Padlina

Poprzedni kryminał Adama Dzierżka został bardzo dobrze przyjęty przez czytelników. Jak wcześniej wspominałam, jestem kobietą o wielu twarzach i sięgam po różne gatunki literackie, więc tym razem mój wybór padł na Padlinę, kolejną powieść napisaną przez tego autora. Powiem Wam, że jestem pozytywnie zaskoczona, bo ta książka, to wyjątkowo udany kryminał. Autorowi wyszedł świetny koktajl literacki, zręcznie połączył w nim thriller z kryminałem i powieścią sensacyjną, a mnie zapewnił kilka godzin godziwej rozrywki, od której nie miałam ochoty się odrywać. Fabuła jest przemyślana i perfekcyjnie połączona bez zbędnych opisów, rozważań, czy spowalniających akcję wątków. To powieść pełna zwrotów akcji, przedstawiająca walkę człowieka o przetrwanie z góry skazanej na niepowodzenie, chociaż cały czas liczy się na to, że wszystko skończy się dobrze. Okazuje się jednak, że chęć zmiany swego życia nie wystarczy, tym bardziej że nikomu nie można zawierzyć, nawet ludziom reprezentującym prawo. Mocna, brutalna, bardzo dobrze napisana książka, która jest gotowym scenariuszem dla filmu sensacyjnego i chociaż mogłoby się wydawać, że to taki rodzaj literatury, który przede wszystkim przypadnie do gustu mężczyznom, to mnie także się podobała. Zapewne dlatego, że Adamowi Dierżkowi udało się świetnie wykreować, postać głównego bohatera i pomimo że jego uczynki nie są akceptowalne, to w okolicznościach, w jakich się znalazł, byłam po jego stronie. Doskonałe studium człowieka, który zmienia się podczas ucieczki przed przeznaczeniem. Jednym słowem Padlina, to bardzo dobra powieść sensacyjna, a Adam Dierżek to kolejny polski autor, któremu warto poświęcić uwagę.

„Padlina” to drugi tytuł młodego autora polskiej sceny kryminalnej Adama Dzierżka. Tytuł książki jest dosyć straszny, ale w pełni uzasadniony, gdyż już na wstępie nad postaciami zaczynają krążyć sępy… Świat, który w swojej powieści przedstawia nam Dzierżek, jest mroczny i brutalny, tu pieniądz znaczy władza, a ofiarami często padają przypadkowe, niewinne osoby. I po części tak się dzieje z rodziną byłego gangstera Marka Tarana, który musi zostać ukazany za współpracę z policją… Fabuła opiera się na zasadzie ucieczki i pogoni, akcja toczy się szybko i dynamiczne, a dialogi są częste i naprawdę sprawne. Postacie pozornie postawione po dwóch stronach barykady, a jednak w każdym z nich jest trochę dobra i trochę zła. I to pierwszy, jeden z ważniejszych tematów, jaki przewija się przez tę powieść – jasny podział na dobrych i złych nie istnieje. Ponadto sporo jest też o konsekwencjach wyborów, o walce ze z góry narzuconym losem, a także o pojęciach zbrodni i kary, jaką trzeba ponieść, by móc wrócić na łono społeczeństwa. Książka niepozbawiona jest brutalności, kiedy jednak za nią idą tematy do przemyśleń, do refleksji, to w mojej ocenie jest ona uzasadniona – w końcu niesie ze sobą coś więcej niż tylko pustą rozrywkę. Co warto dodatkowo zaznaczy, to że motywy, z którymi się tu spotkamy, nasuwają na myśl stare filmy gangsterskie, a to dla mnie jest kolejnym solidnym plusem tej historii. Dobrze się przy niej bawiłam, widać, że autor miał w niej coś głębszego do przekazania!

"Sępy - wszędzie, gdzie nie spojrzał. Sępy chcące rozszarpać jego truchło".

Jak oceniam pierwsze spotkanie z twórczością autora? Nie, lektury „Padliny” nie można nazwać spotkaniem, a zderzeniem niczego niespodziewającego się pieszego z rozpędzoną ciężarówką, którego impet wyrzuca wysoko w powietrze, a upadek jest bolesny i zostawia uszczerbek na zawsze.

