Pokrewne dusze

Pokrewne dusze jest zbiorem listów Virginii Wolf pisanych do najbliższych osób. Jestem fanką jej powieści, więc ta książka była dla mnie pozycją obowiązkową. Szczerze, ten zbiór listów to chyba najlepsze co w ostatnim czasie przeczytałam. W listach jest wiele przemyśleń autorki, dzięki czemu możemy dotrzeć wgłąb jej glowy. Wiele razy mogłam się utożsamić z pisarką, a jej poglądy niegdyś kontrowersyjne, dzisiaj są zaskakująco aktualne. Jest to książka z wydźwiękiem feministycznym, ale tak jak napisałam powyżej, dla fanów pisarki to pozycja obowiązkowa. Szczerze polecam!

Virginia Woolf — angielska pisarka, rozgniewana feministka, nieheteronormatywna kochanka, kobieta cierpiąca na zaburzenia psychicznie — uważana za jedną z czołowych postaci literatury modernistycznej XX wieku, zamknięta w zbiorze listów: Pokrewne dusze.

Virginię Woolf poznajemy poprzez karty kilkuset osobistych zapisków, rozpoczynając od jej pierwszych samodzielnych słów, a kończąc na liście pożegnalnym do męża — gdzieś pomiędzy tego ogromu odkrywając wielowarstwowe życie autorki: okresy płodnego pisarstwa oraz bezczynnej męki, niezliczonych plotek i flirtów, kilkuletniej wojny oraz śmierci, sprawozdań z wieczorów towarzyskich, bolesnej tęsknoty za bliskimi.

Virginia Woolf okazała się być posiadaczką nad wyraz bystrego oka, niewymownie czułego serca oraz szalenie chaotycznego mózgu, która zachwyciła mnie bezlitosnym piórem i humorem, feministycznymi esejami i pokrewnością naszych dusz:

❞ Jedyną rzeczą na tym świecie jest muzyka — muzyka i książki, i jeden czy dwa obrazy.

❞ Ale znowu nic oprócz malowania i pisania nie jest naprawdę interesujące: a że czas jest ograniczony, jak można siedzieć i uśmiechać się?

❞ Trzeba rezygnować, kiedy książka jest skończona, ale nie zanim się ją zaczęło.

Jednocześnie zostałam rozczarowana przejawami głębokiego rasizmu oraz antysemityzmu, za sprawą których dalsza lektura stała się dla mnie nieprzyjemna, a bezdenna ilość listów mnie przytłoczyła. Dodatkowo styczność z zaburzeniami Virginii Woolf, cztery ciężkie załamania psychiczne oraz tragiczny koniec tego niespotykanego umysłu dogłębnie mną wstrząsnęły.

Pokrewne dusze polecam wielkim miłośnikom Virginii Woolf, których obfitość zbioru nie przytłoczy. Pomimo kontrastujących uczuć, która ta lektura we mnie wywołała, Virginia Woolf stała się dla mnie symbolem czystego feminizmu, czułej miłości oraz delikatności duszy.

TW: samobójstwo, rasizm, antysemityzm.

Instagram: @illectum

"Pokrewne dusze" Virginia Woolf

Jedna z najznamienitszych pisarek w historii literatury, urodzona w 1882 roku Virginia Woolf, pozostawiła po sobie ponad cztery tysiące listów! "Pokrewne dusze" są ich zbiorem, swoistym zapisem życia i fenomenu tej brytyjskiej twórczyni. Korespondowała z rodziną, przyjaciółmi bliższymi i dalszymi, instytucjami, wydawcami.

Lektura prywatnej korespondencji Woolf jest niesamowita, jedyna w swoim rodzaju. Są to zapiski błyskotliwe, mądre, nieco charyzmatyczne i niecodziennie intrygujące. W owych listach kobieta daje upust swojej elokwencji, ogromnej wiedzy i talentowi, który zdarza się raz na milion. Poznajemy punkt widzenia Virginii na wiele spraw codziennego życia, kwestii dotyczących każdego z nas. Każdy wyrażony pogląd na określony temat poparty jest odpowiednimi, niezwykle inteligentnymi argumentami.

