Ostrze. Mroki Kopenhagi. Tom 1

Napiszę tylko tyle: bardzo dobra książka, którą czytałam z zapartym tchem. Historia bardzo mnie wciągnęła. Kończąc pierwszą część zaraz zamówiłam następną. Polecam bardzo!

Okładka tej książki wygląda świetnie. U dołu z lewej strony widzimy fragment miasteczka, na samym środku tajemnicze spojrzenie jakiejś kobiety... Jaka ja byłam ciekawa tej historii, gdy trzymałam ją w swoich dłoniach! Jest satynowa w dotyku, z wytłuszczonym tytułem. Posiada skrzydełka, które stanowią dodatkową ochronę przed uszkodzeniami mechanicznymi. Na jednym z nich przeczytamy kilka słów o autorce, a na drugim fragment książki. Stronice są kremowe, a czcionka wystarczająca dla oka. Delikatne wstawki w książce w rozdziale fajnie uzupełniają całość. Marginesy i odstępy między wersami zostały zachowane. Rozdziały nie są ani długie ani krótkie (chociaż czasami zdarzają się naprawdę dosyć krótkie), ale w większej mierze są w sam raz. Mamy kilku narratorów.

Moje pierwsze spotkanie z autorką, a ja jestem baaardzo zadowolona! Nie spodziewałam się tak lekkiego i przystępnego pióra. Okej, debiuty są różne, ale ten jest istnym strzałem w dziesiątkę. Autorka ma tak wyczute pióro, że wie jak zainteresować czytelnika i sprawić, by z ciekawości przebierał nogami i obliczał ile jeszcze ma czasu by poczytać i czy zdąży się dowiedzieć, co za chwile się stanie. Tak było ze mną. Byłam do tego stopnia zainteresowana powieścią, że chciałam rzucić wszystko inne i zrobiłam coś, czego dawno nie robiłam. Czytałam czekając na autobus, a następnie w drodze do pracy. Byłam napięta jak struna, nie wiedziałam, jak to się zakończy i nie wytrzymałabym całego dnia w pracy w niewiedzy, jaki to wszystko będzie miało finał. Jestem zadowolona, pióro autorki jest lekkie, czyta się szybko, przyjemnie i bez jakichkolwiek blokad.

Pisarka wykreowała fajne charaktery, które różnią się od siebie. Nie sposób odgadnąć, co się wydarzy, jak ci bohaterowie postąpią. Heloise wydaje się być ciekawym bohaterem, który mogłabym "rozebrać" na części pierwsze i przeanalizować. Tak samo Anna Kiel. I wiecie, to jeszcze nic, co dzieje się na początku. Ale gdy docieramy do sedna sprawy, gdzie to ma swoje korzenie... Tego się nie spodziewałam i byłam w ogromnym szoku. Byłam wściekła, jednocześnie smutna, bo zdałam sobie sprawę, że takie rzeczy pewnie mają miejsce w naszym świecie...

Postacie są z krwi i kości i na plus, że nie są do przejrzenia. Każdy z nich skrywa tajemnice, która szokuje... I za to ogromny plus należy się pisarce.

Czytając tę książkę, nie sposób się nudzić. Akcja ma odpowiednie tempo, a dialogi i opisy są równo podzielone, więc nic nad niczym nie przeważa. Fabuła jest wymyślona idealnie, niczego jej nie brakuje, nie ma żadnych dziur w całości. Uważam, że jest to naprawdę bardzo dobry debiut, jakie rzadko się spotyka na rynku wydawniczym. Wciągnęła mnie momentalnie i nawet po odłożeniu jej na bok, zastanawiałam się, o co w tym wszystkim chodzi... :) Myślę, że nie jednemu z Was może przypaść ona do gustu. Nie wieje nudą, wręcz zasiewa ziarnko niepewności. Wzbudziła we mnie wiele emocji, przede wszystkim byłam ciekawa dalszych stron, moje serce momentami biło jak szalone. Czułam smutek, wściekłość na to, co się działo z pewnymi osobami przeszłości... Ale nie możemy naprawić całego świata...

Reasumując uważam, że jest to jedno z moich zaskoczeń roku - oczywiście pozytywnych. Już czekam niecierpliwie na drugi tom, którego premiera już niebawem! Jestem zaskoczona, zadowolona i szczerze polecam fanom lekkim kryminałów, thrillerów. Zagadka jest tu niezła! I dopracowana pod każdym szczegółem. Polecam serdecznie wszystkim zainteresowanym!

