Pirania duszy

Wracamy do Sepii, ale tym razem widzianej oczyma dzieci. Trzy bystre i odważne dziewczynki muszą stawić czoła niebezpiecznemu zaklęciu, którego ofiarą padnie jedna z nich. Liczy się czas i precyzja w działaniu. Tu z pomocą przyjdzie Maja, która posiada pewne magiczne zdolności.

To fascynująca opowieść o sile przyjaźni i zaufaniu. Do tego jest okraszona szczyptą magii i doprawiona dawką mroku. Moje dzieci są jeszcze trochę za małe na tę lekturę, ale matka przepadła na całego i tym razem bardzo się cieszę, że to nie będzie jednotomówka. Klaudia zapowiedziała, że seria ma składać się aż z czterech tomów. Wyśmienicie!

„Pirania duszy” to książka, która została wykreowana dla dzieci i młodzieży, ale także starsi czytelnicy, tacy jak ja, potrafili znaleźć tutaj coś dla siebie. Nie uważam, żeby sięganie po takie książki było czymś niewłaściwym, ukazuje tutaj siłę przyjaźni, radości, ale także nieco smutniejszych emocji. Klaudia Zacharska zabiera czytelnika do ciekawego i z pozoru nieco nudnego i spokojnego miasteczka. Wszystko jednak może się zmienić, zazwyczaj bywa tak, że nawet najbardziej zwyczajne miasteczko ma własne tajemnice i sekrety, które są gotowe na to, aby je odkryć. Jesteście gotowi, aby zobaczyć Sepię oczami trzech Latarenek? Z pozoru trzy zwyczajne dziewczyny potrafią zawojować i wpakować się w kłopoty. Co ciekawego przygotowała dla nas autorka?

Książka autorstwa Klaudii Zacharskiej pod tytułem „Pirania duszy” przedstawia historię trzech bohaterek. Pola i River przyjaźnią się niemalże od zawsze, każda z nich ma swoje własne zalety i talenty. River jest molem książkowym, uwielbia je i myślę, że mogłabym się z nią dogadać. Pola jest inna, lubi ruch, uwielbia jazdę na wrotkach i nie przesadzę, jeśli powiem że jest w tym na prawdę dobra. Do Sepii wprowadza się Maja, dziewczyna ma swoje własne sekrety, czy zdradzi je swoim przyjaciołom? Dziewczynka potrafi stwarzać iluzje, to niesamowity dar, z czasem zaczynają zauważać, że z River dzieje się coś niedobrego. Nie tylko ona pada ofiarą klątwy, która się nazywa pirania duszy. Czy Latarenkom uda się ocalić dusze mieszkańców Sepii?

„Pirania duszy” to niezwykle ciekawa opowieść, która potrafi ująć nawet dorosłego czytelnika. Nie byłabym sobą, gdybym nie zwróciła uwagi na niesamowitą grafikę, wydanie jest niezwykle przystępne i zachęcające. Bardzo trudno było odłożyć książkę po to, aby zając się swoimi obowiązkami, w dalszym ciągu chciałam móc przebywać w Sepii. Myślę, że ta książka jest idealna dla tych, którzy uwielbiają magię, przyjaźń, tajemnicę, którą trzeba rozwiązać. To przyjemna historia, która została odpowiednio przedstawiona, aby znaleźć szerokie grono odbiorców w różnym przedziale wiekowym. „Pirania duszy” to pierwsza historia Klaudii Zacharskiej, którą przedstawia jako literaturę dziecięcą. Możemy w niej znaleźć tak wiele, zwłaszcza motywów przyciągających czytelnika, aby zgłębić ją do ostatniej kropki. Wspaniali bohaterowie, są ciekawi, wielowymiarowi, charyzmatyczni, od nich zależy los Sepii. Klaudia Zacharska stworzyła historię, która potrafi przyciągnąć, charakteryzuje się starannością, dbałością o szczegóły i niepowtarzalnością.

Wydawca twierdzi, że to opowieść dla dzieci i młodzieży, ale nie zważajcie na to.

Dajcie się porwać przygodzie!

Sepia - na pierwszy rzut oka miasteczko jakich wiele. Jednak jeśli przyjrzeć się bliżej, dzieją się tu ciekawe rzeczy. Trzy wyjątkowe dziewczynki, zwane przez brata jednej z nich Latarenkami.

