Pół wojny. Morze Drzazg. Tom 3

Bardzo lubię tą trylogię, choć miała momenty lepsze i nieco słabsze. W tomie trzecim ponownie dołączają do nas nowi bohaterowie i... kradną moje serce przy czy starzy, dobrze nam już znani w niczym im nie ustępują. Po tej serii mam ochotę na więcej książek autora.

"Pół wojny" to ostatni tom trylogii "Morze Drzazg", w którym chęć zemsty oraz pragnienie dotrzymanie przysięgi są siłą napędzającą wydarzenia.

Tak jak w drugim tomie, tak i tu, mamy do czynienia z nowymi głównymi bohaterami, jednak znane nam z poprzednich tomów postacie także mają ważne role do odegrania.

W tym tomie opowieść skupia się na Skarze, księżniczce Throvenlandu i kuzynce królowej Laithlin. Ta młoda dziewczyna, musi uciekać ze swego królestwa, w momencie, gdy zostaje ono zaatakowane przez wrogich wojowników. Trafia na dwór króla Uthila, gdzie udaje się jej zmobilizować przebywających tam wodzów do walki o jej królestwo.

Wojna nie ogranicza się jednak tylko do jednego kawałka ziemi, rozgrywa się tu wieksza walka, walka z samym Najwyższym Królem i jego minister Babką Wexen. Kto będzie największym przegranym, a kto wygra ostateczną walkę? I jak to się skończy dla poszczególnych bohaterów? Co i kogo trzeba będzie poświęcić, by wygrać? I czy takie poświęcenie będzie potem coś warte?

...

Najważniejszym bohaterem całej trylogii jest oczywiście Yarvi, który z młodego, trochę naiwnego księcia wyrasta na przebiegłego i pomysłowego polityka. Jego przemiana w całej tej serii jest niesamowita i też trochę przerażająca. Jego dążenie do wypełnienia przysięgi zaważy na losach zarówno pojedynczych osób, jak i całych królestw.

Świetnie mi się to czytało! Mnóstwo akcji, intryga i zdrada, a nawet poboczny ale świetnie poprowadzony wątek miłosny - takie rzeczy bardzo lubię. Na dużą uwagę zasługują też dobrze napisani bohaterowie. Pomimo tego, że jest ich całkiem sporo, to są tak dobrze przedstawieni i tak różnorodni, że czytelnik nie ma problemu z ich rozróżnianiem, no i polubieniem niektórych z nich ☺️

Ogromnie się cieszę, że ta trylogia została wznowiona, zwłaszcza w tak pięknym wydaniu 🥰 Jest to kawał genialnej fantastyki, do której można wracać wielokrotnie. Polecam tę serię całym swoim przesiąkniętym fantastyką sercem 💜

,, Wolność nie ma żadnej wartości dla trupa. A duma jest warta niewiele nawet dla żywego".

,,Lojalność jest cechą powszechną u psów, lecz rzadką u ludzi. "

,, Król czy wieśniak, wysoko czy nisko urodzony, silny czy słaby, mądry czy głupi. Śmierć czeka każdego".

Przed wami część trzecia ,,Morza drzazg". Oczywiście wciąga chyba najbardziej ze wszystkich, choć nie uważam, by któraś z części była niedostatecznie dobra. Napięcie nie odpuszcza nas ani na chwilę, a wydarzenia stają zawsze w ogniu dwojakiego zakończenia. Jest większa przegrana i mniejsza wygrana na innym polu, zawsze coś za coś. Co nieczęsto spotykam w książkach, to przysłowia i mądrości, którymi tutaj postacie wręcz się przepychają. Jakby wygrał ten, który bardziej drugiemu dogadał. Ktoś, kto tu zginął nawet podkreślił, że wojnę tą mogą wygrać tylko mądrością słowa. Ja bym tu dodała jeszcze szczęście, które towarzyszy im w mniejszym, bądź minimalnym stopniu. Księżniczka Skara co prawda została uratowana, lecz miejsce w którym do tej pory żyła zostało zniszczone i odebrane. Musi uciekać jako niewolnica, choć w głębi duszy powtarza sobie, że musi odzyskać tron, gdyż kazano jej to obiecać. Dla niej słowo warte jest więcej od pieniędzy. Autor podkreślił tutaj, że ten, który czci śmierć nigdy nie będzie szczerym wobec nikogo. Skara i jej rodzina zostały tutaj oszukane przez Babkę Wexen, która odebrała im wszystko. Sama jest jeszcze młoda i niepełnoletnia. Nie spodziewała się, że przyjdzie jej tak szybko dorosnąć. Do tej pory była mocna tylko w słowie wypowiadanym. Czy poradzi sobie zatem z towarzyszem, któremu nie zawsze można ufać?

