Okruchy dobra

Swiateczna opowiesc, losy kilku bohaterow I ich problemow. Z poczatku kazda historia osobno z czasem sie zaplata, chwytajqc za serce.

Niestety przeczytalam pod rzad kilka swiatecznych ksiazek i Ta wypadla nudno. 3/5pkt

„Losy siedmiorga bohaterów (nie licząc zwierząt) krzyżują się podczas dwóch przedświątecznych grudniowych dni w Krakowie. Każda z osób, mimo że pogrążona we własnych problemach, zdobywa się na drobny altruistyczny gest wobec bliźniego. Te kamyczki zaś uruchamiają lawinę wydarzeń, które nieoczekiwanie zmienią życie bohaterów.”

Świąteczne powieści są idealnym dopełnieniem świąt i bardziej przybliżają nam ten magiczny czas.

Książka „Okruchy dobra” właśnie taka była. Historia stworzona przez dwie polskie autorki okazała się perfekcyjnym wyborem.

Historie i doświadczenia bohaterów, które zostały opisane w tej książce, są bardzo prawdziwe, realistyczne i wielce poruszające. Na swoich drogach napotykają oni wiele przeszkód, z którymi często sami muszą sobie radzić. Zostały tu poruszone trudne tematy, co jest dość nietypowym elementem świątecznych pozycji.

Ta książka skłania nas do większych refleksji na temat życia, samotności i miłości.

Spotykamy się tu z ogromną ilością emocji, które bardzo wpływają na nasze poglądy.

Magiczna powieść wnosi nadzieję do naszego życia i pokazuje, że świat może być jednak dobry, ale wszystko zależy od nas samych.

W tej książce nie ma jednego głównego bohatera, wszyscy są tu ważni i wiele wnoszą do treści.

Autorkom udało się ukazać ból, tęsknotę i miłość z nutą świątecznej magii.

Kreacja bohaterów była różnorodna, przez co bardziej zostaliśmy wciągnięci w ich opowieść.

Ta historia poruszyła moje sercem, jak i wielu innych osób.

Ciepło i radość codziennego życia dodaje nam pozytywnej energii i pokazuje, że zawsze może być lepiej.

Książkę czyta się bardzo szybko z ogromną przyjemnością wynikającą z każdej strony. Jest to idealna pozycja dla wielbicieli powieści obyczajowych.

Cudowna historia warta przeczytania. Gorąco Polecam!

CO ONI MAJĄ ZE SOBĄ WSPÓLNEGO?

Siedmioro bohaterów, zupełnie różne historie. Odmienne przypadki małych i większych tragedii, które początkowo nie mają ze sobą wspólnego prawie nic. Oprócz przygnębiającego wydźwięku, który skutecznie tłumi w ich przypadku magię świątecznych przygotowań. Autorki zapoznają czytelnika z różnymi opowiadaniami, w wyniku czego przez pewien czas książka przypomina zbiór historii, nie zaś spójną, angażującą w fabułę powieść. Choć oczywiście nie brak emocji, współczucia i prób zrozumienia każdego z osobna.

CZŁOWIEK CZŁOWIEKOWI POTRZEBNY DO SZCZĘŚCIA

Nie ma tutaj kolorowanych bohaterów, których autorki na siłę dekorują trafiającą w gusta czytelników sympatią. Nie o to chodzi, by polubić każdego z osobna, ale o to, by uwierzyć. Bohaterowie powieści „Okruchy dobra” to przedstawiciele bardzo ludzkiego wymiaru życia, osoby jakby wyjęte z autentycznej codzienności. Bo przecież podobne rzeczy działy się i dzieją wokół nas. Rozpad małżeństwa, cierpiące na tym dzieci, utrata bliskich osób, a co za tym idzie, unaocznione osamotnienie, brak zrozumienia, brak czasu. To wszystko staje się blokadą szczęścia, bo przecież podstawą naszych potrzeb jest szacunek innych, rozmowa, poczucie akceptacji i przynależności. Czy bohaterom przyjdzie to zrozumieć? Tak. Ale każdemu w nieco inny sposób.