Pola – zadziorna i wygadana, prawdziwa mistrzyni wrotek.

River – bystra jak mało kto, książki pochłania jedna za drugą.

Maja – nowa twarz w Sepii, cicha i nieśmiała, ale obdarzona wyjątkowym talentem do muzyki… i magii.

Razem uzupełniają się i tworzą zgraną drużynę. Czeka je nie lada wyzwanie, bowiem jedna z nich będzie potrzebowała pomocy. Dziewczyna gorączkuje, ma koszmary, traci radość życia i zainteresowanie czymkolwiek, co się dzieje wokół niej. Zaklęcie o krwiożerczej nazwie „Pirania dusz” pożera jej duszę i jeśli nie otrzyma pomocy, zostanie pustą skorupą. Co gorsza, nie jest jedyną osobą w niebezpieczeństwie.

Kim są bezduszne marionetki które nawiedzają w koszmarach? Czy klątwę można odwołać? Czy Latarenki dadzą radę? To historia o tym, że prawdziwa przyjaźń potrafi uratować w najgorszy dzień.

Czytałam z wypiekami na twarzy. Serio. Dreszczyk emocji, sporo magii i siła przyjaźni. Genialna historia. Nie mogę się doczekać kontynuacji.

Tak jak wspomniałam na początku, mimo, iż jest to historia dla młodszych czytelników, gwarantuję, że w dorosłych też zachwyci.

Z całego serca polecam!

Tak jak wspomniałam na początku — mimo iż jest to historia dla młodszych czytelników, gwarantuję, że dorosłych też zachwyci.

Współpraca barterowa z Wydawnictwo Mięta

"Czuła, że traci kolejne fragmenty samej siebie, swoje pasje, zamiłowania i talenty - wszystko to kurczyło się, zajmując coraz mniej jej serca. Stawała się pusta i obojętna."

Sięgacie po książki dla nastolatków?

Muszę przyznać, że wiele z takich powieści ma w sobie przekaz warty uwagi i czytelnik w każdym wieku z pewnością znajdzie w nich coś dla siebie.

Sepia. Wydaje się, że to kolejne nudne miasteczko. Nic bardziej mylnego. W tym mieście możecie zetknąć się z wieloma sekretami, a najciekawsze skrywają trzy Latarenki.

Pola, River i Maja stanowią nierozłączne trio. Dzielą wspólne pasje pomimo, że każda z nich ma również swoje odrębne zainteresowania. Nic więc dziwnego, że kiedy jedna z nich padnie ofiarą niebezpiecznego zaklęcia, pozostałe dziewczyny zrobią wszystko, co w ich mocy, by jej pomóc.

"Pirania duszy(...)

-Zaklęcie, które pożera duszę, osobowość człowieka. Zostawia go obojętnym na wszystko."

Czy Latarenkom uda się pomóc koleżance? Kto jest odpowiedzialny za problemy mieszkańców Sepii?

Pirania duszy to niesamowicie wciągająca historia. Pełna magii muzyki, magii przyjaźni, a także... z nutą magii tej nadprzyrodzonej.

Jest to niezwykle wartościowa powieść o sile przyjaźni i pomocy drugiej osobie. Czy zawsze musimy mieć jakiś własny interes pomagając innym? Nie. Zdecydowanie nie. Możemy dokonać dobrego uczynku z dobroci serca, ponieważ tak wypada, lub też dlatego, że odczuwamy taką potrzebę. A instynkt, który pcha nas do takich uczynków jest w nas samych.

Nie tylko sama historia, którą stworzyła Klaudia Zacharska wciągnie nas w swoje objęcia. Samo wydanie tej książki jest tak cudowne, że trzymanie jej w rękach stanowi prawdziwą przyjemność. Piękne ilustracje Pauliny Walachowskiej nadają jej niepowtarzalnego uroku. Dodatkowo mamy na wyklejce mapę Sepii, która pomoże nam poruszać się po miasteczku razem z bohaterkami.

I co tu dużo ukrywać, już sama okładka przyciąga nasz wzrok i "woła" by po nią sięgnąć. Osobiście uwielbiam historie, które zawierają w sobie ważny przekaz. A Pirania duszy zdecydowanie do takich należy.

"Trafna definicja rodziny: ludzie, którzy się kochają i wspierają, niezależnie od więzów krwi."

