One shot

„Dobrze ci z uśmiechem na ustach – komplementuje, nawet nie myśląc o tym, żeby ugryźć się w język. – O wiele lepiej niż z kijem w [motyla nóżka].”

On koszykarz. On agent sportowy. Kiedyś połączyło ich uczucie, teraz jeden nienawidzi drugiego.

Lena nie raz już zaczarowała mnie swoim piórem, wyobraźnią, fabułą i wykreowanymi przez nią bohaterami. Ale tym razem postanowiła poruszyć dość kontrowersyjny i nie zbyt lubiany temat tabu, a mowa o miłości i związku między dwoma mężczyznami. To jest druga przeze mnie przeczytana książka z tym motywem. I nie żałuję, że po nią sięgnęłam, bo Lena i tym razem zaczarowała mnie i podarowała mi bardzo ciekawą historię. Historia Liama i Lanca została pięknie napisana, dostarczając nam emocji przy jej czytaniu.

Historia dwójki mężczyzn, którzy darzyli się uczuciem, ale wystarczyła chwila, by stracić to uczucie i zaufanie, które zamieniły się w nienawiść na wiele lat. Teraz mogą to wszystko zmienić i odbudować to, co mieli. Tylko czy im się uda? Bo nie tak łatwo jest zaufać komuś, kto już raz zranił.

„One shot” od pierwszej strony wciągnie was do takiego stopnia, że nie będziecie mogli się od niej oderwać. Dostarczy wam napięcia, emocji, ale i rozgrzeje wasze zmysły. Nie zabraknie humoru i docinek, ale i również tych poważnych i delikatnych tematów, których niektórzy tak się boją. Bo niezależnie od tego, jakiej płci jesteśmy, każdy pragnie kochać i być kochanym, ale i mieć wparcie, gdy nadejdą te gorsze dni. Lena genialnie wykreowała bohaterów i całą fabułę dając mi niezapomniane przeżycia i frajdę z czytania i poznawania losów bohaterów. Bawiła się ze mną i moimi odczuciami, a ja nie potrafiłam się temu oprzeć i przeciwstawić. Byłam jak ćma lecąca w stronę światła. Ślepa na wszystko inne tylko nie na to, co działo się na kartkach „One shot”. Polecam wam gorąco, bo ta pozycja nie zawiedzie was.

Naprawdę nie wiem, jak mam powstrzymać w tym momencie ekscytację, ponieważ gdy tylko myślę o tej książce czuję ogromne szczęście i wiem, że mogłabym z zafascynowaniem opowiadać o niej godzinami.

To nie jest pierwszy romans z reprezentacją queerową, jaki przeczytałam, ale to pierwsza tego typu książka, w której bohaterowie są dorosłymi mężczyznami, co uważam za ogromny plus, ponieważ podkreśla to fakt, że samych siebie możemy odkryć w każdym wieku i nie ma w tym nic złego, bądź dziwnego.

Lance i Liam spotkali się na studiach, ale także wtedy ich drogi się rozeszły. Książka jest pełna emocji i posiada sceny, które naprawdę wzruszają, a przeszłość chłopaków należy do kategorii tych, które mną wstrząsnęły. Oczywiście Lena dawkuje nam informacje i wraz z powolnym rozwojem relacji bohaterów poznajemy kolejne fakty z ich wspólnej przeszłości.

Pomimo nienawiści i złamanych serc ta dwójka musi ze sobą współpracować. Lance zostaje agentem sportowym Liama, czyli wspaniałego koszykarza. Ten sportowy klimat w tle jest świetnie dopracowany i zdecydowanie uzależniający. Ja nie mogłam nawet na chwilę oderwać się od lektury, bo cały czas pojawiały się nowe wątki i kolejne sytuacje, które wprost mnie wciągały do tego świata.

W tej pozycji bardzo podoba mi się to, jak wiele ważnych rzeczy zostało tutaj powiedzianych. Lata temu ich relacja była bardzo burzliwa i pełna niedopowiedzeń, dlatego teraz skupili się oni na budowaniu zaufania i upewnianiu drugiej osoby w tym, że nie pozwolą jej upaść. Bo jeśli pójdą na dno, to razem.

Kocham, kocham, kocham! Ta książka to absolutne mistrzostwo i nie można przejść obok niej obojętnie (jest też przepięknie wydana). Będę wam polecać tę książkę do końca świata i jeden dzień dłużej

"...jak kogoś ko­chasz, nie zo­sta­wiasz go sa­me­mu sobie".

