Pięć lat z życia Dannie Kohan

Dannie lubi mieć wszystko poukładane. Wie, ile czasu zajmuje jej prysznic i poszczególne codzienne czynności. Lubi planować i zawsze jest na wszystko gotowa. Tego dnia jej chłopak jej się oświadczy, wie o tym i przeczucia jej nie mylą, ale coś dziwnego dzieje się, gdy wracają z restauracji do domu, kobieta zasypia, a gdy budzi się, jest w zupełnie innym mieszkaniu, z innym mężczyzną. Nie zna go, czuje się zagubiona. Po chwili wraca do swojego standardowego życia. Znów ma u boku Davida, który nie zauważa niczego, poza jej drzemką. Po jakimś czasie okazuje się, że mężczyzna ze snu jest nowym partnerem jej przyjaciółki.

Wow, to niesamowite co autorka wyczynia z moimi emocjami. Czuję się dogłębnie poruszona oraz zmieszana. Po dwóch jej książkach przeczytanych pod rząd ciężko mi przejść do codzienności, a już tym bardziej sięgnąć po kolejną powieść. Chyba dopadł mnie tak zwany książkowy kac. Uważam, że Rebecca Serle ma specyficzny styl i zdaje sobie sprawę, że nie wszystkim przypadnie ON do gustu. Jej powieści są mocno filozoficzne, przesiąknięte psychologicznymi aspektami. Wiem, że gdybym nie poznała już twórczości autorki, pomyślałabym, że „Pięć lat z życia Dennie Kohan” będzie lekką, niezobowiązującą historią. Okładka i tekst na niej w pewien sposób na to wskazują, ale to nieprawda, Ta historia nie jest lekka, mocno daje do myślenia.

Polubiłam wszystkich bohaterów bez wyjątku, każdy z nich jest inny, ale każdy ma w sobie coś takiego, że po prostu nie da się ich nie lubić. Gdy myślę o Dannie, od razu nasuwają mi się przymiotniki takie jak: solidna, poukładana, przyjacielska, wspierająca. Jej chłopak jest kochany, cierpliwy, zwyczajny. Przyjaciółka Bella szalona, kolorowa, wesoła, a Aaron, mężczyzna ze snu miły, zaradny, oddany. Bardzo podobały mi się relacje tej czwórki, nawet w momencie kłótni, myślą o drugiej o sobie. Mogą na siebie liczyć w każdej sytuacji, a życie wystawiło ich na poważną próbę.

„Pięć lad Dannie Kohan” ukazuje, że nie da się wszystkiego przewidzieć. Możemy sobie rozplanowywać każdy dzień, miesiąc, rok, ale tak naprawdę nie mamy wpływu na nasze przeznaczenie. Jest coś prawdziwego w stwierdzeniu, że życie każdego z nas zapisane jest w gwiazdach. Kiedy w naszą codzienność wkrada się coś, co zmienia ją o sto osiemdziesiąt stopni, nie pomoże liczenie minut, ani skrupulatnie spisane umowy. Dannie musiała się o tym przekonać.

Gorąco polecam Wam tę pozycję. Jest ona przesiąknięta najróżniejszymi emocjami. Potrafi wywołać zarówno uśmiech, jak i łzy. Opowiada o sile przyjaźni i miłości, a także o ciężkiej walce, w której nikt z nas nie chciałby być sam.

„Pięć lat z życia Dannie Kohan” jest trochę jak bajka, ale ze szczyptą rzeczywistości. Nie da się o tej książce pisać nie spoilerując niczego, bo tego, o czym właściwie jest nie ma w opisie. To taka Kinder niespodzianka.

Fioletowa okładka skrywa historię, której się nie spodziewałam. Nie pomyślałam nawet przez chwilę, spoglądając na nią, że poruszy pewien trudny, poważny i ciężki temat, który wywróci życie bohaterów i że przez to ta książka stanie mi się trochę bliższa. Nie spodziewałam się, że parę razy zakręci mi się łezka w oku.

Czego się spodziewałam? Tak jak mówiłam wczoraj na story – romansu. Kiedy zaczęłam czytać tę książkę, pomyślałam, że to będzie taka miłosna historia z podróżą w czasie i właściwie na tym się to skupi. A okazało się, że wątek romantyczny jest, ale nie gra głównej roli i nie jest taki, jakiego akurat się spodziewałam. Była tutaj miłość, która dawała stabilizację, ale była też ta taka spontaniczna i wystawiona na próbę. Była miłość ulotna i wypalona. Jednak najważniejsza w tej książce była…przyjaźń Dannie i Belli. Silna, na dobre i na złe, niosąca wsparcie, podtrzymująca, pełna zrozumienia i samego „bycia”.

O czym przede wszystkim jest ta historia? O życiu, które potrafi zaskoczyć. Zrobić niespodziankę i to niekoniecznie taką, jakiej byśmy się spodziewali i oczekiwali.  Trzeba sobie wtedy radzić z czymś, na co nikt nas nie przygotował, czego nie zaplanowaliśmy. Trzeba przystosować się do realiów, w których się wtedy znajdziemy. Oprócz tego jest też o odwadze i doświadczaniu życia i zwykłej codzienności w NY.

