistycznym akcentem zakończę swoje wywody, przykro mi, ale to zupełnie nie moja bajka.

Magdalena Winnicka po raz kolejny daje swoim czytelnikom romans z mafią w tle. "Porachunki. Grzechy mafii" to naprawdę niezła książka, która wciąga i nie pozwala oderwać się od czytania. Szukałem ostatnio lekkiej lektury, która idealnie nadawałaby się na podróże pociągiem i właśnie ta powieść spełniała wszelkie moje oczekiwania. Dobrze się czyta, fabuła jest lekka i przyjemna. Mamy wiele różnych wątków, które się uzupełniają, świetnie wykreowanych bohaterów oraz dużą dawkę humoru oraz troszkę wzruszenia. Czego można chcieć więcej? Warto przeczytać, dać się porwać ciekawej historii i odciąć się trochę od codzienności.

Nigdy nie byłam miłośniczką romansów, a już te, których akcja toczy się w mafijnym świecie, szczególnie mnie irytowały. Sama z własnej woli rzadko więc po taką literaturę sięgałam, ale kilka dni temu całkiem przypadkiem w moje ręce wpadła mi powieść "Porachunki. Grzechy mafii" i trochę mimo woli, z braku innych lektur, zdecydowałam się na przeczytanie tej pozycji. Muszę przyznać, że książka zaskoczyła mnie i to pozytywnie. Dobrze się ją czytało, fabuła wciągała, a sama powieść długo trzymała w napięciu. Dzięki tej książce nauczyłam się, że nie warto zrażać się do konkretnych gatunków literackich, a od czasu do czasu dawać im szansę. Warto przeczytać.

Uwielbiam czytać romanse i zawsze bardzo dobrze odnajduje się w tego typu książkach. Lubię po prostu od czasu do czasu przeczytać coś tylko dla rozrywki, co pozwoli mi miło spędzić wolny czas. Ostatnio taką książką okazała się dla mnie powieść "Porachunki. Grzechy mafii", która niezwykle mocno przypadła mi do gustu. Przeczytałam ją naprawdę szybko, tak mnie wciągnęła. Potrzebowałam na to tylko jednego wieczoru. Książka jest zaskakująca, nie jest taka oczywista i długi czas trzyma czytelnika w napięciu. Fabuła jest przemyślana, a bohaterowie wykreowani naprawdę dokładnie i barwnie. Zachęcam każdego do sięgnięcia po tę powieść.

W książce "Porachunki. Grzechy mafii" Magdaleny Winnickiej najbardziej urzekł mnie Aleksander dążący za wszelką cenę do odzyskania ukochanej. Można powiedzieć, że w tym przypadku cel uświęca środki. Historia ma wartką akcję, nieoczekiwane zwroty - to, co cenię w dobrej powieści. Wyraziści bohaterowie o silnych charakterach sprawiają, że czytając chciałem poznać nie tylko ich losy, ale też charakter, marzenia i granice, do jakiej mogą dojść. Mimo, że początkowo podchodziłem sceptycznie, bo nie jestem wielkim fanem książek z tego gatunku, z zapartym tchem śledziłem rozwijającą się akcję. Nie mogę się doczekać, by przeczytać kolejny tom serii!

Autor: Magdalena Winnicka

Tytuł:Porachunki

Felicja zapadła w śpiączkę, ponieważ brała udział w tragicznym wypadku. Po miesiącu wybudza się z niej z zanikiem mięśni oraz z utratą pamięci. Alexander przebiera się za lekarza, aby być bliżej swojej ukochanej. Niedługo później wybucha szaleństwo w mediach wokół książki „Kostandin. Grzechy mafii”. Policja zaczyna poszukiwanie Victora,

Kostandinai Alicję. Jak się okazuje Felicja nie pamięta gorącego uczucia, jakie łączyły ją z Alexandrem. W momencie w którym dowiaduje się o ciemnych interesach swojego lekarza, nie chce mieć z nim nic wspólnego. Poznaje nowego mężczyznę do którego na nowo odnajduje radość życia. Artur jest przystojnym oraz zabawnym mężczyzną. Niestety Alexander nie pogodził się z decyzją Felicji i zrobi wszystko, aby mieć ją z powrotem.

Książka wprowadza nas w otulenie nią. Od samego początku wcieliłam się w rolę bohaterki oraz przeżywałam

historii razem z bohaterami. Uwielbiam pismo autorki, więc

książkę czytało mi

się szybko oraz przyjemnie. Zrobiło mi się przykro z powodu Alexandra, ponieważ od samego początku można było zobaczyć jak mu zależało na głównej bohaterce. Jego smutek można było poczuć od samego początku oraz

na każdym kroku. Zdziwiło mnie w tej książce to, że jest wplątany motyw poprzedniej książki autorki. Był to

dla mnie dziwne, ponieważ nie spotkałam się jeszcze z książką, która ma w sobie nawiązanie doo poprzedniego tytułu autorki. Na swój sposób jest to genialne i wprawia nas w jeszcze większe połączenie tych dwóch lektur. Powiem, że z jednej strony nie spodobała mi się ta jedna rzecz z połączeniem, ale z drugiej strony, jest to super nawiązanie i łączenie, że nie mogłam oprzeć szybszemu przeczytaniu. Jednak pierwsza część była dla mnie lepsza i będę doo niej wracać.

Ocena 7/10

Zapewne mieliście kiedyś taką sytuację jak ja w przypadku tej pozycji, gdzie nie wiecie, jak ocenić daną książkę i jesteście w konflikcie, bo większość książki zasługuje na 4 gwiazdki, ale pewne sceny sprawiły, że musicie dać tylko 3 gwiazdki koniec końców. Porachunki to kontynuacja "Kostandina. Grzechy Mafii", tej samej autorki i jak możecie kojarzyć nie porwała mnie ona. Ale! Postanowiłam dać szansę licząc, że drugi tom będzie tym co mnie zadowoli i się nie pomyliłam, bo w moim mniemaniu było zdecydowanie lepiej. Pamiętajcie, aby mieć Kostandina odświeżonego, bo autorka z każdą stroną brnie dalej w swoją historię nie zwalniając na przypomnienie.

