Pandemonium

Tytuł: "Pandemonium"

Autor: Lauren Oliver

Data premiery: 10.08.2022r.

Wydawnictwo: moondrive

Może niektórzy z Was pamiętają, że pierwsza część pt. "Delirium" nie zrobiła na mnie wrażenia, a nawet bym powiedziała, że mi się po prostu nie podobała. Aczkolwiek jestem z tych co dają autorowi drugą szansę.

Zatem sięgnęłam po "Pandemonium" i... było lepiej, ale to nie jest mój typ książek. Fabuła zdecydowanie lepsza, ale dalej twierdzę, że fantastyka nie jest dla mnie 😅 matko...Co w takich książkach się dzieje...🙈

Mój rozum tego nie ogarnia 🙈

.

.

Wątek miłosny między Leną i Alexem był skończony, bo przy ucieczce chłopak zaginął gdzieś bez śladu...

Lena jest zrozpaczona i przystępuje do ruchu oporu by walczyć o wolność i miłość🤷‍♀️ na jej drodze pojawia się Julian. Początkowo Lena ma w głowie tylko Alexa, ale powoli zaczyna między nimi coś kiełkować...

.

Końcówka mnie zaskoczyła, chociaż po cichutku miałam nadzieję, że to się stanie i stało!🙈

.

Pomimo tego, że całość dla mnie średnia to chce wiedzieć jak ten wątek miłosny się skończy 😅

.

Będę czekać na ostatnią część!🙈😁

.

WYBIERZ BUNT

Pierwszy tom serii Delirium skończył się w takim momencie, że z jednej strony bardzo chciałam od razu zabrać się za kolejny tom, a z drugiej strony obawiałam się go i czułam, że ta historia sprawdziłaby się również jako jednotomówka. I niestety moje obawy okazały się słuszne. Jasne, to nadal jest historia, która mnie zafascynowała, ale widać było mocną tendencję spadkową. Lena dołącza do ruchu oporu, a w jej życiu pojawia się kolejny mężczyzna - Julian. I niestety, ale ten świat i jego zasady, które wzbudzały we mnie tyle emocji, teraz były jakieś bardziej płytkie, mniej rygorystyczne, mniej angażujące czytelnika. Mam wrażenie, że L.Oliver bardzo się postarała przy kreacji świata w pierwszym tomie, a w drugim jakby o tym zapomniała i całości brakuje jakiegoś wykończenia, dopracowania.

Na plus za to fakt, iż autorka pokusiła się o pokazanie nam, co działo się z Haną - przyjaciółką Leny, a także zaserwowała nam kilku nowych bohaterów oraz wątek konfliktu moralnego między ogólnie przyjętymi zasadami, a rebeliantami i ich przekonaniami. Kto ma rację? A kto w swoich czynach posuwa się za daleko? A może tak naprawdę nic nie jest czarne lub białe i pojawia się cała masa szarości?

STRUKTURA

Książka podzielona jest na rozdziały nazywane WTEDY i TERAZ. Dzięki temu mamy prowadzoną dwutorową akcję, opartą na wydarzeniach teraźniejszych i wspomnieniach bohaterki. Pierwszoosobową narratorką, tak jak w pierwszym tomie jest Lena i to jej oczami poznajemy całą historię. Styl pisania jest prosty i łatwy w odbiorze, tak jak to było przy okazji pierwszego tomu. Od strony technicznej nie mam żadnych zarzutów.

PODSUMOWUJĄC

Pademonium to ciekawa kontynuacja, ale niestety pada ofiarą klątwy drugiego tomu. Ten niepowtarzalny klimat z Delirium gdzieś tutaj ucieka i ma się wrażenie, że Pandemonium to taki ubogi krewny Delirium. Niby to ciąg dalszy tej samej historii, niby ten sam świat i styl pisania, a jednak to wszystko wypada jakoś słabiej, mniej efektownie. Dodatkowo zakończenie drugiego tomu mogło być dla niektórych zaskoczeniem i dobrą furtką dla trzeciego tomu, jednak ja spodziewałam się takiego zagrania i niekoniecznie jestem z niego zadowolona.

