Pilny na tropie. Skarb Getta

Co mają wspólnego menażka, zegar i Hitler? O tym w debiucie Adama Michejdy „Pilny na tropie. Skarb getta”. Spadek po dziadku Dawidzie Kantorowitzu, pamiętnik z sierocińca w getcie warszawskim, prowadzi Davida, jego kolegę Maxa i jego ojca z Nowego Jorku do Warszawy. Po ponad 70 latach losy 11-letnich chłopców, dziadka i wnuka, łączy tajemnica. Rusza akcja „Skarb getta”. Zapiski w pamiętniku z lat 1941-1942 nie zawsze są czytelne, niektóre strony zeszytu zbyt zniszczone, Warszawa się zmieniła. Pojawia się konkurencja, ktoś wie o skarbie i za wszelką cenę chce go zdobyć. Bywa groźnie. Łatwo nie jest.

Pamiętnik to źródło wiedzy o życiu w Domu Sierot Janusza Korczaka przekazanej przez jednego z wychowanków. Szczerze opisuje zdarzenia z sierocińca i getta, relacje polsko-żydowskie. Najbardziej skupia się na Starym Doktorze Januszu Korczaku. Tu czuć najwięcej emocji Dawida, bo Dobry Doktor był dla żydowskich sierot jak ojciec. Autor w naturalny sposób wplótł do akcji wydarzenia historyczne i nazwiska innych autentycznych postaci, choćby Władysława Szpilmana i Jana Żabińskiego. Wyjaśnia kim byli, czego dokonali, jakim kosztem.

Historia przeplata się z fikcją literacką. Tematyka Holocaustu w tej książce jest wyważona. Nie przeraża dzieci i nastolatków okrucieństwem wojny, nie nudzi ich, a zaciekawia i zachęca do poszerzenia wiedzy. Moim zdaniem autor znalazł złoty środek. Historię przekazuje za pomocą pamiętnika, Natalki posiadającej ogromną wiedzę o Warszawie, od spotkanych ludzi. Dzięki wpisom z pamiętnika wplecionym w bieżące wydarzenia młody czytelnik wnika w wojenną historię, poznaje ją w naturalny sposób, przyswaja wiadomości i czeka na kolejny fragment. W prostych słowach przemawia do niego „jego kolega”, opisując fakty, angażując go emocjonalnie i wciągając w rozwiązanie zagadki i znalezienie skarbu. Finał zaskakuje.

Żywa i dynamiczna akcja przyciąga uwagę zagadką do rozwiązania, poszukiwaniem skarbu, pościgami, ucieczkami, nagłymi zwrotami. Chwile oddechu dają wszystkim wycieczki, wakacyjny luz. Książka łączy kilka gatunków: powieść przygodową, detektywistyczną, historyczną, chwilami sensacyjną. Klimatu dodają czarno-białe ilustracja, a długie tytuły „zapowiadają” wydarzenia. Historia wojny, getta i Domu Sierot, w której oprócz smutku jest też dziecięca radość, została ukazana w przystępny i zrozumiały sposób, a przede wszystkim interesujący. Trudno się oderwać.

Książkę odebrałam za punkty w portalu Czytam Pierwszy.

Zdecydowanie, na samym początku chciałabym podziękować autorowi za tę książkę! Jak ja żałuje, że takie publikacje nie pojawiały się, jak byłam młodsza (a może o nich nie wiedziałam?). Genialne połączenie fikcji literackiej z najważniejszą historią naszego kraju. Przy jej czytaniu nie da się nudzić i myślę, że całkowicie wciągnie ona nie jednego nastolatka! Wszystko szybko się dzieje, ciągle poznajemy nowe fakty i na dodatek mamy tajemnice w tle, jej nie da się odłożyć!

Cała historia, ku mojemu zaskoczeniu rozpoczęła się za oceanem i przenosimy się aż na Manhattan! To właśnie tutaj jedenastoletni David, w spadku po swoim dziadku otrzymał jego pamiętnik! Chłopiec szybko się przekona jakie ciężkie dzieciństwo miał ON w walczącej Polsce, a wychowywał się ON w domu dziecka u Janusza Korczaka. Razem ze swoim tatą oraz przyjacielem postanawiają ruszyć śladami historii i odkryć czym jest skarb warszawskiego getta!

Autor bardzo mądrze i ciekawie połączył fikcję literacką z historią. Do tego książka została przepięknie wydana, a w środku znajdziemy różne ciekawe wstawki oraz ilustracje. Mi głównie podobały się te kawałki prosto z pamiętnika seniora, które wyglądały jak wklejone kartki. Ja serdecznie polecam ją i Wam i Waszym dzieciom. Każdy znajdzie w niej coś dla siebie.

