Paryski apartament

„Tu każdy ma coś do ukrycia…”

Jess postanawia zacząć wszystko od nowa. Bardzo liczy na pomoc swojego przyrodniego brata. Dociera do Paryża, apartament, w którym ma zamieszkać robi na niej ogromne wrażenie. Jednak coś jest nie tak, jej brata nigdzie nie ma, zniknął. Sąsiedzi są dziwni, wydaje się, że coś wiedzą, nic nie wskazuje na to, że zmowa milczenia zostanie przerwana.

Akcja toczy się niespiesznie, Paryż, jeden z wielu budynków i ludzie tam mieszkający. Dziwny i jednocześnie piękny dom, pełen sekretnych przejść i tajemniczych ludzi. Każdy z nich jest inny, strzeże swoich tajemnic i jest w jakiś sposób związany z resztą mieszkańców. Atmosfera jest napięta i duszna. Jess nie ma pojęcia czy może komuś zaufać, prosić o pomoc. Zaczyna prowadzić śledztwo na własną rękę.

Nic nie jest takie jak nam się początkowo wydaje. Umiejętnie utkana intryga wzbudza lekki dreszczyk niepewności. Tragiczne wydarzenia – odkrywane stopniowo, niepokoją, cały czas miałam wrażenie zła, które wisi w powietrzu. Razem z Jess szukamy odpowiedzi, natrafiamy na liczne przeszkody, niedopowiedzenia, poruszamy się jak we mgle.

Niespieszny, pełen tajemnic, trzymający w napięciu thriller. Dobrze i szybko się czytało, było to moje pierwsze, bardzo udane spotkanie z Autorką. Zakończenie nie do końca mnie zaskoczyło, ale podobało mi się. Tatiasza i jej książki :)

"Paryski apartament" to trzeci thriller psychologiczny autorstwa Lucy Foley wydany na naszym rynku. Dwóch poprzednich jeszcze nie czytałam.

Ben jest dziennikarzem i mieszka w paryskiej kamienicy, która skrywa wiele mrocznych sekretów.

Historię poznajmy z perspektywy kilku mieszkańców kamienicy, którym jak się okazuje, Ben zaszedł mocno za skórę. Co takiego odkrył mężczyzna i co się z nim stało? Na te pytania będę szukać odpowiedzi wraz z jego przyrodnią siostrą Jess, która przyjeżdża kilka godzin po jego zniknięciu.

Brata nie ma, za to jest dom pełen wkurzonych na niego ludzi, przez co każdy zdaje się być podejrzany. Początkowo ich sylwetki mieszają mi się ze sobą, ale ku mojemu zdziwieniu okazuje się wiele ich łączyć. Niby jest zagadka do rozwiązania, a panująca wokół atmosferę może budzić niepokój, a na pewno rodzi wiele pytań, ale autorce nie udało się utrzymać niezbędnego napięcia, przez co moja ciekawość dość szybko przygasła. Czytałam siłą rozpędu chcąc, tylko poznać zakończenie tej historii.

PS. Jestem totalnym frankofilem i kocham brzmienie języka francuskiego, dlatego też absolutnie nie przeszkadzały mi wtrącenia w tym języku, zwłaszcza że przeważnie od razu były tłumaczone.

"Paryski apartament" to klimatyczny, niepokojący thriller. Akcja nie pędzi w nim na łeb na szyję, jednak nie na tym opiera się fabuła. Lucy Foley zamknęła akcję przede wszystkim apartamentowcu – w ten sposób atmosfera szybko staje się duszna i pełna napięcia. Wokół bohaterów powoli narasta aura tajemnicy, a bohaterka nie do końca jest pewna, u kogo może szukać pomocy.

Z każdą stroną czytelnik będzie odkrywał nowe powiązania Bena z każdym z bohaterów, ale trudno będzie czegokolwiek się domyślić. Autorka ani przez chwilę nie zdradza, w którą stronę podąży intryga. Razem więc z Jess odbiorca będzie poruszał się po omacku i szukał odpowiedzi. A rozwiązanie – może nie do końca zwala z nóg, ale samo zakończenie zaskakuje.

"Paryski apartament" głównie opiera się powiązaniach, jakie istnieją między Benem a pozostałymi mieszkańcami domu. Żeby było ciekawie – każdy z bohaterów musiał się wyróżniać. Lucy Foley skonstruowała postaci oryginalne, ale na pierwszy plan wysuwają się jednak bohaterki kobiece. Niecodzienne, frapujące i budzące niesprecyzowane uczucia. Dzięki temu są one tu najciekawsze.

Lucy Foley osadziła akcję w Paryżu. Z jednej strony interesujące było umiejscowienie jej w czasie politycznych zamieszek. Ukazanie zamętu, braku zaufania wobec policji i wściekłość Francuzów to duży plus tej powieści. Ciekawe również były wtrącenia dotyczące zachowań typowych dla Francuzów. Minusem jednak były wtrącenia w tym języku, które był sztuczne i zwyczajnie mi przeszkadzały.

Myślę, że to powieść, która przypadnie do gustu tym czytelnikom, którzy gustują w niespiesznych, klimatycznych thrillerach psychologicznych. Autorce udało się stworzyć historię, która trzyma w napięciu i budzi niepokój. Dla mnie – kapitalna rozrywka!

Autorka zabierze was do Paryża. Pięknych uliczek i cudnie pachnących rogalikami - restauracji.

To niezaprzeczalnie duży plus tej historii. Niepowtarzalny klimat.

Poznacie Jess, która zaczyna życie od nowa. Odwiedza swojego brata Bena.

