Pół życia miłości

„Myślałem, że jeśli nie zaznam szczęścia, to opuszczenie tego świata będzie mniej bolesne. Tymczasem osiągnąłem tylko tyle, że bolesne stało się moje życie”.

41 dni, 9 godzin i 42 minuty, dokładnie tylko zostało Flintowi Larsenowi. Gdy jako ośmioletnie dziecko poczuł ukłucie, informujące o tym, że znajduje się dokładnie w połowie swojego życia, nie spodziewał się jak drastycznie, zmieni to jego rzeczywistość. Większość społeczeństwa po dostaniu takiej informacji korzysta z życia na maksa, ale nie on. Flint postanawia sprawić, że druga połowa jego życia będzie pełna cierpienia, aby nadchodzącą śmierć mogła przynieść mu ulgę.

Gdy pozostaje mu jedynie 41 dni, wraz z rodzicami wraca do rodzinnego miasta. Niby nic się nie zmieniło… a jednak. Podczas jego nieobecności w mieście zamieszkało słońce, jasny blask radości, który skrywał w sobie ogromny ból, czyli September, dziewczyna emanująca eksplozją energii i radości, a ich przypadkowe spotkanie zmieni wszystko. Oboje ukrywają swoją przeszłość, związaną z Półrozpadem. Czy Flint odważy się jej wyznać, że jego życie się kończy? Na jak wiele sobie pozwoli, wiedząc, że im mocniej ją pokocha, tym bardziej będzie cierpiał odchodząc? 💔

Ta książka to zdecydowanie łamacz serc. Rozpacz i ból czuć wyraźnie na niemalże każdej stronie, bo gdy w pobliżu Flinta pojawia się September, strach przed tym, co nadejdzie, odchodzi na bok. To niesamowite, że oboje skrywają w sobie tak wiele bólu, ale gdy są obok siebie, wszystko, co złe się ucisza. Pokochałam ich obojga, a myśl o nadchodzącym zakończeniu książki dobijała mnie.

Fabuła, którą przedstawiła nam autorka, jest wyjątkowa. Choć nie przepadłam już po pierwszej stronie, bo sam klimat Instytutu Półrozpadu nie przypadł mi do gustu, to przebieg akcji porwał mnie doszczętnie. W tej książce nie chodzi o to, żeby ciągle się coś działo. Ona nie ma was zaskakiwać czy przerażać, „Pół życia miłości” ma was rozczulić, a na końcu złamać. W moim przypadku się to udało… 🥲

Czego nauczyła mnie ta książka? Że na żadną stratę nie można się przygotować. Możemy wiedzieć, że to nadjedzie, ale ostatecznie i tak nas to złamie.

Na skrzydełku tej książki jest napisane: "Wyciskacz łez", "Łamie serce", ale... Żeby aż tak? Przez jedną czerwcową noc przeczytałam rozdzierającą, ale niesamowitą historię Flinta oraz September. Chłopaka, który za 41 dni ma umrzeć i dziewczyny przypominającej jesienne liście, która jest stażystką w Instytucie Półrozpadu.

Flint w wieku ośmiu lat poczuł ukłucie informujące o tym, że znajduje się dokładnie w połowie swojego życia. Ten moment zmienił całkowicie jego egzystencję. Lata uciekają mu przez palce i nagle ma szesnaście lat, jego rodzice zajmują się jego pogrzebem, a on nigdy nie czuł się tak samotnie. Jednak wystarczy tylko jedna osoba, która złapie cię za rękę i pokaże, że jeszcze przez chwilę może być pięknie... I tą osobą właśnie była September.

I'm ugly crying przez tą książkę. Tak bardzo pokochałam tych bohaterów! 🥹 Naprawdę z całego serca podziwiam Flinta i September. Flinta za to, że się nie poddał i pozwolił sobie poczuć szczęście, a September za tą jej determinację i odwagę do walki mimo tego, że jej życie również nie było kolorowe. Ich relacja!!!! To było coś wspaniałego i otwierającego oczy. Nie potrafiłam się oderwać od tej powieści, czytanie jej przypominało podróż łódką, która w każdej chwili może zatonąć.

