Po prostu Emma. Tom 1

*współpraca reklamowa*

👉Jak zwykle urzekła mnie okładka, jednak najbardziej do sięgnięcia po tę książkę skłoniły mnie motywy. Mój ukochany age gap, aranżowane małżeństwo, mafijne tło, to wszytko do mnie wołało, i choć lektura może i nie była idealna, ale bawiłam się przy niej świetnie i uważam ją za bardzo dobrą. To pierwszy tom serii, więc oczywiście wiedzcie, że w pewnym momencie możecie się zdenerwować...

👉Lektura mnie pozytywnie zaskoczyła. Podchodziłam do niej z umiarkowanym optymizmem, na samym początku, kiedy powieść okazała się dość lekka ale dynamiczna, pojawiły się pierwsze obawy. Na szczęście były one przesadzone, a fabuła choć szybka, zmienna i na pierwszy rzut oka prosta, okazały się receptą na wciągającą i interesującą opowieść, w której pojawiło się wiele niewiadomych, które chce się odkrywać.

👉Książka to oczywiście romans, oparty na popularnych motywach age gap i aranżowanym małżeństwie. Nasi bohaterowie przechodzą przez kilka etapów swojej relacji, od niechęci poprzez pogodzenie się z losem, przyjaźń aż do czegoś więcej, czegoś co rodziło się po cichu, dość niepewnie i nieporadnie, ale prowadziło ich w tym dobrym kierunku. Ta relacja była pełna napięcia i iskier, ale nie tych w erotycznym sensie. Nasza parka świetnie się uzupełniała, i choć ja tam za bardzo chemii pomiędzy nimi nie czułam, to mimo wszytko podobały mi się zawiłości tej relacji.

👉Na koniec autorka zostawiła mnie z huraganem myśli i emocji, choć gdzieś tam się spodziewałam, że na końcu przyłoży czymś mocniejszym, bo to w końcu pierwszy tom, to zrobiła to raczej subtelnie, ale zostawiła szerokie pole do wyobraźni, choć czuję niedosyt, to jednak uczucie ciekawości jest większe.

👉Książka raczej lekka i przyjemna. Autorka ma lekkie pióro, które sprawia, że przez fabułę się płynie. To historia zarówno prosta jak i zajmująca, poruszająca ciekawe tematy, lekko uchylająca rąbka tajemnic, i delikatnie wprowadzająca nas w jakieś tam mafijne środowisko.

👉Książkę polecam, dobrze spędziłam przy niej czas. To lektura idealna dla fanów dynamicznych i nietuzinkowych historii i złożonych relacji.

*olilovesbooks2*

💙 RECENZJA PATRONACKA 💙

Tytuł: Po prostu Emma

Autorka: Monika Pawelec-Wijas

Wydawnictwo: Wydawnictwo NieZwykłe

Rok wydania: 2026

Cykl: Po prostu Emma #1

„Patrzę i się nim zachwycam. On jest moją gwiazdą z nieba. Jedną z tych, która się do mnie uśmiechała i którą właśnie odnalazłam”.

Są takie historie, które nie krzyczą od pierwszej strony, a jednak od razu zaciskają palce na sercu.

Nie dlatego, że opierają się na dramacie, lecz dlatego, że dotykają tego, co najdelikatniejsze — potrzeby wolności, prawa do własnych wyborów i pragnienia, by ktoś w końcu zobaczył w nas człowieka, a nie nazwisko, obowiązek czy element cudzego planu.

Dla mnie właśnie taka jest

„Po prostu Emma” Moniki Pawelec-Wijas — poruszająca, a jednocześnie boleśnie prawdziwa opowieść o dziewczynie, która chce być po prostu sobą, i o mężczyźnie, który całe życie próbował mieć wszystko pod kontrolą… aż do chwili, gdy emocje zaczęły burzyć jego uporządkowany świat. Już sama dedykacja na początku nadaje tej historii wyjątkowy ton — to opowieść dla tych, którzy chcą żyć po swojemu, nawet jeśli świat nie zawsze potrafi to zrozumieć. I właśnie to czuć w niej niemal na każdej stronie — autentyczność, wrażliwość i cichą siłę, która zostaje z czytelnikiem na długo.

✨️

Emma Wilder to bohaterka, której nie da się sprowadzić do roli „dziewczyny z trudną przeszłością”.

