Pod skórą

Przedziwna powieść bo im dalej tym treść zaczyna gęstnieć, atmosfera staje się niepokojąca i to powinno wzbudzać zainteresowanie, a jednak tak się nie dzieje. Wymęczyłam się i doczytałam do końca, ale chyba nie o to chodzi w czytaniu. A może powieść jest rewelacyjna, ale nie była dla mnie. Polecam wypróbować na sobie.

Nowy Jork lato 1969r. młody student literatury Jonathan poznaje dużo starszego od siebie miłośnika książek Josefa, który staje się jego mentorem. Za jego pośrednictwem niedoświadczony chłopak zostanie wciągnięty w nieznany świat literatury, sztuki uwodzenia. Burżuazyjny salon zamieni się w jaskinię rozpusty, w której Jonathan przeżyje swoje pierwsze doświadczenia miłosne. To, czego bohater nie dostrzeże na pierwszy rzut oka w zachwycie nad osobą swego mentora odkryje dopiero po latach, wtedy zderzy się z prawdziwym obliczem Josefa. W tej historii obraz Niemiec z lat 30 przeplata się z rzeczywistością Nowego Jorku z 1969r.

Nie odnajdziemy tu typowego dla thrillera schematu, ta historia jest o wiele bardziej wymagająca, jednak nie oczekujmy po niej niespodziewanych zwrotów akcji, napięcia, czy kryminalnej zagadki. Zamiast akcji otrzymamy kunsztownie zapakowaną wyrafinowaną opowieść, w której możemy się długimi godzinami zaczytywać. Główną osią fabularną jest tu historia samego Josefa i jego obsesyjne pragnienie poszukiwania książki idealnej. To literatura przejmuje władzę nad bohaterem staje się wyłącznym celem jego istnienia. Z czasem pragnienie przeradza się w obsesję, jest niczym narkotyk, który zażywany często daje coraz mniej doznań.

"Ból, który wywołuje rządza nigdy nie zostawi cię w spokoju. Nie ma końca. Będziesz musiał szukać sposobów, żeby pobudzać swe pragnienia inaczej i inaczej je zaspokajać" (s.295)

Ta dość prowokacyjna i mroczna opowieść przypomina mi fabułę Pachnidła - tam bohater podążał za idealnym zapachem i zabijał kobiety, tu w pogoni za idealną książką bohater także posuwa się do morderstwa, aby wykorzystać skórę ofiary jako obwolutę do książki. Autor idealnie ukazał obraz obsesji i zepsucia, nadając mu momentami nieco dekadenckiego klimatu. Mroczne pragnienia tkwiące głęboko pod skórą, niemożliwe do zaspokojenia rządze przywodzą mi na myśl książkę "Portret Doriana Greya". Są w tej powieści takie momenty, w których historia etapuje erotyzmem, dominacją, wybujałym pożądaniem, trąca perwersją.

Jestem pełna podziwu dla tego debiutu, na długo zapamiętam tą emocjonującą przygodę o dzikiej fascynacji,. która przerodziła się w uzależnienie.

Jonathan Rosen jest studentem literatury. Jest bardzo nieśmiały i ma problem z kontaktami z płcią piękną. Pewnego dnia w barze obserwuje piękną dziewczynę. Zafascynowany jej urodą zaczyna ją śledzić. Idąc za nią poznaje eleganckiego bibliofila Josefa Eisensteina, z którym nawiązuje znajomość. Starszy tajemniczy mężczyzna wprowadza niedoświadczonego chłopaja w arkana zmysłowości i zdradza mu tajniki uwodzenia. W pracowni Eisensteina Jonathan pierwszy raz uprawia seks z kobietą. Jednak z upływem czasu chłopak nabiera podejrzeń, że Josef Eisemstein ukrywa jakiś straszny sekret.

"Pod skórą" to bardzo intrygujący thriller. Historia o bibliofilu mordercy tak mnie wciągnęła, że przeczytałam ją w szybkim tempie. To bardzo wstrząsająca i mroczna historia.

Napewno podczas czytania trzeba skupić się, bo jest tutaj dużo opisów dotyczących budowy książek, opraw, historii książek, ilustracji książek. Dosłownie wszystko co dotyczy książek. Dla prawdziwych bibliofilii będzie to idealna książka. W innym przypadku może Was to męczyć i będziecie nudzić się. Moim zdaniem za dużo jest tutaj filozofii i opisów. Jedt to książka bardzo specyficzna. Jednak cieszę się, że przeczytałam tę historię, która wprowadziła mnie w mroczny klimat i zahipnotyzowała na wiele godzin.

Sprawdźcie sami, czy trafi w Wasze gusta czytelnicze.

Polecam!

Jonathan od zawsze wiedział, że nie chce iść w ślady ojca. Marzyło mu się jego własne miejsce wśród ludzi, którzy nie muszą poświęcać siebie, by mieć środki do życia. A przede wszystkim chciał... kobiety. I to właśnie przedstawicielka płci pięknej doprowadziła go do tego punktu, w którym utkwił na dłuższy czas.