Hancock to nazwisko, które nie było mi znane, ale Kopenhaga, kryminał, tytuł, opis tej książki sprawiły, że bardzo chciałam ją przeczytać. Całkiem niedługo pojawi się też na polskim rynku wydawniczym drugi tom, ale dzisiaj o pierwszym kilka słów :)

Poznajemy główną bohaterkę, Heloise już na samym początku by razem z nią zagłębić się w dziennikarskie śledztwo. Dlaczego? Otóż, dostaje ona listy, od kobiety, która kilka lat wcześnie została zarejestrowana przez kamerę w dniu i w miejscu, gdzie doszło do morderstwa. Wtedy zabito bardzo ważną osobę, a mianowicie adwokata. Anna Kiel ma wrażenie, że jej losy są powiązane z Heloise, do której zaczęła do niej wysyłać listy, ale w międzyczasie dochodzi do kolejnej zbrodni. Sprawą zajmuje się starszy aspirant Erik, a nasza główna bohaterka chce mu pomóc w rozwiązaniu zagadki. Czy faktycznie kobieta pozbyła się kolejnego człowieka? A może tylko intryga została uknuta tak, by czytelnik odniósł takie wrażenie i z góry założył kto jest tym złym?

Mimo że "Ostrze" objętościowo nie powala, to autorka poruszyła w niej mnóstwo tematów i zahaczyła o wiele problemów. Wszystko to w duńskim klimacie, który pewnie kojarzy się czytelnikom, tak jak z resztą mi, z powolną akcją. Nic bardziej mylnego. Ten debiut... tak, to debiut! To świetnie skonstruowana opowieść o bohaterach, których nie da się nie lubić, bo wydaje się, że się ich zna, że gdzieś się ich spotkało i teraz czyta się o przygodach i problemach znajomych osób. To nie lada wyczyn i myślę, że jedna z największych zalet tej książki.

Trzeba pamiętać, że to kryminał, ale też wątek obyczajowy został mocno rozbudowany nie bez powodu. Mają się one ze sobą ścierać, dosłownie. Między nimi ma nie być żadnej granicy tak, by poczuć, że dla bohaterów życie prywatne i zawodowe są niemal ze sobą zespojone.

Fantastyczny początek serii. Mam nadzieję, że nie tylko trylogii, ale właśnie dłuższej serii, w której przyjdzie jeszcze mi spotkać przynajmniej część osób z "Ostrza".

Wydawnictwu MOVA bardzo dziękuję za egzemplarz!

W 2013 roku dochodzi do morderstwa znanego adwokata Christoffera Mossinga, monitoring rejestruje Annę Kiel, kobieta cała we krwi, opuszcza miejsce zbrodni po czym rozpływa się w powietrzu. Mimo wzmożonych działań policji nie udaje się jej odnaleźć.

Pewnego dnia dziennikarka śledcza Heloise Kaldan otrzymuje od Anny list, kilka zdań napisanych na papierze wywoła lawinę zdarzeń, w które zostaną wplątane obie kobiety. Kaldan mimo wielu ostrzeżeń swoich współpracowników nie chce porzucić tak gorącego tematu, bo czy to możliwe, że Anna nie jest winna? Co może łączyć dwie obce sobie kobiety? Każdy następny list zamiast przynosić odpowiedzi mnoży znaki zapytania, a gdy dziennikarka zaczyna się zagłębiać w tę historię w mieście dochodzi do kolejnej zbrodni. Kobieta łączy siły ze starszym aspirantem Erikiem Schäferem aby rozwiązać zagadki tych morderstw, nie przypuszcza jednak jak daleko zaprowadzą ją tropy.

GENIALNA KSIĄŻKA!  Wszystkie pozytywne informacje, które czytałam o tej książce nie były przesadzone. Ależ tu było morze emocji. Jestem zachwycona! Podobało mi się w tej książce absolutnie wszystko, aż trudno uwierzyć, że to debiut!! Wow! Poprowadzenie fabuły, postaci, klimat tu wszystko gra!

Historia wciągnęła mnie od pierwszego zdania a ostatnie rozdziały czytałam z prędkością światła na wdechu! Zakończenie jest tak przemyślane, tak genialnie napisane, że na mojej twarzy pojawił się uśmiech a w głowie zapaliła się lampka odpowiedzialna za odczucie czytelniczego zadowolenia.

Jest bardzo mrocznie, ponuro, bardzo duńsko, ale przede wszystkim mądrze, a to wbrew pozorom wcale nie jest częsty przypadek. Jeżeli lubicie skandynawskie klimaty, zwroty akcji i zacne kryminały, podczas lektury których będziecie musieli trochę pomyśleć to "Ostrze" jest dla was ! Jedna z lepszych książek z tego gatunku jakie przeczytałam w tym roku! Niecierpliwie czekam na kolejne tomy i z pewnością znajdą się u mnie na półce.

