Podpalaczka

„Co sprawia, że on jest wart całego tego bólu i zniszczenia.”

*

Renata Convida zdrajczyni, buntowniczka, szpieg, złodziejka wspomnień, Moria… Przed laty zmuszona została do pracy dla okrutnego króla. Dziś pomimo nieprzychylnych spojrzeń swoich towarzyszy z całych sił stara się odkupić winy. Renata należy bowiem do Szeptów – grupy buntowników przeciwstawiającej się kornie. Więc gdy nadarza się okazja aby odmienić losy wojny i ocalić wiele żyć, dziewczyna nie wacha się i postanawia wrócić do znienawidzonego pałacu. Nigdy jednak nie przypuszczała, że przez swoją misje uda jej się odkryć tajemnice, które mogą zmienić wszystko…

*

„Podpalaczka” to książka, która kusi nie tylko przepiękną okładką, ale również opisem, który zapowiada niebezpieczną i pełną intryg przygodę ⚔. I wiecie, co… Cieszę się, że posłuchałam tych podszeptów. Dlaczego?

*

Zacznę od tego, że świat przedstawiony w książce jest naprawdę dobrze wykreowany. Podobnie zresztą jak większość postaci – na szczególne wyróżnienie zasługuje tu Castian, który jest właściwie chodzącą tajemnicą. Bardzo podobało mi się również, to jak autorka wodziła czytelnika za nos, dzięki bardzo sprawnie poprowadzonym rozlicznym intrygą – są one moim zdaniem są największym atutem książki.

*

Jedyne elementy do jakich mam zamiar się „doczepić” to:

🔥 Renata, która pomimo tego, że nie jest źle wykreowaną bohaterką, to nie powiedziałbym również, że jej postać jest napisana dobrze. Dziewczyna miła swoje chwile – lepsze czy gorsze – ale w ogólnym rozrachunku była mi niemal obojętne.

🔥 Początek książki to jedno wielkie zamieszanie. Nie ukrywam, że przez to miałam problem, żeby wciągnąć się w historię. Jednak z czasem się to zmieniło i wraz z upływem kartek książka podobała mi się coraz bardziej, a po ok. 200 stronie całkowicie mnie pochłonęła.

*

Podsumowując… „Podpalaczka” to fajny początek serii, który zdecydowanie zasługuje na uwagę osób za czytających się w fantastyce. Oceniam na 7/10 i trzymam kciuki, żeby drugi tom pojawił się u nas już niebawem.

„Patrzę na wszystko, tylko nie na niego, ponieważ wiem, że człowiek nie może należeć do innego człowieka – ja powinna wiedzieć to najlepiej ze wszystkich”.

Jestem zachwycona! „Podpalaczka” wciągnęła mnie bez reszty, ale też pozostawiła w zawieszeniu, dlatego z niecierpliwością czekam na więcej. Myślałam, że dzieje się tu sporo. Akcja toczy się własnym tempem a każde wydarzenie wywiera ogromny wpływ nie tylko na bohaterach, ale również na czytelniku. Jednak ostatnich kilkadziesiąt stron pokazało mi, że prawdziwa akcja dopiero się rozpocznie. A ja już nie mogę doczekać się kolejnej przygody w towarzystwie Renaty. Bohaterka jest niezwykła – nie tylko pod względem swojej nadzwyczajnej mocy, która kradnie wspomnienia, ale również pod względem siły, uporu i działania. Świat, w którym żyje, pokazał jej, że jest tylko narzędziem, ale ja dostrzegłam w niej coś więcej. Osobę, która pragnie sprawiedliwości, która jest dzielna i nie boi się wyzwań. Szczerze, czuję się zaintrygowana – postaciami, ich kreacją i światem, w którym żyją. Autorka dosłownie pokazuje czytelnikowi wszystkie zasady panujące w świecie, który stworzyła i chociaż jest ich wiele… to sposób ich opisania nie gubi, a wręcz fascynuje. Świetnie dopracowane intrygi pozwalają czytelnikowi wciągnąć się w całą fabule do maksymalnego stopnia. Największym zaskoczeniem, przynajmniej dla mnie, jest poprowadzenie akcji i plot twist, który dosłownie zwalił mnie z nóg, a ja siedziałam i nie mogłam uwierzyć w to co się wydarzyło. Dawno nie czytałam tak zawiłej a jednocześnie nieprzewidywalnej powieści. Warto przenieść się do świata Renaty i poznać wspomnienia, które dają podstawę znakomitej historii! A autentycznie jestem pod jej urokiem! Przeogromnie polecam!❤

O tym, że nasza droga usłana jest wyzwaniami przekonał się już każdy. Nic więc dziwnego, że autorzy sięgają po wszelkie sposoby, by udowodnić jak ciężko jest również ich bohaterom. Nikt jednak nie spodziewał się, że historia od Zoraidy Córdovy będzie aż tak niebezpieczna dla jej głównej bohaterki i tak uzależniająca dla czytelnika.

