Pocałunek cesarza

Widziałam tak różne opinie na temat tej książki, że w sumie nie wiem czego mogłam się po niej spodziewać. Dlatego postanowiłam, że podejdę do niej zdecydowanie neutralnie i wyrobię swoje własne zdanie. Niczym się nie sugerując. I powiem wam, że mi się akurat podobało. Momentami główna bohaterka - Charlotte przyprawiała mnie o dreszcze i miałam czasami ochotę ją udusić za to jej niezdecydowanie, mimo tego jest barwną postacią i nie daje o sobie zapomnieć. :D Generalnie fajnie się powieść czytało i byłam ciekawa co z tego wszystkiego wyniknie. Jest co prawda kilka rzeczy, które troszeczkę mnie rozczarowały. Cała historia skupia się na dziewiętnastowiecznej Francji. Miałam taką cichą nadzieję, że autorka tutaj opiszę te wspaniałe francuskie widoki, Wersal, zamek, te piękne ogrody, abym mogła sobie to wszystko wyobrazić. Niestety było tego za malutko. Zabrakło mi również tego charakterystycznego języka z tych dawnych czasów - jest ON przecież taki cudowny i niepowtarzalny. Tutaj autorka posługiwała się współczesnym i nie zawsze pasowały mi odpowiedzi bohaterów, do całego zarysu historii. Nie zmienia faktu, że książka wciąga, przyjemnie się ją czyta i pozostawia wiele niewyjaśnionych kwestii. Do tego jest baaaardzo pikantnie i gorąco, czyli tak jak lubię. :D Jestem ciekawa jak Pani Sylwia poprowadzi dalej fabułę, bo coś czuję, że może być gorąco. Zwłaszcza przy takim charakterku jaki ma Charlotte. :) Pełno intryg, tajemnic i fajngo klimatu. Tak, ja jestem na Tak. A Wam polecam. ;)

Dziewiętnastowieczna Francja. Charlotte, piękna kobieta, bardzo zakochana w swoim przyszłym mężu Victorze, mężczyźnie przystojnym i oddam swojemu krajowi. Dotąd prowadzą wspólne szczęśliwe życie, do czasu aż Victor dostaje propozycję pracy jako doradca cesarza i przez to musi opuścić ukochaną. Victor wyjeżdża do Wersalu, natomiast Charlotte pozostaje w wielkiej rozpaczy po utracie narzeczonego. Jednak wkrótce po rozstaniu, matka bohaterki poznaje ją z kolejnym młodzieńcem, Franciszkiem. Młody mężczyzna, od początku wpada w oko dziewczynie. Jego próby uleczenia jej złamanego serca, cały czas idę ku lepszemu, ponieważ między młodymi zaczyna iskrzyć.

Jednak sielanka nie trwa długo, ponieważ Charlotte dostaje zaproszenie od samego cesarza na bal. Postanawia skorzystać z zaproszenia i przy okazji rozmówić się z Victorem. Wyrusza w podróż wspólnie z Franciszkiem. Na miejscu poznaje cesarza, który już pierwszego spotkania zauroczył się Charlotte. W ten sposób mamy jedną kobietę i trzech mężczyzn, którzy starają się ją zdobyć.

Bohaterowie książki są bardzo niezdecydowanymi postaciami. Mężczyźni obiecują, że będą walczyć o ukochaną jeśli zajdzie taka potrzebna, lecz później kiedy faktycznie dochodzi do takiej sytuacji po prostu odpuszczają. Jednak uciekają tylko po to, by za chwilę znów wrócić.

Książka zapowiadała się bardzo obiecująco, jednak za dużo było tutaj zażyłości między Charlotte a każdym z mężczyzn. Styl jakim autorka opisywała chemię między bohaterami bardzo przypadł mi do gustu, ponieważ czytając łatwo było sobie wyobrazić co bohaterowie odczuwają.

"Pocałunek cesarza" to lektura, która miała wielki potencjał. Jednak za dużo było tutaj romansu i wątków miłosnych. Bohaterowie ciągle skakali z kwiatka na kwiatek. Fabuła była dobrze osadzona w czasie i akcja ciekawie przebiegała. Jednak biorąc pod uwagę całość, to nie była to lektura, która mnie zachwyciła. Spodziewałam się czegoś zupełnie innego.