Tu dynamika fabuły konkuruje z wejrzeniem w emocje bohaterów, a opisy brutalnych mordów z lekkim w odbiorze językiem. Tu w serce zapada obraz szarego człowieka, który wkręcony w machinę przeznaczenia może próbować jedynie przetrwać, a każdy dokonywany przez niego wybór niesie nieprzewidywalne konsekwencje.

Bo Marek Taran wychodząc z więzienia, nie dopuszcza do siebie myśli, że już jest „padliną”, że już krąży nad nim Sęp. Nie wie też, że chęci nie wystarczą, by odciąć się od kryminalnej przeszłości i środowiska, w którym działał, a świat poza więzieniem jest bardziej nieprzewidywalny i nieprzychylny, niż ten, w którym spędził ostatnie lata płacąc za dokonane wybory.

Co może zrobić, gdy krąg wokół niego się zacieśnia i zaczyna szamotać się jak zaszczute zwierzę, któremu kończą się opcje? Gdy przeszłość podążająca za nim zadaje najdotkliwsze ciosy wykorzystując jego słabości? Sęp tylko czeka, aż podejmie tę ostateczną decyzję…

Nie spodziewałam się, że tak porwie mnie ten brutalny, bezkompromisowy świat, w którym trup ściele się gęsto. To świat mafii, narkotyków, prostytucji, patologii i często niewinnych ofiar, które dosięga rykoszet cudzych wyborów, którym przyjdzie zapłacić wysoką cenę za to, że są dla kogoś ważne. Konsekwencje podejmowanych wyborów są nieubłagane, dla nikogo nie ma taryfy ulgowej, a kolejne kostki domina wpadają na siebie z łoskotem.

Autor nie oszczędza bohaterów ani czytelnika serwując im zbryzgany posoką wir, który pochłania coraz bardziej i bardziej, na którego końcu nie widać światła, a mrok pochłaniający duszę. W tym świecie nie ma dobrych i złych, tu wszechobecna degrengolada i ustanawiane własne prawa, służą tym, którzy dzierżą władzę.

To genialna ucieczka przed przeznaczeniem, które podąża za swymi ofiarami nieubłaganie dopadając i rozszarpując na strzępy. Nie znajdziecie tu niepotrzebnych opisów, spowalniających wartką akcję dywagacji, a pełną niespodziewanych zwrotów i silnych emocji walkę człowieka z góry skazanego na porażkę. Bo chęć bycia prawym nie wystarcza, podobnie jak zawierzenie ludziom reprezentującym prawo.

Czy powieść jest nieodkładalna jak twierdzi Piotr Kościelny? Zdecydowanie tak. Wychodząc z bohaterem w światło wolności nie spodziewałam się tego samego wieczoru ujrzeć mroku zakończenia.

PADLINA to świetny thriller dla czytelników lubiących mocne i brutalne książki, czyli ta powieść bezbłędnie wpasowuje się w moje upodobania 🔥.

Lubię książki gdzie trup ściele się gęsto a krew wylewa się ze stron. A autor właśnie stworzy taką historię, która nie co że całkowicie mnie wciągnęła, na dodatek doprawił ją dynamiczną akcją i mrokiem półświatka, gdzie przemoc jest chlebem powszednim. Dlatego z zapartych tchem przewracałam strony, odczuwając napięta atmosferę i szukając rozwiązania z sytuacji bez wyjścia. Cały czas zachodząc w głowę jaki los może spotkać Marka Tarana, głównego bohatera, gdy nad jego głową krąży sęp i czeka. Jakie autor przewidział zakończenie tej historii?

Było to moje pierwsze spotkanie z twórczością autora Adama Dzierżek, ale po tej książce już wiem, że bez zastanowienia sięgnę po jego kolejne nowości. Powieść była mocna, nieoczywista a bohaterzy bardzo dobrze wykreowani. Nie tylko Marek, ale na uznaje zasługują też Agata, komisarz Wagner, Kres, to oni dopełnili historię, która stała się nieodkładalna.