Myślał, że dobrze kryje się przed wścibskim wzrokiem; że idąc za nią, nie wzbudza w otoczeniu żadnych podejrzeń. Zaabsorbowany piękną, długonogą dziewczyną kierującą się w stronę jednego z barów nie wyczuł, że czyjś wzrok spoczywa właśnie na nim. I kalkuluje, ocenia, wwierca się pod skórę. A gdy Jonathan na swej drodze natyka się na nietuzinkowego bibliofila Josefa Eisensteina, nie spodziewa się, że ich spotkanie nie było przypadkiem. I poprowadzi Jonathana w kierunku, o jakim nigdy by nie pomyślał.

Sięgając po Pod skórą spodziewałam się zupełnie innej historii- historii człowieka, który kochał książki o wiele bardziej niż ludzi. Który (dosłownie) wykorzystywał bliźniego, by upiększyć dane dzieło. Opowieści, w której mrożące krew w żyłach wydarzenia wysuwają się na pierwszy plan. Jednym słowem- kryminału. Dlaczego właśnie tego gatunku? Gdyż wszystkie znaki na niebie i ziemi wskazywały właśnie na niego. A jednak po lekturze przypisałabym ją bardziej do literatury pięknej, z delikatnym pazurem.

Jonathan podskórnie czuł, że w życiu czeka na niego coś więcej niż praca na etacie. To tak, jakby wiedział, że jego ścieżka doprowadzi go do Eisensteina. Całe jego dotychczasowe życie było tylko oczekiwaniem na ów moment. Łaknął obecności swojego starszego towarzysza- nie tylko przez wzgląd na fakt, iż ten systematycznie uczył go trudnej sztuki uwodzenia. Młody mężczyzna uczył się wiele o życiu od bibliofila, był dla niego istnym kompendium wiedzy. I choć mentor nie zawsze był wobec swojego ucznia fair, choć zdarzały się momenty, gdy wręcz ukrywał się przed nim, Jonathan i tak lgnął do niego jak ćma do światła. Byli blisko, spędzali razem całe dnie, a jednocześnie Eisenstein trzymał go na dystans. I nie podzielił się swoją największą tajemnicą z tym, który oddał mu swój los we władanie.

Tę książkę bez wahania mogę określić jako specyficzną. Oczywiście, nastawiona na mocny kryminał, byłam zdziwiona zanurzając się w historię i czułam lekki żal, że wydarzenia toczą się w taki sposób. Pierwszym skojarzeniem było oczywiście podobieństwo do Pachnidła, tyle że "obiekt" zainteresowania głównej postaci był nieco inny. Autor prowadzi nas aż do przeszłości bibliofila, poznajemy jego codzienność i powody, dla których stał się tym, kim był.

Przyznam szczerze, że Pod skórą nie do końca trafiła w moje gusta. Nie chodzi już nawet o to, że nastawiłam się na mocną historię- a takowych elementów było tutaj naprawdę niewiele. Chodzi raczej o rozwlekłe opisy. Momentami czułam się, jakbym czytała biografię bohatera, który -choć bardzo specyficzny- nie intrygował mnie na tyle, bym chciała go poznać głębiej. Myślę, że prawdopodobnie ta książka nie trafiła w odpowiedni moment czytelniczy, nie zrozumiałam jej odpowiednio. Przez większość czasu -przyznaję to z żalem- nudziłam się.

Jak już wspominałam, Pod skórą jest pozycją specyficzną, nie dla każdego. Na pewno nie dla mnie; jest duże prawdopodobieństwo, że są w niej takie aspekty, które ja pominęłam, że nie zadziałała na mnie odpowiednio jej magia- a może właśnie Ty ją w niej odnajdziesz.

Jonathan chciałby być trochę odważniejszy, by bez problemu nawiązywać znajomości z kobietami. Niestety jego nieśmiałość sprawia, że tylko je obserwuje. Tak jest i pewnego dnia w kafejce, kiedy wpada mu w oko młoda dziewczyna. Zazdrości mężczyźnie, który się do niej dosiada i bez problemu nawiązuje znajomość, a później wspólnie z nią wychodzi. Jonathan postanawia ich śledzić i tak zaczyna się jego znajomość z bibliofilem Josefem. Mężczyzna odkrywa przed nim wiele tajników uwodzenia, sprawiając, że ten nabiera odwagi. Jednak im bliżej Jonathan poznaje Josefa, tym bardziej czuje, że ten skrywa jakieś tajemnice. Czy ma racje? Kim okaże się Josef? Jak to wpłynie na życie Jonathana?

Zacznę od tego, że jest to jedna z nielicznych książek, do której podchodziłam więcej niż raz. Dlaczego? Ponieważ początek nie za bardzo mi się podobał, jednak ciekawość zwyciężyła, z czego bardzo się cieszę. Im dalej brnęłam w historię, tym bardziej mi się podobała. Pełna namiętności, a jednocześnie krwi i morderstw. To książka, którą należy „poczuć”, przemyśleć przeczytany tekst, nie da się jej czytać „na szybko”.

Bohaterowie ciekawi, dobrze wykreowani, pełni tajemnic, które niejednokrotnie mocno mnie zaskoczyły. Więcej wam nie zdradzę, tym razem musicie ich odkryć pomału sami, wraz z odkrywaniem ich historii.

„Pod skórą” to książka, której początek mi nie przypadł do gustu, ale im poznawałam historię, tym bardziej mi się podobała. Ogólnie polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA