Pora na przyszłość. Babski wieczór. Tom 4

Ostatnia część serii Babski wieczór „Pora na przyszłość” autorstwa Eweliny Miśkiewicz poświęcona jest Ance. W przeciwieństwie do swoich przyjaciółek tylko ona nie znalazła miłości. Każdy związek, w którym była prędzej czy później kończył się rozstaniem. Ale tylko na pozór życie Anki jest beztroskie i pozbawione problemów. Dziewczyna część swojej wypłaty przekazuje pracodawcy jako spłatę długów zaciągniętych przez jej ojca wiele lat temu. Zaczyna dusić się w swojej pracy i pragnie zmian, ale nie może sobie na nie pozwolić. Troski bohaterki piętrzą się - jedna z przyjaciółek zawiodła ją na całej linii, rodzice nie darzą jej uczuciem, jakie powinno płynąć z ich strony, na domiar złego zaczynają generować problemy i wyciągać tajemnice z przeszłości, a żeby było mało, to na drodze Anki staje atrakcyjny, ale dużo młodszy Filip. Czy połączy ich coś więcej niż przyjaźń i wspólna praca? A może Anka odpuści szukanie faceta i wybierze życie singielki? Czy jej problemy zakończą się happy endem? Wiadomo, że nic Wam nie zdradzę!

Byłam bardzo ciekawa, jak autorka przedstawi historię Anki. W poprzednich częściach jej postać jawi się jako szalona, beztroska, lubiąca dobrą zabawę. Jednak pod pancerzem przebojowości kobieta okazała się samotna i bezbronna, a życie, które daje jej kuksańce, bierze bardzo na serio.

Aż łezka się w oku kręci, że to już koniec. Przywiązałam się do bohaterek tej serii. Każda z nich jest inna, każda kieruje się innymi wartościami, każda ma inne hobby, a mimo tych różnic łączy ich nierozerwalny węzeł przyjaźni. To był dobrze spędzony czas. Polecam!

Ania jest niezależną kobietą przed czterdziestką, która zmienia facetów, jak rękawiczki. Wydawać się może, że taki po prostu ma styl, ale jest to wyraz jej problemów emocjonalnych. Wszystko się zmienia, kiedy do salonu urody, w którym pracuje jako masażystka, zatrudniony zostaje Filip. Bohaterka wzbrania się przed uczuciem, jak tylko może, ale jest ono silniejsze od zdrowego rozsądku. Czy znaczna różnica wieku nie będzie przeszkodą w ich związku?

No i stało się, przeczytałam ostatni tom serii przygód czwórki przyjaciółek, z którymi zdążyłam się zżyć. Jest mi smutno, że to już koniec. Bardzo je polubiłam. Każda z nich jest inna, wszystkie cztery historie ciekawiły mnie w równym stopniu. Kobiety musiały przejść zmiany, jakie narzuciło im życie. Lena wyszła za mąż i otworzyła swoją kawiarnię, Karolina niespodziewanie została matką i związała się z przyjacielem z lat dziecięcych, Ewa postanowiła walczyć z alkoholizmem i odbudować pozytywne relacje w rodzinie, a Ania, chce być wreszcie szczęśliwa, zmienić pracę i odciąć się od toksycznych rodziców.

Powieść porusza szereg różnych problemów, na przykład relacje między rodzicami a dziećmi. Niektórym wydaje się, że dziecko wydane na świat, ma wobec nich dług wdzięczności i powinno wyciągać ich z tarapatów. W rzeczywistości nie jest to prawdą. Każdy jest kowalem swojego losu i sam płaci za błędy. To, że ktoś zdecyduje się mu pomóc, jest jedynie wyrazem dobrej woli, a nie obowiązkiem. Nikt na świcie nie pojawia się samodzielnie, nie ma wpływu na to, w jakiej rodzinie się wychowa i nikt nie ma prawa żądać wdzięczności, za to, że postanowił go urodzić, a nie usunąć.

Kolejną ważną poruszoną kwestią w powieści jest lęk przed poważnym związkiem. Ania do tej pory bawiła się w najlepsze, jej znajomości z mężczyznami były krótkotrwałe, ale trzeba zwrócić uwagę na to, że parę razy w życiu się sparzyła i już nie potrafi nikomu zaufać. Nie miała też dobrego wzorca w domu. Jej rodzice nie byli kochającym się małżeństwem, wręcz przeciwnie, Ania uważa, że powinni się rozstać wiele lat temu. Teraz gdy na światło dzienne przez przypadek wyszła skrywana od lat tajemnica, już wie, co jest tego przyczyną.