Umawiają się na spotkanie w jego apartamencie,jednak kiedy Jess tam dociera -jej brata nie ma. Jess pozna dziwnych ludzi mieszkających a tym apartamencie. Bogatą bywalczynie salonów, przyjaciela Bena-Nicka, sąsiada alkoholika, dziewczynę na skraju załamania nerwowego i konsjerżkę - tajemniczą kobietę. Wszyscy ukrywają jakąś tajemnice, a Jess za wszelką cenę chce odnaleźć brata.

"Mieszkańcy tego domu mają swoje sekrety, a ja znam je nazbyt dobrze. Wiem za dużo. Nie mogą się mnie pozbyć, ale ja nie mogę również nigdy uwolnić się od nich".

Fabuła tej książki trzymała w napięciu od pierwszych stron, z łatwością wciągnęłam się w dosyć duszną atmosferę pięknego apartamentowca pełnego tajemnic. Akcja nie pędzi, autorka pomału odkrywa przed nami karty. Daje nam możliwość poznania wszystkich bohaterów, a wierzcie mi, oni mają sporo za uszami.

Klimat Paryża jest zdecydowanie niepowtarzalny, autorka stworzył bardzo realistyczne opisy, które świetnie umiliły czas przy tym prywatnym śledztwie. Piękne opisy miejsc, nawet wina. Mnóstwo szczegółów , na które zwróciłam uwagę.

Jess była bardzo zawzięta, momentami nieco szalona, za wszelką cenę chciała uzyskać odpowiedź na trapiące ją pytania. Polubiłam ją, łatwo nie popadała w obłęd.

W tej historii zdecydownie nikomu nie można zaufać. Autorka do samego końca trzyma nas w niepewności, a zakończenie - cóż, miałam kilka tropów, żaden nie okazał się celny. Świetnie rozegrane. Nie zawiodłam się.

Skomplikowana intryga, kilka wątków, każdy bohater z tajemnicą - to dobry przepis na udany thriller. Czy Jess uda się odnaleźć brata? Przekonajcie się! 🤗 Ja jestem w pełni usatysfakcjonowana.

"Paryski apartament" to moje pierwsze pierwsze spotkanie z twórczością Lucy Foley, więc gdy zabierałam się za tę lekturę, nie wiedziałam czego tak naprawdę mogę się po niej spodziewać. Polecajki na okładce wyglądały zachęcająco i liczyłam na mocną, trzymającą w napięciu lekturę. Czy ją otrzymałam? Możliwe, że tak, ale zacznijmy od początku.

Książka opowiada głównie historię Jess, która po przykrych wydarzeniach w pracy, postanawia wyjechać z miasta i zacząć życie od nowa. Pierwszą myślą jest Paryż, gdzie mieszka jej brat - Ben, z którym od dawna się nie widziała i łączą ich dość specyficzne relacje. Uzgadniają, że zatrzyma się na jakiś czas w jego mieszkaniu, jednak na miejscu okazuje się, że Bena nigdzie nie ma, a pozostali mieszkańcy domu zachowują się dość dziwnie. Jess musi zrobić wszystko, żeby odnaleźć brata, który być może wplątał się w coś bardzo niebezpiecznego, ale nie jest to łatwe, bo ludzie wokół niej nie mówią całej prawdy.

Największym plusem tej historii jest jak dla mnie jej klimat. Opis miejsca, w którym mieszkał Ben potrafił momentami przyprawić o dreszcze. Autorka doskonale potrafi wprowadzić czytelnika w tę okolicę i momentami czułam jakbym skradała się z Jess po starym budynku i wypatrywała razem z nią niebezpieczeństw.

Kolejny plus to zakończenie tej historii, bo muszę przyznać, że jeden jej element naprawdę mnie zaskoczył i go kompletnie nie przewidziałam. Jednak z pozytywów to by było na tyle.

"Paryski apartament" przeczytałam w ciągu dwóch dni i naprawdę miło spędziłam z tą książką czas, jednak czegoś mi w niej zabrakło. Historię poznajemy z perspektywy kilku bohaterów, ale mam wrażenie, że żadnego z nich tak naprawdę dobrze nie poznaliśmy. Wszystkiego było za dużo, a co za tym idzie, nie było już miejsca na przywiązanie się do danej postaci. Z jednej strony autorka chciała wprowadzić jakiś wątek romantyczny, ale z drugiej poświęciła mu łącznie kilka stron i nic tak naprawdę nie wyjaśniła. Samo zaginięcie także było wyjaśnione zbyt pobieżnie, przez co nie mogłam się wkręcić w losy bohaterów tak jakbym chciała. Pojawia się mnóstwo wątków, przez co w pewnym momencie zapanował po prostu chaos, którego autorka chyba nie udźwignęła. Najgorsze jest jednak to, że mimo natłoku spraw i postaci, odrobinę się nudziłam.

Jeżeli chodzi o bohaterów, nie dało się ich w większości lubić, ale akurat taki zabieg mi się podobał, bo pasowało to do tej historii i dodało jej charakteru. Na szczęście styl Lucy Foley jest bardzo przyjemny, a całość czyta się szybko, więc nie zdążyłam się nią zmęczyć na tyle, żeby odłożyć i już do niej nie wrócić.

Reasumując, jest to ciekawa pozycja dla czytelników lubujących się w spokojnych thrillerach. Sam pomysł na fabułę, miejsce akcji i styl autorki są naprawdę bardzo dobry. Kilka elementów bym pozmieniała, ale myślę, że jest to historia warta uwagi i do twórczości Lucy Foley jeszcze kiedyś wrócę, bo jestem ciekawa czym mnie jeszcze zaskoczy.