Początkowo miałam problem z Dannie. To jej działanie wedle określonych planów, liczb, rutyny czasami wydawało mi się nie do końca fair wobec jej bliskich. Przesadna pewność siebie i przeświadczenie, że skoro sobie tak zaplanowała, to tak musi być i koniec trochę mnie irytowało. Jednak wraz z zagłębianiem się w fabułę i widząc jej zmianę, poczułam z nią nić sympatii.

Kontrastem do niej jest jej przyjaciółka Bella, która była spontaniczna, przebojowa, kolorowa i bardzo otwarta.

Rozczarowało mnie zakończenie, bo było dziwne i trochę nijakie.

Rebecca Serle kupiła mnie swoim stylem. Ma bardzo lekkie pióro. Uwierzcie mi, ta książka wciąga od pierwszych stron i ciężko się od niej oderwać.

Podobała mi się ta historia, ale nie zakochałam się w niej. Zabrakło mi tej iskierki, tego czegoś, co pozwoliłoby mi czuć pełen zachwyt nad jej treścią.

Początkowo myślałam, że książka "Pięć lat z życia Dannie Kohan" niczym mnie nie zaskoczy. Po pierwszym efekcie “wow!” wydawało się, że cała reszta będzie typowym romansem, który przyjemnie się czyta. Na szczęście Autorka nie zawiodła.

Dannie to bohaterka, z którą, mogłaby się utożsamiać niejedna czytelniczka. Rutyna, logika, działanie według sprecyzowanego planu gwarantują jej bezpieczeństwo i pozwalają odnieść sukces. W realnym życiu nie ma przecież miejsca na sentymenty, wzniosłe uczucia i spontaniczność.

Ale życie takie nie jest. Nie tylko obraz przyszłości Dannie zbił tę bohaterkę z tropu. Okoliczności, w których się znalazła, wywróciły jej życie do góry nogami. Nagle musiała się dostosować do nowych warunków i nie było to łatwe.

Akcja nie pędzi na łeb na szyję. Nie o to w tej powieści chodzi. Rebecca Serle w przystępnym i emocjonalnym stylu pisze o tym, z czym w jakimś stopniu każda z Jej czytelniczek może się zetknąć. O próbie dostosowania życia do realiów, a nie realiów do życia. O różnych obliczach miłości. O prawdziwej przyjaźni i byle jakim rodzicielstwie. Przede wszystkim zaś o potrzebie celebrowania chwil oraz o tym, że liczy się teraźniejszość, a nie przyszłość.

Poza tym Rebecca Serle zabierze nas do Nowego Jorku i pokaże wszystko to, co może się z nim kojarzyć: jedzenie na wynos, życie w biegu, wymagania pracy w korporacji i miłość mieszkańców do tego miasta.

"Pięć lat z życia Dannie Kohan" to bardzo wzruszająca historia, przy której może popłynąć niejedna łza. To, jak Autorka wykreowała główną bohaterkę sprawiło, że wiele razy podczas lektury pomyślałam “też tak mam!”. A szczypta realizmu magicznego i niespodziewane rozwiązanie tej sprawy są wisienką na torcie.

Tym razem spotkaliśmy się z autorką, która zawładnęła moim sercem, a mianowicie za sprawą tego, że książki pisze na podstawie własnych doświadczeń. Kiedyś przeżyła zawód miłosny i to doświadczenie przelała na kartę papieru w taki sposób powstała książka „Kiedyś byłeś mój” Uwielbiam takich pisarzy, ponieważ wiem, że ich dzieła są takie realne. Tym razem spotykamy się przy książce pt. „Pięć lat z życia Dannie Kohan” która jakże pasuje dziś, jutro, każdego dnia, ponieważ to co odkryjesz spowoduje, że usiądziesz i zastanowisz się nad tym w jaki sposób przebiegło/przebiega twoje życie. Na ile szanujesz to co masz? Ile warte są chwile z bliskimi?

Jakim typem człowieka jesteś? Takim który ma wszystko dopięte na ostatni guzik, że jesteś wstanie śpiewająco powiedzieć co będziesz robił/a za 5,10 lat czy może takim który chwyta dzień takim jakim jest i nie zastanawia się nad jutrem?

Pytam się, ponieważ dziś poznasz dwie kobiety, które łączy przyjaźń, kobiety, które różnią się jak dzień i noc, jak ogień i woda, ale czymże to jest jak kocha się naprawdę?! Mowa o Dannie która jest jedną z głównych bohaterek i jej przyjaciółka Bella oraz poznasz też pewnego mężczyznę ze snu, ale.. pozwólcie, że to zostawię do waszego odkrycia.

To jest moje pierwsze spotkanie z autorka i wiem, że nie ostanie. Książka napisana w taki sposób, że przekładasz kartkę za kartką i nagle orientujesz się, że to już koniec. Muszę przyznać na końcu popłynęła mi łza, ale wybaczcie nie zdradzę czy była to łza radości czy złości na zakończenie.

