Odrodzeni

Po wydarzeniach z poprzedniego tomu Lily i Amon zostają rozłączeni w dość dramatycznych okolicznościach. Jakiś czas później Amon wpada w tarapaty. Takie związane z groźbą ostatecznej śmierci. Czy Lily uda się mu pomóc na czas? „Odrodzeni” poszli mi o wiele szybciej niż poprzednia część tej serii. Ale nie z tego powodu, że byli tacy cudowni i wspaniali, ale dlatego, że chciałam już skończyć tę książkę. Nudziła mnie ona do tego stopnia, że podczas nocnego czytania musiałam pilnować się, by przypadkiem nie zasnąć. A to nie świadczy dobrze. Jednak w porównaniu z poprzednią częścią, „Odrodzeni” wypadają lepiej. Są ciekawsi, nie ma dłuższych momentów nudy. I mimo wszystko są (co prawda krótkie) momenty, które wciągają. W porównaniu z „Przebudzonymi” także Lily zachowywała się o niebo lepiej. Było to zasługą „odrodzenia” i ten zabieg bardzo przypadł mi do gustu. Dodał powieści świeżości, dzięki której czytało się lepiej. No i oczywiście dzięki niemu Lilu nie była już aż tak strasznie irytująca... ale tylko przez pierwszą część książki. Potem zaczęła mnie denerwować na maxa. Już przeboleję to, że po kilku dniach wiedziała, że między nią a Amonem jest prawdziwa miłość na wieki. Potem jednak jej zachowanie temu przeczy. No dobra, był to celowy zabieg autorki, by pokazać inną rzecz, ale mimo wszystko działało mi to mocno na nerwy. Ci, którzy liczyli na rozwinięcie relacji między Lily i Amonem w tej części, będą rozczarowani. O ile trzeba znosić Lily na każdej stronie, to Amona jest jak na lekarstwo. Ale miłośnikom wątków miłosnych uspokajam – dostaniecie wiele innych rzeczy, które przyśpieszą bicie serca. O ile w pierwszym tomie najbardziej spodobała mi się końcówka, tak tutaj zakończenie w ogóle nie przypadło mi do gustu. Było mocno słabe. Liczyłam na wielkie zakończenie z fajerwerkami, a dostałam bańki mydlane. Nawet bym przeżyła już otwarte zakończenie, ale nie to. Była to jedna wielka droga na skróty. „Odrodzeni” w ogólnym rozrachunku wypadają nijako, ale i tak wyszło lepiej niż w poprzednim tomie. Wciąż jest dużo minusów, przez które nie mogę polecić Wam tej książki. Przez tę końcówkę nie ciągnie mnie do trzeciej części.

Po powrocie do normalności dwoje kochanków zostaje rozdzielonych. Amon zostaje zesłany do podziemi, gdzie znajduje się w niebezpieczeństwie. Lily pragnie go uratować, przez co przechodzi metamorfozę i staje się Sfinksem. Dzięki temu będzie mogła udać się w podróż, która ma na celu wyciągnięcie ukochanego z "piekła". Jednak i tym razem nie jest łatwo. Nie wszystko idzie tak jak można by zakładać, a w ciele dziewczyny mieszka teraz nie tylko jej dusza.

Po wydarzeniach z poprzedniego tomu Lily i Amon zostają rozłączeni w dość dramatycznych okolicznościach. Jakiś czas później Amon wpada w tarapaty. Takie związane z groźbą ostatecznej śmierci. Czy Lily uda się mu pomóc na czas?

„Odrodzeni” poszli mi o wiele szybciej niż poprzednia część tej serii. Ale nie z tego powodu, że byli tacy cudowni i wspaniali, ale dlatego, że chciałam już skończyć tę książkę. Nudziła mnie ona do tego stopnia, że podczas nocnego czytania musiałam pilnować się, by przypadkiem nie zasnąć. A to nie świadczy dobrze.