„Pora na przyszłość”, to ciepła opowieść, która otuli Wasze serca. Jest taka zwyczajna. A przez to słowo mam na myśli bohaterów, których życie mogłoby się toczyć, gdzieś obok nas. Pełno w niej bólu, smutku, rozczarowania i goryczy, ale też mnóstwo ludzi, którzy wspierają Anię i kochają ją taką, jaka jest. Gorąco polecam Wam zapoznać się z całą serią pt. „Babski wieczór”.

Anka jest najbardziej zwariowana z grona przyjaciółek, pracuje w salonie urody, uwielbia tańczyć i chodzić w szpilkach. Kobieta ze względu na swoją przeszłość często wchodzi w relacje z mężczyznami, bijąc się samotności. Wszystko zmienia się kiedy poznaje nowego kolegę z pracy - Filipa, który jest młodszy od Anki. Czy Anka da sobie szansę na szczęście? Czy przyjaźń kobiet przetrwa zawirowania w ich życiu?

To moje drogie spotkanie z autorka i z serią #babskiwieczór, wcześniej czytałam historię Karoliny, czyli "Wszystko pod kontrolą" i pamiętam, że ta historia bardzo mi się podobała. Autorka tworzy bardzo życiowe historie, z bohaterami, którzy mierzą się z problemami dla codziennego, dlatego myślę, że większość z Nas bez problemu mogłaby się chociaż w małym stopniu utożsamić z bohaterkami tego cyklu.

Teraz przyszła moja kolej na zapoznanie się bliżej z Anką. Nie przeszkodziła mi nieznajomość dwóch poprzednich tomów, skupiłam się całkowicie na Ani i jej rozterkach życiowych. Natomiast zawirowania w życiach jej przyjaciółek były dla mnie dodatkiem.

Jednego nie można tym kobietom odmówić, mimo wielu dzielących je różnic, odmiennych poglądów na różne tematy, zawsze moją na siebie liczyć, co jest piękne!

Anka w głównej mierze ukształtowało przyglądanie się toksycznemu związkowi rodziców oraz rodzinne sekrety, które namieszały w jej życiu. To właśnie dlatego Anka ma takie, a nie inne podejście do związków - boi się zaangażowania, jednoczenie bojąc się samotności i braku poczucia bezpieczeństwa.

Anka żeby poznać w końcu smak szczęścia i miłości będzie musiała rozliczyć się z przeszłością, pokonać kilka przeszkód, które los postanowił postawić na jej drodze.

"Pora na przyszłość" to kolejna książka autorki pokazująca siłę kobiecej przyjaźni, momentami wzruszająca i przejmująca. Idealna na jeden wieczór. Ja miło spędziłam z nią czas i obiecuje sobie, że w wolnej chwili nadrobię dwa pozostałe tomy. Moja ocena to 8/10.

„Pora na przyszłość” to czwarty tom cyklu „Babski wieczór”. Każdy z nich opowiada historię innej z czterech przyjaciółkę, w tym skupiamy się na Ance. Tomy można czytać niezależnie od siebie, ale myślę, że zyskują na czytaniu w całości – pojedynczo jednak niektóre wątki mogą być niejasne, zwłaszcza w tym konkretnym przypadku.

Anka z pozoru jest lekkoduchem, korzysta z życia, facetów zmienia częściej niż rękawiczki, żyje z dnia na dzień. No właśnie, z pozoru. Coś się zmienia, gdy poznaje sporo od siebie młodszego Filipa, którego nie zniechęca jej wiek, opryskliwość i cięty język.

Przeczytałam w czyjejś recenzji (wybaczcie, nie pamiętam czyjej), że ta seria uczy empatii – to bardzo trafne określenie. Sytuacje dziewczyn są różne, również takie, które łatwo oceniać, stojąc z boku. Styl życia Anki też mógłby budzić zastrzeżenia, ale poznajemy powody, dla których żyje ona tak, a nie inaczej. Znamy jej motywy i tło psychologiczne – tak to nazwijmy.

O relacji Anki z rodzicami wręcz ciężko się czytało. Powiedzieć, że są oni toksyczni, to jakby nic nie powiedzieć. Mówią córce rzeczy, których żadne dziecko nigdy nie powinno usłyszeć, a jednocześnie bardzo wiele od niej oczekują. Zakończenie tego wątku w moim odczuciu było mało realistyczne i tu pojawił się dla mnie taki zgrzyt, wiecie, gdy zakończenie jest zbyt cukierkowe, żeby mogło być prawdziwe.

Drugim ważnym tematem poruszonym tutaj jest lęk przed zaangażowaniem się w związek, a właściwie lęk przed byciem opuszczonym, a przy okazji to, jak bardzo może to wpłynąć na nasze życie.

Nie był to dla mnie najbardziej poruszający ani najmocniejszy tom (w obu przypadkach prym wiedzie „Każdy nowy dzień”, historia Ewy), ale też skutecznie zagrał na uczuciach, wywołując ich całą gamę, nie tylko tych dobrych.

Całą serię bardzo Wam polecam!