Plątanina zaklęć. Szczypta magii. Tom 3

Przewracam ostatnią stronę książki, zamykam oczy i ogarnia mnie żal. Żal, że oto moje przygody z siostrami Wspacznymi dobiegły końca i muszę je pożegnać. Bo pokochałam je jak własne siostry, bo każde niebezpieczeństwo jakie je spotykało, dotykało mnie ogromnie. Bo ich łzy, były moimi łzami. Ich radość, moją radością. I to w nich odnalazłam siebie, jak nigdzie indziej.

Magia towarzyszy nam zawsze. Nie ważne, czy tkwimy w jednym miejscy, czy uciekamy w jakieś nowe. Ona jest, zawsze. I tylko czeka, by zaplątać kolejne losy i przygody. Tak jak zaplątują nas książki Pani Michelle Harrison. Plątanina Zaklęć to trzecia w serii pozycja i ani ociupinkę nie odbiega swoją cudownością, od swoich poprzedniczek. Choć szczerze, trudno jest opowiadać o wszystkich rzeczach, które kocham w tej książce, nie zdradzając zbyt wiele. Autorce udało się stworzyć kolejną złożoną i satysfakcjonującą tajemnicę, pełną magii i przygody. Podobnie jak w poprzednich książkach, siostrom towarzyszy równoległa historia, wpleciona pomiędzy sceny, która jest kluczem do całej tajemnicy. Cudownie było doświadczyć, jak trzy siostry dorosły, a ich związek wzmocnił się po poprzednich przygodach, a jednocześnie nie zmieniły się ani trochę i pozostały różne, jak ogień i woda, wiecznie kłótliwe i uparcie lojalne jak zawsze były. Uwielbiam również sposób, w jaki trzy historie zawarte w trzech tomach, czerpią z baśni ludowych, przesądów i magii, ale w tak bardzo różny sposób. Bo każda ma inne otoczenie, klimat i zwrot akcji... Ale myślę, że to właśnie ta pozostanie moją ulubioną, bo jest pełen czarów, uroków, przesądów i zaklęć w nieco inny i chwytający mnie za serce, sposób. Bo są przepełnione tyloma emocjami, magią i przygodami, że trudno je odłożyć. A świat stworzony przez Harrison jest pomysłowy, ale nie zbyt skomplikowany i ma w sobie tę głębię, która czyni go wiarygodnym. Choć to za co najbardziej kocham tę serię, to nieposkromione natury naszych bohaterek, odważnych, zaradnych i zaciekle lojalnych wobec swojej rodziny.

Trzeci tom przygód sióstr Wspacznych okazał się dla nas nie lada niespodzianką. Tym bardziej, że dwie poprzednie części czytałyśmy ponad rok temu i właściwie straciłyśmy nadzieję na kontynuację. No, ale wiadomo, że marzenia się spełniają i po raz kolejny możemy sięgnąć po niesamowitą serię dla młodzieży z gatunku fantasy, od której po prostu nie można się oderwać. Ależ przygoda na nas czekała! Zdecydowanie tom trzeci to jak dotychczas najlepsza część serii. Fliss, Betty i mała, niesforna Charlie po wielu perypetiach i złamaniu ciążącej na rodzinie klątwy mogą wreszcie opuścić Wronoskał i wyprowadzić się z Kieszeni Kłusownika, karczmy, którą prowadziła ich babcia. Razem z babcią i tatą, pełne nadziei na spokojne, normalne już życie zamieszkują w nowo kupionej Kosowej Chacie mieszczącej się w tajemniczych Wisiorknotkach. Nic bardziej mylnego, gdyż już na samym początku okazuje się, że nowy dom niekoniecznie spełnia ich oczekiwania. Chata jest oddalona od innych domostw, krzywa, z dużym, zapuszczonym ogrodem i dominującym nad wszystkim bluszczem. Najgorsze są jednak poupychane w każdym zakamarku talizmany, odczyniacze zła i rozsypana sól. Nie mija wiele czasu, jak dziewczęta poznają okoliczne legendy i historię wcześniejszych mieszkańców ich domu. Jednocześnie okazuje się, że w domu znajdują tajemniczy pokój, a całą rodzinę ktoś usiłuje zahipnotyzować. Siostry oczywiście podejmują walkę ze złem, w trosce o spokój domowego ogniska, o swoje bezpieczeństwo i przyszłość. Trzymająca w napięciu, z mnóstwem sekretów i tajemnic, dziwnych, podejrzanych sytuacji, „Plątanina zaklęć” jest książką jedyną w swoim rodzaju. Do ostatnich stron nie wiadomo, kto jest dobry, a kto wprowadzi zamęt, dlatego czyta się jednym tchem. Kto uprawia czary i manipuluje mieszkańcami Wisiorknotków? Jaka klątwa ciąży nad miasteczkiem? Kim jest tajemnicza postać ze znalezionego obrazu? I jak odczarować rodzinę, skoro nikomu praktycznie nie można ufać, a niebezpieczeństwo kryje się za każdym rogiem? Dlaczego żywy i bystry chłopiec nagle przestaje mówić i rosnąć? I czy naprawdę nie można zbliżać się do Żarłocznego Drzewa? Przed naszymi bohaterkami stanie mnóstwo pytań, na które krok po kroku będą musiały odpowiedzieć, aby ocalić miasteczko i zniszczyć podejrzanie szklisty, jakby zahipnotyzowany wyraz oczu u swoich najbliższych. Przez idealnie skonstruowaną i dopracowaną w najdrobniejszych szczegółach fabułę po prostu się płynie. Tłumaczenie jest płynne, przygody i przeżycia bohaterek przedstawione w sposób pomysłowy, zabawny, a czasem nieco mroczny. I te nazwy! Tak cudne i oryginalne, jak nigdzie indziej! Czytelnicy z pewnością docenią fakt, że napięcia w tej książce nie brakuje.