"One shot" czyli najnowsza powieść Leny Bielskiej związana z dość kontrowersyjnym tematem, zwłaszcza w takim kraju jak Polska, jakim jest wzajemna miłość dwóch mężczyzn.

Nie ukrywając a mówiąc zupełnie szczerze długo się zastanawiałyśmy czy przyjąć tę książkę do recenzji.

Temat jak już wspomniałyśmy dość kontrowersyjny w obecnych czasach i w książkach jeszcze rzadziej spotykany (nie mówimy tu o wzmiankach, które w powieściach dużo częściej występują) przez co nie często mamy z nim styczność i nie bardzo wiedziałyśmy czego się spodziewać. Jak widać finalnie ciekawość wzięła górę, zdecydowałyśmy się zaryzykować i... Absolutnie nie żałujemy! Książka ta jest warta każdej poświęconej jej sekundy 🧡

Lena M. Bielska stworzyła niesamowicie elektryzującą powieść, pełną napięcia, namacalnej wręcz chemii a także momentów, które rozgrzeją Was do czerwoności. Przede wszystkim jednak co najważniejsze, stworzyła historię wartościową, poruszającą delikatne tematy i pokazującą czytelnikowi jak ważne jest w związku wzajemne wsparcie oraz to aby po prostu "być" przy drugim człowieku w tych gorszych chwilach.

Możecie być pewni, że "One shot" za sprawą umiejętnie wykreowanych bohaterów dostarczy Wam całej palety emocji. Kiedy jedna postać będzie kusić, druga będzie starała się zachować dystans i zdrowy rozsądek a co za tym idzie będzie się wycofywała. Będzie tu motyw drugiej szansy, która może nie zostać wykorzystana przez pewne sytuacje z przeszłości, które pozostawiły rany w sercach bohaterów...

Możecie się z nas śmiać ale czytając powyższy tytuł byłyśmy trochę niczym narkoman na głodzie. Byłyśmy tak ciekawe tego "co będzie dalej?" że z każdą stroną potrzebowałyśmy więcej i więcej a autorka z pełną premedytacją potrafiła podsycać nasze zaciekawienie :D

Jeżeli zatem będziecie myśleć o tej książce jednak nie wiedząc czy powinniście po nią sięgnąć to zróbcie to. Serio. My wkręciłyśmy się w śledzenie tej historii totalnie 🧡 polecamy 😍

Czytacie opisy książek, które decydujecie się poznać ? A może są wątki książkowe, które omijacie szerokim łukiem ?

Ja do tej pory nie sięgałam po książki / romanse gdzie miłość rodzi się pomiędzy parami tej samej płci. Uważałam, że wątki LGBT nie są dla mnie, bo choć nie uważam, że trzeba “to” tępić, sądzę, że należę do grona do osób tolerancyjnych, to trzymam się zasady, że nie zaglądam im do łóżka. A tu proszę - “One shot”. Moja gafa i …niespodzianka.

Co mam na myśli ?

Zobaczyłam - o, kolejna książka Leny - biorę. Nie czytałam opisu i dopiero po jakimś czasie coś mi zaczynało podpadać… I bałam się jaki będzie rezultat. Ale autorka pokazała, że jednak mogę brać jej książki w ciemno i tego nie żałować.

Lance lata temu zaliczył przykry coming out. Nie miał szans na to żeby wyjawić innym swoją orientację na własnych warunkach. Liam niesamowicie go wtedy zawiódł i rozczarował i choć od tych wydarzeń minęło 16 lat, żal pozostał.

“Byłem pewien, że mnie kochałeś, ale jak kogoś kochasz, nie zostawiasz go samemu sobie.”

Teraz Lance to dojrzały mężczyzna, omijający gwiazdę koszykówki jaką stał się Liam, szerokim łukiem. Mimo, że obracają się w tych samych kręgach, bo Lance jest agentem sportowym. Świetnym agentem. I niestety mimo to, został mu postawiony warunek - albo podejmie współpracę z Liamem, albo straci stanowisko, na które pracował latami. Brzmi beznadziejnie ? A może wyniknie z tego coś dobrego ?

Lance i Liam są skrajnie różni i wbrew pozorom (w moim odczuciu) , mimo, że Lance’owi zarzuca się tu notorycznie posiadania kija w tyłku, pod wieloma względami jest on bardziej wyluzowany od Liama. A już z pewnością w przeciwieństwie do sportowca, jest pogodzony ze swoją orientacją, w pełni ją akceptuje i się jej nie wstydzi.