„Dziewiętnastowieczna Francja to idealne miejsce na historię miłosną o kopciuszku, który spotkał swojego księcia… Jednak w tej bajce nie wszystko okaże się tak piękne, jak mogłoby się wydawać na pierwszy rzut oka. Oto młoda Charlotte, która olśniewa swoją urodą wszystkich dookoła, oczekuje powrotu swojego narzeczonego. Niestety, Victor wkrótce zdecyduje o opuszczeniu Charlotte na zawsze, a złamane serce dziewczyny będzie się domagać pociechy… Czy znajdzie się ktoś, komu będzie mogła zaufać? Co wydarzy się na francuskim dworze, kiedy piękna Charlotte zagości w murach Wersalu? I jaką rolę w tych wszystkich wydarzeniach odegra dumny cesarz Francji?”

Pocałunek cesarza to w miarę dobry debiut literacki Sylwii Bachledy. Napisałam w miarę dobry, bo mimo tego, że historia Charlotte okazała się nawet fajna i ciekawa to niestety miałam problem z bohaterami, którym moim zdaniem autorka nie poświęciła dość uwagi.

Fabuła książki to oczywiście fikcja literacka, więc nie warto doszukiwać się w niej prawdziwych wydarzeń. Nie jest to jakimś wielkim minusem, bo gdybym chciała poczytać o dziewiętnastowiecznej Francji oraz cesarzu to sięgnęłabym po podręcznik do historii. Książkę bardzo łatwo można sklasyfikować jako romans historyczny, więc od takiej lektury wymagam tylko lekkości, która zapewnia przyjemność z czytania. I właśnie to w tej powieści znalazłam. Historia jest ciekawa i naprawdę dość dobrze można spędzić przy niej czas.

Teraz napiszę Wam co nieco o bohaterach, którzy naprawdę mnie rozczarowali. Uważam, że to wina autorki, która słabo ich wykreowała. Charlotte, Victor, Franciszek i Aleksander zlewali się mnie w jedną całość. Na próżno szukałam cech, które mogłyby ich diametralnie od siebie różnić. Według mnie każdy z nich był taki samy. Często miałam wrażenie, jakby byli bandą nieogarniętych i zadufanych w sobie (przepraszam za określenie) idiotów. I jeżeli jako tako przetrawiłam męską część bohaterów, to niestety Charlotte irytowała mnie do tego stopnia, że momentami miałam ochotę ją zabić. Dziwne jest to, że mimo tak negatywnych odczuć względem postaci, całość książki oceniam na trzy z plusem, bo historia w pewien sposób mnie wciągnęła i zaintrygowała, a zakończenie zadziwiło, więc myślę, że przeczytam kolejny tom, który mam nadzieję będzie lepiej dopracowany.

Pocałunek cesarza nie jest książką złą, ale nie jest też książką bardzo dobrą. Autorka musi popracować jeszcze nad warsztatem, ale na pewno ma potencjał, który mam nadzieję wykorzysta przy kolejnym tomie, po który na pewno sięgnę.

Za możliwość przeczytania książki dziękuję Wydawnictwu Novae Res.

„Pocałunek cesarza” to książka,którą przeczytałam podczas mojego pierwszego 24-godzinnego maratonu czytelniczego.Okazała się strzałem w dziesiątkę,ponieważ niesamowicie wciąga i przeczytanie jej zajęło mi kilka godzin.