Ksiazkę odebralam z portalu Czytam Pierwszy. :)

Przyznam szczerze, że sięgając po tę pozycję spodziewałam się troszkę czegoś innego. Liczyłam na historię opowiedzianą z perspektywy dziecka, a ta niestety pojawiała się tu sporadycznie. Ale zacznijmy może od początku. Adam Micheja w bardzo przystępny sposób opisał bardzo ważny fragment naszej historii – wojnę, warszawskie getto i zagładę Żydów. I trzeba przyznać, że zrobił to bardzo umiejętnie. Nie znajdziemy tu nic, co mogłoby przestraszyć młodego czytelnika, jeśli już to jedynie rozbudzić jego ciekawość. Przedstawione wydarzenia w większości rozgrywają się współcześnie, ale przeplatane są fragmentami pamiętnika Dawida Kontorowicza – chłopca mieszkającego w żydowskim getcie, w Domu Sierot prowadzonym przez „Starego Doktora” czyli Janusza Korczaka. Mi osobiście właśnie te fragmenty przypadły najbardziej do gusty. Uwielbiam taką narrację. Stąd też moje rozczarowanie, że cała książka nie jest poprowadzona właśnie w ten sposób.

Akcja książki jest bardzo dynamiczna, z naprawdę dużą ilością zwrotów akcji. Dzieje się tu dużo i dla mnie jako dorosłego czytelnika, było tych zbiegów okoliczności po prostu za wiele. Choć pewnie właśnie ten dynamizm spodoba się młodszym odbiorcą i pozwoli utrzymać ich zaciekawienie. Autor przekazuje nam również naprawdę masę wiedzy historycznej. Pozwala lepiej poznać Warszawę z czasów wojny, ale również tę obecną - choć przyznam, że osoby, która jej nie znają mogą poczuć się trochę znużone. Ja w każdym razie nie bardzo umiałam się w tych opisach odnaleźć. Z drugiej strony stanowią one świetną inspirację na podróż z dzieckiem śladami poznanych bohaterów.

Podsumowując: choć mnie osobiście ta pozycja nie zachwyciła tak jak bym chciała, to jest ona niezaprzeczalnie ogromną lekcją historii i to nie tylko dla młodszych odbiorców. Myślę, że już z tego powodu zasługuje na naszą uwagę. Jeśli zaś dodamy do tego fakt, że na liczniku mam więcej niż naście lat, to można również śmiało założyć, że młodszemu gronu przypadnie dużo bardziej do gustu.

Za egzemplarz dziękuję portalowi CzytamP[Adres usunięty]

Tajemnice historii

Temat skarbów i ich poszukiwania ekscytuje wszystkich, niezależnie od wieku. Niezależnie od tego, czy mówimy bursztynowej komnacie, złotym pociągu czy starym pamiętniku znalezionym pomiędzy książkami w antykwariacie, już samo słowo „skarb” – niezależnie od jego wartości materialnej, rozpala wyobraźnię. Szczególnie, że za większością skarbów kryją się całe wieki historii, kryją się fantastyczne i wielce emocjonujące opowieści.

Fakt, iż wciąż odkrywane są zaginione przedmioty z czasów II wojny światowej uprawdopodobnia możliwość napotkania kolejnych, szczególnie że wichry historii i sam przebieg wojny, masowych wywózek czy rabowań, stwarzał wiele możliwości, by cenne przedmioty ukryć. Mówi się o klejnotach chowanych przez ludność Żydowską, które miały służyć za zabezpieczenie po powrocie z piekła, o pociągach pełnych cennych obrazów czy złota ukrywanych przez Niemców w górach. Nie wszyscy dostali szansę, by po te cenne przedmioty powrócić, dlatego też – kto wie –być może wciąż czekają na odnalezienie.

Nic zatem dziwnego, że David Kantorovitz, uczeń szkoły podstawowej w Brooklynie, czytając odziedziczony po swoim dziadku pamiętnik z czasów wojny, w tym wzmiankę o skarbach, uległ niezwykłej fascynacji tym tajemniczym znaleziskiem. Tym samym rozpoczęła się dla niego, a także dla jego przyjaciela i ich rodziców niezwykła przygoda. I my towarzyszymy bohaterom książki „Pilny na tropie. Skarb getta” w iście detektywistycznym wyzwaniu, poznając przy okazji tragiczne szczegóły związane z funkcjonowaniem warszawskiego sierocińca, prowadzonego przez „Starego Doktora”, czyli Janusza Korczaka oraz „Panią Stefę” – Stefanię Wilczyńską. Opublikowana nakładem Wydawnictwa Oficyna4eM książka autorstwa Adama Michejdy, zabiera nas w fantastyczną podróż – nie tylko cofamy się w czasie do czasów wojennych, ale również mamy do rozwiązania niezwykle skomplikowaną zagadkę. Mimo iż książka przeznaczona jest dla młodszych czytelników, w wieku jedenastoletniego bohatera, Davida, to jednak z pewnością wciągnie również rodziców. Nie sposób się bowiem oprzeć emocjom towarzyszącym układaniu poszczególnych elementów zagadki, podróżom czy samemu uczuciu ekscytacji związanej z możliwym odkryciem.