Sam początek... jak mam określić to co czułam? Zagubienie? Poczucie, że czegoś nie potrafię złapać? Chęć odnalezienia się w całkowitym chaosie jaki tu zastałam między kartkami, bo nic się tu nie zgadzało w porównaniu do tomu pierwszego. Od samego początku nie wiemy o co chodzi, jak małe dzieci we mgle, informacje dostajemy bardzo skąpe o ile je w ogóle dostajemy, bo to nie jest do końca powiedziane. Musi upłynąć trochę czasu zanim będzie nam dane o co tak na prawdę chodzi w tym wszystkim. Mnie rozwiązane tej zagadki, co ukrywa się w tej części zaskoczyło, jak misterny plan ułożyła Pani Magdalena - i jak bardzo udało jej się wywieść mnie w pole w paru kwestiach.

Ta część bardzo mi się podobała i to co nastąpiło po niej, gdy karty były odkrywane, jednak to co dobre nie trwa wiecznie prawda? Tak też stało się i tym razem - rozdziały prowadzące do końcówki, działy się za szybko, za mocno, miało to pewnie zwalić z nóg czytelnika, ale w moim przypadku pozostawiło szok jak autorka przeszła do tego apogeum, które było dobre, ale brakowało mi tu przejścia, bo akcja była spolegliwa, a nagle BUM i jest sam środek akcji z przysłowiowymi "krwią, potem i łzami". Myślę, że to może znaleźć swoich zwolenników i dlatego nie pozostawiam tej książki z oceną dobrą lub nie dobrą, a środkową.

Moim zdaniem mimo swoich mankamentów należy uznać za dobrą kontynuację losów przedstawionych Porachunki. Grzechy Mafii i jeśli będzie 3 tom to sięgnę, bo ta seria ma tendencję wzrostową!

Czasem sobie marzę podczas lektury, że chciałabym być jak główna bohaterka powieści... Też tak masz?

Niestety nie zdarzyło mi się to w przypadku Felicji, głównej bohaterki książki "Porachunki..." O ile w pierwszej części się z nią utożsamiałam to w drugiej nie do końca potrafię. Ma charakter, nie jej wina, iż los sprawił, że znalazła się w miejscu jakim jest. Jednak drażniło mnie jej podejście do męża(tak trochę)... Zachowywała się czasem jak nastolatka? Trudno mi to nawet ująć w słowa... Na końcu się zrehabilitowała, ale czuję niedosyt i jestem ciekawa ostatniej części trylogii...

Jeśli chodzi o całokształt książki to w porównaniu do pierwszej tutaj działo się dużo. Rzekłabym nawet bardzo dużo. Szczególnie jeśli chodzi o mafię. Czytając miałam wrażenie, iż oczyma wyobraźni oglądam film sensacyjny, którego nie lubię, tak swoją drogą. Na plus należy zaliczyć, iż rozdziały przedstawiane były raz przez Felicję a raz przez Alexandra. Powodowało to, iż można było w różny sposób odbierać książkę, emocje bohaterów i ich zachowania. Każdy z bohaterów miał swoje zdanie i to było bardzo ciekawie rozwiązane.

Zakończenie spowodowało, jak już wcześniej wspomniałam, że czekam z niecierpliwością na trzecią część, której zapowiedź znajdziesz w ostatnich zdaniach. Rozjaśniło mi ono też trochę spojrzenie na całokształt książki, dlatego zaliczę ją do tych udanych i polecanych przeze mnie.

Zabrakło mi w niej kilku rzeczy, ale mam nadzieję, że trzecia część mi to zrekompensuje. Liczyłam na szerszy wątek Artura a moim zdaniem było go mało... Z drugiej strony nie można mieć wszystkiego, prawda?

Przeczytaj tę książkę, lecz jeśli nie czytałaś pierwszej to tutaj kolejność to sprawa najważniejsza. Będzie się działo zarówno w pierwszej jak i drugiej części. Emocje gwarantowane, a zakończenie sprawi, iż trzecią część będziesz chciała przeczytać jak najszybciej.

".. jesteś moim sercem, moim powietrzem, moim całym światem. Płyniesz w moich żyłach, oddycham tobą i tobą żyję. Nie ma mnie bez ciebie, bo jesteś we mnie. Bez ciebie nie istnieję i przysięgam, że nigdy cię nie opuszczę, nawet jeśli ty opuścisz mnie..".

Przy tej książce jak przy niewielu do tej pory miałam "niezły orzech do zgryzienia" aby ją dobrze ocenić. Dlaczego? Otóż książki momentami równie mocno nienawidziłam co kochałam. Przyznam się szczerze, że takiej 2 części w życiu bym się nie spodziewała. Podczas gdy 1 część skupiona była na romansie Mosty i Alicji tu mam wrażenie jest ON bardziej dodatkiem.

Bardzo spodobał mi się motyw z "książką", który wystąpił już na koniec Konstandina. Autorce udało się również świetnie zmienić słodkiego i uroczego Kostę w bezwzględnego i stanowczego Alexandra (zwłaszcza scena gdy rozmawiał z Leną w jej gabinecie i wyjaśniał to i owo 😁❤️) a zakończenie jak to w poprzedniej części powoduje, że czytelnik ma ochotę krzyczeć z niemocy, że książka skończyła się w takim a nie innym momencie😱🤯.

Głównie przez dwie rzeczy występujące w książce momentami ciężko mi było przez nią przebrnąć po 1 - mnóstwo opisów i przemyśleń bohaterów - zdaję sobie sprawę, że aby uzyskać taki a nie inny efekt i poprowadzić w ten sposób historię był to zabieg konieczny jednak dla mnie osobiście nieco męczący.

Po drugie Felicja, która przypuszczam swoim zachowaniem byłaby w stanie nawet świętego wyprowadzić z równowagi. Podczas czytania książki zawsze staram się stawiać na miejscu bohaterów aby lepiej zrozumieć ich decyzje, zachowania ponieważ jak wiadomo ma na nie wpływ sytuacja w jakiej się znajdują itp. Niestety w tym przypadku ciągłe płacze, histerie i robione przez Felicję głupoty nieco mnie przerosły. Mam wrażenie, że niestety temat jej amnezji jest motywem przewodnim książki a reszta to wątki poboczne nad czym bardzo ubolewam.