Elegancki dom mieszczący się przy rue des Amants zdaje się być niemal odcięty od świata zewnętrznego. Wysoka metalowa brama, bogate mosiężne zdobienia, misternie oplatający ściany bluszcz. Mury tego budynku są schronieniem dla jego osobliwych mieszkańców i... ich mrocznych tajemnic.

Jestem ogormną miłośniczką zagadek lock-room rodem z powieści Christie, kiedy to zbrodnia zostaje popełniona na ograniczonej przestrzenii, a mordercą jest jeden ze znajdujących się tam bohaterów. Foley dość mocno czerpie z tego motywu, tylko że... brakuje ciała. Mamy za to zaginięcie nowego lokatora, unoszący się w jego mieszkaniu chemiczny zapach wybielacza i zakrwawione futerko kota.

Historia ta ukazana została z wielu przeplatających się perspektyw. Autorka wykreowała postaci do bólu wyraziste, które praktycznie od razu zapadają w pamięć - wścibska konsjerżka, pretensjonalna dwudziestolatka Mimi, wyniosła Sophie, czarujący Nick. I Jess, siostra zaginionego, która by odkryć prawdę, będzie musiała zmierzyć się z każdym z nich.

Mniej więcej w połowie lektury miałam wrażenie, że tempo akcji zaczyna odrobinę spadać, ale nagle pewien zaserwowany przez autorkę fakt kompletnie mnie rozbroił. Z kolei sama końcówka to jeden wielki plot twist - dawno żadna z książek tak mnie nie zaskoczyła. I to w dodatku wielokrotnie.

Foley utkała wyrafinowaną intrygę, przy której wyśmienicie się bawiłam - przenieście się na paryską uliczkę i zanurzcie się w życiu lokatorów domu numer 12, gwarantuję, że nie pożałujecie!

Trzy dni temu swoja premierę miała niesamowicie hipnotyzująca książka. Pisana z perspektywy kilku postaci, które dzielą się na wylewne, które dokładnie opisują co w danym momencie czują, bądź czuli i nie ukrywają niczego przed nami. Lecz są i takie, które czasem piszą hasłami, pozostawiają nas w niepewności i nie zawsze kończą swoje zdania. Czytamy o nich naprzemiennie, przez co niekiedy sama się poganiałam, by jak najszybciej dojść do rozwiązania danej sprawy. Co do postaci, to każda, ale to naprawdę każda ma swoje tajemnice, każda początkowo nie mówi o sobie prawdy i tak naprawdę nie mamy pojęcia co kombinują. Jess będzie musiała rozgryźć czy coś ich łączy ze sobą i dlaczego tak różnorodni w obejściu i życiu mieszkają pod jednym dachem wielkiego i bogatego apartamentu.

Największym problemem będzie tutaj poszukiwanie poszlak w niespodziewanym zniknięciu brata Jess. W końcu umówiła się z nim w tym miejscu, a nic nie wskazuje na to, by gdzieś pojechał, by ktoś mu zrobił krzywdę, ani by uprzedził kogokolwiek o swojej nieobecności. Szuka go wiele osób, ale nie należy tutaj ufać nikomu.

Zadziwiające było dla mnie to, że prawie każda postać miała tu swoje życie osobiste, które w pewien sposób łączyło się z całą sprawą. Wciąż jestem pod ogromnymi emocjami nawet po skończeniu tej książki. Autorka pisała ją pod koniec ciąży i później po porodzie z dzieckiem przy piersi. Musiała mieć naprawdę ogromne opanowanie psychiczne i rozdzielność umysłową, gdyż postacie przedstawiały nie tylko inną mowę, ale i różne zachowania, sposoby na życie, patrzenie w przyszłość i te tajemnice, które skrzętnie ukrywali. Zaskoczeniem było dla mnie ich życie prywatne, gdyż wątki, które tutaj poruszyła niby się powtarzały, ale w odmiennym kierunku. Zrozumie to tylko ten, kto ją przeczytał.

Podsumowując, miłość w tej pozycji ma ogromny rozmiar. Każdy kogoś kochał, bądź kocha na tyle, by nawet poświęcić dla niego całe swoje życie i karierę. Wolą być pomiatani, a mieć ich przy sobie, niż utracić. Książka w wielu miejscach mnie wzruszała i jest dla mnie prawdziwym bestsellerem!

Tak jak Kubuś Puchatek uwielbia miód, tak ja uwielbiam mroczne thrillery. Ten od Lucy Foley to prawdziwy rarytas. „Paryski apartament” to thriller, który sprawi, że w domu słuch o Was zaginie. Czytając tę książkę, wtopicie się w historię, tak bardzo, że zapomnicie o domowych obowiązkach, a Wasi współmieszkańcy zapomną, że z nimi mieszkacie. Aha – po przeczytaniu tej książki nie zapomnijcie o umieszczeniu jej na półce NIK – Najlepszych Interesujących Książek.

Lucy Folley zaprasza nas do poznania historii Jess. Kobieta, uciekając przed problemami i chcąc ułożyć swoje życie na nowo ucieka do Paryża. Tu mieszka jej przyrodni brat Ben. Jess ma nadzieje, że znajdzie u niego schronienie. Niestety jak się okazuje ekskluzywny apartament jest pusty. Ben zaginął!

Dlaczego? Co takiego się wydarzyło? Kim jest intruz, który przekroczył próg paryskiego apartamentu? Lecz to nie koniec tajemniczych wydarzeń. Apartament oraz jego mieszkańcy kryją wiele mrocznych tajemnic. Sophie, Konsjerżka, Mimi, Nick – jaki skrywacie sekret?