Na początku autorka dzieli się z nami garścią informacji, więc fabuła nie gna na złamanie karku a powoli wprowadza nas w sytuację. To dobre rozwiązanie, ponieważ historia jest dość intensywna a świat przedstawiony rozległy, trudny i z licznymi zasadami otaczającymi bohaterów, więc aby to wszystko zrozumieć oraz odnaleźć się w sytuacji potrzeba czasu i wyjaśnienia. Na szczęście nie ma tutaj nic nudnego, nic męczącego w przyswajaniu informacji, ponieważ lektura od początku kusi obietnicą wielkiej przygody.

Renata Convida to bardzo intrygująca postać. Jeszcze jako dziecko została porwana przez ludzi króla, by jako złodziejka wspomnień pomóc w realizacji Królewskiej Furii, tragedii która spadła na wielu ludzi niosąc ze sobą śmierć i rozpacz. Dziś jest jedną z Szeptów i działa jako szpieg w podziemiach, ale nie spodziewa się, że już niebawem ponownie wkroczy na królewski dwór, w ramach samodzielnej, bardzo niebezpiecznej misji. Czy uda jej się wyzwolić ukochanego z rąk oprawców? I jak wykorzysta sekrety kryjące się w pałacowych cieniach?

To bardzo intensywna fantastyka, która wykorzystuje ciekawy motyw wykorzystania ludzkich wspomnień. Tego jeszcze nie było, więc z ciekawością zagłębiłam się w tą oryginalną tematykę choć czułam, że autorka nie powiedziała jeszcze ostatniego słowa i pierwszy tom był jedynie rozgrzewką przed ujawnieniem nowych faktów. Nie mniej ponad czterysta stron dostarczyło mi mnóstwa emocji, przeróżnych motywów oraz wielkiej przygody, która wykorzystywała liczne tła: od ciemnych tuneli po królewski pałac, pozwalając poznać rebeliantów i tych postawionych na wysokich stanowiskach, którzy skrywali pewne konkretne dla rozwoju fabuły tajemnice. Do tego wszystkiego pojawił się występujący na drugim planie, ale równie ważny motyw romantyczny, który wcale nie okazał się taki oczywisty.

"Podpalaczka" to książka, która miała umilić mi czas i być przerywnikiem pomiędzy innymi, cięższymi lekturami. Nie spodziewałam się, że tak polubię główną bohaterkę i dam się porwać przygodzie a jednak - autorka wykreowała bardzo dobry klimat, który od razu zaprosił mnie do wkroczenia z Renatą w wir wielkich przygód, więc z przyjemnością przerzucałam kolejne strony i jeszcze nim zamknęłam powieść czułam, że muszę koniecznie sięgnąć po kontynuację. Lekka, przyjemna i szalenie niebezpieczna, czyli idealna na odcięcie się od codzinności!

Lubicie książki, z hiszpańskim klimatem? Pełne pasji i wypełnione magią?

Jeśli tak, to musicie sięgnąć po ten tytuł.

"Podpalaczka" to pierwszy tom serii opowiadającej historię młodej Renaty- dziewczyny, której moc wykradania wspomnień jest zarówno bronią, jak i przekleństwem.

W momencie, gdy poznajemy główną bohaterkę, należy ona do Szeptów - buntowników i rodzin obdarzonych mocami, które nie są dozwolone pod rządami Króla Fernanda.

Oddział dziewczyny, pod dowództwem bliskiego jej sercu Deza, musi odzyskać pewien kryształ, w którym przechowywane są ważne informacje dotyczące planów króla. Po wykonaniu tej misji, drużyna ma się spotkać ze Starszymi, jednak nie wszystko idzie według planu...

Powieść czytało mi się dobrze, rzadko zdarzały się nużące momenty. Do przodu wciąż pchała mnie chęć poznania tajemnicy, którą stara się odkryć główna bohaterka. I to jest najciekawszy wątek całej historii!