Cała seria to jedna z najlepszych serii Wydawnictwa Literackiego, pod każdym względem. Zachwyca zarówno treść jak i szata graficzna: twarda, satynowa czerwono-złota okładka, a w środku mnóstwo podzielonego na rozdziały tekstu. Cierpliwy czytelnik znajdzie na końcu kilka upiornych przesądów dotyczących mioteł i przepis na pyszne lody z róży i granatu. Kawał cudownej literatury o siostrzanej miłości, poświęceniu, odwadze i rodzinnych więziach dla zaprawionej w czytaniu młodszej (i starszej) młodzieży. Nie zapomnijcie o dwóch poprzednich tomach koniecznych do pełnego odbioru tekstu!

CzytaMy8+

Trzecia część przygód sióstr Wspacznych – Fliss, Betty i Charlie – to jeszcze większa porcja magii – nawiedzony dom, niebezpieczne zaklęcie rzucone na mieszkańców wioski, sekretny pokój, tajemnicze zniknięcia, las, w którym czas płynie inaczej oraz desperacka walka, by przełamać klątwę. Jest ekscytująco, barwnie, pomysłowo, czasami zabawnie, a czasami mrocznie. Jednym słowem – "Plątanina zaklęć" to wyjątkowa literacka przygoda. Michelle Harrison wcale nie potrzebuje magicznych zaklęć, by zachwycić czytelników – wystarczy talent i wyobraźnia.

Uwielbiam wszystkie detale, które tak misternie budują książkę – od pomysłowych lokalizacji i nazw, przez wspaniale wykreowane postacie, elementy magii, legend i baśniowości, aż po błyskotliwe dialogi doprawione ciepłem i humorem oraz mądry przekaz. Michelle Harrison stworzyła opowieść o sile siostrzanej więzi, walce dobra ze złem, lojalności, przyjaźni. O samotności, odrzuceniu, pochopnych opiniach i pozorach, które potrafią mylić. I o rzeczach, które są najważniejsze – o które warto walczyć, zawsze.

Jestem oczarowana (piękne wydanie!) i gorąco polecam.

[Adres usunięty]

Siostry Wspaczne – Charlie, Betty i Fliss – w końcu na dobre opuszczają chylącą się ku upadkowi Kieszeń Kłusownika oraz mgliste, wilgotne i złowrogie Wyspy Żałosne, by rozpocząć nowe życie w słonecznych Wisiorknotkach! Spokojna z pozoru okolica i trochę „krzywy”, opleciony bluszczem domek na uboczu nie są jednak tak sielankowe, jak zdaje się na początku naszym bohaterkom…

Dlaczego mieszkańcy miasteczka uciekają, kiedy usłyszą o Kosowej Chacie, w której zamieszkali Wspaczni? Czego nie mówi się głośno o Żarłocznym Drzewie, pochłaniającym wszystko na swojej drodze? Dlaczego sąsiedzi milkną, kiedy usłyszą o magii i omijają z daleka Tik-tokową Knieję?

***

„Plątanina zaklęć” to już trzecia część przygód sióstr Wspacznych. Tom trzeci jest zupełnie inny od poprzednich, nie tylko przez wzgląd na fakt, że rodzinka Wspacznych przeprowadza się na inną wyspę. W moim odczuciu jest to najstraszniejsza z wszystkich trzech części, choć nadal jest to wciągająca i pouczająca literatura dziecięca.

Największą wartością płynącą z tej historii jest rodzina. Relacja sióstr – ich wzajemna miłość i poświęcenie, pokazują, co jest w życiu najważniejsze.

Betty ponownie gra pierwsze skrzypce w tej historii. Bardzo dużo w tej części jest również Charlie, co mnie ogromnie cieszy, bo jest cudną postacią – uroczą, bystrą i odważną, która skoczy w ogień za swoimi siostrami (czy swoim niewidzialnym szczurkiem – Hopsasą). Szkoda, że tak niewiele w tym tomie było babci, której poczucie humoru nie raz bawiło mnie do łez.

Po raz kolejny zachwycam się tym przepięknym wydaniem, obok którego nie można przejść obojętnie. Wydawnictwo Literackie – robicie kawał dobrej roboty.