Dlatego też Jess postanawia odnaleźć zaginionego brata. Znaleziona krew na futerku kota mnoży kolejne pytania. Lucy Foley tak umiejętnie pokrzyżowała nitki tej fabuły, że nie prędko wpadniemy na ślad. Jaki jest klucz do rozwikłania tej zagadki? Kto go posiada? Czy Jess zdoła do niego dotrzeć? A jeśli tak, to, jak bardzo zmieni się jej życie?

Co ważne historia opowiedziana jest z kilku perspektywy. Każdy bohater widzi ją inaczej, co jeszcze bardziej komplikuje nasz obraz tej tajemniczej sytuacji. Jakie sekrety kryją nowi sąsiedzi Jess? Warto się tego dowiedzieć i sięgnąć po „Paryski apartament”. To jakże mroczny i tajemniczy thriller, który przypadnie do gustu miłośników gatunku. To historia, której nie sposób zapomnieć. Ona będzie żyła w Was jeszcze długo po zakończeniu lektury.

„Paryski apartament” to trzeci już thriller Lucy Foley który przeczytałem. I tak samo, jak „Morderca jest wśród nas” i „Idealny ślub” wywarł on na mnie ogromne wrażenie. To lektura obowiązkowa dla poszukiwaczy mocnych wrażeń. Zdecydowanie polecam!

Thriller „Paryski apartament” ukazał się nakładem Wydawnictwa Filia, Filia Mroczna Strona

Godna uwagi i wciągająca od pierwszej strony powieść. Kiedy tylko zacząłem ją czytać, wiedziałem, że nie sprawi mi zawodu. Wszystko jest w przypadku tej książki na swoim miejscu. Każda strona buduje coraz większe napięcie i aż do końca można spodziewać się wielu emocji.

Przypadł mi do gustu szczególnie sposób, w jaki udało się autorce stworzyć niesamowitą atmosferę. Znaczenie ma przy tym umiejscowienie akcji. Budynek i jego okolice mają specyficzny klimat i uchwycony został ich mrok, który hipnotyzuje swym urokiem i jednocześnie wzbudza niepokój. Wykreowane zostały też nietuzinkowe postacie dodające całej historii wyrazistości. Przełożyło się to na interesującą czytelniczą przygodę. Książka jak najbardziej jest warta przeczytania.

Do przeczytania książki "Paryski apartament" zachęciła mnie okładka - byłam pewna, że czeka mnie mroczna opowieść i nie uległam rozczarowaniu. Autorka w mistrzowski sposób ujęła zagadkową historię, a do tego zaskoczyło mnie zakończenie, którego nie przewidziałam. Nie ukrywam, że niektóre postacie były irytujące, jednak znajdą się one w każdej książce i ogółem nie wpłynęły one na negatywny odbiór książki. Osobiście uważam, że jest to jedna z lepszych powieści Lucy Foley i mile spędziłam czas na czytaniu. 

Kryminały to zdecydowanie mój ulubiony gatunek książek dlatego chętnie sięgam po różne nowości. Na "Paryski apartament" natrafiłam przypadkiem i bardzo przyciągnęła mnie okładka, jak i sam tytuł. Była to ciekawa historia, chociaż miała takie momenty, że musiałam odłożyć książkę, bo ciężko mi było przebrnąć przez nudniejsze fragmenty. Liczyłam też na trochę więcej klimatu Paryża, a nie było go tu za dużo. Samo rozwiązanie i finał książki wynagradzają te powolniejsze momenty, więc warto sięgnąć po ten tytuł. 

Kryminał, który trzyma w napięciu od samego początku do końca i od którego ciężko jest się oderwać. Byłam bardzo ciekawa jak dalej potoczą się losy Jess i ja zakończy się ta historia. Autorka świetnie wykreowała głównych bohaterów, a cała fabuła widać, że jest przemyślana i napisana z pomysłem. W tej książce napięcie narasta stopniowo, a końcówka zdecydowanie szokuje i mi bardzo się ona podobała. Do ostatnich stron tak naprawdę nie byłam pewna, jakie będzie rozwiązanie tej mrocznej i tajemniczej zagadki! 

Na "Paryski apartament" natrafiłam zupełnie przypadkiem. Wcześniej nie miałam styczności z tą autorką, więc nie wiedziałam, czego się spodziewać. Na szczęście, pieniądze okazały się nie być wydane na darmo - książka zaskoczyła mnie, i to w pozytywnym sensie. Przede wszystkim klimat tej powieści jest niesamowity. Autorka naprawdę potrafi budować napięcie. Dużym plusem dla mnie było też zdecydowanie się na opis zdarzeń z perspektywy kilku bohaterów. Jedynym, małym minusem jest dużo wątków, ale przy uważnej lekturze wszystko da się zrozumieć.

Paryski apartament (Lucy Foley)

Osobiście mnie nie porwała. Czytałam, czytałam i odłożyłam na półkę. Podczas porządków trafiłam na nią i przypomniało mi się, że jej nie skończylam. Przeczytałam, ale coś mi w niej nie pasowało. Jednak uważam, że jest dość ciekawa. Początek i koniec jest w miarę, gdzieś w połowie książki ma się ochotę skończyć i to też właśnie zrobiłam. Jednak nie żałuję, że do niej wróciłam. Daję jej takie 7/10. Z tego co wyczytałam autorka ma więcej książek, nie wiem czy teraz bym po nie sięgnęła. Może kiedyś.

⭐RECENZJA⭐

Widziałam wiele "ochów" i "achów" na temat powieści "Paryski apartament" autorstwa @lucyfoleyauthor. Ja niestety ich nie podzielam. Uważam, że ta lektura była przeciętna, a historia mogłaby być bardziej dynamiczna.

