Pamiętniki. Edycja kolekcjonerska (barwione brzegi)

"Kochałem kobiety jak szalony, lecz jeszcze bardziej kochałem swą swobodę.”

Giacomo Casanova, to nazwisko, które stało się synonimem uwodziciela. Kto go nie zna? W swoich "Pamiętnikach" zwraca się do nas bezpośrednio, jak do powierników swoich sekretów, z emfazą, przesadą, egzaltacją, ale i szczerością, która rozbraja. Zanurzyłam się w jego opowieści, jak w gęstą mgłę namiętności, intryg i uciech cielesnych i choć czasem marszczyłam brwi z niedowierzaniem, to nie potrafiłam się od nich oderwać.

Styl? Barokowy, teatralny, pełen rozpasanych emocji i dramatycznych westchnień. A jednak autentyczny. Casanova nie udaje świętego. On celebruje grzech. Czasem aż do przesady, gdy każde „kocham cię” rzuca jak płatki róż w próżnię. A mimo to czytałam dalej, bo ten człowiek, choć niestały i narcystyczny, ma w sobie nieodparty urok. To jak patrzeć na ogień z bliska. Parzy, ale trudno odwrócić wzrok.

To nie jest klasyczna powieść — to kalejdoskop przygód, łóżkowych i podróżniczych, z kobiecymi imionami jako drogowskazami. Bettina, Aniela, Łucja, Anita, Marieta… Każda z nich to rozdział, epizod, westchnienie. I każda z nich daje się uwieść, bo Casanova potrafi być czarujący, elokwentny, miły. Umie zgrywać kaznodzieję, żołnierza, dworzanina. A że przy okazji zostawia za sobą złamane serca i czasem weneryczne choroby? Cóż, taki jego urok.

Uśmiałam się przy scenie z lekarzem, który dziękował mu za przysporzenie klienteli. Zdziwiłam się też, jak często Casanova wycofuje się w kluczowych momentach. Nie zawsze wykorzystuje okazję, choć przecież mógłby, co pokazuje, że nie jest tylko drapieżnikiem. Czasem się cofa, czasem gubi, czasem naprawdę cierpi.

Najbardziej poruszył mnie jego powrót do Wenecji i refleksja, że kiedy jesteś bogaty i szczęśliwy, wszyscy są wokół ciebie, a kiedy wszystko tracisz zostajesz sam. W tej jednej chwili Giacomo przestaje być tylko kochankiem i kpiarzem, a staje się człowiekiem. I to mnie poruszyło. Bo w jego „Pamiętnikach” więcej jest prawdy o nas samych, niż chcielibyśmy przyznać.

Casanova to nie tylko uwodziciel, to również lustro epoki, mężczyzna o wielkiej potrzebie wolności i miłości. Czy warto go czytać? Jeśli lubisz emocje, pożądanie, skandale i refleksję pod spodem, to zdecydowanie tak. Ale czy mu uwierzysz? To już inna sprawa. Wiemy przecież, że niektórzy mężczyźni lubiący przechwalać się swoimi podbojami, ubarwiają swe opowieści, a pewnie czasem mijają się z prawdą.

Chcesz poznać człowieka, który naprawdę żył pełnią życia, choć nie zawsze czysto? Otwórz „Pamiętniki”. Płomienne spojrzenia, gorące pocałunki i niestałe serce czekają, a wraz z nimi opowieść, której się nie zapomina.

Jedną z najważniejszych wartości w życiu Giacomo była wolność. Żył chwilą, nie planował, skrycie wierzył, że takie podejście sprawi, że los pozytywnie go zaskoczy. Był świadom swoich słabości, możemy dowiedzieć się tego ze słów wstępu. Casanova urodził się w Wenecji w 1725 roku i pomimo, że jego szczegółowa biografia nie jest znana każdemu, to zapewne każdy słyszał o jego nazwisku i doskonale rozumie jakie ma ono znaczenie.

Bez wątpienia Giacomo Casanova był mężczyzną kochliwym. Każdy rozdział to inny obiekt westchnień i inna historia. Szalał z miłości, nie bał się o tym mówić, ale można się przekonać, że wraz ze zdobyciem serca wybranki, tracił nią zainteresowanie i korzystał z nadarzającej się możliwości podróży. Było to jak tragiczne rozdzielenie kochanków przez niesprawiedliwy los. Gdy wyjeżdżał jego uczucie szybko gasło, równie szybko jak pojawiał się jego kolejny obiekt westchnień. Nie myślał rozsądnie, a z pewnością nie zastanawiał się jakie będę dalsze losy jego kobiet. Wiele z nich było młodych i niedoświadczonych więc bardzo łatwo było im uwierzyć - patrząc na jego zapewnienia o żarliwości uczuć - że to ten jedyny.

Czytając 𝘗𝘢𝘮𝘪ę𝘵𝘯𝘪𝘬𝘪 będziemy również świadkami podróży po największych miastach Europy i nie tylko. Poznamy kulturę i zwyczaje panujące w osiemnastym wieku. Wraz z rozwojem fabuły dowiemy się, że pragnieniem Casanovy była również sława. Bywał na salonach, miał możliwość poznania wielu sławnych ludzi. Jednak jego porywczość sprawiła, że wplątał się w rozmaite intrygi.

Giacomo Casanova jest autorem owych Pamiętników więc to wyjątkowe doświadczenie, by poznać wszystkie jego myśli oraz jak działał jego marzycielski umysł. Potrafił uwodzić i szeptać miłe słowa. Moment gdy był zauroczony tak opanowywał jego umysł, że mylił go z oddaniem i prawdziwą miłością, która zazwyczaj trwa dłużej niż kilka dni lub tygodni, a tak naprawdę powinna trwać wiecznie.

Jestem zaskoczona jak szybko płynie się przez fabułę. Przeczytajcie, jeśli lubicie ciekawostki, chcecie poznać biografię tego awanturnika lub odhaczacie książki, które znajdowały się na liście ksiąg zakazanych.