Musicie być świadomi tego,że jest to literatura kobieca i pierwsze skrzypce gra tutaj wątek romantyczny.Na stronach powieści poznajemy Charlotte,która jest bardzo zakochana w Victorze.Niestety szybko zostajemy świadkami jej życiowej tragedii.Ukochany dostaje propozycje nie do odrzucenia.Ma zostać doradcą samego cesarza Francji i w związku z tym musi opuścić swoją ukochaną,by móc w pełni poświęcić się tej pracy.Nasza główna bohaterka szybko znajduje pocieszenie w ramionach innego mężczyzny.Tutaj zaczyna się tak naprawdę cała dalsza historia,która przepełniona jest zwrotami akcji,miłosnymi dylematami oraz intrygami.Niestety Charlotte okazała się dla mnie jedną z najbardziej irytujących bohaterek.Nie potrafiła się zdecydować czego i kogo tak naprawdę chce,zmieniała zdanie co 5 minut i tym sposobem niestety nie dało się jej współczuć nawet w tych tragicznych momentach jej życia.Na szczęście poboczni bohaterowie byli ciekawie wykreowani,a sam pomysł na zbudowanie akcji okazał się strzałem w dziesiątkę.Klimat XIX-wiecznej Francji jest świetnie oddany,przez dialogi oraz opisy dosłownie się płynie i jest to ogromna zaleta „Pocałunku cesarza”.

Zachęcam więc wszystkich fanów tego gatunku do zapoznania się z historią Charlotte,jej adoratorów i tytułowym pocałunkiem cesarza.

Przedstawiam Wam dzisiaj recenzję książki Sylwii Bachledy pt. ,,Pocałunek cesarza". Jest to książka, która wiele razy mnie intrygowała zarówno tymi dobrymi, jak i złymi, ale to właśnie mnie zachęciło. Skłoniła mnie do tego także druga część tytułu ,,cesarz", jak i wieść, że powieść jest o dziewiętnastowiecznej Francji, od razu miałam ochotę się tam przenieść, a dzisiaj chcę Was zabrać w świat młodziutkiej Charlotte, czyli debiutu literackiego autorki.

Charlotte jest młodą dziewczyną z małego miasteczka. Ma wszystko, ukochanego, dom, rodzinę i piękne suknie. Czego chcieć więcej? Victor, jej narzeczony nie widzi świata poza nią, czyli jedyną ważną kobietą w jego życiu, które jest niebywale piękna i zwraca na siebie uwagę każdego mężczyzny. Ci mają okazję zabłysnąć w oczach Charlotte, gdy tylko jej ukochany wyjeżdża w służbie cesarzowi, pozostawiając swoją piękną narzeczoną. Na horyzoncie od razu pojawia się czarujący Franciszek, który z wytrwałością stara się zająć miejsce Victora.

Na przeszkodzie staje mu dawny ukochany dziewczyny, a raczej list od niego i zaproszenie na bal dla Charlotte, przez co dziewczyna jest zobowiązana pojawić się w Paryżu, nie wypada znieważyć zaproszenia od samego władcy Francji.

Tam wszystko się zmienia, a Charlotte wpada w sidła niezwykle przystojnego i młodego cesarza.

Zaczynają się kłopoty, jedna piękna dziewczyny i tylu mężczyzn w jej sercu.

Zanim zacznę opisywać moje odczucia, chcę Was ostrzec, że nie patrzyłam na tę książkę przez pryzmat historyczny. Jest ona jedynie fikcją, teoretycznie niezwiązaną z historią Francji, a kartki tej powieści nie powstały w celu uczenia się o przeszłości. Mnie wystarczyło kilka słów, aby przenieść się do dziewiętnastowiecznego państwa cesarskiego i poczuć jego klimat, ale nie rozważać nie temat dawnych dziejów w tym kraju.

Sylwia Bachleda sprawiła, że pokochałam każdego bohatera, a następnie go znienawidziłam. Uwielbiam książki, które pozwalają mi okazać uczucia postaciom.

Charlotte oczarowała mnie sobą, młoda dziewczyna, pełna miłości i nadziei na przyszłość, ale także osoba odznaczająca się niepewnością i brakiem zdecydowanie. Była postacią, która wywoływała w nas mieszane uczucia, ale nie dało się jej nie lubić.

Victor, ukochany dziewczyny, który już na pierwszych stronach podbił moje serca, ale rozbił je także na kawałki, zostawiając Charlotte. Był bohaterem pełnym sprzeczności, kochał dziewczynę, a mimo to ją opuścił. Ciężko stwierdzić czy zasłużył na jej miłość.