Klaudia Zacharska ma lekkie pióro i niezwykle barwny i obrazowy styl pisania. Maluje nam na kartkach papieru niezapomnianą historię, która sprawia, że mamy ochotę przenieść się do Sepii.

Bohaterowie są świetnie wykreowani. Autorka serwuje nam również chwile grozy, a także ukazuje problemy, z jakimi nastolatki stykają się w szkołach.

Zdecydowanie jest to książka, którą mogę polecić każdemu, a szczególnie młodszemu czytelnikowi.

Z niecierpliwością czekam na kolejny tom Latarenek, ponieważ to jeszcze nie koniec przygód Poli, River i Mai.

Czytacie książki dla młodzieży?

Sięgam po nie dość często, a najczęściej sięgam po młodzieżowe książki fantastyczne. A co powiecie na młodzieżową powieść grozy?

Sama omijam książki grozy, bo czas, gdzie czerpałam satysfakcję z takich książek, minął wiele lat temu. Jednak powieść grozy dla młodzieży to już coś innego i dosłownie kocham ten dreszczyk emocji. Im bardziej mrocznie i duszno, tym lepiej.

Klaudia Zacharska słynie z książek grozy i czytałam wiele opinii, że są to genialne książki. W chwili, gdy dowiedziałam się, że autorka napisała książkę dla młodzieży i wydaje ją w wydawnictwie Miętówka (imprint wydawnictwa Mięta), wiedziałam, że jest to książka dla mnie. Piękna okładka, to jeden aspekt, który przyciągnął moją uwagę. Jednak to, co dzieje się w środku to prawdziwa petarda. Wizualnie książka jest najzwyczajniej w świecie piękna. Nie tylko okładka cieszy oko, ale również kolorowe grafiki w środku tej książki. Prawdziwe cudo. Sama historia jest również wspaniała jak oprawa graficzna tej książki. Poczułam dreszczyk emocji, odrobinę strachu i dałam się porwać magicznej historii.

W małym miasteczku Sepia, trzy dziewczyny zostają zamieszane w sprawę, która by przerosła niejednego dorosłego. Klątwa pożerająca dusze dopada ludzi. Na początku trzy przyjaciółki, nazywane Latarenkami, myślą, że klątwa dopadła tylko jedną z nich, jednak później okazuje się, że osób, których dopadła klątwa, jest więcej. Latarenki starają się pomóc wszystkim. Trzy przyjaciółki, każda z nich jest inna, ale wydają się dopełniać siebie. Jedna jest nieśmiała, druga zadziorna i przebojowa, a trzecia jest książkarą, bardzo bystrą dziewczynką.

Lubicie motyw małego miasteczka?

Klimat, jaki budują małomiasteczkowe historie, jest naprawdę unikalny i duszny, przez co idealnie wpasowują się w mroczne historie. Do tego mamy wątki paranormalne, klątwę i przygodę młodych nastolatek. Wszystko oprawione w przepiękną historię o przyjaźni, akceptacji i wspieraniu się. “Pirania duszy” Klaudii Zacharskiej naprawdę zawładnęła moim sercem i chcę ją wam polecić, byście poznali tę cudowną historię.

Język, jaki użyła autorka, jest świetnie dopasowany do młodych czytelników. Chcę sprawdzić, jak spodoba się ta książka moim dzieciom, ponieważ do właśnie dla nich jest ona skierowana, jednak zaznaczam, że starszym czytelnikom pewnie się również spodoba, właśnie dzięki niesamowitemu klimatowi.

Sepia, miasteczko, w którym dzieją się dziwne rzeczy, w którym trzy Latarenki przemykają uliczkami i ścieżkami… Właśnie takiego miejsca mi było trzeba, dopracowanego, z załączoną mapką, dzięki, której mogliśmy jeszcze lepiej zwizualizować sobie to małe miasteczko. Czytałam opinię, że to nie pierwszy raz, gdy autorka umieszcza swoich bohaterów w Sepii. Dlatego daję wam słowo, że sięgnę po inne książki autorki, by sprawdzić, jak odnajdę się w książkach skierowanych tym razem do dorosłych czytelników.

Wartości, jakie przekazuje autorka przez swoją książkę, są głębokie, ale zarazem prosto przekazane, by móc je łatwo wyciągnąć z czytanej książki, a co za tym idzie, jest to kolejny aspekt, dzięki któremu książka tak idealnie nada się dla młodszych czytelników.