Niemniej jednak książka pięknie pokazuje ile wyrzeczeń czasami człowieka kosztuje miłość do drugiej osoby oraz ile jest w stanie dla niej znieść.

Jeżeli ktoś kojarzy i lubi film "Szeregowiec Ryan" to z całą pewnością będzie mile zaskoczony...😉😉😉

Ja osobiście dalej będę kibicować tej parze, chętnie sięgnę po kolejną część jeśli tylko się pokaże i zachęcam wszystkich również do przeczytania i wyrobienia własnego zdania 😉❤️

To co tutaj się wydarzyło to jest kosmos 🤯🤯🤯🤯🤯

Pierwszy raz spotkałam się z taką historia pomysł super wykonanie genialne ‼‼

Tak jak podobała mi się 1 cześć to 2 przechodzi wszelkie granice ‼‼

Wyjaśnia się wiele . Bohaterowi jeju wiele o nich mogę opowiadać ale nie chce psuć wam książki.

Autorka przelała na papier kawał dobrej historii. I kto twierdził że w 1 części za mało jest mafii tutaj ona wypływa ze stron . A wszystko co wydawało nam się takie różowe wcale takie nie jest .

Jeżeli czytaliście 1 tom i wam się podobał albo i nie to i tak warto sięgnąć po kontunuacje i się przekonać samemu o tym co autorka chciała nam stworzyć od początku do końca.

@winnicka_magdalena gratuluję tak świetnego wykonania i pomysłu ❤❤

Autorka umiejętnie wciąga nas w dalsze losy bohaterów zdradzając ich prawdziwe tożsamości i pozwalając spojrzeć na wydarzenia z przeszłości z męskiej perspektywy, a nie tylko nieświadomej zakochanej Felicji. Po postrzale w głowę dziewczyna zapada w śpiączkę i traci pamięć. Budząc się nie pamięta ostatnich lat. Czeka ją długa rehabilitacja, by odzyskać siły oraz cierpliwość do ułożenia snów w jedną całość. Chociaż wracają do niej przebłyski szczęśliwych ludzi dając Jej nadzieję na progres- to w rzeczywistości znajduje więcej barier do pokonania. Dodatkowo musi pamięć o nadzwyczaj opiekuńczym wobec niej człowieku , który ciągle jej towarzyszy.

Kosta jest gotów zrobić absolutnie W.S.Z.Y.S.T.K.O aby ją zatrzymać przy sobie. Aby poczuła i pragnęła jak dawniej. Czy starczy mu siły i determinacji czy pogrąży go mrok? A przede wszystkim: czy da radę kochać za dwoje aby przetrwali tę ciężką próbę?

Książką należy do tych serii nieodkładalnych. Uwielbiam kiedy jest niesztampowa i nieprzewidywalna. Mogłabym przyczepić się do sceny końcowej, ponieważ dla mnie została lekko przerysowana. Sam sposób rozwiązania porachunków bardzo przypadł mi do gustu. Ciągła akcja, adrenalina i wyczekiwanie. Apropo tego ostatniego: jak tak można kończyć książki? To jest wprost niewybaczalne 😬

Drugi tom to rozwinięcie pióra Autorki, której zostałam wielką fanką.  Jest bardziej konkretnie -treściwe dialogi i szczypta humoru, mniej erotyki lecz więcej intensywnych emocji. Przez to, że bardzo wszystko przeżywałam sama chciałam wskoczyć do środka i zrobić porządek z głową Felicji. Mam do niej ogromny żal i jestem zła. Dlaczego? Zapraszam do lektury 😈

To drugi tom serii, w którym to po tragicznym wypadku Felicja odzyskuje zdrowie, ale nie pamięć. W całej tej grze wydaje się być jedynie pionkiem - niczego nie rozumie. Niczego nie czuje, a już tym bardziej ogromnej miłości, jaką miała odczuwać do Alexa. Jedynie wspomnienia jakie ją nawiedzają, sprawiają, że jeszcze trudniej jest jej zmierzyć się z przeszłością. Do tego jej mąż nie ułatwia sprawy, zmuszając ją do zaakceptowania tego, że jest jej mężczyzną, i że łączy ich wielka miłość... której ona nie pamięta!

Do tego dochodzi wielki szum medialny nad książką "Konstandin. Grzechy mafii" ,w której to podobno grała główną rolę, jednak nie poznaje siebie jako Alicji - wydaje się jej, jakby ktoś za nią przeżył ostatnie kilka lat...

W drugim tomie autorka w niebanalny sposób przewraca całą fabule pierwszej części o sto osiemdziesiąt stopni. Prostuje wiele sytuacji, a na domiar wszystkiego sprawia, że Konstandin z pierwszej części to tylko chwilowe rozczarowanie. Rzeczywisty Alexander to ucieleśnienie bossa mafii - bezwzględny, szczery i arogancki, a do tego bezkompromisowo lojalny i bezgranicznie oddany wielkiej miłości.

Z wielkim sercem oraz oddaniem walczy o pamięć Felicji i jej miłość. Znosi jej fatalne i egoistyczne zachowanie i staje na wysokości zadania, by zrobić wszystko, aby przychylić jej nieba...

Główna bohaterka w tej części zrobiła wszystko, by przez jej zachowanie chcieć co chwilę rzucać książką. Ciągłe fochy, próby ucieczki, a także niewinne romanse sprawiają, że na tą dwójkę nadciągają czarne chmury...

Czy ich miłość przetrwa? Tego zapewne dowiemy się w kolejnej części.

W drugim tomie nie zabraknie akcji. Autorka zabiera czytelnika w brutalny świat pełen agresji, przemocy i bezkompromisowych twardzieli. Serwuje dawkę ogromnych emocji i ekstremalnych wrażeń. Daje poczucie, że w końcu mamy do czynienia z prawdziwym szefem mafii.