Na plus są moce poszczególnych osób, zwłaszcza samej Renaty 😊 a także świetnie wykreowani bohaterowie.

Powieść opiera się też na kilku znanych motywach, jednak ich połączenie daje ciekawy efekt. Niektórych rzeczy się spodziewałam, na inne czekam w drugim tomie, choć kto wie... może mnie jeszcze autorka czymś zaskoczy 😏

Podsumowując: jest to fajna książka młodzieżowa, z którą można miło spędzić czas. Polecam szczególnie wielbicielom intryg i magii.

Już od samego początku historii jesteśmy wrzuceni na głęboką wodę w wir akcji, przez co było mi troszkę trudno wgryźć się w fabułę. Jednak im więcej czytałam, tym lepiej poznawałam świat i jego zasady wykreowane przez autorkę i coraz bardziej zaczęłam wciągać się w lekturę, aż w końcu nie byłam w stanie jej odłożyć, dopóki nie dotarłam do ostatniej strony.

W książce jest mnóstwo intrygujących i dobrze wykreowanych bohaterów, a każdy z nich ma odmienny charakter, dzięki czemu nie sposób ich ze sobą pomylić.

Oprócz Renaty, która była naprawdę świetnie przedstawioną główną postacią, najbardziej polubiłam Leo, którego humor i troska o dziewczynę często mnie rozczulały i wywoływały uśmiech. Pod koniec powieści bardzo zaintrygowała mnie również postać księcia Castiana i nie mogę się doczekać, aż dowiem się o nim czegoś więcej.

Jeśli chodzi o samą fabułę, to niezwykle mnie zaciekawiła, a dworskie intrygi, tajemnice i świetny system magiczny sprawiły, że z każdą kolejną stroną zachwycałam się coraz bardziej.

Podsumowując, myślę, że jest to naprawdę świetna historia, często odchodząca od znanych schematów i traktująca je w odmienny sposób niż by się można było tego spodziewać. Autorce wiele razy udało się mnie zaskoczyć, a do świetnego, wywołującego wiele emocji zakończenia ciągle jeszcze wracam myślami. Podczas lektury tej książki bawiłam się naprawdę wspaniale i z ogromną niecierpliwością wyczekuję drugiego tomu! ♥️

”Podpalaczka“

Kocham książki, które przypominają mi co uwielbiam w fantastyce i ta książka jest właśnie jedną z takich.

Nie znałam wcześniej autorki. Nazwisko sugerowało mi, że to może Rosjanka albo Ukrainka ale nie - kobieta pochodzi z Ekwadoru i w sumie wiele to tłumaczy. Bohaterowie jej książki mają typowe dla Brazylii imiona jak i wiele cech wyglądu, a także nazwy miejscowości są charakterystyczne dla tego kraju.

Czemu Podpalaczka? Wbrew pozorom, główna bohaterka - Renata Convida, mimo że ma zdolności magiczne, nie miota ogniem. Nic z tych rzeczy. Poznajemy ją jako jedną z Szeptów - buntowników, grupy Moriów, którzy mają moc, jednak jest ona zakazana, napiętnowana, a oni sami prześladowani przez władcę królestwa Puerto Leones.

“Przeżyłam setki ukradzionych żywotów…”

Przez ten fragment opisu , myślałam , że bohaterka się odradza, że będzie tu jakiś wątek reinkarnacji czy coś w tym stylu… Ale nie, ona ma moc odbierania wspomnień. Czasem odbierze jedno konkretne, innym razem kilka ale nie raz odebrała wszystkie, tworząc Pustego. Jej moc przeraża nawet ją samą, a wspomnienia które odbiera mieszają się z jej własnymi.

Jako dziecko została porwana przez ludzi króla. Była jego bronią, lecz Szepty ją uratowały. Gdy Dez - przywódca Szeptów i mężczyzna który jest jej wyjątkowo bliski , ginie na jej oczach, Renata jest przekonana , że to jej wina i musi dokończyć to co on zaczął. Pozbawić króla broni, która zagraża Moriom. I zabić Krwawego księcia, który odebrał jej tego którego kochała.

Wszystko wydaje się oczywiste, plan logiczny i prosty choć ryzykowny. Ale z rozdziału na rozdział książka szokuje coraz bardziej. A na sam koniec już, początkowe założenia są totalnie bez sensu. Czego Renata nie pamiętała ? Czym zaskoczył ją Castian? Kto tak naprawdę jest wrogiem ?

