Opuszczę ją po śmierci

Lubicie czytać romanse mafijne?

Ja czasem lubię po taką książkę sięgnąć, poczuć ten dreszczyk emocji, brutalności i jednocześnie pikanterii.

„Opuszczę ją po śmierci” Joanna Linga, wydawnictwo Novae Res.

Po wielu latach los połączył ponownie drogi Rosie i Jamesa. Wcześniej zakochani w sobie nastolatkowie, a teraz już dorośli ludzie, którzy mają bagaż doświadczeń.

On pracuje w strukturze bezwzględnej mafii.

Ona prowadzi spokojne życie u boku narzeczonego.

Oboje stają przed dokonaniem wyborów, które mogą zaważyć na ich relacji jak i dalszym życiu.

Od początku historia mnie wciągnęła, akcja toczy się powoli swoim tempem wprowadzając czytelnika w świat bohaterów. Książka jest napisana z poziomu obu postaci, na przemian gdzie na pierwszy plan wychodzą emocje, uczucia oraz rozterki, a mafia jest tylko tłem. Im dalej czytamy to, to ulega zmianie, a mafia wysuwa  się na pierwszy plan, tempo fabuły przyspiesza dając czytelnikowi więcej niespodziewanych zwrotów akcji. Bardzo polubiłam Rosie oraz Jamesa, jak i postacie drugoplanowe, jak i trzecioplanowe. Autorka przedstawiła je w sposób bardzo realistyczny, a każda z postaci, których było całkiem sporo wnosiła coś od siebie, uzupełniając całą historię. Oprócz głównej pary bohaterów warto też wspomnieć o Stevenie i Stacy, gdyż ich wątek był również bardzo ciekawie przedstawiony.

Całości dopełniają pikantne sceny, które są wręczanie wplecione we fabułę i dopasowane do postaci.

„Opuszczę ją po śmierci” jest książką, z którą miło spędziłam czas i bardzo Wam polecam. Zakończenie zapowiada kontynuację i mam cichą nadzieję na ponowne spotkanie z tą rodziną mafijną.

Rosie i James znali się doskonale, najpierw połączyła ich przyjaźń, później nastoletnia miłość. Jednak pewnego dnia w życiu Jamesa pojawił się jego ojciec, który okazał się członkiem mafii i to nie byle jakim, bo stał na jej czele. Chłopak postanawia zostawić wszystko, również swoją dziewczynę i wyprowadzić się do niego. Rosie bardzo to przeżyła, kochała mocno i szczerze pomimo tego, że była tylko nastolatką.

Mija wiele lat, oboje się zmieniają, nie mają z sobą żadnego kontaktu. James stał się mężczyzną, życie z ojcem nie było ani trochę łatwe. Był zmuszany do rzeczy, których wcale nie chciał robić. Jednak teraz jest dorosły, ma swój plan i ani myśli być taki jak on. Rosie pozbierała się po stracie ukochanego. Niebawem ma wziąć ślub Marco. Jednak najpierw wyjeżdża z nim do Włoch, gdzie mają mieszkać przez jakiś czas, ponieważ on ma tam ważne sprawy do załatwienia.

Drogi Rosie i Jamesa znowu się przecinają, okazuje się, że nastoletnia miłość wcale się nie ulotniła. Nic jednak nie będzie proste. Będą musieli poradzić sobie z wieloma przeciwnościami. Rosie zobaczy prawdziwą twarz swojego narzeczonego, do tego dojdzie plan, który James chce zrealizować, a od którego wiele zależy. Czy dadzą radę? Jak wiele zaryzykują? Jaki plan ma mężczyzna? Jaki okaże się narzeczony Rosie?