Nie da się ukryć, że Konstandin, to było wielkie rozczarowanie. Jednak już Alex w przewartościował tę powieść na tyle, że jestem ogromnie ciekawa, jak autorka wybrnie w 3 części tej trylogii.

@Zaczytany_swiat_mamy

Magdalena Winnicka „Porachunki. Grzechy mafii”

gatunek: literatura obyczajowa, romans

Jest to drugi tom z cyklu „Grzechy mafii”, czyli kontynuacja historii Kostandina oraz Alicji.

Po tragicznych wydarzeniach z końcówki pierwszego tomu kobieta zapada w śpiączkę. Po wybudzeniu okazuje się, że ma amnezję. Nie pamięta ostatnich kilku lat ze swojego życia (w tym także Kosty). Załamany mężczyzna udaje lekarza, aby być jak najbliżej swojej ukochanej. Niestety przeszłość o nich nie zapomniała, a przyszłość nie rysuje się w jasnych kolorach. Na drodze kobiety staje kolejny mężczyzna…

Szczerze mówiąc pierwszy tom nie do końca mnie zachwycił. Zbyt szybka akcja, niedopowiedzenia, irytująca główna bohaterka do tego teoretycznie groźny mafioso (któremu jednak czegoś brakowało)… Bardzo się cieszę, że jednak dałam szansę drugiej części. O wiele ciekawsza fabuła. Sam Kostandin / Aleksander pokazał dopiero na co go stać. Ile jest w stanie poświęcić dla miłości, rodziny. Alicja /Felicja w dalszym ciągu bardzo mnie irytowała, jednakże w troszkę inny sposób. Nie była już tak infantylna, łasa na pieniądze. Niektóre jej postępowanie można było sobie tłumaczyć tym co przeszła.

Nie będę kłamać, ale przez jakieś 50 pierwszych stron nie do końca mogłam się połapać o co chodzi… Nagle okazało się, że Kostandin to nie Kostandin, Alicja to Felicja i tak dalej… Było to trochę irytujące. Jednakże gdy wszystko się wyjaśniło to – chylę czoła za pomysł. Autorka zrobiła świetną robotę.

Książkę czytało mi się o wiele lepiej i przede wszystkim szybciej niż pierwszy tom. Przed lekturą Porachunków konieczna jest znajomość wcześniejszej części. Nie wiem czy pojawi się kolejna powieść z cyklu, ale z chęcią bym ją przeczytała (to co Pani Magdalena zrobiła na koniec – wow).

Alicja/Felicja po tragicznym wypadku - postrzale w głowę zapada w śpiączkę i traci pamięć...

Gdy po miesiącu wybudza się "ze snu", okazuje się, że nie pamięta nic od czasów końca studiów...czyli nie zna swojego męża Kosty/Aleksandra ani wszystkiego co jest z nim związane!

Aleksander za wszelką cenę postanawia odzyskać żonę dlatego wpada na pomysł by udawać medyka aby pomóc swojej ukochanej w odzyskaniu wspomnień.

Czy Aleksander odzyska miłość Felicji?

Czy Felicja odzyska pamięć?Czy ta dwójka będzie jeszcze kiedyś ze sobą szczęśliwa?

W między czasie wybucha skandal - głośne, medialne szaleństwo wokół książki Leny.W. "Konstandin. Grzechy mafii" oraz głównych postaci Victora, Kostandina i Alicji.

Policja nadal poszukuje Kostandina,Alicji oraz Victora.

"Porachunki.Grzechy mafi" jest kontynuacją "Kostandin.Grzechy mafii" pani Magdaleny Winnickiej.

Dlatego też kto nie czytał pierwszej części koniecznie niech ją nadrabia aby zrozumieć sens całej opowieści.

Nawet nie będę wam tutaj wspominać jaka była moja mina kiedy skończyłam część pierwszą i jakie było moje rozczarowanie, że to koniec.Koniec w newralgicznym momencie... tego jeszcze nie było!

Więc kiedy tylko dostałam książkę do ręki od razu postanowiłam zaznajomić się z dalszą historią głównej bohaterki.

Obecnie będąc już dawno po lekturze i przemyśleniu kilku wątków, muszę przyznać, że ta część podobała mi się dużo bardzo od poprzedniej.Zwłaszcza upór głównego bohatera któremu należą się gorące brawa za wytrwałość i determinacje walki.Bo i który mężczyzna będąc na jego miejscu, walczył by o odzyskanie ukochanej?Nie stracił nadziei?Wiary?Cierpliwości?

Mogę wam obiecać że Aleksander walczył do samego końca!Ale z jakim skutkiem?Przekonajcie się sami!

Kolejnym ważnym elementem fabuły, który zaserwowała nam autorka jest pomysł z wprowadzeniem wątku z książka pt. "Kostandin. Grzechy mafii".Co pozwoliło poznać prawdziwą tożsamość głównych bohaterów.

Jak dla mnie było to czymś nowym co zyskało na wyjątkowości tej historii.Do tej pory nie spotkałam się z takim pomysłem z żadnej z książek.Ogromny kolejny plus dla autorki.

Dodatkowo cała fabuła książki skoncentrowała się na wyjątkowej ciekawej akcji bez lukrowania brutalnej rzeczywistości która nie pozwoliła chodź na chwilę oderwać się od powieści.

Chęć zemsty, osada Widmo (jak dla mnie najlepsza scena z książki która na długo wpisuje się w moją pamięć) bezwzględna mafia która nie "przebiera w środkach",lewe interesy, handel narkotykami,handel żywym towarem oraz wiele wiele innych to tylko część tego z czym przyjdzie zmierzyć się nam w powieści!

Jeśli nadal zastanawiasz się czy warto?

Odpowiedź brzmi tak.Rollercoaster mafijno - emocjonalny gwarantowany!

Ja ze swojej strony czekam na trzecia część powieści i gorąco polecam!

Tęsknię za uczuciami, które w sobie miałam, za emocjami, które potrafiły mną wstrząsnąć, za radością, za miłością, za nienawiścią, za empatią. Ja tęsknię za sobą!