Jest światłem zamkniętym w świecie przemocy — ciepła, naturalna, empatyczna, hipnotyzująca, a jednocześnie boleśnie świadoma, że inni od dawna próbują decydować za nią. Już początek książki pokazuje, że Emma zostaje wepchnięta w rzeczywistość, której nie wybrała, zmuszona mierzyć się z okrutnym planem zapisanym cudzą wolą, a nie własnym sercem. Dzięki temu od pierwszych stron czuć jej bezradność, gniew i rozpacz —

ale też ogromną siłę przetrwania.

Harvey Spencer z kolei nie jest jedynie chłodnym, dojrzałym mężczyzną, który „ma ją chronić”. To człowiek uwięziony w lojalności, długu wdzięczności i zasadach, które kiedyś go ocaliły, a z czasem zaczęły nim rządzić. Prolog i pierwsze rozdziały wyraźnie pokazują, że Harvey funkcjonuje w świecie obowiązku, nie wyboru.

Nie wchodzi w tę historię z romantycznego impulsu — wchodzi w nią, bo czuje, że musi. I właśnie to czyni go tak interesującym. Nie jest idealny, nie zawsze postępuje właściwie, ale od początku nosi w sobie pęknięcie między tym, co powinien zrobić, a tym, co naprawdę czuje.

To bohater, który nie ufa emocjom…

a jednak powoli zaczyna im ulegać.

✨️

Najmocniejszym punktem tej powieści

jest dla mnie relacja Emmy i Harveya.

Nie opiera się na łatwych schematach

ani prostym zauroczeniu. To więź zrodzona z przymusu, podszyta lękiem, dystansem i nieufnością — i właśnie dlatego tak angażująca.

Bo tutaj nic nie jest jednoznaczne.

💙 Czy Harvey naprawdę daje Emmie bezpieczeństwo, czy tylko bardziej elegancką klatkę?

💙 Czy Emma może zaufać komuś, kto od początku był częścią planu?

💙 Czy z czegoś narzuconego może narodzić się coś prawdziwego?

Te pytania wybrzmiewają między wersami i sprawiają, że czytelnik nie tylko śledzi fabułę, ale naprawdę ją przeżywa.

Zachwyciło mnie również to, jak autorka buduje emocjonalne kontrasty.

Z jednej strony — ciężar nazwisk, rodzinnych układów i decyzji podejmowanych w świecie, w którym uczucia bywają słabością.

Z drugiej — cisza, drobne gesty, wspólne chwile, książki, wspomnienia, symbole gwiazd… rzeczy niewielkie, a jednak znaczące.

To właśnie te detale sprawiają, że ta historia nie jest tylko opowieścią o przymusie i zagrożeniu, lecz także o powolnym, delikatnym budzeniu się bliskości.

I to właśnie ta nieoczywista bliskość sprawia, że trudno się od tej historii oderwać.

✨️

Styl Moniki jest bardzo przystępny i emocjonalny. Książkę czyta się płynnie, szybko i z dużym zaangażowaniem, bo autorka potrafi budować napięcie nie

tylko wydarzeniami, ale także

emocjami ukrytymi w spojrzeniach, niedopowiedzeniach i wewnętrznych konfliktach bohaterów. Dialogi brzmią naturalnie, a narracja pozwala wejść głęboko w przeżycia Emmy i Harveya. Szczególnie dobrze wypada zestawienie ich perspektyw — dzięki temu czytelnik widzi nie tylko to, co robią, ale też to, z czym każde z nich zmaga się w środku.

To właśnie sprawia, że ta historia nie jest płaska. Ona naprawdę oddycha emocjami.

Fabuła opiera się na motywach, które łatwo mogłyby stać się ciężkie lub przesadzone, jednak tutaj zostały poprowadzone w sposób spójny i angażujący. Jest przymus, jest układ, są rodzinne oczekiwania, konsekwencje cudzych decyzji i walka o własny głos — a mimo to nie ma w tym chaosu.

Historia rozwija się stopniowo, napięcie rośnie, emocje gęstnieją, a czytelnik coraz mocniej czuje, że pod powierzchnią tego „układu” kryje się coś znacznie bardziej bolesnego i prawdziwego.

To nie jest książka oparta na jednym motywie.

To opowieść o tożsamości, traumie, potrzebie bezpieczeństwa, lojalności, która potrafi stać się ciężarem — i o uczuciach, które pojawiają się dokładnie tam, gdzie nie powinny.

✨️

Bohaterowie są wiarygodni właśnie dlatego, że nie są idealni.

Emma nie jest jedynie „delikatna” —

ma w sobie bunt, gniew i godność.

Harvey nie jest tylko „zimny” —

pod maską kontroli skrywa chaos,

którego sam się obawia.

Ich relacja nie daje prostych odpowiedzi.

