Po grudniu. Miesiące u twojego boku. Tom 2

Na samym początku widnieje ostrzeżenie, że znajdziemy tutaj treści związane z zażywaniem narkotyków oraz przemocą w związkach. Już z tego powodu ją się ceni, gdyż sami możemy zdecydować, czy na taki temat jesteśmy przygotowani. Zachęcam również, aby czytać wpierw pierwszy tom, gdyż to tam rozgrywał się główny wątek, który teraz w tomie drugim został dalej pociągnięty. Wygląda na to, że od wydarzeń poprzednich minął rok, podczas którego wiele się wydarzyło i na wstępie mamy o tym drobną wzmiankę. Cała książka ma 520 stron mniejszego druku i długość jej jest spowodowana tym, że nasza postać opisuje nam swoje myśli oraz wszystko, co się w jej sercu kotłuje. Odbierałam to jako jej spowiedź, gdyż była naprawdę szczera, niektórych rzeczy żałowała, innym razem nam się usprawiedliwiała. To postać bardzo spostrzegawcza, która poprzez rozłąkę ze swoją paczką, postarała się zmienić na lepsze. Tym razem ustawiła sobie na celu skończenie studiów, choć wie, że będzie trudno, gdyż miejsce do którego powróciła jest pełne przeżyć z przeszłości. To tutaj zostawiła przyjaciół oraz miłość swojego życia. To tutaj wypłakiwała setki łez oraz przeżyła wewnętrzy upadek, więc wierzcie mi, że nie jest jej łatwo. Często nie sam powrót bywa katorgą, tylko miejsca, gdzie wydarzyły się najważniejsze rzeczy w naszym życiu. To ludzie i rzeczy zostają nam w pamięci najdłużej. W tym momencie chcę, abyście wiedzieli, że podczas lektury może się zdarzyć, że historia przypomni skrawki waszego życia, bądź problemy z jakimi sami się mierzyliście. Trudno jest zostawić przeszłość, gdyż jak bumerang zawsze wraca by wyrównać z nami rachunki. To tutaj pojawią się tematy odnośnie używek i pieniędzy, którymi opłacane jest czyjeś milczenie. Ludzie tak bardzo chcą być czyści przed innymi, że czasami zapominają o wielu istotnych rzeczach. Wyjście na prostą nigdy nie było łatwe, a przez co będą przechodzić, to może lepiej sami dokładniej doczytajcie. Ja ją widzę jako upadek z którego próbowano się podnieść. Jako poszukiwanie w sobie siły, by stać się najlepszą wersją siebie. Zdecydowanie ten tom spodobał mi się dużo bardziej:-)

„Po grudniu” Joana Marcus to kontynuacja losów Jenny, którą mieliśmy okazję poznać w pierwszej części „Przed grudniem”. Dalsza część, w której poznajemy dojrzalszą o swój bagaż doświadczeń dziewczynę, która w końcu, po trudnych życiowych doświadczeniach stanęła na nogi i chce w swoim życiu ruszyć dalej.

Jenny po burzliwym rozstaniu z Jackiem, na nowo układa swoją rzeczywistość. Stała się silną kobietą, która wie, co chce w życiu osiągnąć i dąży do zrealizowania wyznaczonych sobie celów. Przychodzi w jej życiu moment, w którym decyduje się na powrót do miejsca, w którym miała nadzieję zostawić przeszłość. Nie jest to łatwe, a przeszłość uderza ze zdwojoną siłą.

Zdecydowanie w tej części dostrzegłam ogromną przemianę Jenny, jak również jej dojrzałość, ale i autentyczność. Dziewczyna, która boryka się z wieloma problemami, stara się być silna, twarda i niezależna, niemniej jednak ją również, jak każdego z nas w życiu, dopadają momenty smutku, zwątpienia i chęci poddania się. Myślę, że wiele czytelniczek będzie mogło utożsamić się z postacią Jenny, której historia mogłaby spotkać w życiu niejedną z nas. Autorka podkreśla, że w naszych wspomnieniach, jak również rozdrapywaniu starych ran wielkie znaczenie mają nie tylko osoby, ale również miejsca, z którymi wiążą się wspomnienia.