Jednak w porównaniu z poprzednią częścią, „Odrodzeni” wypadają lepiej. Są ciekawsi, nie ma dłuższych momentów nudy. I mimo wszystko są (co prawda krótkie) momenty, które wciągają.

W porównaniu z „Przebudzonymi” także Lily zachowywała się o niebo lepiej. Było to zasługą „odrodzenia” i ten zabieg bardzo przypadł mi do gustu. Dodał powieści świeżości, dzięki której czytało się lepiej. No i oczywiście dzięki niemu Lilu nie była już aż tak strasznie irytująca... ale tylko przez pierwszą część książki. Potem zaczęła mnie denerwować na maxa. Już przeboleję to, że po kilku dniach wiedziała, że między nią a Amonem jest prawdziwa miłość na wieki. Potem jednak jej zachowanie temu przeczy. No dobra, był to celowy zabieg autorki, by pokazać inną rzecz, ale mimo wszystko działało mi to mocno na nerwy.

Ci, którzy liczyli na rozwinięcie relacji między Lily i Amonem w tej części, będą rozczarowani. O ile trzeba znosić Lily na każdej stronie, to Amona jest jak na lekarstwo. Ale miłośnikom wątków miłosnych uspokajam – dostaniecie wiele innych rzeczy, które przyśpieszą bicie serca.

O ile w pierwszym tomie najbardziej spodobała mi się końcówka, tak tutaj zakończenie w ogóle nie przypadło mi do gustu. Było mocno słabe. Liczyłam na wielkie zakończenie z fajerwerkami, a dostałam bańki mydlane. Nawet bym przeżyła już otwarte zakończenie, ale nie to. Była to jedna wielka droga na skróty.

„Odrodzeni” w ogólnym rozrachunku wypadają nijako, ale i tak wyszło lepiej niż w poprzednim tomie. Wciąż jest dużo minusów, przez które nie mogę polecić Wam tej książki. Przez tą końcówkę nie ciągnie mnie do trzeciej części.

Pierwsza część serii Strażnicy gwiazd „Przebudzeni”, spodobała mi się na tyle, że nie mogłam się wprost doczekać, aby ponownie wyruszyć w podróż z głównymi bohaterami. Całe szczęście nie musiałam zbyt długo czekać, ponieważ miałam książkę na stosiku, więc od razu po nią sięgnęłam i rozwiałam wszelkie wątpliwości. Ciekawość mnie zżerała, a ci co czytali pierwszy tom i zetknęli się z Lily i Amonem doskonale to rozumieją. Przecież „Przebudzeni” skończyli się w taki sposób, że nie mogłam się doczekać kontynuacji. Co tym razem przygotowała dla nas Colleen Houck?

W „Odrodzonych” wiemy, że Amon i Lily zostali rozdzieleni, mężczyzna przeniósł się do krainy umarłych. Amon jest starożytnym księciem, który co tysiąc lat budzi się wraz ze swoimi braćmi, aby stawić czoło złu. Jego zadaniem jest ocalenie świata przed Sethem. Kłopot w tym, że kiedy wypełnia swoje zadanie na powrót staje się mumią. Sprawę komplikuje serce, które bije do Lilianny szybciej i gwałtowniej. Bohaterów połączyła miłość, uczucie nieokiełznane i zaskakujące, które skomplikowało zarówno misję egipskiego księcia, jak i życie nastolatki z Nowego Yorku. Amon podarował jej coś, co związało ich na zawsze. Ucieczka księcia sprawia, że mogą komunikować się jedynie w snach i w ten właśnie sposób widzi, że książę jest w niebezpieczeństwie. Czy Lily uda się ocalić księcia? Czy uda jej się przetrwać w krainie umarłych?

