Państwa miasta. Raport z rajów nieutraconych

Ta książka to zaproszenie na wycieczkę przez świat. Wycieczkę nie byle jaką, bo z tym przewodnikiem możemy zobaczyć teraźniejszość i przeszłość zwiedzanego miejsca, poznać dzieje jego mieszkańców i przyjrzeć się, jak żyje im się teraz. I naprawdę nie ma znaczenia, że tekst wspomagają tylko czarno-białe fotografie. Opisy pokażą Wam nie tylko obraz, ale i zapach, zgiełk i ciszę. Sprawią, że poczujecie skwar, chłód, krople deszczu na twarzy, powiew bryzy znad oceanu. Zobaczycie Jerozolimę i Kair, jakich może się nawet nie domyślacie. Wędrówka przez Azję, przez archipelagi wysepek otworzy Wam oczy na miejsca, o których wielu naszych rodaków pewnie nie słyszało, choć autor zabiera też czytelników do Nowego Jorku i Berlina. Myślicie, że o tych dwóch ostatnich miastach wiecie wszystko? To możecie się zdziwić.

Bardzo lubię książki/reportaże podróżnicze, ale Grzegorza Kaplę-wędrowca cenię sobie szczególnie. Jego zapiski z podróży są zawsze bardzo osobiste, mocno podparte wiedzą o miejscu, do którego zmierza, a w jego spotkaniach z miastami i ich mieszkańcami jest coś, co wcale nie jest dziś oczywiste - szacunek.

"Państwa-miasta" to spotkania z dwunastoma miastami ulokowanych w różnych miejscach świata i różniących się od siebie... Nie, nie historią. W gruncie rzeczy dzieje wielu z nich są podobne. Różni je od siebie (poza położeniem geograficznym) tempo życia i potrzeby mieszkańców.

Złotą gwiazdkę daję za wrażliwość, z jaką autor zestawia swoje wyobrażenia o mieście z rzeczywistością, za umiejętność przekazania obserwacji i przeżyć czytelnikowi i za to, że właściwie podczas lektury wędrowałam razem z nim..

Książka zamiast kwiatka

Grzegorz Kapla oprowadza nas po trzynastu miastach, które zadziwiają, ale również budzą w nas wiele obaw. Wprowadza w nieznane zakamarki, gdzie zwykły człowiek nie chciałby z własnej woli się znaleźć. Należy również wspomnieć, że oprócz niezwykłej odwagi jaka cechuje podróżników przez duże "P" należy nadmienić, że autor posiada świetne umiejętności pisarskie, które wciągają czytelnika w przedstawioną rzeczywistość tak, że ma się wrażenie bycia jej uczestnikiem w tamtym momencie.

Myślę, że to idealna książka na wakacje. Nie wymagająca skupienia, ale poszerzająca horyzonty. Wiele można się nauczyć, a to cenię w tego typu historiach. Ubolewam ogromnie jednak nad tym, że książka została wydana z czarno-białymi fotografiami. Myślę, że kolorowe fotografie dodałyby dodatkowego waloru treści. Nie mniej jednak, książka jest świetna.

Czytajcie!