To było coś cudownego móc zatracić się w tej książce. Pobyć przez chwilę z tymi bohaterami, którzy wydawali się tak prawdziwi. Ich emocje oraz uczucia kłębią się we mnie i wydaje mi się, że jeszcze przez jakiś czas będę ich czuć. Gdy będę patrzeć na zachód słońca, przypomnę sobie o chłopaku, który umiera i o dziewczynie, która chciała go ocalić. Oboje doświadczyli uczucia, które nawet we Wszechświecie nie ma sobie równych - miłości. Miłości bezinteresownej, nastoletniej, beztroskiej. A ja się temu przyglądałam z boku z łzami w oczach ❤️‍🩹

Czytajcie! 🥹

„To chyba najbardziej odważna i niezwykła rzecz, do jakiej zdolny jest człowiek. Znaleźć piękno pomimo bólu".

Jejuu jak szybko czytało mi się tę książkę!!!

Jest bardzo przyjemnie napisana! Od razu mogę powiedzieć, że fani książek „trzy kroki od siebie” albo „gwiazd naszych wina” będą nią oczarowani💗

„- Wiesz, że nie musisz tego robić, prawda? - mówi cicho.

- Czego nie muszę robić?

- Udawać, że jest świetnie, gdy nie jest. Masz prawo być smutna.”

Ta książka jest przypomnieniem, żeby nie odkładać marzeń i życia na później! I że nie trzeba robić nie wiadomo jakich wielkich rzeczy, żeby być spełnionym i szczęśliwym. Polecam ją każdemu kto czuję presję idealnego życia.

„Chyba najgorsze po utracie kogoś są te krótkie chwile, gdy twój umysł jest na autopilocie i nagle, na ułamek sekundy właśnie zapominasz.”

Relacja głównych bohaterów i ich uczucia były bardzo dobrze opisane. Jedynie mogę się przyczepić o sceny zbliżeń, które moim zdaniem powinny być skierowane do starszych czytelników.

Jest to kolejna książka, w której znalazłam kilka cytatów, które MUSIAŁAM zaznaczyć!!!! Kilka moich ulubionych możecie znaleźć w tej recenzji🥹

”Wielu ludzi zadręcza się ostatnimi słowami. Tym, co powiedzieli, czego nie powiedzieli. Trzeba zaufać, że suma wszystkich chwil, jakie z kimś spędziłaś, waży więcej niż ostatnie słowa, jakie do tego kogoś wypowiedziałaś. Idealne pożegnania właściwie nie istnieją.”

Tak jak widzicie na zdjęciach, książkę czytałam na pikniku z moją przyjaciółką💗 Zachęcam Was do wzięcia książek w plener😌

współpraca reklamowa

😭🩵 Macie ochotę na książkę która wyciśnie z was wszystkie możliwe łzy? Taką co kilka razy z rzędu da wam nadzieję a potem ją odbierze, skopie was i przejedzie walcem? Jeżeli tak to śpieszę z odpowiedzią, że nie musicie już szukać! Oto przed wami Pół życia miłości, książka, która tak samo, jak jest piękna tak samo pozbawi was złudzeń na jakiekolwiek szczęśliwe zakończenie.

😭🩵Flint Larsenow doskonale wie, kiedy umrze. Bowiem na ten moment zostało mu nie mniej ni więcej niż 41 dni, 9 godzin i 42 minuty życia. Odkąd chłopak dowiedział się o tym fakcie nie żyje za życia - zwyczajnie wegetuje. Odcina się od przyjaciół, rezygnuje z ukochanych potraw. Nie pozwala sobie na żadną formę ciepła i szczęścia. Flint uważa bowiem że jeżeli pozbawi się wszystkiego i wszystkich będzie mu prościej oswoić widmo śmierci — śmierci która zbliża się do niego nieubłaganie z każdą sekundą życia. Bohater pragnie zwyczajnie dotrwać do końca życia jedynie w otoczeniu rodziny w bezpiecznych objęciach własnego domu i rodzinnego miasta..