„Odrodzeni” to powieść, która z pewnością będę wspominać i chętnie po nią sięgać. Autorka ma lekki, przyjemni i plastyczny styl, dlatego też książka jest prosta w odbiorze. Czyta się ją przyjemnie, szybko i sprawia przyjemność z każdą przewracaną stroną powieści. Akcja może jest trochę nierówna, na samym początku jest dość wolna, ale wraz z kolejnymi wydarzeniami przyśpiesza w taki sposób, że trudno się jest od niej oderwać. Fajnym aspektem tej historii jest to, że uczucie głównych bohaterów nie wiedzie prymu, nie wysuwa się znacząco na pierwszy plan, a mimo wszystko jest obecne i silne. Przygotujcie się na nowych bohaterów, powitajcie tych, których znacie. Colleen Houck po raz kolejny otworzyła przede mną egipskie bramy mitologii, krainy umarłych, ciekawych zjawisk i istnień. Nie mogę się wprost doczekać, kiedy dopadnę i wgryzę się w ostatni tom tej trylogii.

Za sprawą książki „Odrodzeni” Colleen Houck mamy możliwość, po raz drugi poczuć klimat starożytnego Egiptu. Czy i tym razem autorce udało się dobrze go oddać?

Bardzo czekałam na ten tom. Poprzedni przeczytałam dość szybko i byłam ciekawa czy ten również mi się spodoba i w ogólnym rozrachunku książkę oceniam dobrze.

W tej części irytowały mnie relacje Lily z innymi męskimi bohaterami. Skarabeusz sercowy sprawił, że stała się ona bardzo atrakcyjna dla innych. Nie podobało mi się też to jak Lily często „zapominała”, że jest zakochana w Amonie. W tej części brakowało mi też samego Amona.

Plusem są bardzo szczegółowe opisy świata. Podobała mi się również sama fabuła. Fajnym dodatkiem jest historia o Jednorożcu i Lwie, nie wnosi ona dużo do samej książki, ale opisuje kim, jest Nebu.

Podsumowując, książkę czytało mi się przyjemnie, nie było zbyt dużo fragmentów, które miałam ochotę pominąć.

Druga część zdecydowanie bardziej przypadła mi do gustu, być może odpowiada za to całkowite skupienie się na wątku przygodowym, gdyż rozterki sercowe odchodzą tu na dalszy plan. Autorka zdecydowanie bardziej dopracowała postać Lily, która w poprzedniej części mocno mnie irytowała, tu przeistoczyła się w odważną, pełną siły i wigoru postać. W "Odrodzonych" obserwujemy wyprawę bohaterki do krainy umarłych - dreszcz emocji gwarantowany. Brawa dla autorki należą się za niezwykle udaną kreację świata przedstawionego - fantastyczne opisy dodają smaku i sprawiają, że żywcem zostajemy przeniesieni w tajemniczy klimat starożytnego Egiptu. W poprzedniej części współczesność mieszała się z przeszłością, tu natomiast cała przygoda przenosi się do krainy umarłych i nie ma już przenikania się tych dwóch rzeczywistości. nieco zaskakuje mnie kreacja samych bogów, uważam, że brakuje im nieco splendoru, przecież posiadali nadprzyrodzone moce, a jednak są tacy zwyczajni, przyziemni. Za to przesłodzona relacja Amona i Lily zostaje tu nieco ostudzona, na pierwszy plan wysuwa się cel : ukończenie misji i uratowanie świata. Najważniejsze okazują się nie uczucia, lecz wybory jakich dokonać musi Lily, chęć walki ze złem oraz to w jak dużym stopniu jest w stanie poświecić się dla drugiej osoby. Czy zauroczenie Amonem okaże się na tyle silne, by mogło przerodzić się w prawdziwe, trwałe uczucie? Czy bohaterka dopełni swojej misji i uda się jej uratować ukochanego? Autorka ponownie pozostawi nas z pytaniami, na które odpowiedź odnajdziemy w trzeciej części.