To, że uwielbiam romanse mafijne, nie jest tajemnicą, dlatego z przyjemnością sięgnęłam po kolejny. Jak wrażenia po przeczytaniu? Bardzo pozytywne. Mnie książka bardzo się podobała, a czas z nią spędzony uważam za zdecydowanie udany. To historia pełna tajemnic, sekretów, mafijnych porachunków. Akcja sprawnie poprowadzona ze zwrotami, które mnie potrafiły zaskoczyć. Fabuła ciekawa, przemyślana, niebanalna. Książkę czytało się dość szybko, a podczas czytania towarzyszyły mi różne emocje.

Bohaterowie ciekawi, dobrze wykreowani, niebanalni. Osobiście polubiłam oboje, chociaż James potrzebował trochę czasu, żeby mnie do siebie przekonać. Nic więcej o nich wam nie powiem, bo się nie da, jednocześnie nie zdradzając zbyt wiele z fabuły.

„Opuszczę ją po śmierci” to książka, która mnie zdecydowanie się podobałam i spędziłam z nią ciekawy czas. Z przyjemnością polecam.

Recenzja pojawiła się również na mim blogu - Mama, żona - KOBIETA

Świetna propozycja dla osób szukających ciekawej historii, pełnej nieoczekiwanych zwrotów akcji, namiętnego romansu, intrygujących postaci i ich relacji, osadzonej w brutalnej rzeczywistości przestępczego świata.

Debiutująca autorka prowadzi historie dwójki głównych bohaterów w formie pamiętnika, zręcznie przeplatając ich losy, czyniąc lekturę spójną i wciągającą. Jej umiejętność wzbudzania emocji i kreowania postaci sprawia, że z łatwością można wczuć się w opisywany świat, a bohaterowie z każdym rozdziałem zyskują na autentyczności. Wiele razy podczas lektury byłem pozytywnie zaskoczony humorystycznymi zabiegami, wciągającymi wątkami, poruszającymi wyobraźnię opisami oraz najbardziej zapadającymi w pamięć wzbudzającymi silne emocje historiami.

„Opuszczę ją po śmierci” jest z pewnością książką godną polecenia, zwłaszcza osobom oczekującym żywej akcji, intryg, romansu, niejednokrotnie opisów brutalnego świata, ale także historii dających wiele satysfakcji i pozytywnych emocji. Przeżycie losów bohaterów razem z nimi sprawia że atmosfera książki pozostaje z nami na długo po przeczytaniu, a zakończenie z pewnością podsyci to uczucie.

Mafijne porachunki, tajemnice i miłość, która przetrwała wbrew wszystkiemu.

Rosie i James byli w dzieciństwie najlepszymi przyjaciółmi, najbliższymi powiernikami i pierwszą miłością. Nie mogła zrozumieć, dlaczego pewnego dnia nagle zniknął bez uprzedzenia i słowa pożegnania. Głęboko zraniona i porzucona, nie miała innego wyjścia – musiała ułożyć sobie życie bez niego.

Dziś Rosie ma narzeczonego i wiedzie spokojne życie w niewielkiej Toluce. Para wyjeżdża do Bolonii, gdzie niespodziewanie jej drogi przecinają się z Jamesem, który teraz nosi imię Ermanno, oraz jego ojcem, bossem okolicznej mafii – plotki, które od dawna krążyły na temat jego rodziny, okazują się prawdą... I tutaj już nic więcej nie zdradzę, by nie odbierać Wam frajdy z odkrywania tajemnic ukrytych na kartach tej historii....

Jeśli lubicie romanse mocno osadzone w klimatach mafijnych, poznając tę historię, będziecie wniebowzięci, ale jeśli ich nie lubicie... też będziecie zachwyceni- tak jak ja (w tym miejscu, wcale nie twierdzę, że ja nie lubię mafijnych romansów), bo historia przedstawiona przez panią Joannę jest naprawdę godna uwagi.