Autorka pisze niezwykle lekko, ale dając czytelnikowi do myślenia. Podczas czytania nie brakuje emocji, całej gamy emocji od radości, po smutek i wzruszenia. Świetne jest to, że autorka nie koloryzuje życia, a przedstawia je tak, jak go doświadczamy każdego dnia. Bardzo ciekawym zabiegiem jest również zakończenie, o którym jednak nie chcę zdradzić zbyt wiele.

Wspaniała historia, od której trudno się oderwać. Bardzo polecam!

O miłości dyktującej własne warunki, o świece pełnym niespodzianek a także o uczuciach trudnych do kontrolowania. Joanna Marcús ponownie wkracza na scenę, by dotrzeć do wszystkich romantyczek.

Jeśli nie czytaliście pierwszego tomu serii Meses a tu lado ("Przed grudniem"), obowiązkowo polecam nadrobić zaległości. To powiązana ze sobą seria opowiadająca o zagubionych ludziach poszukujących własnego miejsca w świecie, która podąża ciągiem przyczynowo-skutkowym. Jeśli jednak lubicie książki o sercowych rozterkach i wyczuwacie w sobie romantyczną duszę - ta propozycja Was nie zawiedzie. Autorka pisze plastycznie, potrafi kreować głębokie sylwetki postaci i pozwala nie tylko rozłożyć ich zachowania na czynniki pierwsze, ale i utożsamić się z nimi, by ich przygoda była jeszcze bardziej ekscytująca.

Dla Jenny ostatni rok był pasmem niepowodzeń. Serce wciąż wyrywało się do chłopaka, który nie należał już do niej. Dziewczyna robiąc wszystko, by zapomnieć, skoncentrowała się na studiach oraz swojej przyszłości. Jednak, by całkowicie zakończyć pewien etap musiała cofnąć się do miejsca, w którym wszystko się zaczęło, by raz na zawsze przegonić demony przeszłości. Nie spodziewała się, że ten krok przyniesie nowe, zaskakujące momenty w jej życiu, które przybierze intensywny bieg.

Lekka, sympatyczna fabuła utrzymująca poziom swojej poprzedniczki nawiązuje do typowych dramatów związanych z konfrontacją serca oraz rozumu. Bohaterowie nie mogą odnaleźć się w sytuacji, żyją wspomnieniami i chociaż próbują iść nowymi ścieżkami, wciąż rozpatrują co by było gdyby. W ten sposób buduje się na naszych oczach kręta akcja przepełniona po brzegi skrajnymi emocjami, w której pierwszy plan opanowują niepewne wybory Jenny. Jak to często w romansach bywa niewiele dzieje się w tle, ale zupełnie nie przeszkadzało mi to cieszeniem się przygodą, w której się odnalazłam i przy której spędziłam kilka sympatycznych wieczorów, trzymając kciuki za główną postać i życząc jej jak najlepiej.

"Po grudniu" to przyjemna dla wyobraźni opowieść o tym co w życiu liczy się najbardziej. Nawiązuje do romantycznych chwil rozgrzewających nasze serca, ale jednocześnie pokazuje, że droga do szczęścia potrafi być zaskakująco wyboista. Joanna Marcús utrzymując akcje na poziomie dorównującym pierwszej części pokazała, że w jej głowie wciąż jest sporo pomysłów wartych zrealizowania, które idealnie odnajdą swoje miejsce pośród wszystkich romantyczek.

- Tak. Gdy byłam w szpitalu, nie miałam nic do roboty. Mama przynosiła mi książki i filmy, żebym miał jakieś zajęcie, i to była moja jedyna droga ucieczki. Pewnie chciała, żebym jej wybaczył, więc przy każdej wizycie przynosiła mi coś nowego."

Jeden obraz znaczy więcej, niż tysiąc słów.”