Thriller psychologiczny? Zdecydowanie nie!

Obyczajówka? Owszem! Z małą nutką thrilleru, ale nic więcej.

Lektura kompletnie mnie nie porwała, wręcz nudziłam się czytając ją i przewracałam oczami z tych nudów. Tutaj nie było nic, co by mnie zaskoczyło, zszokowało, doprowadziło do papki w mózgu 🤷🏻‍♀️ A tego właśnie potrzebowałam! Takiego sponiewierania 😅 Jeśli chodzi o postacie z tej powieści, to tak szczerze!? Nie zapamiętałam ich, nie polubiłam ich i nawet nie pamiętam ich imion. Pamiętam jedynie tyle, że niemiłosiernie mnie irytowali i powodowali, że oczy przewracały mi się co chwilę 🙄 Coś tutaj zdecydowanie nie pykło, coś tutaj zdecydowanie poszło nie tak 🤷🏻‍♀️ Troszkę odbieram tę książkę napisaną na siłę, ale mogę się mylić. Jak wiadomo, każdy z nas odbiera inaczej daną lekturę, więc i w tym przypadku tak będzie. Zapomniałam na początku wspomnieć o języku i stylu napisanej powieści, które są świetne i lubię je. Z piórem autorki miałam do czynienia już przy jej poprzednich książkach, także tutaj jestem na "tak". Uważam, że pisarka ma dar lekkości pióra i mimo, iż lektura mi się nie podobała, to kunszt pisarski pomógł mi przeżyć to czytanie do końca. Jestem ciekawa, czy ktoś z Was jest już po tej powieści i podzieliłby się ze mną swoimi odczuciami? Byłabym bardzo wdzięczna 😉 Osobiście nie polecam tej książki, ale jak to u mnie bywa, zawsze zachęcam do przeczytania, żeby każdy wyrobił sobie swoje zdanie, a nie sugerował się moim 😉 Zaczytanego dnia, moi Mili! 😊

😕

Współpraca z @filiamrocznastrona @wydawnictwofilia 💚

😕

Kto ma coś wspólnego ze zniknięciem Bena? Nick, jego przyjaciel z dawnych lat, dzięki któremu Ben wprowadził się do apartamentu? Antoine, uzależniony od alkoholu mężczyzna, którego zostawiła żona? Mimi, młoda i zamknięta w sobie dziewczyna? Wytworne małżeństwo Meunier, zarządzające wielkim majątkiem? Biedna, stara konsjerżka, która wie wszystko o wszystkich? A może jeszcze ktoś inny? Tego przez całą książkę próbuje dowiedzieć się Jess, siostra Bena.

“Paryski apartament” to bardzo dobry thriller, który wciągnął mnie już od pierwszych stron. Może i nie trzyma w napięciu przez calutki czas, ale fabuła i skrywane przez bohaterów sekrety powodują, że ciężko się od niego oderwać.

Jeśli chodzi o klimat i tematykę, “Paryski apartament” przypomina mi nieco “Zamknij wszystkie drzwi”. Do tego stopnia, że czasem myślałam o apartamencie “Bartholomew” 😆 Na szczęście jeśli chodzi o bohaterów czy fabułę, podobieństwo wcale nie jest aż tak zauważalne - nie ma tu mowy o żadnym plagiacie czy kopiowaniu. Po prostu jeśli czyta się te dwie książki w niewielkim odstępie czasu, nie da się nie zauważyć pewnego podobieństwa.

Każdy rozdział odkrywa przed czytelnikiem nowe sekrety i zwroty akcji, których nie da się przewidzieć. Sama końcówka zrobiła na mnie ogromne wrażenie i gwarantuję, że Was także zaskoczy! To jedna z tych, które na długo zapadają w pamięć.

O czym jest ta książka? Jess musi zacząć nowe życie. Jest zmuszona wyjechać i zatrzymać się w mieszkaniu przyrodniego brata, w Paryżu. Gdy tam jednak dociera, okazuje się, że ekskluzywny apartament jest pusty. Jej brat, Ben, zaginął.

Pokochałam tę wciągającą tajemnicę o zaginionym przyrodnim bracie Benie, który rozpłynął się w powietrzu!

Miejscem akcji jest straszny, stary, ale niegdyś elegancki budynek mieszkalny w Paryżu. No właśnie - w Paryżu, który jest również jednym z narratorów tej historii, bo był żywy i wielowarstwowy.

Podobał mi się również creepy klimat, powolne i umiarkowane budowanie napięcia oraz krótkie i efektowne rozdziały. Lucy Foley zdecydowanie udało się spełnić moje oczekiwania. Książka była dla mnie nieodkładalna.

Gorąco polecam tę powieść tym, którzy lubią zagadki z niezbyt wiarygodnymi narratorami, gdzie mamy wiele tajemnic do rozwikłania, świetnych bohaterów i fantastyczny klimat!

Sama mam teraz ochotę wskoczyć do samolotu, polecieć do Paryża i pożerać croissanty oraz makaroniki :D.

Jakiś czas temu widząc kolejną propozycje od wydawnictwa @wydawnictwofilia pt."Paryski Apartament" i słowo thriller na okładce, nie potrafiłam przejść obojętnie obok prezentowanego tytułu.Tym bardziej, że owa pozycja tuż przed premierą zbierała same pozytywne opinie...

Czy prezentowany tytuł sprostał moim wymaganiom?Może na początek wprowadzę was troszkę w fabułę.

"Tu każdy ma coś do ukrycia..."

~Jess pragnie uciec od przeszłości więc, aby zacząć wszystko od nowa, zatrzymuje się u przyrodniego brata w Paryżu.

