Ogrody ciszy

Orfeusz jest psychologiem w humanitarnym obozie koncentracyjnym "Ogrody ciszy" nr4. Jego zadaniem jest przekonać ludzi, że chcąc nie chcąc zostaną uśmierceni i że tak będzie dla nich lepiej. Stara się dobrze spełniać swoją misję, w końcu dla ojczyzny jest w stanie zrobić wszystko.

Orfeusz wraz z żoną Arete mają synka, jednak zaraz po zapłodnieniu zostaje wyciągnięty z macicy i umieszczony w Słoju Życia, gdyż póki co nie podjęli decyzji co do porodu.

Psycholog dopiero po pewnym czasie zdaje sobie sprawę, że tak naprawdę bierze udział w wielkim oszustwie...

✨

"Ogrody ciszy" to książka z niezwykle oryginalną fabułą, fabułą, która wciąga momentalnie, dosłownie od pierwszych stron, jednak ma ona ich niespełna sto, zrobiła na mnie duże wrażenie.

Autor przygotował nietuzinkową historię poruszającą trudne tematy typu aborcja i in-vitro a jak wiadomo w naszym realnym świecie są różne poglądy na ten temat.

Pełna emocji, zdecydowanie warta uwagi powieść, szkoda tylko, że tak szybko się skończyła, ja chcę więcej! 🔥

To jak macie chęć poznać tą pokręconą, oczywiście w pozytywnym znaczeniu, przygodę?😉

A uwierzcie mi, warto!

Zdarzają się książki, których recenzje przychodzą zdecydowanie najtrudniej. Najłatwiej napisać opinię książki lekkiej, łatwej i przyjemnej albo po prostu takiej, która najbardziej się nam podobała. A co kiedy w nasze ręce trafia literacka waga ciężka? Czy książeczka licząca sobie zaledwie 98 stron może zostać zaliczona do takiej kategorii? No i czy tak krótka książeczka finalnie może zmieść czytelnika z planszy? Za chwilę postaram się udzielić Wam kilku wskazówek w tym zakresie. Nie będzie to jednak lekkie. Uwaga! Uwaga! Przed nami jedna z najtrudniejszych książek jakie ostatnio wpadły w moje ręce. Tutaj świat całkowicie wywraca się do góry nogami. Zapraszam!

"O nic nie pytasz, nad niczym się nie zastanawiasz, właściwie nic nie mówisz i nic nie myślisz. Piękny byłby świat, gdyby wszyscy, tak jak ty, zupełnie nie myśleli. Takich obywateli właśnie potrzebuje państwo. Niemyślących."

Przyszłość. Ludzkość zostaje skrajnie podzielona. Część z ludzi, ta urodzona w wyższych strukturach otrzymuje możliwość życia i decydowania o śmierci pozostałych. Kolejna część zostaje zamknięta w obozach koncentracyjnych, w których zostają zgładzeni dla ich własnego dobra. Orfeusz jest jednym z psychologów działających w obozie. Do jego zadań należy przygotowanie oraz przekonanie ludzi, że czekająca ich śmierć to najlepsze, co tylko może ich spotkać. W pewnym momencie do jego gabinetu zostaje skierowany człowiek - numer, który jednak nie chce umierać. Cały system wartości, którymi do tej pory kierował się Orfeusz zostaje wywrócony do góry nogami. Nasz bohater zaczyna się zastanawiać czy świat, w którym funkcjonuje nie jest wielkim oszustwem.