“- Już dawno przeszedłem fazę akceptacji siebie i tego, że niektórym nie podoba się moja orientacja. Powiedziałbym, że ch#$ im w d&*ę, ale to byłaby dla nich za wielka przyjemność.”

A Liam ? Nadal zamknięty w szafie, panicznie boi się, że inni poznają prawdę na jego temat. Miałam wrażenie, że choć jest w tym samym wieku co Lance, chwilami zachowywał się bardzo niedojrzale. Potrzeba do niego sporo cierpliwości. Czy Lancowi jej starczy ? Czy ich współpraca skończy się wojną i aferą medialną ? Czy może dawne uczucia wciąż nie wygasły ?

Bez wątpienia przeszłość stoi murem pomiędzy tą dwójką. Nie tak łatwo odzyskać tak mocno zawiedzione zaufanie. Tym bardziej, że Liam wciąż boi się przyznać, że woli mężczyzn - a konkretnie TEGO mężczyznę.

Z każdym kolejnym rozdziałem byłam w coraz większym szoku jak mi się to niesamowicie podobało! Świetna historia ucząca samoakceptacji, tolerancji. Autorka za pomocą historii tych dwóch mężczyzn pokazujące, że miłość może dotyczyć każdego, że płeć jej nie ogranicza. Dwóch mężczyzn czy dwie kobiety mogą kochać się równie mocno i z równie wielką pasją, jak pary heteroseksualne. I też motają nimi wątpliwości, tak samo boją się często swoich uczuć, zranienia. A nawet boją się bardziej, bo tak często są z tego powodu szkalowani przez społeczeństwo.

Czemu Liam tak bardzo bał się, że inni poznają prawdę o nim ? Czy jako gej czy osoba biseksualna staje się gorszym koszykarzem ? Innym człowiekiem ?

“Mało kogo interesują twoje osiągnięcia, znaczna część czeka tylko na nawet najmniejsze potknięcie. Nawet na najdrobniejszy, nic nie znaczący błąd, żeby wytykać go przez długi, długi czas, aż zaczniesz nim rzygać.”

Historia ma w sobie całą masę uczuć, emocji i niemało humoru. Lena świetnie wykreowała bohaterów. Lance uwielbia dominować i nie będę ukrywać, że nie jedna scena wywołała u mnie rumieńce. Jednak nie tylko “klasyczne” romanse to potrafią. A tu chłopaki nie narzucili jakiegoś szybkiego tempa. Choć czuć ewidentny ogień między nimi to zarazem stąpają po kruchym lodzie i robią to ostrożnie, by tym razem żadne serce nie zostało złamane.

Jak się to skończy ? Czy ta para ma szansę na wspólną przyszłość ? To już sprawdźcie sami i gwarantuję, że nawet jeśli tak jak ja do tej pory omijaliście takie książki szerokim łukiem, tu nie będziecie rozczarowani.

Warto, a nawet trzeba wspomnieć o tym, jak pięknie książka jest wydana. Każdy rozdział zdobi rysunek bohatera i takowym rysunków znajdziecie w środku sporo. Jak dobrze pamiętam, zostały one wykonane przez Sandrę Biel i pokazuje ona tym samym, że jej talent nie ogranicza się tylko do pisania. Jej dłonie mają magiczną moc :)

Polecam gorąco ! I dziękuję za możliwość poznania historii tych rewelacyjnych bohaterów.

Macie tak, że im książka lepsza, tym trudniej napisać sensowną recenzję?🫣

"Nie podobają mi się faceci – powtarzam dosadniej i wciągam głęboko powietrze do płuc, żeby po sekundzie je wypuścić i dodać tak cicho, że ledwo to słychać: – Ty mi się podobasz."

Lubię się czepiać, lubię wytykać jakieś tam nieścisłości czy błędy, więc jeśli książka ich nie ma, to jest trudniej.😁

Nie chcę przecież, żeby moja recenzja wyglądała jak wylew ochów i achów, ale no cóż, czasem tak musi być.😁

Zacznę od tego, że"One shot" czytałam dwukrotnie i dwukrotnie dałam się wciągnąć tym wszystkim emocjom i napięciu, jakie dosłownie paruje z tej książki.

Jest to moim zdaniem bardzo wyjątkowa pozycja na naszym rynku, właściwie kojarzę chyba tylko jedną serię romansów, w których głównymi bohaterami są dorośli mężczyźni.