Jest to dopiero początek przygody z Latarenkami, jestem strasznie szczęśliwa, że to nie koniec ich przygód i w przyszłości jeszcze dostaniemy książkę z ich przygodami. Jestem pewna, że będę wyczekiwać informacji o najnowszej książce autorki jak na szpilkach.

Mimo mrocznego klimatu jest to książka pełna ciepła, która otula jak kocyk. Jest to powieść, która trzyma również w napięciu i niezmiernie cieszy oko swoim pięknym wydaniem. Z całego serca chce wam ją polecić i podziękować wydawnictwu Mięta za możliwość poznania tej historii.

Książka dla młodzieży. Kategoria wiekowa 10+.

"Sobota była słoneczna, ale wiatr znad rzeki pachniał chłodem, słodko i rześko. Jesień rozgościła się już na dobre, lecz pomimo niskiej temperatury, Maja nie oponowała, gdy przyjaciółki zaproponowały jej spacer po mieście."

Lubicie wątki paranormalne w połączeniu z przygodowymi? A to wszystko w książce skierowanej do młodszego odbiorcy, a więc napisanej przystępnym i naprawdę zachęcającym językiem?

To i jeszcze więcej znajdziecie w najnowszej powieści Klaudii Zacharskiej - "Pirania duszy". Moim zdaniem, świetnej lekturze, która nie tylko bawi, ale też i ukazuje wiele istotnych kwestii.

Znacie Tereskę i Okrętkę Joanny Chmielewskiej?

Historia przedstawiona przez Zacharską ma bardzo zbliżony charakter, z tym, że nowością są tutaj elementy fantastyczne.

Akcja powieści rozpoczyna się wraz ze schyłkiem wakacji. W pierwszych fragmentach tekstu poznajemy Polę, która wielce ubolewa nad tym faktem. Dziewczyna jeszcze nie zdaje sobie sprawy, co czeka ją tej jesieni. Wspólnie ze swoją najlepszą przyjaciółką - River - wchodzą w nowy rok szkolny z nadzieją, że szybko minie. To znaczy, Pola miała takie życzenie, bo jej koleżanka to akurat nie narzekała na naukę.

Gdy poznają Maję, nową mieszkankę Sepii, obie bohaterki są wyraźnie zaintrygowane jej osobą, niestety, ta zdaje się od nich izolować.

Co ukrywa dziewczyna i jak jej obecność wpłynie na dotychczas spokojne miasteczko?

Przyznam, że już od pierwszych stron poczułam flow z tą książką. Odpowiadał mi zarówno język, mocno angażujący w rozgrywające się wydarzenia, jak i sami bohaterowie. A raczej bohaterki, trzy dziewczynki, które przez przypadek wplątały się w coś, co nieco przerastało ich możliwości. Samo to zakrawało mi na świetną przygodę. Elementy fantastyczne dodały tej historii pikanterii i pewnej dozy tajemniczości.

Poza prawdziwie intrygującą fabułą, moją uwagę zwróciły też eksponowane przez autorkę treści. Pisarka porusza kwestię samotności wynikającej z odmienności jednostki. Podkreśla istotną rolę wsparcia ze strony otoczenia w takiej sytuacji oraz zwraca uwagę na to, że rodzina to nie tylko więzy krwi.

Trzy dziewczynki: Pola, River i Maja, mimo dzielących je różnic, są sobie naprawdę bliskie. Z przyjemnością spędzają czas i gdy nadejdzie chwila próby, nie wahają się udzielić sobie pomocy, nawet kosztem własnego zdrowia i życia. Tak, choć kwestie te zostają przedstawione w książce w bardzo łagodny sposób, widzimy, że na bohaterki czeka realne zagrożenie i tylko wspólna praca może okazać się w tej sytuacji efektywna. Na szczęście historia kończy się szczęśliwie, choć nie wszystkie kwestie zostają tutaj definitywnie domknięte. W końcowych partiach powieści autorka zdradza, że możemy spodziewać się trzech kolejnych części.

Nie będę ukrywać, że bardzo miło spędziłam czas z tą książką: odpowiadał mi zarówno język, jak i historia opowiedziana na kartach powieści.

