Każda era ma swój kres
LAUREATKA NAGRODY HUGO. Nominowana do Nagród Nebula i Locus.
Rozpoczął się czas końca.
Rozpoczął się wielką czerwoną wyrwą biegnącą przez środek kontynentu i plującą popiołem.
Rozpoczął się śmiercią syna i porwaniem córki.
Rozpoczął się zdradą i zaognieniem ran.
Oto Bezruch, przywykły do katastrof świat, gdzie mocą ziemi włada się jak bronią. I gdzie nie ma litości.
Essun, kobieta z pozoru zwyczajna, za nic ma nadchodzącą zagładę. Jej mąż właśnie jedno z ich dzieci zabił, a drugie uprowadził. Pogrążona w żałobie i rozdarta rozpaczą, przemierza dogorywający świat. Jest zdolna dokonać jeszcze większych zniszczeń, jeśli pomoże jej to odzyskać córkę.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii fantasy
Czy Piąta pora roku to klasyczna powieść fantasy z magią i smokami?
Powieść Piąta pora roku to nowatorskie fantasy z nurtu postapokaliptycznego, które odchodzi od tradycyjnych schematów gatunkowych. Zamiast smoków czy elfów, autorka wprowadza system magii oparty na orogenezie, czyli manipulowaniu siłami geologicznymi i energią ziemi. Akcja toczy się na kontynencie zwanym Bezruchem, gdzie mieszkańcy od wieków przygotowują się na cykliczne kataklizmy niszczące cywilizację. To lektura idealna dla czytelników szukających świeżego podejścia do budowania świata i dojrzałej, wielowarstwowej fabuły.
Jakie wyzwania stawia przed czytelnikiem styl narracji N.K. Jemisin?
Autorka stosuje nietypową narrację w drugiej osobie liczby pojedynczej, co wymaga od odbiorcy początkowego skupienia i przyzwyczajenia. Taki zabieg pozwala na niezwykle głębokie wejście w psychikę bohaterki i bezpośrednie odczuwanie jej traumy oraz determinacji. Historia jest prowadzona z trzech różnych perspektyw, które ostatecznie splatają się w spójną i logiczną całość. To rozwiązanie literackie sprawia, że proces odkrywania tajemnic świata przedstawionego w książce "Pęknięta Ziemia T.1 Piąta pora roku" jest wyjątkowo angażujący i satysfakcjonujący.
Dla kogo książka "Pęknięta Ziemia T.1 Piąta pora roku" będzie nieodpowiednia?
Ta pozycja nie jest odpowiednia dla osób szukających lekkiej, eskapistycznej przygody ze względu na poruszaną ciężką tematykę i brutalność świata. Powieść koncentruje się na motywach straty dziecka, systemowej opresji oraz bezwzględnej walce o przetrwanie w obliczu globalnej zagłady. Złożona terminologia naukowa i geologiczna sprawia, że lektura wymaga pełnej uwagi i nie pozwala na pobieżne czytanie. Czytelnicy preferujący proste, czarno-białe podziały na dobro i zło mogą czuć się przytłoczeni moralną niejednoznacznością bohaterów.
Na czym polega unikalność systemu magii w tym uniwersum?
System magii w tym uniwersum jest ściśle powiązany z sejsmiką i geologią, co odróżnia go od większości systemów opartych na zaklęciach. Osoby obdarzone mocą, zwane orogenami, potrafią wyczuwać drgania tektoniczne, uśmierzać trzęsienia ziemi lub wywoływać erupcje wulkanów. Ich zdolności są jednak źródłem lęku społecznego, co prowadzi do ich marginalizacji i surowej kontroli przez instytucję Strażników. Takie podejście nadaje mocy wymiar fizyczny i techniczny, czyniąc ją integralną częścią ekologii i polityki świata Bezruchu.
Dlaczego warto sięgnąć po ten tytuł w kontekście literatury światowej?
Nagroda Hugo oraz liczne nominacje do Nebuli i Locusa potwierdzają, że jest to jedna z najważniejszych pozycji fantasy ostatnich lat. N.K. Jemisin jako pierwsza autorka w historii zdobyła nagrodę Hugo za każdy tom trylogii, co świadczy o niezwykle wysokim i wyrównanym poziomie całej serii. Książka łączy w sobie cechy literatury wysokiej z porywającą opowieścią gatunkową, analizując przy tym współczesne problemy społeczne w fantastycznym sztafażu. Wybór tego tytułu to gwarancja obcowania z dziełem przełomowym, które wyznacza nowe standardy we współczesnej fantastyce.