Jednak — życie miało dla Flinta inny pomysł na zakończenie. Oto bowiem do jego życia z przytupem wchodzi September Harrington. Dziewczyna o włosach koloru ognia jest pełna życia. Dowcipna i elokwentna piękność zajmuje się badaniem fenomenu połowy życia. Bohaterka za dnia pracuje w Instytucie Półrozpadu szukając lekarstwa na tą morderczą przypadłość a w nocy przy tym samym biurku odbywa imprezę za imprezą - i jedno przez to wszystko jest pewne. September zrobi wszystko by Flint nie stał w kącie czekając na nieuniknione. Jednak kiedy Flint zaczyna jej się przyglądać odkrywa że dobry humor dziewczyny to jedynie fasada a za jej bardzo grubym murem chowa się kompletnie inny wymiar cierpienia..

😭🩵 To, co zrobiła ze mną ta książka jest absolutnie do opisania! Nie da się wyrazić huraganu emocji, który mną targał w trakcie lektury. Mam wrażenie, że Brianna Bourne napisała młodzieżówkę idealną. Z szacunkiem do odbiorcy a zarazem pełną wartości, o których na co dzień zapominamy. Ta książka jest o tym jak bardzo winniśmy doceniać każdą chwilę którą możemy spędzić w otoczeniu kogoś bliskiego, o tym, że nasze życie jest tak naprawdę zbudowane z błachostek, do których na co dzień nie przywiązujemy wielkiej wagi. A zakończenie.. matko jedyna.. Musicie po prostu sami to przeczytać. Ale uprzedzam, że bez chusteczek przeczytać się tego nie da..

Coś absolutnie przepięknego.

Bo czy jest coś bardziej tragicznego niż miłość życia, znaleziona za późno...?

Nieobliczalna, szokująca, wyzwalająca całą plejadę intensywnych emocji, a zarazem odurzająca niczym silny narkotyk! Brianna Bourne naszkicowała wyjątkową opowieść, która porusza najczulszą strunę, sięga najciemniejszych zakamarków duszy, nie tylko po to, by otulić nadzieją, że koniec może być początkiem, ale także, aby udowodnić, iż prawdziwa miłość przekracza wszelkie ramy i może być jedynym ukojeniem w obliczu nadciągającej śmierci.

Ten emocjonujący rollercoaster to jedna z piękniejszych historii miłosnych, a zarazem najbardziej porażająca opowieść, gdyż zjawisko półrozpadu, które zwiastuje, iż dany człowiek przeżył dokładnie pół swojego życia, a data końca jest nieodwracalna, dosłownie paraliżuje i miażdży serce! Jak żyć ze świadomością, że została Ci już tylko połowa egzystencji? Jak mają funkcjonować rodziny małych dzieci, które już są po tym złowieszczym ataku? I czy naprawdę nie ma lekarstwa na ten koszmarny wyrok?

Kreacje bohaterów wypadły po prostu doskonale. To przykład brutalnie pokiereszowanych dusz, które wreszcie, mimo wielu obaw, postanawiają ponownie otworzyć się na życie. Niestety, obietnica szczęścia jest przecież niebywale ulotna, gdyż jedno z nich wciąż jest pogrążone w żałobie, a drugie odlicza dni do swojego końca... Czy rozwijające się między nimi uczucie będzie w stanie ukoić choć na chwilę ich ból i uczynić życie piękniejszym?

Porażająca, wzruszająca do łez, nadzwyczaj refleksyjna, przeszywająca na wskroś! „Pół życia miłości” jest prawdziwą torpedą emocjonalną, jaka pozostawia w absolutnej rozsypce! To nie tylko porażająca opowieść o niesprawiedliwości i ulotności ludzkiego losu, o tłumieniu w sobie emocji, paraliżującej żałobie czy duchowym przygotowywaniu się do śmierci, ale również dotykająca duszy historia o niesamowitej więzi, która może okazać się prawdziwym antidotum, jakie pozwoli czerpać jak najwięcej z życia do ostatnich chwil. Przepiękna uczta literacka, która złamie Wam serce i pozostanie w duszy już na zawsze! Polecam gorąco!