Na uwagę zasługuje też samo wydanie: twarda oprawa, wklejka z mapą miasteczka oraz umieszczone w książce ilustracje, pobudzające wyobraźnię czytelników. Sama przeglądałam się im z przyjemnością. Mam nadzieję, że Wy również zechcecie zapoznać się z "Piranią duszy".

Moja ocena 8/10.

Klaudia Zacharska jest autorką, której fanom grozy przedstawiać nie trzeba. Do tej pory Klaudia przedstawiała nam całkowicie różniące się od siebie historie, które łączył wypracowany styl autorki. Pani Zacharska bowiem potrafi idealnie łączyć grozę z typowym dla niej ciepłem. Podobnego rodzaju horrorów nie znajdziecie! Tym razem autorka postanowiła zaserwować nam coś diametralnie innego i przedstawia książkę dedykowaną... młodszemu odbiorcy! Tak jest! Tym razem w nasze ręce trafia książka, którą z powodzeniem możecie czytać ze swoimi pociechami. Nie jest to jednak typowa bajka dla dzieci! Również dorosły odbiorca będzie z jej lektury zadowolony! Co takiego tym razem przedstawia autorka?

Sepia to małe miasteczko położone nad rzeką, w którym czas płynie wolno. Poznajmy trzy nastoletnie mieszkanki miasteczka! Do niedawna zadziorna Pola i jej koleżanka, fanka książek River stanowiły zgrany duet najlepszych przyjaciółek. Teraz duet zmienia się w trio! Do miasteczka przeprowadza się Maja, nieśmiała nastolatka posiadająca wiele ukrytych talentów. Niebawem jedna z przyjaciółek zaczyna się zmieniać. Dziewczynka po prostu gaśnie w oczach. Okazuje się, że River padła ofiarą tajemniczego zaklęcia zwanego piranią duszy. Prawdziwa przyjaźń jest jednak w stanie pokonać wszystko. Nawet najmroczniejsze koszmary!

Klaudia Zacharska ponownie zabiera nas do Sepii! Tym razem jednak autorka przedstawia miasteczko w wersji light!

"Pirania duszy" to książka dedykowana młodszemu odbiorcy. Jednak również dorośli bardzo miło spędzą czas na lekturze książki! Klaudia oddaje w nasze ręce książkę, która posiada magiczne właściwości! A mianowicie - potrafi przenosić w czasie! Dzięki wyobraźni i pomysłowości autorki cofnąłem się o wiele lat wstecz i znowu spojrzałem na świat oczami młodszego nastolatka! "Pirania duszy" opowie nam o prawdziwej przyjaźni, radości ze spędzanego razem czasu (i to bez smartfonów!), kłopotach w dogadywaniu się z rówieśnikami i problemami nastolatków. A wszystko to zostanie okraszone odrobiną magii!

Do tej pory dzięki autorce trafialiśmy do świata grozy. W "Piranii duszy" również nie zabraknie grozowych rozwiązań, jednak będą one skierowane do młodszych czytelników. Również dojrzalsi czytelnicy powinni być z nich zadowoleni, ponieważ ponownie przypomną sobie lektury, które sami czytali lata temu, a które wtedy uważali za horrory dedykowane dla nastolatków.

A teraz coś dla fanów poprzednich książek Klaudii Zacharskiej! Lubicie powroty? A kto ich nie lubi?!

Tym razem autorka zabiera nas ponownie do bardzo dobrze znanej Sepii. Spotkamy w niej dobrze nam znane miejsca a także bohaterów! Kogo? Sięgnijcie po "Piranię duszy" i sprawdźcie! :)

Pisząc o najnowszej książce Klaudii nie mogę przejść obojętnie obok naprawdę pięknego wydania powieści! Twarda okładka, z której biją do nas żywe barwy, mnóstwo kolorowych grafik nawiązujących do treści książki, tytułowane rozdziały - to jedynie część z zalet tego pięknego wydania! Największym plusem jest na pewno mapka, dzięki której zobaczycie Sepię na własne oczy i przespacerujecie się jej ulicami! Mapka towarzysząca książce to zawsze rewelacyjny pomysł! Podczas lektury wielokrotnie ją otwierałem, aby sprawdzić gdzie leży miejsce, o którym właśnie czytam.