Za sprawą Marka Grabowskiego trafiamy do świata, w którym tak naprawdę nie chcielibyśmy przebywać ani przez chwilę. Tutaj śmierć staje się przyjemnością, wyzysk i manipulacja normą. Jest szaro i depresyjnie. Z każdego wersu czuć bijący chłód. Ludzkie płody zostają zamykane w Słoikach Życia, ludzie żyją w odizolowanych od siebie, ogrodzonych miastach, a zwykła łapówka staja się podatkiem. W mieście funkcjonuje również obóz koncentracyjny, w którym przekonuje się ludzi, aby z uśmiechem na twarzy poszli do komory, bo przecież większy będzie z nich pożytek, a co za tym idzie większe spotka ich szczęście, jeśli zostaną przerobieni na dereż - substancję, z której można wyprodukować w zasadzie wszystko zaczynając od butów, kończąc na lakierze do włosów. Ludziom wmawia się również, że aborcja to najprzyjemniejsza czynność, jaką możemy sprawić płodom. Nie ma tutaj również miejsce na znany nam kościół. Ludzkość powróciła do wierzeń w wielkich i wszechmocnych greckich bogów.

"Ogrody ciszy" zabierają nas do świata w którym kłamstwo i hipokryzja to norma. Orfeusz, psycholog świadczący swoje usługi w miejscowym obozie koncentracyjnym i jego pusta jak lalka żona to duet, jakiego jeszcze nie widzieliście.

W trakcie lektury "Ogrodów ciszy" smutek będzie mieszał się Wam z poczuciem niesprawiedliwości, a gniew z zaskoczeniem. Marek Grabowski przedstawia nam wizję świata, którego za wszelką cenę chcielibyśmy uniknąć. Jak się okazuje zmiany jakie w nim nastąpiły nie dają możliwości powrotu do poprzedniego systemu wartości.

Mimo tego, że książka liczy sobie jedynie 98 stron potrafi zmieść czytelnika z planszy. Jest to zdecydowanie emocjonalna waga ciężka, która wypali głęboką dziurę w Waszych sumieniach.

Opowieść Marka Grabowskiego będzie idealną lekturą dla każdego fana Georgea Orwella i Aldousa Huxleya. Zarówno "Rok 1984" jak i "Nowy wspaniały świat" spokojnie mogą stanąć w szranki z historią przedstawiona w powieści Grabowskiego. Również czytelnicy "Żon ze Stepford" Iry Levina i "Wybornego trupa" Agustiny Bazterricy będą usatysfakcjonowani.

"Ogrody ciszy" śmiało mogę Wam polecić! Pamiętajcie tylko, że z wyprawy do świata przedstawionego przez Marka Grabowskiego nie wrócicie już tacy sami. Ta książka wypala emocje i zostaje w głowie jeszcze na długo po przeczytaniu. Z przyjemnością sięgnę po kolejne pozycje spod pióra tego autora!

Czytałem w książkach o różnych wizjach przyszłości. Każda z nich nie brzmiała pozytywnie. Większość przedstawiała wielkie i niekorzystne zmiany dla ludzkości. Zastanawiam się dlaczego. Czy to aż tak widać, że idzie ku zagładzie? Czy po prostu straszna wizja przyszłości jest w pewnym sensie przestrogą dla ludzkości? Tak czy inaczej, na pewno taka tematyka przyciąga uwagę. Im bujniejsza wyobraźnia autora, tym trudniej wypuścić książkę z rąk.

Autor książki ,,Ogrody ciszy" jest właśnie jednym z tych autorów, którzy puszczają wodze fantazji. I choć historia jest czystym wymysłem, to jest w niej coś, co przeraża i zostawia pewną przestrzeń na przemyślenia.

Z drugiej strony bohaterowie tej książki są tak dobrze wykreowani, że w niektórych momentach można wybuchnąć śmiechem. Śmiechem, za którym kryje się pewne współczucie z dopiskiem ,,ależ ty głupiutka jesteś".

Autor w swojej pozycji ukazuje, jak można zmanipulować człowieka, do tego stopnia, ze śmierć w imię przeróbki na lakier do włosów będzie czymś, wyjątkowym i co powinno się zrobić.

