Oko słonia

Delia i Mark Owensowie to amerykańskie małżeństwo, które przez wiele lat mieszkało w Afryce i zajmowało się badaniami nad zwierzętami oraz walką o ich przetrwanie.

"Oko słonia", powieść oparta na faktach trafiła na rynek w 1992 r. Poznamy więc historię, która wydarzyła się na przełomie lat 80 i 90tych.

To porywająca, fascynująca opowieść, która łączy ze sobą elementy reportażu, powieści sensacyjnej i filmu przyrodniczego. Opisy malowniczej, pięknej Afryki i jej majestatycznych zwierząt stanowią prawdziwą gratkę dla miłośników przyrody. Nierówna walka z kłusownikami to element dla wielbicieli mocnych wrażeń.

Ta książka wciąga od pierwszych stron. Zdarzenia poznajemy naprzemiennie z perspektywy Marka i Delii. Mark rzeczowo opisuje swą historię, natomiast u Delii wiecej jest w emocji. Wszystko doskonale się uzupełnia.

Lata, które ukazują w "Oku słonia" to moje dzieciństwo i mam mgliste wspomnienia dotyczące informacji o kłusownikach i handlu kością słoniową. Mgliste, bo tak naprawdę dopiero opowieść Owensów pokazuje ogrom tragedii zwierząt, skalę problemu i to nie tylko na Czarnym Lądzie.

Dzięki tej książce dowiemy się też, że chcieć to móc i że od jednostki może zacząć się ogromna zmiana.

Jestem zachwycona tą historią, Markiem i Delią i z wielką przyjemnością poznam "Zew Kalahari" wydaną przez Świat Książki w 2022 r.

Serdecznie polecam!

Współpraca reklamowa

„Oko słonia” było moim pierwszym spotkaniem z twórczością Oliwii i Marka Owensów, którzy są również autorami międzynarodowego bestsellera „Zew Kalahari”. Autorzy są parą biologów, którzy oddali swoje serce afrykańskiej przyrodzie. W latach 70. rozpoczęli swoją podróż po afrykańskiej ziemi, a swoje przeżycia i przygody opisują w swoich książkach. Tym razem postanowili przybliżyć nam swoją działalność na rzecz afrykańskich słoni, choć i w tej powieści można przeczytać także co nieco o innych zwierzętach.

Wydarzenia opisane w książce miały miejsce w latach 70. i 80. XX wieku. To wtedy Owensowie rozpoczęli swoją afrykańską przygodę. Kiedy prowadzili badania nad lwami, znaleźli się na linii starć pomiędzy kłusownikami. Tym samym zaczęli walkę z ludźmi, którzy dla pieniędzy zabijali z zimną krwią tysiące słoni. Owensowie dla życia słoni i ich cennych kłów byli gotowi na wiele poświęceń i często przez to znajdowali się niebezpieczeństwie.

„Oko słonia” opisuje ich wysiłki w celu uratowania tych pięknych i niewinnych zwierząt. W tej książce znajdziemy pełno ich podróży po Afryce, aby nie tylko ratować słonie, ale również w celu wsparcia wiosek rdzennej ludności oraz nagłaśniania kwestii ochrony słoni. Sporo tu śmiałych wyczynów, mozolnej pracy, mniejszych lub większych problemów z jakimi na co dzień mierzyli się autorzy. Na dużą pochwałę zasługują świetnych, barwnych i żywe opisy afrykańskiego życia. Czytając tę książkę możemy przenieść się wprost w samo centrum fascynujących badań zwierząt i przyjrzeć im się z naprawdę bardzo bliska. Relacje z działań Owensów często są przejmujące i wzbudzają wiele emocji. Dzięki tej książce chociaż w małym stopniu dotykamy afrykańskiej codzienności i tak odległych dla nas miejsc. Ta książka jest zarówno literaturą podróżniczą, przygodową i obyczajową. Przypomina dziennik z niesamowitych przygód Owensów, które robią wrażenie i zapadają w pamięć. Jeśli więc szukacie wciągającej historii, która przeniesie Was w afrykańskie przygody, to zachęcam Was do sięgnięcia po tę książkę.

Książka z Klubu Recenzenta serwisu [Adres usunięty].