Klaudia Zacharska po raz kolejny udowadnia czytelnikom, że potrafi naprawdę świetnie pisać. Ciepło autorki, które jest tak charakterystyczne w jej horrorach podczas lektury "Piranii duszy" nie będzie odstępowało Was ani na krok. Nie pozostaje mi nic innego, jak tylko bardzo mocno polecić Wam lekturę najnowszej powieści Klaudii. Sam wyczekuję już kolejnych odsłon talentu autorki! W jakie rejony trafimy podczas lektury kolejnych powieści Klaudii? Jakimi klimatami na pewno jeszcze nie raz zaskoczy nas autorka? Już nie mogę się doczekać, aby się przekonać!

„Sepia liczyła ledwie kilka tysięcy mieszkańców, była kameralna i malownicza.” oraz spokojna, tak spokojna, że rodzice pozwalają, aby ich dzieci chodziły same i spędzały czas poza domem, wymagając od nich tylko okresowego „meldowania się”, aby wiedzieli, że wszystko u nich w porządku. Dzieciaki, również czują się bezpiecznie, dopóki nie spotykają na ulicy wrednych bliźniaków, które są postrachem całej okolicy. Właśnie do takiego miasteczka, tuż przed rozpoczęciem roku szkolnego, przeprowadza się Maja Wilk, nieśmiała dziewczynka, która kocha muzykę i genialnie gra na gitarze. Właśnie grą na gitarze przyciąga do siebie dwie inne dziewczynki, które, mimo że różnią się od siebie jak dzień i noc, to są najlepszymi przyjaciółkami. Wygadana Pola, uwielbiająca jazdę na łyżwach i wrotkach oraz Iza, do której po imieniu mówią tylko rodzice, brat i nauczyciele, cała reszta nazywa ją River, „bo ma włosy jak River Song”, czyli postać z serialu Doktor Who, szybko zaprzyjaźniają się z „nową”. Przyjaźń trójki nastolatek jest tak duża, że szybko otrzymują przydomek „Latarenki”, bo jarają się różnymi rzeczami. Z czasem Maja otwiera się na tyle, aby pokazać Poli, pod nieobecność chorej River, swoją umiejętność tworzenia „iluzji”. Gdy choroba River zaczyna się pogłębiać, Maja diagnozuje jej chorobę, że to „Klątwa, która nazywa się piranią duszy. Wyciąga z ciebie osobowość i charakter, zostawiając tylko pustą…skorupę…” Gdy Maja i Pola myślą, że sytuacja jest opanowana, pirania duszy dopada kolejną osobę. Czy Latarenkom uda się uratować wszystkich „zaatakowanych” klątwą?

„Pirania duszy” to pierwszy tom, otwierający nową tetralogię autorstwa Klaudii Zacharskiej, skierowany dla młodszych czytelników, którzy lubią powieści o przyjaźni doprawione nutką dreszczyku.

Choć zdecydowanie nie jestem targetowym czytelnikiem (książka przeznaczona jest dla czytelników w wieku powyżej 12 lat), to czytając i słuchając tę powieść, bawiłam się świetnie. Audiobook jest świetnie interpretowany przez Annę Szymańczyk, polecam wysłuchać, jeśli nie macie czasu na czytanie.

Akcja powieści skupia się wokół trójki przyjaciółek, czyli Latarenek: Mai, River i Poli, pokazując łączącą je więź przyjaźni, gdy dziewczyny nie tylko razem się bawią, ale również pomagają sobie w lekcjach i…w zdejmowaniu klątw. W końcu, od czego są przyjaciele?

W powieści znajdziemy również rodziny dziewcząt, które choć wymagające, to wspierające i opiekuńcze. Myślę, autorka stworzyła wręcz modelowe rodziny. Po trudnych lekturach, pokazujących patologiczne rodziny, przeczytanie o takiej normalnej rodzinie, w której rodzice pytają o samopoczucie, dają dobre rady i wspierają, było czymś orzeźwiającym i rozgrzewającym serce.

Jak wspomniałam, pojawia się również dreszczyk spowodowany klątwą zwaną pirania duszy i strasznymi skutkami tej klątwy. Podobało mi się, jak przyjaciele i rodzina starali się wyrwać „zainfekowanych” ze szponów klątwy. Każdy powinien móc liczyć na takie wsparcie.

U mnie dreszczyk został również wywołany sceną z pająkami, brrr.

Całość czyta się szybko (aż za szybko), gdyż akcja wciąga bez reszty.

Sama powieść, mimo mrocznych momentów, niesie wiele ciepła emitowanego przez Latarenki i ich bliskich.