Zazwyczaj, jeśli mamy reprezentację LGBT+, są to powieści młodzieżowe, young czy new adult, ewentualnie fantasy. Lena M. Bielska stworzyła natomiast historię, w której może Liam i Lance mają już trochę więcej lat, ale ich historia również sięga młodości...

Kiedyś łączyło ich coś... coś. 😉

Teraz, poza miłością do koszykówki, nie łączy ich już nic.

Co najwyżej nienawiść, jak sądzi Lance.

Po latach Liam Bates nadal siedzi mu w głowie, a złamane w przeszłości serce, nadal drga na jego widok.

Widok, którego Lance starał się unikać, ale teraz będzie musiał nie tylko go tolerować, ale też postarać się o kontakt z nim.

Jako agent sportowy, ma przekonać Batesa do zatrudnienia go, a to nie będzie łatwe, zważając na sukces Liama w Lakersach oraz ich wzajemną niechęć.

Czy uda się im dogadać?

Czy rozwiążą sprawę z przeszłości?

"Być może chcesz powtórzyć to, co zrobiłeś na studiach. Ale muszę cię zasmucić, Bates. Tym razem ci się to nie uda. Nie jestem już tym samym naiwnym i zakochanym w tobie chłopakiem co kiedyś."

U-WIEL-BIAM tych gości, przysięgam! Każdy z nich został pięknie wykreowany, z wszystkimi swoimi zaletami i wadami, a kiedy już wyobrażałam sobie, że któryś coś powie/zrobi, zachowa się w jakiś określony sposób, to on robił coś całkowicie innego. Kocham takie drobne niespodzianki, które sprawiają, że książka przestaje być przewidywalna i schematyczna. Jest to ważne zarówno na poziomie mikro, jak i makro - nieważne czy chodzi o zaczepne dialogi, czy ogromne plot twisty - poczucie świeżości i niepowtarzalności zawsze jest w cenie. 😊

"Próbuję sobie przetłumaczyć, że przecież minęło szesnaście lat. Zresztą znając Batesa, on nawet nie pamięta o kimś takim jak Lance Berry."

Obaj są w jakiś sposób wyjątkowi i choć ich przeszłość okaże się naprawdę bolesna, to nie da się nie darzyć któregoś sympatią, wręcz przeciwnie. Bardzo podobało mi się też to, jak zmieniali się w swoim towarzystwie, zmieniali, choć ciągle byli sobą, a może nawet jeszcze bardziej. Pewność siebie gdzieś uroczo uciekała, odwagę zastępowała niepewność, siła mieszała się z delikatnością, a wrogość z uczuciem.

"Przysięgam, mam ochotę nim potrząsnąć. A potem przytulić i powiedzieć, że jakiekolwiek uczucia by w nim nie buzowały, jak cholernie mocno nie próbowałby zawładnąć nim strach, nie powinien unikać rzeczywistości."

Autorka stworzyła idealne enemies to lovers, budując ogromne napięcie, które w końcu musi wybuchnąć. 😉

Ponadto książka idealnie trafiła w mój humor, ale do tego się już przyzwyczaiłam, bo często mam tak z powieściami Leny. 😊

"Dobrze ci z uśmiechem na ustach – komplementuję, nawet nie myśląc o tym, żeby ugryźć się w język. – O wiele lepiej niż z kijem w [motyla nóżka]."

Było też trochę pikantnie, trochę słodko, trochę smutno, taka mieszanka emocji, że naprawdę nie da się oderwać od tej historii.

Wspomniałam, że bohaterowie nie są już nastolatkami i że mi się to spodobało, ale fajnie też zostało pokazane, że nadal gdzieś tam targają nimi rozterki podobne jak w młodości. Nadal muszą walczyć z wieloma przeciwnościami, zwłaszcza w świecie sportu, w którym się poruszają, a może nawet mają do stracenia więcej, niż ich młodsi koledzy.

Naprawdę fajna pozycja, wzrusza, bawi, daje do myślenia, wciąga i uwierzcie - zostaje w głowie na długo.

Tak naprawdę myślę, że kiedyś przeczytam ją jeszcze raz (a rzadko mi się to zdarza), jest to jedna z, o ile nie najlepsza książka autorki, koniecznie ją sprawdźcie, a jeśli macie jakieś pytania, piszcie śmiało!

Tymczasem zostawiam tu 9,5/10 i czekam na kolejne historie, bo wiem, że przynajmniej jedna z tego świata się szykuje. 🧡💜

P.S. Jest tak ślicznie wydana! Koniecznie musicie zobaczyć rysunki w środku!😍