Mimo, że skończyłam tę książkę, wciąż wyzwala emocje, wciąż ją przeżywam i analizuje w myślach. Zastanawiam się co może wydarzyć się w kolejnym tomie, bo na tym losy Renaty się nie kończą. Książka, która zaczęła się tak spokojnie, wydawała się nieco przewidywalna, zaskoczyła mnie tak wiele razy, że wciąż jestem w szoku. Patrząc na oceny na Lubimy czytać , jestem zaskoczona jak nisko oceniana jest ta książka, bo mi podobała się niezmiernie. Sądzę, że zachwyci ona wielbicielki Daru Julii czy Czerwonej Królowej . Obiecujący początek świetnej serii. Trzyma w napięciu, porusza, emocjonuje i zwroty akcji nie pozwalają się nudzić. Dzieje się niesamowicie wiele i trzeba skupić się czytając żeby nic nie umknęło.

Każda książka z fantastyki to nowy świat stworzony przez autora, który trzeba poznać, trzeba się go nauczyć ale jak się już w niego wsiąknie i popłynie z prądem tej historii, to wrażenia będą niezapomniane.

Dziękuję Wydawnictwu Iuvi za egzemplarz do recenzji i polecam Wam serdecznie tę dosłownie fantastyczną historię.

„Podszedł o krok bliżej w słabym świetle i niemalże ujrzała ducha tego dziecka, którym był, kiedy mieszkała w pałacu — ciekawskiego złotowłosego chłopca. Chłopca, który miał wyrosnąć na jeszcze gorszego człowieka niż jego ojciec”, czyli intrygująca powieść młodzieżowa.

Podpalaczka to pierwsza książka Zoraidy Córdovej, która została przetłumaczona na język polski. Ma ona na swoim koncie już kilka powieści. W 2017 roku zdobyła nagrodę International Book Award dla najlepszej powieści młodzieżowej (Labyrinth Lost). Ta książka kusi swoją magiczną okładką.

Od razu zostajemy wrzuceni na głęboką wodę, do świata wykreowanego przez Córdovą. Początek może być dla czytelnika nieco niezrozumiały i chaotyczny, ponieważ tak naprawdę nic nie wiemy o tym świecie, ale w trakcie lektury powoli będziemy poznawać zasady jakie tam panują. Podpalaczka to powieść młodzieżowa z wątkiem fantasty. Autorka serwuje czytelnikowi obraz dworu pełnego intryg. Mamy tutaj niezliczoną ilość zagadek i tajemnic. Nie można narzekać na nudę – ciągle coś się dzieje. Córdova umiejętnie manipuluje czytelnikiem, mącąc i wprowadzając wiele zwrotów akcji. Udało się jej nieraz mnie zaskoczyć.

Podpalaczka to opowieść o silnej kobiecej postaci. Renata Convida posiada umiejętność wykradania wspomnień osób, których dotknie. Jest to dziewczyna, która szuka swojego miejsca na świecie, pełna wściekłości i zła. Nie jest idealna, nie jest najlepsza, przez co wydaje się bardzo realistyczna. Podoba mi się także świat wykreowany przez autorkę oraz magia i jej różne rodzaje. Mamy tutaj Moirów, ludzi obdarzonych różnymi mocami, Illusionari, którzy tworzą iluzje, Persuari, którzy potrafią przekształcać emocje oraz Robari, do których należy nasza główna bohaterka. Wątek romansowy jest na tyle mały, że w niczym nie przeszkadza. Pewnie w kolejnym tomie będzie go trochę więcej. Oprócz Renaty zaintrygował mnie jeszcze jeden bohater – Castian. Niewiele o nim wiemy, ale myślę, że może być ciekawym charakterem w kolejnych odsłonach tego cyklu.

Jestem trochę zawiedziona tym, że o książce tak mało się mówi. Natknęłam się (jak na razie) tylko raz na nią na bookstagramie, a na lubimyczytać ma zaledwie parę recenzji. Jest to naprawdę dobra młodzieżówka, która zasługuje na większy rozgłos. Autorka wykreowała ciekawy świat pełen intryg, a magię przedstawiła na wiele sposobów. Myślę, że Podpalaczka spodoba się fanom powieści młodzieżowych. Wielbiciele fantastyki też znajdą tutaj coś dla siebie. Dobrze mi się ją czytało. Była to przyjemna młodzieżówka, która pozwoliła mi się oderwać, choć na chwilę od problemów życia codziennego.