Felicja została postrzelona i walczy pod czujnym okiem najlepszych specjalistów opłaconych przez Alexandra. On jest ciągle blisko, każdemu patrzy na ręce, zrobi wszystko i zapłaci każda sumę byle by ukochana wróciła do żywych. Kiedy nadchodzi upragniona chwila wszystko wydaje się być na dobrej drodze, lecz nie spodziewali się, że Felicja zapomni wszytsko łącznie z uczuciami. To będzie nie lada przeprawa.

Sam początek był zaskakujący, inne imiona wprowadziły zamęt, który z każdą kolejną kartką znikał i wszystko stawało się całkiem klarowne. Felicja i Alex będą mieli nie łatwe chwile, wrecz jego było mi tu szkoda. Przeprawa, która będą musieli przejść z powrotem Felicjii do zdrowia, ujawnieniem książki o ich życiu, wywoła straszną burzę wśród bliskich, wrogów, przeciwników. Zagrożenie spłynie na wszystkie powiązane osoby. Alex będzie cierpliwy, gdy Felicja będzie wracała do zdrowia, da jej czas bo każdy wstrząs może powodować poważne konsekwencje, jednocześnie jest jej nadal obcy i choć otaczał czułością, miłością i daje z siebie wszystko, staje się pokonany w walce. Miał ukochaną żywą ale jakby jednocześnie martwą, zimną, obcą. Tracąc jej miłość tracił samego siebie bezpowrotnie, umierał razem z nią. Najgorszym okazuje się nie utrata pamięci, lecz utrata wszystkich uczuć, które choć wiesz, że gdzieś powinny się chować nie chcą powrócić. Alicja czuła się pusta, po prostu posta, za to z wielkim mętlikiem w głowie i mnóstwem niewiadomych i chaosu wszechobecnego, próbowała wszystkiego byle by wreszcie to co najważniejsze powróciło, nawet szukała ukojenia w ramionach innego. Do tego wszechobecne zagrożenie, ataki, cała sytuacja w której się znaleźli niczego nie ułatwia. Ciągła akcja, tajemnice, zawilosci sprawią, że nie idzie się nudzić, a im dalej się zagłębiamy tym bardziej porywa nas. Liczyłam na happy AND z przytupem a tutaj niespodzianka, zakończenie z zaskoczeniem. Miłość pełna bólu, walki i nierównych szans

Ostatnia książka jaką przeczytałam w 2020 roku to "Porachunki. Grzechy mafii" pani Magdaleny Winnickiej i na wstępie powiem, że mam po niej okropnego kaca.

Z czystym sumieniem mogę stwierdzić, że jest to jedna z lepszych książek 2020 roku.

Na początku miałam nieźle pomieszane w głowie i nie wiedziałam co się dzieje. Nie byłam pewna, czy dzieje się to, co myślałam. Przyznam, że pierwotne imiona bardziej przypadły mi do gustu...

Zarwałam jedną noc, żeby dowiedzieć się jak to się skończy, a i tak nie wszystko było do końca jasne.

Fabuła niesamowicie się pomieszała i nie wiemy jak się to rozwiąże.

Liczę, że autorka tak tego nie zostawi.

W skrócie opowiem, że jest to kontynuacja Kostandina.

Po tragicznym wypadku Felicja zapada w śpiączkę. Po niespełna miesiącu budzi się z zaawansowanym zanikiem mięśni oraz częściową utratą pamięci. Zakochany w niej Alexander podszywa się pod lekarza. Wszystko po to, by być jak najbliżej swojej wybranki. Wkrótce potem wybucha medialne szaleństwo wokół książki „Kostandin. Grzechy mafii”, a policja tropi Victora, Kostandina i Alicję.

Felicja po tragicznym wypadku zapada w śpiączkę i budzi się po ponad miesiącu z częściową utratą pamięci. Nie pamięta swojego męża Alexandra, ani nic z nim związanego. Wkrótce wybucha medialne szaleństwo wokół książki "Kostandin. Grzechy mafii", a policja poszukuje ich bohaterów. Czy Felicja przypomni sobie kim jest Alexander, czy zwiąże się z nowo poznanym mężczyzną Arturem?

"Porachunki" są druga częścią z serii "Grzechy mafii", gdzie już poprzednio poznaliśmy głównych bohaterów. Jednak jak się okazuje nie wszystko jest takie jak się nam wydaje i na początku książki pomimo prologu nie umiałam kompletnie załapać o co chodzi i nie wiedziałam kto jest kim, na szczęście po kilku stronach zczaiłam.

" Porachunki" jak dla mnie są dużo gorsze od poprzedniej części, Felicja zarówno jak i Alexander przez cały czas irytowali mnie swoimi zachowaniami.

Felicja/Alicja, która częściowo utraciła pamięć i nie wiedziała kim jest Alexander/Kostandin, chciała się go pozbyć i zacząć żyć na nowo, jednak gdy mężczyzny przy niej nie było to zastanawiała się gdzie jest i za nim tęskniła, tak było przez cały czas 🤦‍♀️ Była całkowicie niezdecydowana, miała swoje humorki i sama nie wiedziała czego chce.

Natomiast Alexander obiecał Felicji, że da jej czas i będzie o nią walczył, a ciągle był natrętny i śmiało można powiedzieć, że ją molestował i traktował jak swoją własność, w ogóle jej nie wspierał. Szczerze ciężko mi powiedzieć, który bohater bardziej działał mi na nerwy, bo oboje byli tak samo wkurzający i wielokrotnie miałam ochotę rzucić książką o ścianę.

Jeżeli chodzi o zakończenie to było takie nijakie, ponieważ dalej nie wiemy czy Felicja będzie z Alexandrem i trzeba czekać na kolejną część, którą już sobie raczej odpuszczę.

Jedynie co mi się tutaj podobało i było oryginalne to wprowadzenie samej autorki do książki, była jednym z bohaterów własnej twórczości i miała wpływ na to co się działo, więc to jest jak najbardziej na plus.

Dużo się dzieje. Felicja, bo tak naprawdę nazywa się bohaterka, po wypadku zapada w śpiączkę. Po wybudzeniu okazuje się, że ma częściowy zanik pamięci. Alexander (Kostandin) robi wszystko, by jego ukochana wróciła do pełni zdrowia i do niego. Kobieta nie pamięta swojego męża. Wszystko to sprawia wiele problemów, a ich związek stoi pod wielkim znakiem zapytania.