Jeśli bardzo checie wiedzieć, jak potoczyły się losy Leny, to sięgnijcie po dalsze tomy historii Lauren Oliver. Ale jeśli Delirium wystarczyłoby Wam jako jednotomówka, to może warto uznać, że kontynuacja nie istnieje, bo w moich oczach jest ona zbędna. Ostateczna decyzja należy do Was.

Amanda Says

„Jeśli czegoś chcesz, jeśli bierzesz to dla siebie, zawsze jednocześnie odbierasz to komuś. Tak jest ten świat skonstruowany. I coś musi zginąć, by inni mogli żyć”.

Aura tej powieści jest mocna i mroczna. Zdecydowanie inna niż w „Delirium”, czyli poprzednim tomie trylogii, bo przenosimy się do Głuszy, która ma swoje prawa, jednocześnie dając względną wolność. Widziałam, jak Lena radzi sobie w zupełnie innych warunkach i jak przystosowuje się do nowej rzeczywistości. Jej postać zyskuje siłę, ale też pewną kobiecość, która objawia się odwagą i zmysłem przetrwania. Akcja jest podzielona na dwie strefy czasowe, co mocno urozmaica dynamikę powieści. I chociaż pojawiają się nowi bohaterowie to mojemu sercu bardzo brakowało Alexa.

Julian jest postacią spokojniejszą, niosącą nieco inne emocje. I od samego początku miałam z nim trochę problemów. Z jednej strony mocno go nienawidziłam (do czasu), a z drugiej współczułam. Jego życie jest bardzo skomplikowane i trudne, bo stawia go przed wyborami, które są nieoczywiste i mogą przynieść różny skutek.

Lauren Oliver stworzyła powieść, która trzyma w napięciu. I chociaż czytałam ją kilka lat temu, nadal doświadczałam TYCH absurdalnie skrajnych emocji, że śmiałam się i płakałam razem z bohaterami. Przeżywałam ich trud, złamane serce i czułam… to co oni. Odkrycie granicy między prawdą a kłamstwem wydaje się w tej powieści niemal niemożliwe. A ja jestem pod ogromnym wrażeniem, jak środowisko kształtuje postaci w „Pandemonium”. To jak bunt wpływa na ich działania i to, jak wiele może się zmienić w ułamku sekundy. Ta dystopiczna seria podbija moje serce!

Jeśli ktoś zadałby mi to pytanie, jedną z moich odpowiedzi byłaby bez wątpienia seria “Delirium” Lauren Oliver. Jest to seria, która stała się częścią mnie, zajmując w moim sercu szczególne miejsce. Niedawno miało miejsce wznowienie serii Oliver. Recenzja „Delirium" już znajduje się na moim koncie. Dziś zapraszam was do przeczytania mojej opinii na temat drugiej części. „Wolność albo śmierć. Trzy słowa. Siedemnaście liter. Krawędzie, zawijasy, wypukłości pod palcami. Kolejna z naszych mantr. Uczepiamy się jej kurczowo i nasza wiara staje się prawdą”. „Pandemonium” mnie po prostu zachwyciło. Jestem wręcz oszołomiona, jak bardzo mi się ta książka spodobała. Czyta się ją szybko, prosto. Nie ma w niej zbędnych zapychaczy, czy nudnych momentów, które mogłyby nas odrzucić od lektury. Jest to doprawdy solidna książka. Ostatnia część zakończyła się dramatycznie, ale i spektakularnie. Chcąc uciec z Aleksem ze świata, który uważa miłość za chorobę, przedostaje się przez ogrodzenie dzielące wolność od posłuszeństwa. Jednak udaje się to tylko jednemu z tej dwójki… Czytając, widzimy przemianę głównej bohaterki. Jak z dziewczyny, która była przygnieciona życiem w Głuszy, staje się samowystarczalną, radzącą sobie ze wszystkimi trudnościami kobietą. Jednak nie tylko ona zmienia się na naszych oczach. Robi to też Julian, bohater, którego poznajemy w tej części. Julian jakoś złapał mnie za serce swoim charakterem oraz historią, która stoi za jego osobą. Ale szczegółów już musicie dowiedzieć się sami, czytając “Pandemonium”! Podsumowując, „Pandemonium” to jedna z najlepszych książek 2022, jakie dotychczas przeczytałam! Lektura idealna na wakacyjne wyjazdy i leniwe wieczory.