Po dotarciu na miejsce okazuje się, że ekskluzywny apartament brata jest pusty, a sam właściciel zapadł się pod ziemię.

Nie ma z nim żadnego kontaktu, a pytani o sytuację, sąsiedzi nie mówią jej prawdy.

Jess pomimo piętrzących się pytań, tajemnic, niewiadomych, postanawia na własną rękę rozpocząć prywatne śledztwo w celu odnalezienia brata.

Czy Jess pomimo wielu przeszkód odnajdzie brata?Jakie tajemnice skrywają mieszkańcy?

~"PARYSKI APARTAMENT" autorstwa Lucy Foley to powieść z którą miałam ogromne problemy, gdyż kompletnie nie mogłam skupić się na fabule co nie zmienia faktu, że jeśli bym jej nie przesłuchała w formie audiobooka, gdzie jednym uchem coś wlatywało, a drugim wylatywało, nawet nie dotrwałabym do 100 -strony.

A tak między praniem, sprzątaniem i gotowaniem wymęczyłam całość nie pamiętając prawie nic z tejże historii.

~Oczywiście coś tam jednak pozostało 😉Ale nie zbyt dużo, aby za długo się nad tym rozwodzić. Mamy tutaj główna bohaterkę Jess, która lekko postradała zmysły, tajemniczych dziwnych sąsiadów, którzy staja się podejrzanymi i zaginionego - Bena.I to by było na tyle.

‌Nie chcę wgłębiać się w szczegóły i opisywać bezsensownych, nielogicznych wydarzeń, których tutaj nie brakuje dlatego pokrótce podsumuje moje odczucia.

~Moim zdaniem całość to przeciętna literatura obyczajowa z lekkim zarysem thrillera w tle, w którym brakuje "Paryża w Paryżu", akcji, napięcia, dynamiki, mroku oraz dusznego klimatu, którą charakteryzują się tego typu historie.

Zarys na fabułę był ale wykonanie wraz z niejakim postaciami, nie poszły w tym kierunku w którym powinny.

~Czy polecam?Szczerze to zachęcam do sięgnięcia po bardziej wartościowe tytuły.

Z wielkim bólem serca jestem na nie.Niestety nie tym razem. J.K

Jess ucieka od przeszłości i chce zacząć życie od nowa. Musi wyjechać i zatrzymać się w mieszkaniu swojego przyrodniego brata, w Paryżu. Kiedy tam dociera okazuje się, że jego ekskluzywny apartament jest pusty. Brat Jess zaginął. Z czasem kobieta zadaje coraz więcej pytań, a rzeczy pozostawione przez Bena kryją kolejne tajemnice. Jess stara się odnaleźć brata.

“Paryski apartament” to kolejny thriller, który niestety mi nie podszedł. Zabrakło dynamiki. Akcja wlokła się i oprócz wtrąceń po francusku zabrakło także Paryża. Relacje pomiędzy głównymi bohaterami i plot twist pod koniec wydał mi się za bardzo nierealny. Chwilami fabuła przypominała mi modę na sukces,a nie thriller.

Zakończenie mnie trochę zdziwiło, jednak było już trochę za późno, żebym zmieniła zdanie o tej książce.

@recenzje_ksiazek_niezwyklych_

.

⭐Recenzja⭐

🏵 "Paryski apartament" to thriller psychologiczno-kryminalny autorstwa Lucy Foley.

🏵 Jess zostawia za sobą dotychczasowe życie, i wyjeżdża do Paryża do przyrodniego brata.

Jednak po dojechaniu na miejsce okazuje się, że apartament jest pusty, a brat zaginął. Kobieta robi wszystko, aby go odnaleźć, rozpoczyna śledztwo na własną rękę, i powoli odkrywa tajemnice mieszkańców, którzy mogą wiedzieć co się stało z jej bratem.

Gdzie jest Ben?

Czy Jess odnajdzie brata?

Jakie tajemnice wyjdą na jaw?

🏵 Poprzednia książka autorki "Idealny ślub" bardzo mi się podobała, także czekałam na jej kolejną powieść, i opis tej książki niesamowicie mnie zaciekawił. Muszę przyznać, że całkiem miło spędziłam przy niej czas. Jest to tajemniczy i wciągający thriller, którego zakończenie naprawdę mnie zaskoczyło.

Bardzo lubię takie historie gdzie jest dużo niewiadomych, i prawie każdy jest podejrzany. To sprawia, że mój umysł pracuje na najwyższych obrotach starając się rozwikłać zagadkę. Autorka stworzyła mroczny klimat w książce, i ogólnie jestem usatysfakcjonowana lekturą, choć po przeczytaniu jej poprzedniej książki spodziewałam się większego efektu wow.

Jednak wielbiciele gatunku powinni być zadowoleni, i jeśli lubicie thrillery z wątkiem kryminalnym, mające miejsce w budynku pełnym tajemnic i osobliwych mieszkańców, to może wam się spodobać.

"Ktoś – Ben? – krzy­czał, żeby nie otwie­rać drzwi, nie otwie­rać drzwi, ale wie­dzia­łam, że muszę to zro­bić, że nie mam in­ne­go wyj­ścia. Wresz­cie drzwi za­czę­ły się otwie­rać i w tym samym mo­men­cie zro­zu­mia­łam, że miał rację… och, dla­cze­go go nie po­słu­cha­łam? Bo to, co przy­wi­ta­ło mnie po dru­giej stro­nie…"

Ciekawa, intrygująca fabuła, galeria dziwnych, przyprawiających o dreszcze postaci, a do tego niepokojący klimat paryskiej kamienicy. Te wszystkie elementy powinny stworzyć naprawdę wciągający thriller, niestety coś poszło tutaj mocno nie tak, ponieważ lektura "Paryskiego apartamentu", najzwyczajniej w świecie, nuży. Ewidentnie zabrakło pomysłu na ożywienie tej historii, czyta się ją dobrze, ale bez większych emocji, jest po prostu nijaka. Poza tym rozwiązanie zagadki, które, mimo wszystko, trudno przewidzieć i niejednego czytelnika może zaskoczyć, też wypadło jakoś blado.