Książkę mogę polecić wszystkim i małym i dużym czytelnikom, którzy szukają wartościowej książki pokazującej moc prawdziwej przyjaźni i więzi rodzinnych (również tych z wyboru).

Chyba znalazłam swoją ulubioną książkę dla dzieci. Pirania duszy była po prostu genialna. Nie mogłam się oderwać, tyle akcji, tyle emocji. Wzięłam książkę do ręki i nawet nie zauważyłam, kiedy dotarłam do ostatniej strony.

Ilustracje są piękne, ale to fabuła sprawia, że ta książka jest tak wyjątkowa. Wszystko jest przemyślane, pełne napięcia i magii. Autorka doskonale wykreowała bohaterki. Każda z nich jest tak charakterystyczna, że nawet bez imienia wiedziałabym, która co mówi i jak się zachowuje. To sprawia, że od razu się z nimi zżywamy i chcemy przeżywać ich przygody razem z nimi.

No i ten magiczny wątek. Jeśli szukacie książki, która wciągnie młodszych czytelników, ale też zachwyci starszych, to Pirania duszy jest idealnym wyborem. Ja pochłonęłam ją w jeden dzień i ani przez chwilę nie chciałam przerywać, bo tak bardzo byłam ciekawa, czy dziewczynom uda się osiągnąć swój cel. A kiedy na końcu odkryłam, że to dopiero pierwszy tom, przepadłam. Potrzebuję kolejnego tomu, najlepiej całej serii, bo chcę spędzić więcej czasu w Sepii, wśród jej mieszkańców, z Polą, River i Mają.

Jestem pewna, że ta książka trafia do mojej topki. To opowieść o przyjaźni, magicznych zdolnościach, trudnościach zarówno tych dziecięcych, jak i bardziej dorosłych, a wszystko to owiane jest nutą tajemnicy i grozy. Momentami naprawdę miałam ciarki. Jeśli więc macie ochotę na książkę, która wciągnie was bez reszty, czytajcie Piranię duszy. Gwarantuję, że się nie zawiedziecie.

"[...] docierało do niej, że oto straciła kolejne godziny, a nawet całe dni ze swojego życia. Trwała w zawieszeniu, czas uciekał, a jej było coraz mniej".

„Pirania Duszy” to młodzieżowa literatura fantasy. Autorka stworzyła wciągającą historię, pełną magii, tajemnic i przyjaźni, która rozgrywa się w malowniczym miasteczku Sepia.

Głównymi bohaterkami są trzy dziewczyny: Pola, River i Maja, które tworzą zgraną paczkę zwaną Latarenkami. Ich spokojne życie zostaje zakłócone, gdy jedna z nich - River, niespodziewanie traci chęć do życia. Po pewnym czasie okazuje się, że padła ofiarą niebezpiecznej klątwy – Piranii Duszy. Klątwa ta pożera duszę ofiary, zamieniając ją w bezduszną marionetkę.

Autorka posługuje się lekkim i przystępnym językiem, który sprawia, że książkę czyta się z przyjemnością. Opisy są barwne i plastyczne, co pozwala czytelnikowi w pełni zanurzyć się w magicznym świecie Sepii. Bohaterowie powieści są wyraziści i różnorodni pod względem charakterów. Po dołączeniu do Poli i River - Mai, ich trio staje się jeszcze bardziej ciekawe i... magiczne. Początkowo powoli poznajemy Sepię, jej mieszkańców i główne bohaterki, jednak z czasem akcja staje się dynamiczna i tym bardziej wciągająca. Historię poznajemy z perspektywy każdej z przyjaciółek, co dodatkowo pozwala nam zagłębić się w fabułę, wczuć w aurę tajemniczości i magicznego klimatu oraz zwrotów akcji.

„Pirania Duszy” to udana powieść Klaudii Zacharskiej. Książka z pewnością przypadnie do gustu młodym czytelnikom... i nie tylko, którzy lubią historie o magii, przyjaźni i przygodach. Pod koniec powieści orientujemy się, że brakuje nam pewnej kluczowej informacji, co sugeruje dużą szansę na kontynuację i kolejną część przygód Latarenek, na co liczę. Dodatkowym atutem powieści niewątpliwie jest oprawa graficzna oraz piękne ilustracje autorstwa Pauliny Walachowskiej.