Marek Taran wychodzi w końcu na wolność. Czas w więzieniu skłonił go,w pewien sposób, do przewartościowania priorytetów w życiu. Z racji tego, że trudnił sie ściąganiem haraczy i dług w mafijnym półświatku, nie będzie mu łatwo uwolnić się od krzywych spojrzeń, uprzedzeń.

Rodzinny obiadek z bratem i bratową zamienia się w koszmar pełen pretensji, niewypowiedzianego żalu. Taran godzi się na zlecenie. Szybko zastrzyk gotówki pozwoli mu stanąć na nogi. A wtedy koniec z tym, ale zegar już zaczął tykać a kostucha dybie na Tarana i wszystkich, którzy mogą coś dla niego znaczyć.

Nie sięgam rzadko po thrilery, ale z pewnością mniej niż kiedyś. Ten, zdecydowanie, należy do gatunku tych które ciężko odłożyć. A to za sprawą niezywkle dynamicznej akcji. Posoka leje się tu strumieniami, a trup ściele gęsto. Naprawdę, lektura do czytelników o mocnych nerwach, którzy nie mają nic przeciwko trzewiom ma zewnątrz, mózgom na ścianach i wyciętym językom. A to tylko niewielki ułamek okrucieństwa z jakim się spotkacie w czasie tej lektury. Autor zabiera nas makabrycznego świata, w którym panuje prawo dżungli, a każdy nieutoryzowany wyskok, może zakończyć się, w najlepszym wypadku, kulką w głowę. W najgorszym... cóż ciężko to sobie zobrazować, ale Adam Dzierżek już wam w tym pomoże.

Thriler przesiąknięty krwią, nienawiścią, strachem, obłudą w którym walka o wyścig toczą się o najwyższą, możliwe stawkę. O życie dziecka.

Zakończenie wywala z butów.

Musicie to przeczytać🔥

Idąc korytarzem ku wyjściu z więzienia nie myślisz o tym, że to droga ku bramie do raju. W więziennych murach wiedziałeś, co przyniesie każdy kolejny dzień, każda minuta, sekunda. Codziennie ten sam schemat- pobudka, apel, śniadanie... Teraz jesteś wolny, stawiasz stopę na ziemi, która szybko okazuje się być "skażoną" ziemią. Próbujesz ułożyć w głowie "mentalne puzzle" na nowo, nie poddać się paranoi, nie szukać zagrożenia w każdej napotkanej osobie. Ale strach jest jak trucizna, która powoli rozchodzi się po tkankach organizmu. Zżera od środka, utrudnia podejmowanie racjonalnych decyzji. Przez chwilę balansujesz na granicy dwóch światów, by ostatecznie obudzić się w tej gorszej nawet od więziennej rzeczywistości, gdzie rządzi "fatalizm w najczystszej formie", który rzuca cię z miejsca na miejsce, powodując, że wszystko staje się dziwne, nienaturalne, traci swój sens.

.

Świat "Padliny" mógłby być tylko rodzajem złego snu, który nie chce zniknąć. Ale dla głównego bohatera jest całkiem odwrotnie. W skondensowanej formie mamy tutaj nagromadzenie traum, brutalności, ludzkiej krzywdy, przypadkowości ludzkiego losu, który niesie cierpienie, a nie szczęście, zadr w sercu, zdrad, patologii i bólu fizycznego. Czuć nieco konwencję "postapo" - samotny bohater przemierzający wraz z siedmioletnim chłopcem ziemski padół, na którym czekają na nich spotkania z narkomanami, sępami żerującymi na ludzkiej krzywdzie, prostytutkami, gangsterami, dilerami, zabójcami. Cała galeria postaci- straumatyzowanych, upodlonych, życiowo skorumpowanych. Nie ma tutaj prawych i nieprawych. Nawet krocząc w imię prawa jesteś zakładnikiem swojego losu. Świetnie ukazany determinizm ludzkich wyborów i losów. I refleksja- jakże łatwo z człowieka stać się zwykłym truchłem. Mnóstwo brutalnych fragmentów, działających na wyobraźnię. Posoka leje strumieniem, a w powietrzu unosi się krwawa papka z ludzkich tkanek. Dzieje się dużo, intensywnie, mocno, krwawo. Sporo wątków, brak rozbudowanych opisów, nieustanna akcja- "Padlina" jest nieodkładalna.