Tempo akcji jest idealnie wyważone, a motyw wiedźm, klątw i nawiedzonego domu wciąga od pierwszych stron. Po raz kolejny dałam się porwać w ten magiczny świat i ciągle mi mało. Zazwyczaj kontynuacje serii wypadają słabiej niż pierwszy tom, a w przypadku serii Michelle Harrison jest zupełnie na odwrót. „Plątanina zaklęć” podobała mi się póki co najbardziej.

Moja ocena: 9/10

Zawsze mam problem z czytaniem map, ale główna bohaterka "Plątaniny zaklęć" je uwielbia i czuje się cudownie, gdy nadciąga kolejna przygoda. Tym razem Michelle Harrison zabiera siostry Wspaczne do Wisiorknotków, dokąd przeprowadzają się wraz z babcią i tatą. Mają nadzieję na nowy start, na dużo przyjemniejsze życie niż w zamieszkałym przez ciemnych typów Wronoskale. Nowe miejsce zamieszkania trochę rozczarowuje dziewczynki, ale ich zapał i optymizm wpędzają je w nową przygodę, pełną magii i niebezpieczeństw.

Bardzo podobały mi się poprzednie części z tej serii, ale ta zachwyciła mnie jeszcze bardziej. Jest tu co prawda mniej żeglowania po niebezpiecznych wodach, ale są czarownice, tajemnice, zagadki starego domu, jeszcze więcej przesądów i niezwykłych zjawisk. Byłam tą historią oczarowana, wniknęłam w nią i poczułam emocje sióstr, zwłaszcza w tych niebezpiecznych momentach. Zdarzenia opisane w książce były niesamowicie wciągające, uważam, że autorka pisze coraz lepiej, a przygody sióstr Wspacznych są coraz ciekawsze i jeszcze bardziej przekonują.

Tak bardzo nie mogłam doczekać się kolejnej przygody, na którą chciałam wyruszyć z siostrami Wspacznymi! Warto było jednak trochę poczekać, bo ten tom tej magicznej serii ukontentował mnie najmocniej ze wszystkich trzech. „Plątanina zaklęć” utkana jest z jeszcze większej ilości czarów niż w dwóch poprzednich częściach, a fabułę okryto cięższym całunem mroku, a nawet delikatnego niepokoju. Połączenie kreacji wiedźm z tajemniczymi klątwami tworzy ponad trzysta stron intrygującej i angażującej zabawy. W tej historii supermoc nie jest tylko synonimem magii, ale pod tym słowem kryje się również siła sióstr, która stanowi największą wartość. Tylko ten rodzaj więzi pozwala na bezwarunkową miłość, wsparcie i lojalność w obliczu charakterów skrojonych z całkowicie przeciwnych cech. Autorka snuje pełną zaskakujących zdarzeń opowieść, nie szczędząc jej ujmującego czytelnika w każdym wieku uroku oraz wzbogacając jej treść bezcennym przekazem i uniwersalnych walorem edukacyjnym. Mimo że „Plątanina zaklęć” jest obfitą w magiczne zjawiska fikcją literacką, to poprzez czytelniczą rozrywkę uczy empatii i podkreśla drogocenny aspekt przyjaźni. Te trzy historie to swoistej formy rozrywka zarówno dla starszego odbiorcy, który wraz z pomocą niezwykłych dziewcząt może odnaleźć w sobie zapomniany pierwiastek tkwiący w każdym dziecku, jak i dla młodszych czytelników spragnionych wspięcia się na wyżyny wyobraźni. Michelle Harrison maluje bowiem na kartach swoich powieści plastyczne obrazy przy użyciu zachwycających zdań, które, jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki, pojawiają się podczas lektury przed oczami. Tę nadzwyczajną wędrówkę do zakamarków Wisiorknotków także opakowano fenomenalnym wydaniem, obok którego nikt w księgarni nie będzie umieć przejść obojętnie, gdyż zadbano o najmniejszy graficzny szczegół, cieszący nasz zmysł estetyczny. Przyciągających kłopoty jak magnes sióstr Wspacznych najwyraźniej nie dotyczy przysłowie, z którego wynika, że „nie wszystko złoto, co się świeci”, pod błyszczącą okładką skrywa się bowiem lśniąca w wydźwięku opowieść.

"Plątanina zaklęć" ponownie zabiera czytelnika w niesamowicie zaczarowany świat. Michelle Harrison stworzyła barwną i fascynującą fabułę. Mimo że dzieje się tutaj naprawdę sporo, to wszystko składa się w spójną całość, którą dosłownie się pochłania. Totalnie wsiąkłam w perypetie sióstr. Z ekscytacją przewracałam kolejne strony, byleby tylko poznać dalszy bieg wydarzeń. Uwielbiam witalność i nakreślenie usposobień główny bohaterek. Są cudowne. Kierują się w życiu dobrymi wartościami i napawają czytelnika radością oraz optymizmem. Pouczające postacie i czerpanie z literatury dziecięcej na pewno docenią młodsi odbiorcy. Prosty i przystępny język chyba przypadnie do gustu każdemu.

Z tomu na tom jestem coraz bardziej zakochana w tym świecie.

Więcej o niej opowiadam w swej recenzji-[Adres usunięty]