Podpalaczka to powieść na pograniczu fantastyki młodzieżowej i tej dla dorosłych. Mówi się, że zemsta smakuje tylko na chłodno, ale czy na pewno to prawda? Pełna magii historia zabiera nas do świata, gdzie desperacja przenika się z ideałami, a nadzieja daje motywacje do życia. Dziś zabieram Was w podróż do królestwa, w którym w każdym kącie czyha niebezpieczeństwo. Masz odwagę je odwiedzić?

Uważaj, komu ufasz.

Renata Convida jest młodą dziewczyną, która od dzieciństwa, gdy została porwana przez ludzi króla, była bronią królestwa. Ma moc, dzięki której potrafi kraść wspomnienia. Stała się marionetką władzy, lecz teraz jest rebeliantką. Chce walczyć z królem, zaprzestać morderstw, tortur i cierpienia innych. Nazywają ich Szeptami, szpiegami, które działają przeciwko koronie. Sprawa się jednak komplikuje, gdy nagle się okazuje, że zaufanie jest na wagę złota, a magia czasami potrafi płatać figle. Renatę czeka trudna misja, ale czy uda się jej wyciszyć pragnienie zemsty na rzecz dobra ogółu? Kto jest zły, a kto jest dobry? Odkrywane powoli tajemnice pokazują, że w każdym zakamarku czyja niebezpieczeństwo i szpieg, który stara się strzec tajemnic królestwa. Renata jednak nie spocznie, dopóki nie pozna prawdy. Ma misję, bo to od niej zależy los ludzi z magicznymi zdolnościami. Kto wygra starcie: Szepty czy korona? Jakie tajemnice są tak pilnie strzeżone? Dlaczego rebelianci wybrali taki los? Kto pociąga za sznurki?

„Moje życie pełne jest duchów, które stworzyłam, a kiedy ten dom jęczy na wietrze, mam pewność, że moja moc stanie się pewnego dnia przyczyną mojej śmierci”.

Słyszysz te szepty?

Podpalaczka jest pełna zwrotów akcji, utrzymujących czytelnika w wiecznym napięciu. Od samego początku zostajemy wrzuceni w wir wydarzeń, w świat, który wydaje się obcy i bardzo niebezpieczny. Narracja pierwszoosobowa powieści pozwala nam wejść w głównej bohaterki Renaty, poznać jej pobudki, system wartości, motywacje. Niemal od pierwszych stron chcemy jej kibicować, poznajemy cierpienie, ból, jednak złożoność tej intrygi pozwala nam powoli składać historię w całość, kawałek po kawałku, puzzel do puzzla. Uwielbiam, kiedy nic nie jest podane na tacy, a czytelnik sam musi zabawić się w śledczego albo nawet i szpiega. Renata zabiera nas do niebezpiecznych rejonów królestwa, zaskakuje swoją odwagą i tą nadzieją, a momentami naiwnością, w ludzkie intencje. Razem z bohaterką zastanawiamy się, czy warto tej postaci zaufać, czy może trzeba śledzić każdy jej ruch. Nie spodziewałam się, że Podpalaczka stanie się tak wciągającą opowieścią, nie tylko pełnej intryg i zagadek, ale przede wszystkim o odnajdowaniu siebie, swojej kobiecej siły i… odkrywaniu przeszłości. Bo czy w tym świecie magii istnieją jakieś granice?

„Teraz nasze potwory są prawdziwe, a my nie wiemy, jak je pokonać”.

Nakarm mnie wspomnieniami!