Co byś zrobiła, kiedy budzisz się przy obcym mężczyźnie, z obrączką inną niż tą którą miałaś? Orientujesz się, że zamiast roku 2020 jest 2025? Ale jak? Kiedy? Jakim cudem? Kim jest mężczyzna, który definitywnie zna ciebie, mieszka z tobą! Co to za pierścionek zaręczynowy, który nie jest tym jaki podarował tobie twój prawdziwy narzeczony? Budzisz się i wiesz, że to był sen.

Pewnego dnia twoja przyjaciółka przedstawia tobie właśnie owego mężczyznę ze snu i od tej pory zaczyna się cała akcja książki. Już myślałam, że przewidziałam zakończenie, ale byłam w błędzie, ponieważ to co mnie spotkało jest czymś fantastycznym.

Opis książki jest wszędzie dostępny i nie chce powielać tego, ale napiszę ponownie na takie książki warto poświecić czas za sprawą tego, że czasem warto powiedzieć sobie stop! Usiąść i zastanowić się nad własnym życiem, zadać sobie pytanie, gdzie tak pędzisz? Wstań i doceń to co masz blisko siebie, a mianowicie rodzinę, przyjaciół itd.

Za swój egzemplarz dziękuję Wydawnictwu Czwarta Strona, ponieważ będę wracała do tego co kryje w sobie.

A gdyby tak zasnąć i obudzić się w zupełnie innym życiu? Dannie ma wszystko dokładnie zaplanowane i przemyślane. Żyje według ustalonego schematu, jest nastawiona na osiągnięcie sukcesu w zawodzie prawnika i rozpisała sobie plan na kolejne lata. Dokładnie wie kiedy się zaręczy i wyjdzie za mąż, kiedy kupi mieszkanie i awansuje w pracy. A jednak życie postanawia ją zaskoczyć. Dannie zasypia i budzi się w 2025 roku w innym mieszkaniu, z innym pierścionkiem na palcu i u boku niewłaściwego mężczyzny. Czy to sen? A może wizja? Czy tak będzie wyglądało jej życie za pięć lat? Co takiego się wydarzy?

Kiedy zaczęłam czytać „Pięć lat…” byłam pewna, że fabuła potoczy się na jeden z dwóch sposobów- albo Dannie będzie „przeskakiwać” między rokiem 2020 a 2025, albo utkwi w przyszłości i będzie próbowała dowiedzieć się, jakie wydarzenia tak zmieniły jej życie. A jednak kompletnie się pomyliłam. Po niezwykłej wizji, kobieta „wraca” do swojego dotychczasowego życia, jednak wciąż nie może zapomnieć o mężczyźnie, którego w niej poznała. Zaczyna się zastanawiać, czy jej spokojny i bezpieczny związek jest tym, czego potrzebuje. Czy powinna zdecydować się na ślub z człowiekiem, przed którym ukrywa swoje prawdziwe uczucia? Jednak cały świat Dannie kompletnie staje na głowie, kiedy najlepsza przyjaciółka przedstawia jej swojego nowego chłopaka- a okazuje się nim nie kto inny, jak mężczyzna ze snu. Dannie jest kompletnie przerażona rozwojem wypadków, ale wie jedno- nie może dopuścić, by tamta wizja się spełniła. I zrobi wszystko by do niej nie dopuścić. Tylko czy z przeznaczeniem można walczyć?

Jeśli teraz myślicie, że macie przed sobą historię miłości zapisanej w gwiazdach, miłości przed którą nie sposób uciec- macie rację tylko w połowie. Owszem to historia o uczuciach, o tym, że nie można ich sobie zaplanować, bo czasem ulegają zmianie. Ale przede wszystkim, to opowieść o niezwykłej przyjaźni, oddaniu i poświęceniu. Autorce udało się w piękny sposób opowiedzieć o sile kobiecej przyjaźni i opisać niesamowitą relację, pełną szczerości i miłości. Kompletnie nie tego się spodziewałam, ale jestem bardzo pozytywnie zaskoczona, że powieść, która miała być po prosu romansem, okazała się czymś o wiele bardziej wartościowym i wzruszającym niż początkowo myślałam.

O CZYM? „Pięć lat z życia Dannie Kohan”, to opowieść o tym, jak wspomnienie przyszłości może odmienić teraźniejszość. O tym, że życia nie sposób zaplanować na lata do przodu, a żyjąc z kimś, nie można skupiać się wyłącznie na sobie. Ale to też opowieść o wielkiej przyjaźni i podążaniu za głosem serca, które zawsze cichutko szepcze właściwe odpowiedzi. O tym, że czasem warto po prostu żyć obecną chwilą, i nie odkładać życia na potem, bo nie możemy mieć pewności, co czeka nas za kolejnym zakrętem losu. Nie była to do końca taka historia jakiej oczekiwałam, ale kiedy przewróciłam ostatnią stronę doszłam do wniosku, że to dobrze. Bo była o wiele lepsza niż sobie wyobrażałam. Piękna, wzruszająca i wcale nie tak oczywista jak wydaje się na pierwszy rzut oka.