"𝐏𝐚𝐝𝐥𝐢𝐧a" to rasowa, wręcz doskonała powieść sensacyjna, którą charakteryzuje minimum opisów oraz maksimum emocji i wrażeń.

Książka trzyma w napięciu, ale i ogromnej niepewności. Dzieje się tak dużo, że niewiadomo czego się spodziewać z każdym kolejnym rozdziałem. Jestem zdecydowanie na tak!

Pamiętam, jakie wrażenie zrobiła na mnie książka „Nieco bliżej piekła” i napisałam, że autor Adam Dzierżek z wielkim przytupem wszedł na literacką scenę. I z przyjemnością mogę napisać, że „Padlina” to bardzo dopracowany kryminał, trzyma poziom i dosłownie robi z mózgu sieczkę. Choć te dwie książki autora nie są ze sobą fabularnie powiązane, łączy je jedynie gatunek, to autor z łatwością przeskoczył wysoko zawieszoną poprzeczkę. Na co musicie się tu przygotować? Przede wszystkim nie zabraknie tu trupów, będzie mnóstwo mocnych scen, fabuła będzie pędzić jak szalona, a stawka w grze będzie bardzo wysoka!

Opuszczenie więziennych murów po siedmiu latach nie jest wcale tak wyzwalające, jak początkowo zakładał. Brak dachu nad głową, stałego zatrudnienia, a co za tym idzie również pieniędzy, to tylko pierwsze z problemów, z jakimi przyjdzie zmierzyć się Markowi Taranowi. Bowiem prawdziwa cena, jaką zapłacił za swoją wolność, wkrótce położy się cieniem na jego życiu...

"Padlina" z pewnością nie jest kolejnym thrillerem z rozmytą zbrodnią w tle. Autor nie bierze jeńców, tu od pierwszych stron trup ściele się gęsto, a krwiste, niezwykle plastyczne opisy popełnianych zbrodni mocno działają na wyobraźnię. Z kolei przystępne w odbiorze pióro i narzucone spore tempo wydarzeń sprawiają, że przez tę pozycję praktycznie się płynie - nie sposób jej odłożyć!

Szczerze mówiąc byłam przekonana, iż historia ta do samego końca oparta będzie głównie na pędzącej akcji i mnożących się morderstwach. Niemniej Dzierżek pozytywnie zaskoczył mnie również wprawnie rozbudowaną warstwą emocjonalną. Krzywda dziecka, które zresztą nie jest niczemu winne, zawsze wzbudza ogromne poczucie niesprawiedliwości. To historia w doskonały sposób obrazująca, jak czasami jedna, z pozoru niewiele znacząca zła decyzja, może wywołać tragiczną w skutkach lawinę. A jej nie da się już zatrzymać.

"Padlina" to krwawy, bezduszny thriller, ukazujący świat odarty z resztek człowieczeństwa. Świat, w którym nie każdy doczeka się swojego szczęśliwego zakończenia. Kawał porządnej lektury, polecam!

Można zadebiutować z przytupem i przedstawić czytelnikom smaczny kąsek w postaci dobrego kryminału, a potem zaszyć się w domowych pieleszach i... napisać kolejny, który będzie lepszy od poprzedniego. Rasowy był to kryminał – nie zapomnę go nigdy!

Historia Marka Tarana, więźnia opuszczającego mury klatki, w której był uwięziony przez kilka lat, to tak naprawdę seria niefortunnych zdarzeń. Nic nie idzie po jego myśli, a próba rozpoczęcia życia jako prawilny obywatel rozmywa się niczym mgła już pierwszego dnia. Krąży na nim wyrok, który musi wykonać sam na sobie. I choć z całych sił próbuje tego uniknąć, Sęp jest krok za nim i nie daje o sobie zapomnieć.