Joanna Linga stworzyła niebanalną historię, którą umiejscowiła w niezwykle malowniczej okolicy włoskiej Bolonii i okrasiła ją meksykańskim klimatem niewielkiej Tulocy- miasta leżącego w środkowym Meksyku. Barwne i szczegółowe opisy oraz autentyczność tej historii sprawiła, że przepadłam w niej od pierwszych stron, nie jest to tylko romans, gdzie pełno porywających widoków, niegrzecznych mafiosów i głupiutkich kobiet, patrzących tylko jak usidlić bogatego gościa, a akcja toczy się utartym przez ten gatunek schematem.

Autorka w tej powieści zwraca uwagę na szereg istotnych tematów: przemoc psychiczna, jak i fizyczna, choroba psychiczna, strata i towarzysząca jej żałoba, paląca chęć zemsty i dążenie do celu po przysłowiowych trupach. Naprawdę nie brakuje tematów do refleksji i spojrzenia na świat oczami innych, poznać i poczuć smak prawdziwej szczerej i oddanej przyjaźni, wsparcia i tego jak dobrze mieć obok siebie człowieka, który w nas wierzy i zawsze wyciągnie pomocną dłoń.

Oczywiście, mamy tu również sporo "mafijnej brutalności", w końcu główny bohater jest prawie głową groźnej organizacji, ale bardzo podoba mi się to, że autorka pokazała też jego drugą, bardziej "miękką" twarz i przy pomocy innych (szczególnie narzeczonego głównej bohaterki) udowodniła, że każdy nosi w życiu różne maski.

Książkę czyta się fantastycznie, napisana bardzo ładnym, ale i przystępnym językiem powieść wciąga i gwarantuje dopływ adrenaliny na stałym poziomie, emocje buzują na najwyższym poziomie. Dużo się tu dzieje, nie brakuje momentów wielkich wzruszeń, akcja płynie dość szybko i nie brakuje w niej nagłych zwrotów, intryga goni intrygę, na jaw wychodzą coraz bardziej skrywane tajemnice...

Historia płynąca na przestrzeni kilkunastu lat pozwala poznać dogłębniej bohaterów, obserwować ich przemianę z zakochanych nastolatków po dojrzałych ludzi, mających swoje (w miarę) poukładane życie, do momentu, gdy los postanawia znów połączyć ich ścieżki. Są oni doskonale rozpisani i poprowadzeni. Ich temperamenty doskonale się uzupełniają, nie brakuje im tego legendarnego włoskiego pazura. Nie sposób ich nie lubić.

Co między nimi się wydarzy, dokąd zaprowadzą ich tajemnice z przeszłości, niedomówienia i ukryte żale, tego już nie napiszę, ale zdradzę tylko fakt, że napięcie nie opuszcza czytelnika od pierwszej strony.

Naprzemienna narracja podsyca emocje i pozwala poznać punkt widzenia, emocje, uczucia i motywy każdej ze stron. W moim odczuciu jest to bardzo dobry zabieg.

Postaci pobocznych jest sporo, ale każda z nich wnosi sporo dobrego do tej opowieści i tworzy niezwykle barwne i wielowymiarowe tło dla głównej dwójki, prowadząc czytelnika do mocno zaskakującego zakończenia, które wymyka się wszystkim znanym schematom. Po cichutku napiszę, że marzy mi się kontynuacja tej historii, tym bardziej że na koniec pojawia się pewna nowa i mocno intrygująca postać.

Nie znalazłam niestety na stronach wydawcy żadnej informacji o Autorce, więc podejrzewam, że "Opuszczę ją po śmierci" może być debiutem. Jeśli talk jest, to ja tym bardziej czekam na kolejne książki, które wyjdą spod pióra pani Lingi, bo już w debiutanckiej powieści nie brakuje emocji.

Czy polecam?

Zdecydowanie tak. Choć to wydawca kwalifikuje książkę jako sensacyjną, posiada ona wiele intrygujących i porywających warstw. Czas spędzony z lekturą był naprawdę miły, i jestem przekonana, że każdy znajdzie tu coś dla siebie.