Można przeczytać, ale bez szału, szkoda zmarnowanego potencjału.

Co tu dużo mówić, po "Paryskim Apartamencie" spodziewałam się dużo więcej. 🙈 Liczyłam na pełen emocji i napięcia thriller, który ciężko odłożyć na półkę. Tymczasem dostałam nieco mdłą historię, z którą, nie będę ukrywać, męczyłam się kilka dni. 🙉

•

Jess umawia się z przyrodnim bratem w jego paryskim mieszkaniu. Gdy po długiej podróży dociera do celu, nikt na nią nie czeka, nie może skontaktować się z bratem i powoli zaczyna się denerwować. Przerażona dziewczyna próbuje dostać się do apartamentu Bena i tam poszukać śladów jego obecności. Szybko okazuje się, że wszyscy mieszkańcy kamienicy dobrze znali Bena i delikatnie mówiąc, nie przepadali za jego dziennikarską ciekawością. Sąsiedzi są niezwykle tajemniczy i nie chcą pomóc Jess w poszukiwaniach. Dziewczyna ma wrażenie, że ukrywają przed nią coś bardzo ważnego. Gdy na jaw wychodzi, że bogacze mieszkający w tych apartamentach, są tak naprawdę rodziną, a ich biznes jest tylko przykrywką do szemranych interesów, wszystko powoli zaczyna układać się w jedną całość. Do przeprowadzenia śledztwa na własną rękę Jess potrzebuje jednak pomocnika. Nie wierzy, że Ben tak po prostu zniknął. W tej mrocznej kamienicy zło czai się za każdym rogiem. Czy dopadło też jej brata?

•

Pomysł na książkę nie był zły. 😀 Aczkolwiek coś poszło nie tak. Zachowanie bohaterów momentami było zadziwiająco nielogiczne, a francuskie wstawki w co drugim zdaniu, po prostu, wkurzające. Nie przypadła mi do gustu ta pozycja. Średniak. 😬 Może u Was będzie inaczej. 🤩 Nie będę zniechęcać do lektury. Przekonajcie się sami! 😅

•

Za egzemplarz dziękuję @wydawnictwofilia . ❤️

Jess przyjeżdża do Paryża. Ma zamiar zatrzymać się przez jakiś czas u przyrodniego brata, którego na ostatnią chwilę poinformowała o swoich planach. Kiedy dociera pod ekskluzywną kamienicę, nikt jej nie otwiera.

Udaje jej się jednak dostać do środka. Apartament Bena jest pusty. Sąsiedzi mężczyzny nie są przyjaźnie nastawieni do Jess. Ta jednak stara się odkryć sekrety mieszkańców i znaleźć brata.

"Paryski apartament" to jedna z tych książek, która wywołała we mnie mieszane uczucia. Z jednej strony pomysł na fabułę jest ciekawy. Bardzo lubię thrillery, które rozgrywają się w zamkniętej społeczności. Gdzie każdy jest podejrzany. Każdy ma coś na sumieniu.

Tu niestety bohaterowie nie zaskarbili sobie mojej sympatii. Jess niby szuka brata, ale z drugiej strony jakby nie za bardzo się przejęła jego zniknięciem. Bardziej boi się, że sama będzie miała kłopoty po spotkaniu z policją.

Ben zaś jawi się jako bożyszcze wszystkich mieszkańców. Na każdym robił piorunujące wrażenie. I każdy, bez względu na płeć, jest w nim zakochany. Czy to nie przesada?

Od początku miałam swoje podejrzenia czy do wydarzeń w apartamencie Bena, ale muszę przyznać, że zakończenie mnie trochę zaskoczyło. Miałam inną wizję tych wydarzeń.

Może ta książka skradłaby moje serce, gdyby nie jedna rzecz. Chodzi o wstawki po francusku. Kompletnie nie znam tego języka. Nie mam pojęcia, jak się czyta poszczególne słowa, zdania. To strasznie mnie irytowało i wybijało z rytmu. Niestety dla mnie było tego za dużo 🙈

Podsumowując, dla mnie jest to taki średniaczek. Poprzednia książka autorki była rewelacyjna i miałam nadzieję, że ta również taka będzie. Na pewno dam jej jeszcze szansę.

No nie da się czytać ciągle samych dobrych książek, czasem trafi się coś, co jednak nie przypasuje... Tym razem taką książką okazał się „Paryski apartament”. Miał być mroczny thriller domestic noir, wyszło... sama nie wiem co.

Jess przyjeżdża do brata, ale nie zastaje go w domu. Włamuje się do mieszkania i znajduje w nim ślady, które wskazują na to, że Ben po prostu... zniknął. Jess zaczyna na własną rękę szukać brata, przy okazji poznając jego specyficznych sąsiadów – zdaje się, że wszyscy tu mają jakieś tajemnice.

Zacznę od tego, że akcja wlecze się niemiłosiernie. Co prawda czyta się bardzo szybko, ale dzieje się tak naprawdę niewiele. Momentami miałam wrażenie, że główna bohaterka jest w tej książce niepotrzebna, nie wpływa w żaden sposób na fabułę. Dodam jeszcze, że jest do bólu nielogiczna i po prostu głupia, kompletnie nie rozumiałam jej zachowania.