Słonie to niezwykle majestatyczne i piękne zwierzęta. Jednak nawet w dzisiejszych czasach nie mogą czuć się bezpiecznie w swoich naturalnych warunkach. Kość słoniowa na czarnym rynku osiąga zawrotne sumy, a kłusownicy nie cofną się przed niczym, aby ją zdobyć…

„Oko słonia” Delii i Marka Owens to historia, która przenosi Czytelnika do malowniczego parku narodowego i pozwala przyjrzeć się z bliska dzikim zwierzętom w ich naturalnym środowisku. Jest to także niestety opowieść o ciężkiej walce z kłusownikami, a Autorzy bez zbędnego upiększania przedstawiają nam Luangwę Północną lat osiemdziesiątych z całym jej pięknem, ale i złem czającym się na każdym kroku.

W książce wnikliwie zostało przedstawione studium życia słoni. Autorzy ukazują ich piękno, inteligencję, lojalność, majestat, a także problemy z jakimi muszą się one zmierzać. „Oko słonia” to spisy hołd ku słoniom i dzikim zwierzętom, w którym pasjonujące opisy dzikiej afryki przeplatają się tematem walki z kłusownikami i korupcją. Autorzy wśród całego piękna ukazują brutalność i beznadziejną sytuację, w której znalazły się słonie, a także inne zwierzęta. Jest to zapis bohaterskiej misji Owensów, która uświadamia nam, że zawsze warto walczyć o dobro, a nawet małymi krokami można zdziałać wiele. Widzimy jak poświęcenie i oddanie sprawie staje się sensem życia Owensów, którzy nie zważając na własne bezpieczeństwo walczą o bezpieczeństwo dzikiej natury…

Gdyby ktoś mi powiedział wcześniej jaką dawkę emocjonalną przygotowali dla mnie Autorzy nigdy bym w to nie uwierzyła. Jednak muszę przyznać, że jestem pod wrażeniem tego ile emocji wzbudziła we mnie historia Autorów i za jakie struny udało im się pociągnąć. Nigdy nie spodziewałam się, że książka o losach zwierząt może na mnie wpłynąć w tak silny sposób…

„Oko słonia” to książka, która porusza serca i skłania do refleksji nad relacją człowieka z naturą i koniecznością ochrony dzikich gatunków zwierząt. Jest to powieść niezwykle inspirująca, przejmująca i poruszająca serca, która zostanie z Czytelnikiem już na zawsze. Serdecznie 𝗣𝗢𝗟𝗘𝗖𝗔𝗠!

Delia i Mark Owensowie to para badaczy, która poświęca swoje życie badaniu zwierząt na Kalahari, gdy skorumpowany rząd Botswany niemal siłą wyrzuca ich i nakłada na oboje status osób niepożądanych, muszą znaleźć sobie nowy cel w życiu i nowe miejsce, w którym będą mogli obserwować swoje ukochane lwy.

Pada na Zambię i Park Luangwa Północna i tak naprawdę to właśnie tam rozpoczyna się cała historia, a głównym zajęciem pary naukowców stają się próby zatrzymania kłusowników i uratowania słoni przed wyginięciem.

Oko słonia to książka głęboko poruszająca, przerażająca i o dziwo jednocześnie niosąca nadzieję. Mimo że akcja toczy się w latach 80 i 90 ubiegłego wieku na terenach afrykańskich parków nie zmieniło się aż taki wiele, więc zawarte w niej informacje wciąż są ważne i zasadne.

Opowieść, która przypomina nieco pamiętnik czy dziennik przeprowadza czytelnika tydzień po tygodniu przez wszystkie wyzwania, którym badacze muszą sprostać. Korupcja, złodziejstwo, bieda a przede wszystkim wdrukowany przez pokolenia sposób myślenia i postrzegania zwierząt jako własności o określonej cenie i wartości. Katorżnicza praca Marka i Delii przez większość czasu przypominająca toczenie kamienia przez Syzyfa zmienia Zambię, jednak zmiana ta zachodzi w tempie kropli drążącej skałę… czy zdążą uratować słonie przed wyginięciem?

Niezwykle poruszyła mnie ta książka, nie mogę powiedzieć, że otworzyła mi oczy na problem kłusownictwa, ale z pewnością uświadomiła mi jego skalę. Czytając odsłuchałam również reportaż o analogicznej sytuacji z tygrysami w Indiach i złapałam się za głowę. Pozwoliwszy porwać się nurtowi tej strasznej opowieści, bardzo łatwo dojść do wniosku, że ludzie to najgorsze co mogło przytrafić się Ziemi.