ŻYCIOWE HISTORIE

Wigilijny stół to znak jedności. To właśnie ten wieczór może stać się spoiwem zranionych serc i na to właśnie postawiły autorki w przypadku stworzonych na potrzeby tej powieści, siedmiu bohaterów. Okaż dobro, chociaż jego najmniejsze okruchy, a zostanie ci ono oddane w momencie, kiedy będziesz tego najbardziej potrzebował. Powieść początkowo smutna, momentami bolesna, ale ostatecznie przynosząca radość i nadzieję. To nie świąteczna bajka, ale prozaiczna, życiowa lektura podszyta grudniowym tłem, które w ostatniej fazie pokazuje swoją moc i wychodzi na pierwszy plan. Dobra propozycja dla wielbicieli powieści obyczajowych na nadchodzące dni.

[Adres usunięty]

"Okruchy dobra" to ciepła i wzruszająca powieść ze Świętami Bożego Narodzenia w tle. Podoba mi się to, że nie jest przesłodzona, cukierkowa, jest "naturalna" i bardzo życiowa.

Siedmioro bohaterów, siedem różnych historii, które łączą się w jedną, spójną całość. Do tego pięknie opisany Kraków. I moc emocji - wszelkiego rodzaju. Piękna, idealna na przedświąteczny czas.

Anna Wądołowska

Świąteczne powieści to zdecydowanie coś, co poprawia mi humor w ostatnim czasie. Każda z tych historii jest piękna, pełna domowego ciepła oraz radości. Tym razem zmierzyłam się z twórczością autorek Ogrodu Zuzanny, więc jak oceniam tę powieść?

Po raz kolejny mam do czynienia z powieścią autorstwa dwóch autorek. Jeszcze jakiś czas temu myślałam, że nie potrafiłabym się przekonać do książek napisanych przez więcej, niż jednego autora. Na szczęście, poznałam powieści Dwanaście życzeń, a także Okruchy dobra, o której opowiem Wam trochę więcej.

Głównego bohatera tak naprawdę tutaj nie ma, ponieważ każdy z bohaterów w pewnym momencie odgrywa rolę pierwszoplanową. Najbardziej poruszyła mnie sytuacja Jowity, której mąż wyjechał do Holandii do pracy, i od pewnego czasu unikał z nią kontaktu. Podejrzewam, że nie poruszyłoby mnie to, gdyby nie Zosia. Dziewczynka uparcie wierzy w powrót ojca do domu i z ogromnym zaangażowaniem przygotowuje dla niego prezent. Jest to jeden z najbardziej wzruszających fragmentów w powieści.

Historia Romana i jego syna również jest bardzo wzruszająca. Skojarzyła mi się ona trochę z drugą częścią filmu Listy do M. Nie mogę powiedzieć za bardzo, na czym polega według mnie to podobieństwo, ponieważ nie chcę zaspoilerować komuś książki. A z moimi umiejętnościami, mogłoby do tego dojść.

Najbardziej denerwującą bohaterką według mnie, jest pani Małgorzata. Starsza kobieta, która przez całe życie traktowała swoją córkę jak wroga. Niespełniona miłość i takie tam, ja rozumiem. Jednak dziecko nie jest temu winne, w żadnym stopniu. Ta bohaterka wydała mi się zarozumiałą babą, która myśli, że jest idealna i wszystko jej wolno. Nie cierpię takich ludzi.

Dzięki umiejętnościom autorek, książkę czyta się bardzo przyjemnie i bardzo szybko, naprawdę. Jest to bardzo ciepła opowieść o tym, że w wigilię wcale nie musimy być samotni. Możemy zażegnać rodzinne konflikty i spędzić po prostu ten czas razem, śmiejąc się i po prostu będąc razem. Myślę, że tę książkę powinni przeczytać wszyscy, którzy uwielbiają atmosferę świąt, a także miłośnicy powieści obyczajowych.

Bo czasami wystarczy mały okruszek, żeby dzień stał się lepszy.