Dodatkowym minusem może być dla wielu duuużo wstawek po francusku, które nie zawsze są przetłumaczone w tekście, a przypisów do nich redakcja nam poskąpiła. Może się to spodobać Gomezowi Adamsowi, który na widok francuskich słówek zacznie lizać kartki, ale większości osób to jednak raczej nie przypadnie do gustu, niezależnie od znajomości języka. Kiepski zabieg.

Fabuła, poza tym, że się wlecze, nie jest jakoś szczególnie oryginalna, choć przyznam, że końcówka zaskoczyła mnie jednym zwrotem akcji, którego się nie spodziewałam. Zabrakło mi wyjaśnienia jednego wątku, jakby aktorka zapomniała pociągnąć go do końca.

Czy polecam? Raczej nie, ale nie było to też aż tak złe, żebym nie była w stanie doczytać ;) Końcówka lepsza niż początek.

3.5 Pierwsze 3/4 książki było wręcz genialne. Historia pełna grozy, tajemnic i plot twistów. Wątek tego, że Jess mogła polegać tylko na sobie skradł moje serce w tej historii. Czułam, że w tej książce każda osoba i rozpoczęty temat jest po coś oraz uważam że jest to ciężkie do zrobienia także gratulacje dla autorki. Jedynie mam duże zastrzeżenia co do końcówki - była wręcz oczywista czego nienawidzę w thrillerach i można było ją zrobić na pewno lepiej ale poza tym historia bardzo mi się podobała.

Uwielbiam thrillery psychologiczne. Zazwyczaj jestem z nich bardzo zadowolona. Zwłaszcza jak od samego początku jest jedno wielkie wow. Niestety „Paryski apartament” od samego początku mnie nie wciągnął. Nie było między nami chemii. Szczerze męczyłam się. Czytałam i nie rozumiałam o co tutaj chodzi. Dopiero od połowy albo nawet dalej zaczęło się coś dziać. Była lepsza akcja i nawet mnie lekko wciągnęło. Ogólnie początek to pomieszane z poplątaniem. Znajdziecie tutaj mnóstwo bohaterów, z których każdy wypowiada się o danej sytuacji. Uwierzcie – da się pogubić. Podobne zdanie ma moja mama. Chciała odstawić książkę na bok, ale powiedziałam, że dalej będzie lepiej. I dała tej powieści kolejną szansę. Czy było warto?

Niestety książkę ocenia się w całości a nie tylko ze względu na jeden fragment. Jak zaczniecie czytać „Paryski apartament” to sami zrozumiecie o co mi chodzi. Ogólnie thrillery mają to coś w sobie tutaj tego nie znalazłam. Niestety.

Mamy tutaj również pomieszanie czasów, co czasami nie jest na plus dla powieści.

Bohaterami tej książki są: Ben, Jess, Sophie, Konsjerżka, Mimi i Nick. Każda z tych osób coś ukrywa. Nikt nie jest tu czysty.

Jess przyjechała do swojego przyrodniego brata Bena. Jednak nigdzie go nie znalazła. Co się z nim stało? Zgłosiła jego zaginięcie. Zadaje za dużo pytań. Komuś jest to bardzo nie na rękę. Czy jej życiu coś zagraża? Dlaczego akurat teraz przyjechała do Bena? Dodam tylko, że to była jej pierwsza zagraniczna wycieczka. Obecnie w tym samym apartamentowcu mieszkają Sophie, Mimi, Nick i jeszcze kilka osób. Czy oni ukrywają coś przed Jess? Ta bohaterka jest jak magnes – przyciąga do siebie kłopoty.

Ben – przyrodni brat Jess. Aktualnie mieszka w ekskluzywnym apartamencie na trzecim piętrze. Pisze artykuł do Guardiana, którego historia ma mu przynieść sławę. Czy tak się faktycznie stanie? Komu podpadł i na jaki temat pisał? Czy ta historia ma coś wspólnego z jego zaginięciem? Czy Ben jeszcze kiedyś zobaczy Jess?

Sophie – jest żoną Jacquesa. Jest kobietą po pięćdziesiątce. Ze względu na swojego męża jest idealną partnerką. Ona też coś ukrywa. Mieszka w penthousie. Ktoś zna prawdę na jej temat. Szantażuje ją. Czy odgadnie kim jest ta osoba nim będzie za późno.

Konsjerżka – to bardzo dobra kobieta, która wszystko widzi. Wie wszystko o innych. Czy to dobrze? Czy raczej źle? Jest stróżem budynku, do którego próbowała się dostać Jess. Czy ją wpuściła?

Mimi – mieszka na czwartym piętrze razem ze swoją przyjaciółką Camille. Camille uwielbia kolekcjonować ludzi i zabawiać się z mężczyznami. Mimi ma dwadzieścia lat.

Nick – mieszka na drugim piętrze. Jest pasierbem Sophie i przyjacielem Bena. Ojciec go cały czas utrzymuje. Dlaczego? Czy jest życiowym nieudacznikiem? Czy też kocha pieniądze ojca?

Oprócz tych postaci poznacie jeszcze kilka innych osób.

Czytacie na własne ryzyko. Niestety ponownie nie sięgnę po tą powieść.

Jeżeli macie ochotę poznać historię pewnego apartamentowca to przeczytajcie – „Paryski apartament”. Pamiętajcie tylko jedno im dalej tym lepiej.

To było moje pierwsze czytelnicze spotkanie z twórczością Lucy Foley. Mam nadzieję, że kolejne jej powieści przypadną mi do gustu.