I nawet teraz pisząc recenzję mam w sobie ogromny podziw dla autorów-bohaterów Oka słonia za ich upór i odwagę, bo nie wiem czy miałabym w sobie tyle siły, by kontynuować walkę przy tak niesprzyjających warunkach, jakie oni napotkali.

Jak mam ocenić tę pozycję? Pod kątem składni i tego jak układa się treść dałabym 6, momentami natłok informacji jest nużący, mamy też co jakiś czas dziwne zdania – choć nie wiem niestety, czy ich wypaczenie jest winą tłumacza, czy może pierwotna korekta tego nie wychwyciła. Bywa również, że postacie, które wprowadzane są do historii pojawiają się z sufitu, niemal jakby pojawiały się za pomocą magii.

Ale jeśli spojrzeć na treść i to jak angażuje czytelnika… dałbym nawet 15/10. Z tych połączonych sił nie mogę dać mniej niż 10/10, zwłaszcza że pada w tej książce jedno fantastyczne zdanie, którego bardzo, ale to bardzo brakuje mi w większości współczesnych książek o ekologii i ratowaniu przyrody.

„Z głodujących ludzi nie zrobi się ekologów”

Człowiek, który musi wykarmić i ochronić rodzinę, chwyci się wszystkich dostępnych możliwości, nawet jeśli są one nielegalne lub niemoralne. Owensowie rozumieją to bardzo dobrze i niczym dobry lekarz walczą z chorobą a nie tylko z jej objawami.

*Słoń afrykański (Loxodonta africana) – gatunek ssaka z rodziny słoniowatych (Elephantidae), największe współcześnie żyjące zwierzę lądowe.

*Zakaz handlu kością słoniową pochodzącą od słoni afrykańskich wprowadzono na mocy konwencji waszyngtońskiej w 1989 roku, w 1997 roku te przepisy zostały złagodzone

*Słoni w Afryce na dziś dzień już tylko około 400 tysięcy. Populacja słoni afrykańskich leśnych spadła o 86% w ciągu ostatnich 31 lat, podczas gdy populacja afrykańskich słoni sawannowych zmniejszyła się o co najmniej 60% w ciągu ostatnich 50 lat - informacje pochodzą ze strony WWF

Za egzemplarz recenzencki dziękuję

Wydawnictwu Świat Książki

#współpracarecenzencka

#współpracabarterowa

#współpracareklamowa

"Oko słonia" to podróż do Afryki w nie tak daleką przeszłość lat 70' i 80'. Gdy Delia i Mark Owens prowadząc badania nad lwami natrafiają na sam środek starć z kłusownikami zabijającymi słonie, opowiadają się po stronie zwierząt.

Jestem pod dużym wrażeniem opisanych tu zdarzeń. Wysiłki Owensów na drodze ratowania słoni są imponujące. Niesamowite, jak wielka odwaga im towarzyszyła do przeciwstawiania się kłusownikom nastawiającym nawet bezpośrednio na ich życie, utarczki z rządem niechętnym do zmiany prawa, działania uświadamiające ludność i ogromne wysiłki zapewnienia alternatyw do pozyskania środków do życia rodzinom kłusowników. Bardzo interesujące były ich pomysły działań, jak i relacje z efektów - zarówno sukcesów, jak i porażek. Bardzo inspirujące i ważne do refleksji treści.

Znając Delię z jej "Gdzie śpiewają raki" kojarzyłam lekkość języka i urok opisów i tu również tego nie zabrakło. Swoista poetyckość ujawniała się w chwilach oddechu i przystanięcia na moment by poczuć, zobaczyć i się zachwycić otaczającym światem. Tak o zwierzętach, jak i o gwiazdach było tu pisane pięknie.

To jedna z tych książek, które poruszają tym bardziej świadomością, że opisują prawdziwe zdarzenia. Myślę, ze tak właśnie powinno się pisać przyrodnicze i podróżnicze treści. Jest tu przestrzeń do celebracji, przestrzeń do wyciągnięcia wniosków i przestrzeń do nabycia wiedzy i mobilizacji w celu ochrony tego, co natura ma najcenniejsze. Gorąco polecam :)