Wiele wątków tutaj szokuje. Żona Orfeusza totalnie odklejona od rzeczywistości, sam Orfeusz musiał manipulować ludźmi, bo taka była jego praca, a do pracy przykładał się mocno, wykonywał ją sumiennie, a tak naprawdę sam został zmanipulowany.

Na pewno jest to szczególna i nietuzinkowa pozycja na rynku czytelniczym. Warta przeczytania, choć kontrowersyjna.

@[Adres usunięty]

Pierwszy raz w życiu zatkało mnie totalnie po przeczytaniu książki. Tak zszokowana to chyba nigdy nie byłam. Krótka pozycja, a ma taką moc, że po przeczytaniu trzeba się porządnie otrząsnąć. Dobre to jest i takie oryginalne, że aż strach. Poza tym taka krótka, ale mówić o niej można bardzo długo. Daje do myślenia. Mam nadzieję, że taka przyszłość nigdy nie będzie miała miejsca. Oby kolejne pokolenia nie musiały być składnikiem do tworzenia lakieru do paznokci czy też innych przedmiotów i produktów.

Wizja przyszłości, jaką przedstawił autor, z jednej strony jest zwariowana, a z drugiej okropna i przerażająca. To na pewno pozycja dla osób, które podejdą do tej fabuły z otwartym umysłem, gdyż niektóre, tkliwe tematy przedstawione są dość intrygująco. Nie można zarzucić autorowi braku wyobraźni. Powiedziałabym nawet, że rozbujał ją i to na maksa i tym mnie kupił. Teraz wiem, że można spodziewać się po nim wszystkiego i za każdym razem zaskoczy nas na nowo.

Podczas lektury nie wiedziałam czasami, czy mam się śmiać, czy płakać, ale oczywiście w pozytywnym znaczeniu tego sformułowania. Żona Orfeusza to dla mnie kobieta, która mądrością nie grzeszyła. Jakby wypuszczona z wariatkowa, ale za to jej postać, zapada w pamięć i rozbawia czasami do łez.

Nie będę Wam pisać, o czym dokładnie jest fabuła, bo ta książka nie ma nawet 100 stron. To jest pozycja na raz, więc pisanie tutaj o fabułę za dużo zdradzi. Chciałabym, żebyście sami zderzyli się z tym obrazem przyszłości.

Nie no powiem Wam, że nawet jak pisałam tę recenzję, to w głowie siedziały mi obrazy z tej książki. Przeraża mnie to, bo z jednej strony to jest wręcz niewiarygodne, ale z drugiej strony ogłupianie ludzi, likwidowanie ich i tworzenie nowoczesnych obozów koncentracyjnych wydaje się też bardzo realne, jak tak o tym głębiej pomyśleć.

Książka warta przeczytania skłania do przemyśleń i w pewnych momentach nawet rozbawia. Fabuła wydaje się ciężka, a tu mimo poważnych tematów, czuć pewną lekkość tej historii.

Polecam! Jestem pewna, że Was również pochłonie.

Witam Was moi drodzy w to niedzielne popołudnie.

Wizja przyszłości mroczna, ponura i beznadziejna. W tej wizji nie ma człowieka jest tylko numer, który jest produktem potrzebnym do wytworzenia dóbr dla nielicznych. Książka o przyszłości, mam nadzieję, że taki scenariusz się nigdy nie ziści. Zachęcona pozytywnymi opiniami innych czytelników postanowiłam poznać pióro autora i przekonać się czy i mnie się spodoba. Otóż napiszę szczerze, że ciężko mi się czytało, to dla mnie czysta abstrakcja, już same dialogi i wulgaryzmy totalnie mnie zniechęciły. Najbardziej irytowała mnie głupota Arete przez co męczyłam się i próbowałam nie zasnąć podczas lektury, zwyczajnie nie moje klimaty. Choć wyobraźni autorowi trzeba pogratulować. Ale może Wy będziecie mieć inne zdanie, to już poddaję Waszej indywidualnej ocenie.