Renatę nazywają potworem, który karmi się wspomnieniami, ale czy ta dziewczyna tak naprawdę wie, kim jest? Czy to, co pamięta, jest jej, czy może osoby, której wyświadczyła przysługę i zabrała wspomnienie? Choć może się początkowo wydawać, że jest to historia jak każda inna, mamy młodą dziewczynę, bez rodziców, rebeliantkę, jest wyjątkowa, bo ma najgroźniejszą moc w tym świecie, ale jednak… Podpalaczka jest wyjątkowa. Zabiera nas do innego świata, trzyma w napięciu, nie bierze jeńców, od razu wciąga nas w ten wir niebezpieczeństw i tajemnic. Nawet nie zorientowałam się, kiedy i ja zostałam rebeliantką, po cichu kibicując Szeptom. Czy magia Renaty jest naprawdę bronią, chorobą, przekleństwem, a może piętnem? Odrodzenie się bohaterki nie następuje szybko, ale widać cudowną zmianę w jej postępowaniu, gdy zbliża się powoli do prawdy. Warto wyróżnić, że to nie wątek romantyczny stanowi fundament historii, ale intryga, która jest zaskakująca. Zoraida Córdova potrafi w interesujący sposób przedstawić świat, zmylić czytelnika, a jednocześnie sprawić, że nie będzie chciał odłożyć książki na bok. Z niecierpliwością oczekuję na drugi tom i mam nadzieję, że również inne książki autorki pojawią się na polskim rynku. To był doskonały czas z książką, serdecznie Wam polecam, zatraćcie się w tym świecie pełnym magii, zemsty i tajnych misji. Kto wie, może i Wam spodoba się rola rebelianta?

„Często robiłam to z poczucia obowiązku lub chęci bycia lubianą. Może gdybym kradła wspomnienia, które pomagałam wytworzyć, zdołałabym uzyskać rozgrzeszenie z własnej przeszłości. Może jeśli zapełniłabym myśli tak wieloma nieznajomymi, zapomniałabym o własnym bólu. Ale to nie pomagało, więc zaczęłam mówić: „Nie”, a oni odchodzili, przeklinając moje imię”.

Renata Convida dotykiem swoich dłoni potrafi ukraść wspomnienia. Jako dziecko została porwana i umieszczona w pałacu, gdzie wykorzystywano ją jako broń. Po ucieczce dołącza do Szeptów – grupy rebeliantów, która działa przeciwko Koronie.

Gdy ich przywódca, a jednocześnie ukochany Ren zostaje pojmany, a bohaterka postanawia powrócić do znienawidzonego pałacu i wykonać tajną misję.

Początek książki był dla mnie dość ciężki. Czytelnik od samego początku zostaje wrzucony w wir akcji, a zasady pasujące w świecie ujawnione są dopiero w dalszej lekturze. Absolutnie nie jest to wada, a po prostu cecha tej książki i nie odbiera ona przyjemności z czytania.

Świat który stopniowo poznajemy jest fascynujący, a bohaterowie zostali dobrze wykreowani. Każda z postaci jest „jakaś” - ma swój charakter i czytelnik nie ma poczucia, że stanowi ona tylko dodatkowe tło do akcji. Nie polubiłam jednak głównej bohaterki. Przez większość czasu była mi ona całkowicie obojętna, a czasem wręcz irytowała, ale przecież nie każdą postać musimy lubić. Na szczęście byli też bohaterowie do których zapałałam ogromną sympatią.

Bardzo spodobał mi się świat stworzony przez Autorkę. Uwielbiam motyw pałacowych spisków i intryg. W powieści znajdziemy także kilka plot twistów, które choć mnie nie zaskoczyło to dodały fajnego smaczku lekturze. Bardzo dobrze bawiłam się czytając „Podpalaczkę” i mam nadzieję, że wkrótce będzie o tej książce głośniej, bo z pewnością na to zasługuje, a ja nie mogę się doczekać kolejnego tomu.

Książka powinna się spodobać między innymi fanom „Szklanego Tronu” i „Berła ziemi”.

Renata w dzieciństwie została porwana przez ludzi króla, szukających Moriów - posiadaczy potężnych magicznych mocy. Jako złodziejka wspomnień, najrzadsza i najbardziej przerażająca z magicznych Moriów, od najmłodszych lat została wykorzystana do wydobywania potrzebnych informacji od wrogów króla. W końcu następuje oblężenie, dzięki któremu dziewczynka ucieka z pałacu. Niestety po latach decyduje się na powrót na dwór bezlitosnego władcy, aby pokrzyżować jego plany odnośnie wyniszczenia Moriów.

Pierwsze 100 stron było naprawdę ciężkie. Autorka wrzuca nas w wir akcji, bohaterów, historii i świata przedstawionego, przy czym sami musimy wyłapać reguły nim rządzące. To może zniechęcić, jednak warto wytrwać, ponieważ reszta książki jest FENOMENALNA. Nie było ani jednego zbędnego momentu w toku akcji. Intrygi były przemyślane i tak zaskakujące, że chciałam przeskakiwać kolejne rozdziały, żeby odnaleźć rozwiązania.