Franciszek, ach on, niby idealny, a jednak nieidealny. Mówiąc o nim, zdradziłabym część fabuły, a tego nie chcę. Niemniej jest ON bohaterem, którego możecie pokochać, ale także znienawidzić.

Aleksander, z pewnością jedna z najważniejszych postaci, tajemniczy, młody i piękny cesarz z "drapieżnym uśmiechem", dający się pokochać każdej czytelniczce. Szczerze mówiąc, polubiłam go, jego upartość, wytrwałość, ale także okazał się przebieglym człowiekiem.

Akcja. Była szybka, ledwo zauważałam, gdy przeskakiwałam z jednego wydarzenia na drugie, zastanawiałam się, czy czasem nie było za szybko, lecz przekonałam się, że to jest ta dobra strona tej książki. Życie Charlotte także zmieniało się dynamicznym tempem. Z pewnością się nie nudziliśmy, nowi bohaterzy pojawiali się równomiernie co do zmian w życiu dziewczyny.

Emocjonująca. Zdecydowanie rozkochacie się w subtelnych opisach pani Bachledy. Sporo w niej erotyki, ale to właśnie tworzy tę książkę i na tym polega jej główny urok. Mimo że jest tego sporo, cały czas chce się więcej.

Cała powieść to wyczekiwanie co wydarzy się na następnej stronie, a także chłonięcie obecnej chwili. Chcemy poznać dalszy los Charlotte i nie możemy się powstrzymać od czytania.

Muszę przyznać, że spodobała mi się ta książka, momentami obezwładniająca, ale także łamiąca serce. Autorka kilka podważyła moje uczucia do bohaterów, jak i samej historii, ale za każdym razem to naprawiała, sprawiając, że nie mogłam oderwać się od tej powieści.. Podobno szykuje się już kolejna część ,,Pocałunku cesarza", chętnie ją przeczytam, zwłaszcza, że ta skończyła się ze sporym miejscem popisu dla kontynuacji.

Za przeczytanie tej książki dziękuję wydawnictwu Novae Res.

Serce raz zranione zawsze ma problem, aby na nowo pokochać z taką samą mocą. Miałam wrażenie, że Charlotte sama nie wie, co chce. Jej uczuciowe niezdecydowanie, zaczynało mnie czasami drażnić, w tym sensie, że miałam ochotę krzyknąć: ,,Zdecyduj się w końcu!". Jednak nie zniechęcało mnie to do czytania, wręcz przeciwnie byłam bardzo ciekawa, co wydarzy się na cesarskim dworze. Zastanawiam się, czy autorka specjalnie nie stworzyła takiej bohaterki, że czasem masz ochotę popukać się w głowę, a zaraz totalnie zatracasz się w tej całej historii.

Odnalazłam tutaj ciekawą, pełną miłości fabułę, która przeniosła mnie w interesujący, a czasem mroczny świat XIX wiecznej Francji. Liczne intrygi, zwroty akcji sprawiają, że książkę czyta się błyskawicznie. Idealnie się w tym przypadku sprawdziło, że masz władzę to możesz mieć wszystko, czego zapragniesz.

Kiedy już zaczęłam przyzwyczajać się do głównej bohaterki i nawet ją polubiłam, nagle autorka przerwała akcję książki w takim momencie, że prawie padłam. Czekałam na moment, aż sprawiedliwości stanie się zadość, a tu mam tylko, bijący po oczach napis: ,,KONIEC".

Wewnętrznie krzyczę ale jak?! Co?!

Policzyłam do dziesięciu i zostało mi cierpliwie czekać na kolejną część.

Sylwia Bachleda ma za sobą bardzo udany literacki debiut. W jej książce niczego mi nie zabrakło. Cała gamma emocji, zwroty akcji, dobrze pokierowana oraz spójna fabuła. Jedynie czego mi brakuje to kolejnej części.

,,Pocałunek cesarza" to nie tylko piękna historia o miłości przedstawiona w różnych barwach. To także opowieść o tym jak ludzka chciwość i zapatrzenie w siebie, może nas zgubić. Posmakujemy goryczy życia. Dostaniemy istną przeplatankę uczuć, gdzie często sama zaczynałam się gubić w tym co czuje, niczym Charlotte.

Polecam!