Czasami boli, czasami wzrusza, czasami budzi niepokój — i właśnie dlatego tak silnie oddziałuje na emocje.

To jedna z tych par, przy których nie

chodzi wyłącznie o chemię, lecz o zderzenie dwóch światów: światła i chłodu, autentyczności i kontroli,

wolności i obowiązku.

Ona burzy jego poukładany świat.

On zmienia jej rzeczywistość.

Oboje wydają się silni na zewnątrz, a jednocześnie są pogubieni w środku.

Bo kiedy ich światy zaczynają się przenikać, nic nie pozostaje już takie samo.

✨️

Najbardziej poruszyło mnie jednak to,

że ta książka nie opowiada wyłącznie o miłości, lecz o prawie do wyboru.

O tym, że bezpieczeństwo bez wolności potrafi boleć niemal tak samo jak strach.

I o tym, że czasem największym marzeniem nie jest wielka namiętność, lecz możliwość powiedzenia:

to jest moje życie.

Właśnie dlatego ta historia zostawia po sobie coś więcej niż chwilowe wzruszenie — zostawia tęsknotę, niepokój i czułość.

I pytanie, czy naprawdę można ochronić kogoś, odbierając mu wybór.

To powieść dla czytelników, którzy szukają emocji, ale nie przesłodzonych.

Dla tych, którzy cenią bliskość budowaną powoli — w ciszy znaczącej więcej niż słowa, w drobnych gestach, symbolach i chwilach, które zostają na długo.

✨️

Dla mnie „Po prostu Emma” to historia subtelna jak szept i bolesna jak decyzja, której nie da się cofnąć.

To opowieść o życiu pisanym cudzymi zasadami i o sercu, które nie chce się im podporządkować.

To książka, która porusza, zostawia z refleksją i przypomina, jak ważne jest, by mimo wszystko wciąż próbować być sobą.

Bo tej historii nie tylko się czyta — ją się czuje.

🥹

Moniko, dziękuję Ci za zaufanie i możliwość bycia częścią tej historii jako patronka. To dla mnie ogromny zaszczyt towarzyszyć książce, która niesie w sobie tyle emocji, delikatności i prawdy.

Jestem naprawdę dumna, że mogę patronować tak wyjątkowej i poruszającej opowieści, która zostaje w sercu na długo.

„Po prostu Emma” bardzo przypadła mi do gustu już od pierwszych stron. Krótki, ale treściwy prolog skutecznie wprowadza w historię i zachęca do odkrywania jej tajemnic. 🌌💙

Emma to bohaterka, którą od razu polubiłam — pełna energii, ciekawa świata i życia. Z kolei Harvey nie zdobył mojej sympatii.

Fabuła jest dynamiczna i z czasem jeszcze przyspiesza, choć momentami tempo było dla mnie zbyt szybkie — chciałabym dłużej zatrzymać się przy niektórych scenach.

Ciekawym elementem jest motyw mafijny oraz fragmenty z pudełka wspomnień Emmy, które czytało mi się szczególnie przyjemnie. Na plus również piękna okładka.

To moje pierwsze spotkanie z twórczością M. Pawelec-Wijas i zdecydowanie udane. 🫶🏻

💙„Po prostu Emma” jest nietuzinkową historią z wątkiem age gap,aranżowaną relacją, mafijnymi zagrywkami w tle,by spełnić ostatnią wolę ojca i przyjaciela. Nic nie byłoby w tym dziwnego,gdyby nie to,że bohaterowie nie chcą niszczyć swojego życia, a tylko pragną żyć dalej-jak dotąd.Rozpoczyna się gra iluzji,ważnych wyjść oraz pojawiających się uczuć,które nigdy dotąd się nie czuło.

💙Powieść to jedna wielka zagadka,którą odkrywamy krok po kroku.Nowe wątki oraz odkrywana prawda pozwala nam zobaczyć inne odsłony bohaterów,którzy skrywają wiele sekretów.Dopiero splot wydarzeń i spotkań zmusza ich do tego,by rozmawiać i pozwolić się poznać. To doprowadza do chwil,które uświadamiają bohaterom,kto i za co jest ważny. Pokazuje,że czasem warto uciec,by poczuć chwilę spokoju i zrobić coś szalonego.

💙„Po prostu Emma” to historia,która wzbudza wiele emocji i sprawia,że bohaterów raz się lubi, a za chwilę już nie. Z nimi spędza się szalony i niezapomniany czas, a zakończenie i podjęte decyzji sprawiają,że już wyczekuję kontynuacji❕

💙Warto poznać Emmę -czytajcie-polecam📖