Bohaterowie byli niezwykle ciekawi - zwłaszcza książę Castian (który miejscami przypominał mi Cardana z trylogii “Okrutnego Księcia”, jednak to tylko lekkie podobieństwo działające na korzyść tej postaci). Okrutny, zły do szpiku kości, brutalny... nie da się go lubić! Jednak autorka stopniowo odsłania przed nami kolejne karty jego historii...

Główna bohaterka Ren była bardzo zdeterminowana i odważna, czym zaskarbiła sobie moją sympatię! Sędzia Mendez to genialne stworzona postać, która mnie intrygowała najbardziej.

“Podpalaczka” to pierwsza książka Córdovy przetłumaczona na język polski, ale mam nadzieję, że nie ostatnia - świetnie się ją czyta!

Renata Convida posiada rzadki dar – potrafi dotykiem pozbawić człowieka wspomnień. Może zabrać tylko jedno, by ulżyć komuś w cierpieniu, ale potrafi zabrać też wszystkie i stworzyć z człowieka pustą skorupę. Dziewczyna przed laty została porwana przez wysłanników króla, by stać się bronią, którą wykorzystywał przeciwko jej podobnym, Moriom, z którymi prowadzi wojnę. Ren została jednak uwolniona przez buntowników i teraz należy do Szeptów, którzy działają przeciwko królowi. Jako była zdrajczyni, nie czuje się jednak chciana w szeregach buntowników. Jedyne, co trzyma ją wśród nich, to uczucie do syna przywódcy, Deza. Rebelia wisi jednak na włosku, a wróg dysponuje bronią, która może pozbawić Moriów mocy. Renata będzie zmuszona powrócić do pałacu i zniszczyć broń zanim będzie za późno. Jednak kierowana osobistą rządzą zemsty, przypadkiem odkryje sekrety, które mogą zmienić losy całej wojny.

„Podpalaczka” jest świetnym przykładem tego, że nawet ze znanych elementów można stworzyć wspaniałą i oryginalną powieść fantasty. Nie jest to debiut autorki, ma ona na swoim koncie kilkanaście innych powieści i widać, że czuje się w tym gatunku wspaniale. Choć poznajemy tu zupełnie nowy świat, nawet przez chwilę nie czułam się przytłoczona informacjami czy tajemnicami. Wszystko jest ujawniane stopniowo, ale w taki sposób, że na pewno się nie pogubicie.

Akcja została tutaj tak zaplanowana, że nawet nie pomyślicie o nudzie. Spiski, intrygi, zasadzki są na porządku dziennym. Ale najbardziej urzekła mnie kreacja bohaterów. w zasadzie nie było tu żadnej postaci, która byłaby nudna czy nijaka. Autorka zadbała o wielowymiarowość swoich postaci i złożoność ich charakterów. Tak naprawdę nie da się jednoznacznie podzielić postaci na „dobre” i „złe”. Nikt nie jest tu jednoznaczny, wróg może okazać się przyjacielem, a przyjaciel zdrajcą. Najbardziej zafascynowała mnie postać Krwawego Księcia Castiana, następcy tronu. Niestety było go tutaj jak na mój gust za mało, ale w drugiej części się to zmieni. Równie ciekawy okazał się wątek okrutnego Sędziego Generalnego, który opiekował się Ren, kiedy mieszkała w pałacu jako dziecko. Dziewczyna z jednej strony nienawidzi go, ale z drugiej nie może zapomnieć o tym jak była do niego przywiązana. Wątek ten bardzo przypominał mi Gamorę i Tanosa ze „Strażników Galaktyki”.

Kiedy sięgałam po „Podpalaczkę”, miałam przeczucie, że to będzie coś genialnego i nie pomyliłam się. Znalazłam tu wszystko co uwielbiam w młodzieżowej fantastyce, opisane w taki sposób, że chciałam więcej i więcej. Znajdziecie tu świetną bohaterkę, zdeterminowaną, choć targaną wątpliwościami, nietypowo poprowadzony wątek miłosny, buntowników, rebelię, magię i mrocznego księcia. To powieść o wojnie przeciwko magii, ale także historia dziewczyny, którą zawładnęła żądza zemsty. Taką fantastykę właśnie lubię i mam nadzieję, że już niedługo będzie o tej historii głośno. Naprawdę na to zasługuje!