Podczas czytania "Pokrewnych dusz" odbywamy podróż po zakamarkach duszy Virginii Woolf, odkrywamy kolejne korytarze jej skomplikowanej osobowości. Krok po kroku poznajemy coraz to lepiej jej portret psychologiczny, odmalowujemy go we własnym umyśle. Na bazie informacji zawartych w zamieszczonych w książce listach wyłuskujemy niebanalny obraz wybitnej pisarki, jaką była Woolf.

"Pokrewne dusze" pokazują, jak stopniowo rozwijała się choroba psychiczna autorki. Ukazane jest to, jakie niosła za sobą skutki, jak wpływała na życie intymne i rodzinne, postrzeganie rzeczywistości. Przedstawia to, jak zaburzenia mające miejsce w sferze psychicznej oddziałują na człowieka, a czasami nawet wyniszczają bardziej niż choroba fizyczna.

Poznajemy Virginię Woolf jako duszę wrażliwą, pełną empatii i ciepła, ale mającą także wady, jak na przykład egoizm i narcyzm. W liście do Madge Vaughan pisarka stwierdziła: "[...] i jeżeli nie jestem pewna swoich sił umysłowych, to jestem zupełnie pewna siły swojego serca".

Podsumowując, "Pokrewne dusze" są książką, która pozostaje z czytelnikiem na dłużej, wbija się w pamięć, nie daje o sobie zapomnieć. Dzięki tej pozycji być może odpowiemy sobie na pytanie - jaka tak naprawdę była Virginia Woolf? Co doprowadziło do jej sławy, a także upadku? Poznajemy jej radości, smutki, troski, przemyślenia i poglądy, wszystko to jest opisane z idealną precyzją słowa, umiejętnością posługiwania się nim i oddziaływania na czytelnika z całą mocą.

Za egzemplarz książki dziękuję Wydawnictwu MG.

*książka bez oceny w skali od 1-10, ponieważ to korespondencja prywatna, która takowej nie może podlegać

Im jestem starsza tym bardziej doceniam prozę przeszłych czasów. Klasyki, powieści mniej doceniane, historie pisane z pasją i oddaniem a nie na potrzebę chwili. Mam całe grono uwielbianych pisarzy a wśród nich szczególne miejsce zajmuje nieoceniona Virginia Woolf. Jej pióro doceniane było przez lata i po dziś dzień sięga po nie wielu czytelników, ale to właśnie listy tej autorki wydają się najważniejsze w jej karierze.

Powyższy zbiór wydany został w nowej szacie graficznej, więc nie martwcie się, że wydaje się Wam znajomy. Dla mnie wznowienie to zawsze idealny pretekst do sięgnięcia po lekturę lub odświeżenie sobie treści, szczególnie tak wyjątkowej. Zawsze chciałam przeczytać listy Woolf, ale przeszkadzały mi w tym inne napotkane po drodze książki aż w końcu nadarzyła się okazja i przyznaję - przepadłam w stylu, skrywanych emocjach oraz lękach, marzeniach, nadziejach Virginii Woolf.

To nie jest łatwa powieść i na pewno nie na jeden wieczór. To lektura, którą trzeba się delektować, analizować, czytać między wierszami, ponieważ autorka okazała się piekielnie inteligentną, błyskotliwą kobietą, która potrafiła w zaledwie paru zdaniach przechwycić znacznie głębszy sens. Woolf uwielbiała pisać listy czego dowodem jest cały ten zbiór a adresatów było całe grono - przyjaciele, rodzina a nawet wydawcy. Czytamy więc o tym co kryło się w sercu autorki i przez moment otrzymujemy szansę, by spojrzeć na świat jej oczami.

