Podróż do świateł północy Kraina Lodu światła północy

"Kraina lodu. Światła Północy. Podróż do świateł Północy" to opowieść, w której towarzyszymy Annie, Elsie, Kristoffowi, Svenowi i Olafowi w zupełnie nowej przygodzie. Ważną, a w zasadzie nawet główną, rolę w tej opowieści odegrał Skałek, mały troll, który dla Kristoffa jest jak brat. Skałek, tak jak wszystkie małe trolle uczył się w szkole kryształów, a o zdobytej przez niego wiedzy i doświadczeniu świadczyły pięknie świecące kryształy. Mały troll miał w swym woreczku już kryształ wodny, i śnieżny, kryształ oceny lodu i kamuflażu i kilka innych, jarzących się pięknym światłem kamieni. Ale żeby uzyskać promocję do drugiej klasy szkoły kryształów, Skałek musiał jeszcze sprawić, by zaświecił jego ostatni kamień: kryształ tropiciela. Troll musiał tego dokonać do czasu kryształowej ceremonii, która odbywała się u kresy jesieni, przy blasku zorzy polarnej. Na tę właśnie ceremonię Kristoff zabrał swoje przyjaciółki Annę i Elsę. Oczywiście na tym opowieść się nie kończy, bo jak wiadomo "prawdziwa przygoda jest pełna niespodzianek". Nie będę opowiadać, szczegółów, ale zdradzę Wam, że Skałek otrzymał szansę na zdobycie doświadczenia w roli tropiciela, odbył w tym celu długą podróż, a jego przyjaciele dzielnie go wspierali. Czy małemu trollowi udało się sprawić, że jego kamień tropiciela rozbłysł? Czy odnalazł zaginionego wodza Bazaltara? I czy światła Północy rozbłysły na niebie, a kryształowa ceremonia odbyła się według planu? Jeśli jesteście ciekawi, przeczytajcie książkę :)

"Kraina lodu. Światła Północy. Podróż do świateł Północy" to ładnie wydana, obszerna książka o przyjaźni, dla dzieci w wieku szkolnym. Duże litery, niedługie rozdziały i wciągająca historia zachęcą dzieci samodzielnie czytające do jej lektury. Trochę szkoda, że książka nie zawiera barwnych ilustracji, bo pomimo tego, że jest długa, jest bardzo ciekawa i również młodsze dzieci chętnie jej posłuchają. Moja pięcioletnia córka, wysłuchała w skupieniu i z zainteresowaniem całej opowieści, choć oczywiście czytałyśmy tylko po kilka rozdziałów na raz. Gdyby jeszcze były ilustracje, podejrzewam, że co wieczór córka siedziałaby z tą książką w łóżku i ją oglądała. Książka "Kraina lodu. Światła Północy. Podróż do świateł Północy" zawiera załącznik ze zdjęciami oraz informacjami na temat zorzy polarnej, który jest wartościowym dodatkiem do przyjemnej lektury.

Zapraszam na mojego bloga, tam zobaczycie zdjęcia książki

[Adres usunięty]

Kraina Lodu to seria, którą młodzież i młodsze dzieci fascynują się już od dłuższego czasu. Ja jakoś zawsze byłam sceptycznie do niej nastawiona, ale zupełnie niepotrzebnie, gdyż seria jest naprawdę ciekawa.

Głównymi bohaterami książki są siostry Anna i Elsa, bałwan, chłopiec i mały troll. Kristoff ma dla dziewczyn niespodziankę - chce im pokazać coś, czego jeszcze nie widziały. Wspólnie mają wziąć udział w uroczystości troli. Nie wiadomo jednak, czy do niej dojdzie, bo wódz madggle znika. Mały troll wraz z przyjaciółmi postanawia go odnaleźć...

Książka to w całości jedna historia. Żeby nie było aż tak nudno, że bohaterowie wciąż tropią wodza, całość przepleciona jest kilkoma wspomnienia postaci nt. zorzy polarnej. Informacje uzyskane z tych opowieści muszą wykorzystać w swojej wędrówce. Całość jest bardzo ciekawa i, jak można się domyślać, dobrze się kończy.

Publikacja została wydana w sztywnej oprawie. Tekst zajmuje całe strony, jednak czcionka jest dość duża. Każda strona ma niebieską obramówkę, co naprawdę ślicznie wygląda. Pod względem estetycznym i graficznym nie ma się tutaj naprawdę do czego przyczepić.

Pozycja pokazuje, że wspólna praca popłaca. Dzięki prawdziwym przyjaciołom możemy nie tylko miło spędzić czas, ale także pomóc sobie w potrzebie. Choć bohaterowie nie wiedzą, czy uda im się odnaleźć wodza na czas, są przekonani, że mogą na sobie polegać.

,,Kraina Lodu. Podróż do Świateł Północy" to naprawdę bardzo ciekawa pozycja dla starszych czytelników, którzy lubią lub dopiero mają zamiar zapoznać się z serią Kraina Lodu. Ja jestem bardzo zadowolona z lektury i mam nadzieję, że będziecie mieli podobne odczucia po zakończeniu tej pozycji. Na końcu znajduje się także krótki informator nt. zorzy polarnej.