To nie jest książka, w której gorące uczucie dwojga ludzi rzuci nas na kolana, a w nocy nie da wam spać. O nie. Chyba, że z emocji 😁 Tutaj rozgrywają się tragedie bohaterów. Poznajemy Alexandra, nie Kostandina, którego przedstawiała tak Felicja w poprzedniej części. Mężczyzna jest bezwzględny, groźny, twardo trzyma się swoich zasad i nie przepuszcza nikomu najdrobniejszych pomyłek. Jest gangsterem z krwi i kości, a jego niektóre zachowania były dla mnie niezrozumiałe, ale co ja tam wiem. Nie znam żadnego gangstera! 😅 Również w stosunku do Felicji tracił cierpliwość, co z jednej strony rozumiałam, z drugiej sam doskonale wiedział, że nie będzie łatwo. Mimo wszystko było mi go żal. Utrata pamięci Felicji dużo zmienia. A wrogowie? Victor? Sami się przekonacie jaki los go spotkał.

W tym tomie jest wiele zawirowań, akcja goni akcję, poznajemy bohaterów z innej strony, choć każdy zachowywałby się inaczej na miejscu Felicji, gdyby stracił pamięć. Było może dosłownie kilka elementów, które mi się nie podobały, ale ogólnie całość książki jak najbardziej na plus. Chciałam, żeby wszystko się ułożyło, ale... Czekam na finał! Końcówka totalnie mnie rozwaliła, rozbawiła, ale również zaskoczyła... Na pewno jest to przeciwieństwo Kostandina, którego czytaliśmy. Gangsterka pełną parą 😉 W tej części nie znajdziecie happy endu. Mam nadzieję, że się go doczekamy. Wkrótce 🤭

„Porachunki” to kontynuacja książki „Kostandin,” która wykupiona przez czytelniczki co do jednego egzemplarza, stała się obiektem pożądań kobiet.

Po tragicznym wypadku Felicja wylądowała w szpitalu, zapadając w długą śpiączkę. Alexander, który w tym czasie nie odstępował swojej żony ani na krok, powoli osuwa się w szaleństwo. Jego cały świat, wraz z utraconą nadzieją powoli upada w ruinę.

Pewnego razu Alexander otrzymuje wiadomość od najlepszej przyjaciółki Felicji, że jej rodzice, którzy pogodzili się z odejściem jedynej córki, za namową lekarzy podpisali zgodę na odpięcie od respiratorów. Tym samym najbliższa rodzina poszkodowanej, spisała Felicję na straty, podpisując wyrok śmierci. Kiedy jej mąż dowiaduje się o tym fakcie, wpada w niesamowite szaleństwo. Z impetem otwiera drzwi szpitala, znajduje lekarzy, odpowiedzialnych za wyrok, grozi im, szantażuje, następnie znajduje rodziców Felicji i zaczyna dusić jej ojca. Jeżeliby popatrzeć z dala na zachowanie mężczyzny, to w jego czarnych oczach można by dostrzec rozpaczliwe szaleństwo. Nadzieję, która powoli umiera. Po tym jakże brutalnym incydencie Felicja nagle otwiera oczy. Szczęście Alexandra jest nie do opisania, oto jego ukochana królowa, jedyna żona wybudziła się ze śpiączki, wymknęła się spod władzy śmierci. To naprawdę wspaniała wiadomość. Do czasu, kiedy wzrok Felicji ląduje na sylwetce Alexandra, a jej tak bardzo ukochane przez niego usta wypowiadają słowa, które mężczyzna do końca życia nie zapomni. Od tego momentu nie istnieje już wspólne życie Alexandra i Felicji, są tylko dwie osobne, oddalone od siebie egzystencje.

Czy starania męża na nowo o swoją żonę okażą się tak samo skuteczne, jak w przeszłości?

„Porachunki”, to drugi tom z serii „Grzechy mafii”, który sporo namiesza w historii Alexandra i Felicji. Na początku bardzo mocno rzuca się w oczy niecodzienna zmiana imion, nie tylko głównych bohaterów, ale i wszystkich, którzy występują w fabule. Jest to zabieg, który bezpośrednio łączy się z poprzednią częścią – „Kostandinem” i pewną niby drugoplanową bohaterką, która okaże się kluczową postacią w akcji „Porachunków”. Styl pisania w tej części wydaje się bardziej wyważony, o tyle o ile w pierwszej części akcja parła na przód z szybkością sportowego auta, to tutaj każde nawet najmniejsze wydarzenia jest opisane bardzo dokładnie i ma swoje miejsce w fabule. Felicja w tej książce, a raczej jej nowa osobowość, którą zyskała staje się bardzo denerwująca, jej zachowanie czasami przypomina nastoletni, burzliwy okres, który każdy nastolatek musi w swoim życiu przejść. Momentami robi się nawet nieznośna. Kluczowa dla mnie natomiast była przemiana Alexandra. Z biegiem fabuły zachowanie i charakter głównego bohatera ciągle się zmienia. Na lepsze, czy na gorsze to pozostawiam do własnej interpretacji, aczkolwiek obserwowanie jak na kartach książki Alexander przechodzi wewnętrzną przemianę bardzo mnie cieszyło. Ilość zwrotów akcji, intryg, wydarzeń, które stawiają życie bohaterów na szali śmierci utwierdza mnie w przekonaniu, iż „Porachunki” zostały dobrze dopracowane.

Polecamy: Dobre Recenzje

Felicja przeżywa postrzelenie, jednak nie jest tą samą kobietą. Po wypadku traci pamięć, a raczej „uciekają” jej ostatnie lata życia. Nie pamięta Aleksandra i wielkiej miłości, jaką się darzyli, na dodatek mężczyzna nie może jej nic przypomnieć, ponieważ może to być zbyt wielkim szokiem i bardzo zaszkodzić. Postanawia udawać jej lekarza i zrobić wszystko, aby ją odzyskać. Zaczyna jej czytać książkę, która tak naprawdę jest ich historią, jednak ona tego nie wie. Felicja jest zagubiona, z jednej strony chce, aby wspomnienia wróciły, z drugiej jest przerażona, kiedy odkrywa niektóre rzeczy. Na dodatek kobieta nadal nie jest bezpieczna, pomimo ochrony dochodzi do incydentów, które jeszcze bardziej mieszają jej w głowie. Czy Felicji wróci pamięć? Czy ona i Aleksander będą razem? Czy ich miłość była na tyle silna, aby pokonać wszystko? Czy nadejdzie dzień, kiedy będzie w końcu bezpieczna?....