Zbiór został bardzo rozsądnie przedstawiony. Wita nas dziecinny list Virginii pisany do ojca, później stopniowo dorastamy wraz z autorką, dzielimy troski, smutki i marzenia a następnie kończymy pożegnalnym listem do męża. Mnóstwo kryje się w tym wszystkim emocji, mnóstwo pragnień i wzruszeń, ponieważ wiele razy zdarzyło się, że w oczach pojawiły mi się łzy. Przemawia za tym oczywiście fakt wiarygodności, ponieważ to wszystko przecież wydarzyło się naprawdę, ale czuć również w tym wszystkim klimat przeszłych czasów, który idealnie wypełnia naszą wyobraźnię i sprawia, że ani jedno słowo nie pozostaje bez echa w duszy czytelnika.

Powiedzieć, że jestem zachwycona to jakby nie powiedzieć nic. "Pokrewne dusze. Wybór listów" to opowieść o dojrzewaniu, miłości, pasji, nawet o wojnie a wszystko to rozgrywa się na oczach czytelnika i trafia do jego serca, ponieważ wiemy, że przecież to nie są puste słowa a wszelkie opisywane wydarzenia i wiążące się z tym przeżycia autorki wydarzyły się naprawdę. Otwiera się przed nami ogromna możliwość poznania Virginii Woolf z prywatnej, najważniejszej strony a to jakie wnioski wyciągniemy z lektury zależy tylko od nas.

Pokrewne dusze to szczególna pozycja w dorobku Virginii Woolf. Jest to wybór listów, które bardzo licznie pisała, do najbliższych, rodziny, przyjaciół, znajomych, ale również do wydawców czy instytucji. Listy te były, są doskonałym obrazem Woolf, ale i były, są jej pamiętnikiem, zwierciadłem jej niespokojnej, udręczonej duszy, myśli, są podróżą przez kolejne dekady życia pisarki.

Pokrewne dusze otwiera dziecinny list do ojca, pisany drukowanymi literami przez sześcioletnią dziewczynkę. Zamyka ostatni, pożegnalny list do męża.

Jest to wyjątkowa lektura dla wszystkich, którzy chcą, potrafią zagłębić się w życie, istnienie, uczucia drugiego człowieka. A Virginia Woolf była wyjątkowym, niezwykłym człowiekiem. W listach ukazuje swoje myśli, odczucia, plany, marzenia, relacje między ludżmi, ale także opowiada o ówczesnym świecie, o tym, co istniało, czego dokonano, gdzie była etc. Czytamy, co autorka sądzi o jakiejś wystawie, przedstawieniu czy książce, ale także o jej romansie, rodzącym się i umierającym uczuciu.

Listy to przede wszystkim genialny i niezwykle pełen obraz pisarki. Jest to portret pełen uczuć, bólu, namiętności, marzeń, cierpienia, bezradności. Dają one dokładny obraz tego, jaką postacią była Woolf. A była ze wszech miar osobą wyjątkową.

Jak głęboko musiała cierpieć, jak bardzo była niepogodzona sama z sobą skoro 28 marca 1941 roku, w wieku 59 lat, napełniła kieszenie kamieniami i rzuciła się do rzeki. Tragiczna śmierć udręczonej, niezwykłej osoby. Pozostawiła dwa listy pożegnalne: jeden dla swojej siostry Vanessy, a drugi dla swojego męża.

Woolf wiele zrobiła. Była genialną pisarką, ale i wielce zaangażowaną feministką. Bez wątpienia zrewolucjonizowała samą literaturę i powieść. Na zawsze znalazła miejsce w historii literatury. Jej życie prywatne było tragiczne. Cierpiała psychicznie, co widać w jej twórczości, ale przede wszystkim w zbiorze listów.

Listy zebrane w tym tomie są nie tylko świadectwem, obrazem jej duszy i umysłu, ale także genialnym portretem epoki. Czytałam ten zbiór przez ostatnie 1,5 miesiąca, po trochu, co kilka dni, dawkując sobie. Ogrom cierpienia, uczuć, niezrozumienia, zapętlenia duszy autorki jest niewyobrażalny. Nie da się czytać jej listów w dużych porcjach. Jednak bez wątpienia warto. Dają obraz epoki, samej pisarki, ale i bardzo dużo materiału do przemyślenia. Polecam.