Znakomity debiut Anne Mette Hancock opowiada o krzywdzie, zemście i szukaniu sprawiedliwości. Autorka ma ogromne szanse na zostanie gwiazdą skandynawskiego kryminału, bo napisała świetną powieść, wpasowującą się w ten gatunek. Kto zabił, teoretycznie wiadomo od początku, ale nie wiadomo, dlaczego tak się stało? Mroczny klimat fabuły wciąga wyjątkowo powoli i podstępnie, a zawiła zagadka, którą trzeba rozwiązać wraz z Heloise Kaldan i komisarzem Erikiem Schäferem, staje się coraz bardziej intrygująca. To jedna z tych książek, której nie można odłożyć, dopóki nie pozna się zakończenia. Historia jest mroczna, bolesna i urzekająca, a ostateczny obraz zaskakuje czytelnika.

Akcja powieści rozgrywa się na pograniczu dziennikarstwa śledczego i skrzętnie prowadzonego śledztwa. Heloise Kaldan doświadczona dziennikarka śledcza, popełniła bardzo poważny błąd, który może kosztować ją utratę pracy. Gdy ważą się jej losy, otrzymuje niepokojący list z Francji od Anny Kiel, która zniknęła bez śladu od czasu oskarżenia jej o brutalne morderstwo wybitnego duńskiego prawnika i mimo usilnych działań policji jest nieuchwytna. List zawiera informacje o dziennikarce, o których tak naprawdę nikt nie wie. Heloise to kobieta z przeszłością, z mrocznym rodzinnym sekretem. Niesie ze sobą tajemnicę, która jest dla niej wielkim ciężarem, utrudniającym chwilami podejmowanie właściwych decyzji. Czy tajemnica z przeszłości łączy Heloise z domniemaną zabójczynią bogatego adwokata ?

Anne Hancock mocno wchodzi w duński świat mafijnych powiązań, szantaży, pedofilów i brutalnych morderstw. W zalewie literatury kryminalnej „Ostrze” okazuje się być jedną z książek, po którą naprawdę warto sięgnąć. Powieść charakteryzuje się szybkim tempem czytania, dynamiczną fabułą, dobrymi dialogami oraz zwięzłym stylem pisania. Powieść ma to wszystko, co powinien mieć prawdziwy mroczny thriller. Autorka stworzyła naprawdę dopracowaną i zaskakującą intrygę kryminalną. Konstrukcja powieści skupia się nie tylko na morderstwie sprzed lat, ale także na mrocznych powiązaniach duńskich elit i wymiaru sprawiedliwości. Zawiera również odniesienia do traumatycznych wydarzeń, które mają nie tyle podłoże patologiczno-psychologiczne, co tragiczne skutki. Hancock wykreowała różnorodne postacie, co z jednej strony wychodzi na plus, ponieważ tworzy interakcję zapewniającą bogatą różnorodność, z drugiej zaś, wydaje się, że autorka posługuje się stereotypami, że bogaci mogą postępować wbrew przyjętym regułom, bez ponoszenia konsekwencji.

Interesująco wypadł ten wzajemny wpływ postaci na siebie. Anna Kiel przeżyła traumatyczne dzieciństwo i szuka sprawiedliwości dla siebie i innych, których spotkał podobny los.

Heloise popełniła błąd dziennikarski, ale chce to zrekompensować, pisząc artykuł na temat wykorzystywania dzieci.

Detektyw sierżant Erik Schäfer to doświadczony policjant, który będzie musiał wykorzystać swoje umiejętności, by doprowadzić sprawę do końca.

Heloise i Erik to mocny duet przeciwieństw. O ile mężczyzna na chłodno, w pełni racjonalistycznie podchodzi do sprawy morderstwa, o tyle bohaterka postępuje dość impulsywnie, nie bacząc na skutki podjętych działań. Natknęłam się na informację, że ta niecodzienna para pojawi się także dwóch kolejnych częściach trylogii, oraz że autorka sprzedała prawa autorskie do adaptacji filmowej. Dopuszczenie do głosu Anny Kiel, kobiety podejrzanej o brutalny mord, impulsywne postępowanie Heloise oraz rozważne działania starszego policjanta sprawiają, że ta historia jest niesamowita i im bliżej końca, tym bardziej wciąga i intryguje.

Niewątpliwie największym atutem tej powieści jest czynnik psychologiczny, który moim zdaniem najbardziej przykuwa uwagę. Autorka stworzyła wiarygodne postacie i niezwykle oryginalne dialogi. Styl pisania Hancock, zachwyca solidnym warsztatem pisarskim i pomimo że nie jestem fanką kryminałów skandynawskich, to z wielką przyjemnością sięgnę po kolejną część „Kopenhaskich mroków”