Cała recenzja na moim blogu - [Adres usunięty]

"Porachunki" to druga, po "Kostandinie", część cyklu "Grzechy mafii".

Autorka zgotowała tu bohaterom niezły bałagan. Poznajmy prawdziwe imiona Kostandina i Alicji oraz możemy zobaczyć zdarzenia z pierwszej części z innej perspektywy.

Felicja/Alicja po tragicznym postrzale w głowę zapada w śpiączkę. Kostandin/Alexander organizuje jej najlepszą opiekę. Sprowadza specjalistów z całego świata. Dziewczyna budzi się po kilku tygodniach. Cierpi na amnezję i zanik mięśni. Z jej pamięci zniknęły lata spędzone u boku Alexandra. Przed nią długa i ciężka rehabilitacja. Alexander udaje jej lekarza, aby być blisko i nie wywołać u niej szoku.

W mediach wybucha zamieszanie związane z książką "Kostandin. Grzechy mafii". Policja chce znaleźć bohaterów książki. Również wrogowie Alexandra i Felicji nie spoczywają na laurach i czychaja na ich życie.

"Porachunki" to książka pełna akcji i emocji. Czyta się ją jednym tchem, a na koniec pozostajemy z myślą "ale co tu się stało? Dlaczego tak?". I znowu trzeba czekać na kolejny tom.

Poznajemy inną twarz Kostandina. Jest tu jeszcze bardziej niebezpieczny, brutalny, ale z drugiej strony ma nieskończone pokłady cierpliwości i miłości do Felicji.

Felicja za to jest tu niesamowicie denerwujaca. Nie pamięta wielkiej miłości i namiętności, którą czuła do Alexa. Kiedy odkrywa jego ciemne interesy, odpycha go od siebie. Ładuje się za to w realcje z Arturem, który oczywiście też do świętych nie należy.

Co z tego wyjdzie? Czy Falicja i Alexander będą jeszcze razem?

Już nie mogę doczekać się kolejn go tomu. Mam przeczucie, że @winnicka_magdalena tak tego nie zostawi.

RECENZJA PRZEDPREMIEROWA

"Porachunki. Grzechy mafii"

Premiera: 20 stycznia 2021

Wydawnictwo Muza

Aleksander ma tylko jedno marzenie. Pragnie by jego ukochana żona się wybudziła. Tragiczny wypadek spowodował, że Felicja zapadła w śpiączkę, a lekarze nie dają szans na jej wybudzenie. Dziewczyna z dnia na dzień gaśnie w oczach. Nawet jej rodzice poddali się i przestali walczyć o jej życie. Jedyną osobą, która postanawia walczyć za wszelką cenę jest Aleks.

Gdy wydaje się, że już wszystko stracone kobieta wybudza się. Nic nie jest jednak takie jak powinno. Zanik mięśni jest najmniejszym problemem. Najgorsza jest amnezja. Dziewczyna nie pamięta swojego męża ani wydarzeń z przeciągu kilku lat.

Dla Felicji Aleksander jest w stanie znieść wiele. Pomimo niechęci z jej strony mężczyzna dwoi się i troi by tylko ją odzyskać. Niestety Kobieta wydaje się być zupełnie innym człowiekiem. Nie pamięta, że dla Niego potrafiła znieść nawet największe tortury. Najgorsze jest to, że ich życie stale znajduje się w niebezpieczeństwie i wystarczy jeden nieprzemyślany ruch, by wszystko skończyło się już na zawsze.

Czy prawdziwa miłość jest w stanie przetrwać pomimo tak ogromnej przepaści? Czy Aleksander będzie walczył pomimo tak ogromnej niechęci jaką darzy go jego ukochana żona i czy starczy mu sił by walczyć za obydwojga?

Jakie to było dobre! Powiem szczerze, że nie wiedziałam czego się mogę spodziewać po tej historii, ponieważ nie czytałam pierwszej części. Jakie to było dla mnie miłe zaskoczenie, gdy czytając dowiadywałam się wydarzeń z pierwszego tomu, które były tak intrygujące, że z każdą stroną żałowałam, że tyle emocji mnie ominęło. Ta historia jest rewelacyjna. Ogromne uczucie i poświęcenie, a także wytrwałość Aleksandra pokazała nam, że dla miłości człowiek potrafi poświęcić i znieść wiele. Ja jestem oczarowana Aleksandrem i ogromnie mu współczułam, pomimo tego, że nie jest ON aniołkiem i ma wiele za uszami. Od pierwszej strony czułam adrenalinę i emocje, które towarzyszyły mi przy każdym nowym rozdziale. Zakończenie było dla mnie ogromnym zaskoczeniem i mam cichą nadzieję, że to jeszcze nie koniec.

"Porachunki. Grzechy mafii" to był dla mnie trudny orzech do zgryzienia, i bardzo bałam się tej części. Jest to drugi tom "Porachunki. Grzechy mafii" , a niestety ta książka wyjątkowo, chociaż lubię mafijne klimaty, totalnie mnie nie porwała. Zatem więc dostając przesyłkę od wydawnictwa Muza, byłam z jednej strony ciekawa, czy może drugi tom będzie lepszy od poprzedniego, ale z drugiej bałam się, że też może mi nie podejść i będę rozczarowana. Podeszłam więc dość sceptycznie nastawiona do lektury… ale szczerze- nie żałuję, że po nią sięgnęłam! Nie wiem czemu, ale tutaj autorka pokazała już całkowicie inny warsztat pisania, tak jakby nabrała wprawy i nie było tyle fikcji co w pierwszej książce, która odpychała mnie jako czytelnika.