Udało się autorowi stworzyć historię wartką i rześką, która pędzi na złamanie karku i nie daje szans na oddech. Akcja goni akcję, nieporozumienie pędzi za nieporozumieniem, a chęć ochronienia najbliższej mu osoby, popycha bohatera do podejmowania kuriozalnych decyzji, brzemiennych w skutkach nie tylko dla niego.

Świetni bohaterowie, nienachalna narracja, mocne sceny i opisy zbrodni, ale i dość oryginalna fabuła, powodują, że ta książka jest niemalże nieodkładalna. Trudno przerwać lekturę, nawet jeśli czasem niepokój osiąga maksymalny punkt.

To dość mocna powieść sensacyjna czy też kryminalna, która szokuje nie tylko historią, ale też sposobem w jaki została przekazana. Czyta się ją błyskawicznie i z sercem w gardle, bo trudno przez tę historię przejść z lekkością. Być może zakończenie jest nieco ckliwe, ale na to można przymknąć oko. Polecam gorąco!

"Padlina" to świetna powieść. Mocna, dynamiczna akcja i bardzo dobrze skonstruowana fabuła, która od początku do końca trzymam w napięciu. Mimo iż było tutaj mnóstwo dosadnych scen zabójstw i okaleczania to Autor napisał je w taki sposób, że nie rażą w oczy. Idealnie odzwierciedlają daną sytuację, podkreślają emocjonalność i wagę danej chwili, nie są przesadzone i co najważniejsze, nie dominują. Istotą jest przede wszystkim historia głównego bohatera. Jego zmaganie z codziennością po opuszczeniu zakładu karnego. Mimo kryminalnej przeszłości nie utracił człowieczeństwa. Na własny sposób próbuje radzić sobie z przeciwnościami losu, niestety ten rzuca przed nim coraz większe kłody.

Zdecydowanie polecam!

„Każdy ma kogoś, na kim mu zależy tak mocno, że będzie gotowy na wszystko. Czasem kogoś, czasem coś. Różnie bywa”.

Adam Dzierżek w swojej najnowszej książce pt.: „Padlina” zabiera nas do świata mafijnych porachunków, bezwzględnych morderców, wszechobecnych układów i szarych ludzi, bezradnych wobec napędzanej rządzą władzy i pieniędzy machiny, której nie sposób zatrzymać..

Marek Taran, wciąż jeszcze młody, niepełna trzydziestoletni koleś z niechlubną przeszłością, delikatnie „swędzącym” sumieniem i z deka nadszarpniętą godnością – po przyjęciu na klatę konsekwencji podjętych przez siebie wyborów i po kilku latach odsiadki w więzieniu – dziś musi zderzyć się z rzeczywistością na wolności. A tu wcale nie jest mile widziany..

Mafia nie wybacza zdrady. Nie zapomina. Powrót na łono rodziny również nie jest dla niego przyjemnym przeżyciem. Mężczyzna jednak myśli, że ma wybór, że wciąż może zacząć wszystko od nowa lub wrócić do dawnego życia. Jednak KTOŚ tu już za niego wybrał.. Krąży teraz nad nim jak sęp i oczekuje, że Taran będzie dla niego padliną, a jego śmierć oczyści lukratywny biznes mafii ze słabego ogniwa..

Rozpoczyna się mordercza gra w to, jak oszukać śmierć. Gra, w której opcje szybko się kończą, bo ludzkie słabości determinują priorytety. Tu rachunek zysków i strat jest dość problematyczny. Skrajnie słaby lub skrajnie głupi plan może jednak okazać się szansą, jedną na milion, ale i tak bez gwarancji powodzenia..

„Padlina” to trzymający w napięciu od pierwszej do ostatniej strony thriller, który zaskakuje, wprowadza w stan konsternacji i zdumienia. Miarą jego siły rażenia jest główny bohater – niejednoznaczny i nieprzewidywalny. Jest tu konkretnie, brutalnie, szokująco, sensacyjnie, emocjonalnie..

Porwała mnie ta historia.

Polecam.