David odziedziczył pamiętnik po swoim równolatku – tyle samo lat, co ON obecnie, miał jego dziadek przelewający na kartki zeszytu swoje myśli i obserwacje. Jako że pamiętnik pisany był w języku polskim, w tej niezwykłej przygodzie zaczyna uczestniczyć również najlepszy szkolny kolega chłopca, Max Pilny, który włada językiem polskim. Chłopcy wciągają w swoje poszukiwania również rodziców, tropiąc ślady rzekomego skarbu. Poszukiwań nie ułatwia fakt, iż od wojennych wydarzeń minęło wiele lat, a także to, że tak naprawdę nie wiadomo dokładnie, o jaki skarb chodzi i gdzie go szukać. Jedynym tropem do tego sekretu prowadzącym jest osoba Wiesława Kamieńskiego, a właściwie Wesleya Stone`a, u ojca którego ukrywał się dziadek Davida w czasie okupacji.

Czy detektywom-amatorom uda się odszukać skarb getta? Co tak naprawdę nim jest? Na te pytania postaramy się odpowiedzieć w trakcie lektury niezwykle wciągającej książki „Skarb getta”, łączącej w sobie nie tylko frapująca opowieść, ale i wspaniałe, pobudzające wyobraźnię ilustracje. To jedna z tych książek, które wciągając nas w wir opowieści nie tylko gwarantują sporą dozę rozrywki, ale także pozostawiają po sobie trwały ślad w postaci zdobytej wiedzy – w tym przypadku wiedzy dotyczącej drugiej wojny światowej i wspaniałych osobistości, jak Janusz Korczak – a także przemyśleń na temat minionych czasów i ich okrucieństwa. W takim wydaniu historia zaczyna być niezwykle fascynującym przedmiotem, dalekim od tego wykładanego w szkolnych murach. Pozwólmy zatem historii przemówić, czekając jednocześnie na kolejną tak intrygującą książkę autora.

Justyna Gul

Qultura słowa

"Pilny na tropie. Skarb Getta" Adama Michejdy opisuje historię Dawida, chłopca z warszawskiego getta, która niespodziewanie staje się początkiem największej przygody w życiu jego wnuka-Davida, ucznia 6. klasy szkoły podstawowej w nowojorskim Brooklynie.

Dziadek Dawida zostawia swojemu nastoletniemu wnukowi pamiętnik z czasów II Wojny Światowej, kiedy to był jednym z wielu wychowanków sierocińca dr. Korczaka. W pamiętniku opisuje to, co widział i przeżył przez kilka miesięcy w Domu Sierot przy Siennej w Warszawie, a działy się w tedy rzeczy straszne, panował głód, a dzieci umierały na ulicy getta podczas hitlerowskiej okupacji.

Janusz Korczak w przedwojennej Polsce był naukowcem, pisarzem, prowadził popularne programy radiowe, był osobą znaną, ale przede wszystkim był wychowawcą i opiekunem dla setek swoich podopiecznych. Dbał o to, by mieli w miarę możliwości, wszystko co potrzeba. Był dla nich jak ojciec.

Pamiętnik dziadka pokazuje tragiczny okres "Starego Doktora" i jego podopiecznych.

Choć dzieci i ich ukochany Doktor nigdy nie wróciły z ostatniej drogi do obozu zagłady, cos po nich zostało. Piękne wspomnienia Dawida, jednego z uratowanych, ale nie tylko. Czy nasi bohaterowie potrafią odnaleźć skarb? Zanim się o tym przekonamy, rozwiążemy wraz z nimi detektywistyczną zagadkę, przeżyjemy poszukiwania, pościgi, zaskakujące zwroty akcji. Zobaczymy piękną, rozgrzaną wakacyjnym słońcem współczesną Warszawę i poznamy prawdziwą historię tego miasta i jego mieszkańców.

W książce możemy znaleźć ilustracje oraz mapki, które pojawiają się na początku większości rozdziałów oraz różnego rodzaju ozdobniki.

Bardzo podobała mi się sama treść pamiętników dziadka, pisana prostym językiem. Dowiadujemy się dzięki nim wielu ciekawych rzeczy.

Uważam, że książka jest zdecydowanie warta uwagi. Polecam ją wszystkim👌