Co do fabuły to książka ta jest kontynuacją historii o losach Konstandina i Alicji. W końcówce części pierwszej ich miłość zostaje w dramatyczny sposób poddana próbie, kobieta podczas gangsterskich porachunków i porwania zostaje postrzelona, i jej życie wisi na włosku. W tej części dowiadujemy się, że Alicja bądź też jak ją przezywają- Felicja żyje. Ale to by było zbyt proste, gdyby tak po prostu się obudziła i było by wszystko dobrze. Przez długi czas jest w śpiączce, ma znikome szanse na wybudzenia się, a jej rodzina walczy o każdy dzień. Po bardzo ciężkim czasie, w którym jej ukochany Konstandin(Alex) nie odstępował o krok jej szpitalnego łóżka i który postawił na nogi cały medyczny świat, żeby tylko Alicja mogła żyć- ten dzień nastaje i po miesiącu wybudza się ze śpiączki. Jest jeden i to nie wcale mały problem, a mianowicie to, że nie pamięta praktycznie niczego sprzed wypadku. Wie tylko podstawowe rzeczy, nie wie, że ma męża, a ten jest największym mafijnym bossem na kontynencie. Myśli, że mężczyzna, który bez ustanku tkwi przy jej łóżku to po prosu lekarz, i tak przez długi czas postrzega Kosnatandina. Razem z rodziną postanawiają stopniowo wprowadzać ją do nowej rzeczywistości, ucząc poznawania siebie nawzajem, niestety prawda bywa bardzo brutalna. Alicja poddaje się, nie chce pamiętać tego co było kiedyś, usilnie stara się odzyskać pamięć, ale nic to nie daje. Postanawia odciąć się od rodziny, od Konstandina i zacząć samodzielne nowe życie, bo Alicja już umarła, a ta która się wybudziła nie jest już nią. Tylko nie bierze pod uwagę faktu, że zakochany do szaleństwa w niej mężczyzna i jej mąż nie odpuści, nie da jej odejść, i będzie do samego końca walczył o to, żeby odzyskała pamięć, a jeśli nie, to chociaż o to, aby zakochała się w nim na nowo. Tylko czy Alicji wystarczy siły na powrót do przeszłości, a Konstandinowi na to, żeby codziennie od nowa udowadniać jej swoją miłość, którą ona tak skrupulatnie odrzuca…

Po krótce… Ta część była o niebo lepsza od poprzedniej! Działo się w niej bardzo dużo, momentami też miałam problem, żeby się połapać kto jest kim w porachunkach mafijnych. Musiałam być bardzo uważna, ponieważ przerzucenie książki o kilka kartek spowodowało by, że wypadłabym z fabuły, i potem nie wiedziała co dalej. Czasami, też miałam wrażenie, że tak jak w pierwszej części autorka na siłę chce wprowadzić jak najwięcej scen, jak najwięcej efektu wow, żeby coś się działo, żeby było niesamowicie. Ale co za dużo to nie zdrowo… lepiej mniej a ze smakiem i w normalnym tempie, żeby dało się połapać. Dużo bardziej dopracowana jest ta część, momenty seksu są ze smakiem, nie jest to nic odpychającego i pisanego na siłę, aby zadowolić czytelnika. W sumie, cieszę się, że pomimo kiepskich wrażeń związanych z pierwszą częścią- sięgnęłam po nią. Widać, że autorka wypracowała swój styl, ale też doszła do wprawy, z czego jestem bardzo zadowolona. Końcówka książki trochę złamała moje serce, bo liczyłam na inny rozwój wydarzeń i do ostatniej kartki miałam nadzieję, a tutaj poszło nie po mojej myśli, i autorka w sumie pozostawiła tą historię na otwartym zakończeniu, że nie do końca wiadomo, co dalej z ich losami…

Magdalena Winnicka powraca w kontynuacji książki „Konstandin”.Grzech mafii. Zawsze mam obawy przed drugim tomem, szczególnie debiutantek, które dopiero stawiają pierwsze kroki w książkowym świecie.

„Jesteś w moich rękach równie krucha co szklanka whisky, mówi ci to coś ?”

Po tajemniczym zakończeniu części pierwszej teraz powracamy do świata mafijnych porachunków, ale ta książka jest zupełnie inna…Felicja i Aleksander stanowią tutaj podstawę. Ona po wypadku jest jedną noga na tamtym świecie, wszyscy mówią, żeby dać jej odejść, ale ON się nie poddaje. Trwa przy ukochanej żonie. Jednak kobieta w ogóle go nie poznaje, nie zna i nie chce spędzać z nim czasu. Jak myślicie czy mężczyzna odpuści ? Nie, jego miłość jest na tyle silna, że nie potrafi. Ale czy czasem nie warto odpuścić, żeby druga osoba była szczęśliwa ?

„Dasz mi swój czas, swoją uwagę, siebie i zmusisz się, by robić rzeczy wbrew temu, co będziesz myśleć.”

Pani Magdalena poniosła wodze fantazji. Jest to książka tak napompowana sztucznością, nie trzymająca się kupy, nie raz chciałam ją odłożyć. W mojej głowie z każdą stroną rodziło się pytanie: co tu do diabła się wyrabia? Pomieszanie z poplątaniem było na każdej kolejnej stronie. Ja w pewnym momencie nie wiedziała już co czytam, po co to czytam i co to za gniot. Była okropna.

Pierwsza część była dobra. Ale to było z fatalną fabułą, jeszcze gorszymi bohaterami i akcją, które tu w ogóle nie było. Bohaterowie zachowywali się jak dzieci. Tak słabej kontynuacji serii dawno nie miałam w rękach. Była gniotowata, bezpłciowa okropnie naciągana i koloryzowana. Autorka tak mieszała, że miałam wrażenie, że momentami sama się gubiła.

Ta końcówka zapowiada jak się domyślam kontynuację, ale ja zdecydowanie sobie ją odpuszczę, bo po co się męczyć. Każdy ma inny gust, ale ja jestem definitywnie na nie. Choć zawsze warto samemu sprawdzić, bo każdy może ją odebrać inaczej.