Ja to odkąd wkręciłam się w część pierwszą, to tak samo wciąga mnie każda następna. Najbardziej podoba mi się to, że nigdy nie wiadomo jak potoczą się ich losy, gdyż nie można tu ufać nikomu. Do tego opisana jakby po to, by po skończeniu książki przemyśleć sobie własne życie i postępowanie, a także priorytety, którymi się kierujemy. Bardzo mi się podobała, więc polecam wam całą serię:-)

Finał serii Morze Drzazg wreszcie nadciągnął i próżno w nim szukać rozczarowań. Matka Wojna rozgorzała na dobre i nie bierze jeńców a świat wydaje się płonąć, podczas gdy Ojciec Yarvi snuje swoją pajęczą sieć. I pomyśleć że gdyby nie jeden błąd i jedna nieostrożna przysięga wszystko mogłoby się potoczyć inaczej… Ot, takiej swoisty efekt motyla, który topi świat we krwi.

Pół Wojny to książka, w której akcja nie czai się za rogiem, a wjeżdża od razu z przytupem i melodyjką, nie zwalniając ani na chwilę przez wszystkie 456 stron. Czytelnik od pierwszych chwil zanurza się w intrygę i wraz z bohaterami podąża jak po sznurku wprost w uplecioną przez ministra pułapkę. Skryty we mgle tajemnic cel podróży wydaje się to nieosiągalny, to wręcz przeciwnie tak bliski, że wystarczy podejść i chwycić. Wrogowie i przyjaciele mieszają się ze sobą, a zdrada już puka do drzwi pałacu. Kto odniesie sukces? To wiedzą tylko bogowie….

Niezwykła, zaskakująca, pełna napięcia to tylko kilka przymiotników którymi można by określić te serie, a jednak wszystkie wydają się niewystarczające. Pół Wojny tak jak poprzednie tomy zachwyca czytelnika niezwykłą szczegółowością i głębią bohaterów. Pełne dramatyzmu sceny przez które autor przeprowadza protagonistów budzą jednocześnie zachwyt i strach a wybuchy, pojedynki czy niezwykle trudne i brzemienne w skutki decyzje, które przyjdzie podjąć bohaterom niepozwalaną oderwać się od czytania. W tej książce chyba nie ma rzeczy, na którą mogłabym narzekać. Niezwykle barwne i ciekawe postacie: Zadra, Złota królowa czy Skara- pełne życiowych obaw, planów i marzeń wydają się niemal żywymi ludźmi, którzy przez zupełny przypadek zawieruszyli się na kartkach powieści. I choć żaden bohater Abercrombiego nie jest ani płytki, ani nudny, to z całego tego korowodu Yarvi wydaje się postacią najbarwniejszą, taką której nie można zignorować.

Książę, król, niewolnik a w końcu magister. W pierwszym tomie mamy do czynienia z chłopcem, którego nie sposób nie polubić: mądrym, wytrwały i sprytnym. Jednak im dalej w las, tym więcej drzew. Już w drugim tomie widzimy zmiany jakie w nim zaszły, gdy przyjął święcenia i stał się Ojcem Yarvim. Zahukany młodzieniec dorasta i ewoluuje, powoli stając się szarą eminencją, która zza tronu potężnego króla kuje losy całego świata

To niesamowite jak złożona jest ta postać i jak niezwykłą przemianę przechodzi na kartach Morza Drzazg. Z bohatera do tyrana, z młodzieńca pełnego ideałów do polityka rozgrywające ludzkie życia jak partie szachów. Ojciec Yarvi to postać, która jednocześnie napawa mnie odrazą i niechętnym szacunkiem. Sprytny jak lis, śliski jak wąż, niczym pająk snuje sieć swoich politycznych machinacji i wpływa na decyzję możnych tego świata. Gotów jest dla swojej zemsty poświęcić wszystko i wszystkich, i nic, doprawdy nic nie sprawi, że spuści swój cel z oczu.

Pół wojny Joego Abercrombie to idealny finał dla tak fantastycznej serii. Intrygi w końcu wychodzą na jaw, zemsta i przysięgi złożone przed grobem zostają spełnione, a świat o świcie przyjmuje całkiem nowe oblicze. Zdecydowanie polecam Wam Morze Drzazg, to naprawdę kawał dobrego fantasy, który zaspokoi wybredne podniebienia tak fanów intryg i pałacowych przewrotów jak i piratów, łowców skarbów czy marzycieli i romantyków. Można by rzec dla każdego coś miłego. Sama oceniam ten tom o oczko wyżej niż poprzednie (choć równie ciekawe) właśnie za to dopracowane zamknięcie. Autor naprawdę się postarał dopinając wątki i osadzając postacie w nowym porządku świata. Nikt nie został pominięty czy zapomniany, tak jakby dopiero na koniec wszystkie pionki wskoczyły na właściwe miejsca.

Podsumowując: obok serii Morze Drzazg nie można przejść obojętnie. Pół Wojny to genialne zakończenie wspaniałej serii i choć teoretycznie kierowana jest ona do ciut młodszych czytelników, ja czytając ją nie odczuwałam żadnego dyskomfortu, co zdarza się przy niektórych młodzieżówkach. Zdecydowanie polecam !

Za egzemplarz recenzencki dziękuję Domowi wydawniczemu Rebis

#współpracabarterowa

#współpracareklamowa

#współpracarecenzencka