…Utrzymuj mimo wszystko życzliwą postawę i nie trać nadziei” W obecnej sytuacji podejrzewałam, że właśnie to będzie moją główną strategią…

Kiedyś usłyszałam, że „czas nie leczy ran, ale daje szansę, by nauczyć się z nimi żyć

Po grudniu to niesamowicie emocjonalna powieść opowiadana z perspektywy Jenny Brown ukochanej Jacka Rossa. Niestety po ostatniej wyjątkowo poważnej kłótni para się rozstała. Aktualnie dziewczyna przy wsparciu rodzeństwa brata Spencera i siostry Sharon próbuje ułożyć sobie życie.

Zaczęła również uczęszczać na terapię, a jej głównym celem stało się ukończenie studiów.

Jack jednak nie da jej o sobie zapomnieć tak łatwo.

Młody mężczyzna stał się teraz bardzo rozpoznawalny i zupełnie nie przypomina chłopaka w którym zakochała się Jennifer.

Obecnie ulubioną rozrywką Rossa są narkotyki.

Czy uda się jeszcze ocalić uczucie, które skończyło się tak gwałtownie?

Książka pani Joanny stanowi drugą część cyklu U twego boku i mimo ,że momentami opisy były nieco zbyt długie lecz całość wywarła na mnie ogromne wrażenie. Nie sposób opisać co podobało mi się najbardziej, lecz bardzo się cieszę, że mogłam poznać bohaterów i ich niezwykłą historię. 💛💜

Joanna Marcus, zabiera czytelnika w podróż przez świat Jenny Brown. Jest to kobieta, która zmaga się z trudnościami po rozstaniu z Jackiem. Przez rok stara się ułożyć swoje życie na nowo. Dla Jenny, miniony rok to seria wydarzeń, które zmusiły ją do głębszej refleksji nad tym, kim jest i co chce w życiu osiągnąć.

Tak jak w prawdziwym życiu, czas zdaje się ciągnąć w nieskończoność, jednak w końcu bohaterka znajduje sposób na to, by przezwyciężyć swoje wewnętrzne trudności, stać się silniejszą wersją samej siebie i rozpocząć nowy rozdział.

Ważnym elementem historii jest moment, w którym Jenna decyduje się wrócić do miejsca, które niegdyś było dla niej pełne emocji. To powrót do przeszłości, który nie jest łatwy, ale niezbędny, by mogła kontynuować swoją drogę. W tym miejscu autorka pokazuje, jak wielką rolę w naszym życiu odgrywają nie tylko osoby, które spotykamy, ale i miejsca, które wiążą się z naszymi wspomnieniami.

Jenna jest postacią, z którą łatwo się utożsamić. Bohaterka przechodzi przez różne fazy – od niezdecydowania i smutku po pełną siłę i determinację. Zmaga się z konsekwencjami swoich decyzji. Każda z nich staje się krokiem ku dojrzałości. To opowieść o tym, jak trudno jest zrozumieć życie i zmiany.

Warto zwrócić uwagę na świetny styl autorki. Prosty, ale pełen emocji sposób pisania pozwala poczuć się częścią świata Jenny. Każda strona tej książki przyciąga uwagę, a jednocześnie pozwala na głębsze refleksje. Joanna Marcus zbudowała narrację, która sprawia, że nie tylko śledzimy losy bohaterki, ale i zaczynamy zastanawiać się nad własnym życiem, wyborami i przeszłością.

Zakończenie powieści jest jak najpiękniejsza wisienka na torcie. Jest ono otwarte, ale pełne nadziei.

Po grudniu to historia o tym, jak życie potrafi zaskakiwać, jak w trudnych chwilach możemy znaleźć siłę, a także jak nasze decyzje prowadzą nas do nowych, lepszych początków. Czasami te decyzje wydają się nieodwracalne. Los i życie pokazują często, że tak nie jest.

Joanna Marcus stworzyła książkę, która jest nie tylko pełną emocji historią, ale także subtelną lekcją o tym, jak radzić sobie z przeszłością, zaakceptować ją. To także lekcja, jak z nadzieją patrzeć w przyszłość. Idealna dla wszystkich, którzy szukają książki, która poruszy serce i skłoni do refleksji. Polecam.