Życie Lilliany, wygodne i pozbawione trosk, zostało zakłócone. Jednakże nadszedł czas, aby po zupełnie przypadkowej przygodzie z Synami Egiptu, wrócić do codzienności. Jednak wszystko jest inne niż wcześniej. Zakochanie się w nieśmiertelnym Egipskim księciu Słońca i niemalże dosłowne poświęcenie go w ofierze sprawiło, że Lily nie umie się odnaleźć w swoim starym życiu. Kiedy przygoda wydawała się zakończoną, Lily odkrywa, że Amon jest w niebezpieczeństwie, a ona pragnie za wszelką cenę go uratować. Nawet jeśli będzie musiała odbyć podróż do krainy umarłych.

-

Książkę czytało mi się znacznie lepiej niż jej poprzedniczkę. Główna bohaterka wciąż wywoływała we mnie negatywne uczucia, ale teraz w zdecydowanie mniejszym stopniu i nawet mogłam czerpać radość z czytania. Dużą atrakcją książki jest przedstawiony świat, inspiracja mitami i tempo akcji. Niemalże tylko przyglądałam się poczynaniom Lily i byłam naprawdę zainteresowana tym, co się wydarzy. Ta historia porywa i przenosi w odległy świat, w którym nic nie dzieje się bez przyczyny - wystarczy tylko dać jej szansę, aby nas porwała. Bohaterowie (może oprócz Lily) są przedstawieni tak, że czytelnik bez problemu może zrozumieć ich emocje i decyzje, i to się oczywiście ceni. Książka jest lekka i naprawdę miło mnie zaskoczyła, bo nie spodziewałam się takiej poprawy po pierwszym tomie. Z chęcią zabiorę się za kolejny tom, aby sprawdzić jak zakończy się ta historia i czy Lily stanie się taką bohaterką, którą mogłabym polubić. Czy jej zauroczenie Amonem to tylko nastoletnia fantazja czy coś więcej? Czy wypełni ona swoje przeznaczenie, którego nawet nie była świadoma? Mam nadzieję, że odpowiedzi znajdę w 3 tomie.

Drugi tom serii, który urzekł mnie odrobinę mniej, ale to może dlatego, że cała powieść skupiła się na Lilliannie. Amona (którego skrycie pokochałam) było tutaj bardzo, ale to bardzo mało. Niemniej jednak powieść ta nie straciła w moich oczach. Nadal zaskakiwała mnie postawa głównej bohaterki i to, jak bardzo starała się walczyć o przywrócenie "do żywych" jej ukochanego. Co do akcji, to miała ona miejsce cały czas, choć tak naprawdę zanim wszystko się rozkręciło to trochę czasu minęło. Początek sprawił, że trochę nużyła mnie ta historia, ale jak później wszystko się rozkręciło to z ogromnym zapałem śledziłam losy bohaterki.

Jak dla mnie to była narawdę dobra historia, a zakończenie trochę mnie zaskoczyło i trochę zdenerwowało, ponieważ wszystko zakończyło się zupełnie inaczej, niż się spodziewałam. Niecierpliwie czekam na tom trzeci.

Po kontynuację serii Strażników Gwiazd sięgnęłam z czystej ciekawości, gdyż pierwszy tom niestety zbytnio mnie nie urzekł i nie czekałam z niecierpliwością na dalszą historię. I w tym momencie naprawdę się cieszę, że przeczytałam tę książkę. Ona była tak dobra, że po prostu brak mi słów! Już od samego początku rozgrywa się jakaś akcja, więc nie ma czasu na nudę. Chociaż od razu pojawia się wiele wątków, tajemnic i niewiadomych, to autorka wyjaśnia wszystko w obszernych dialogach, które naprawdę pomagają w zrozumieniu całego problemu. Jednak chyba najważniejszym plusem, który odróżnia tę książkę od poprzedniego tomu jest fakt, że w ogóle nie męczyłam się czytając ją. Nie wiem, czy to sprawka tłumacza, czy może autorka popracowała nad kontynuacją, jednak jej o wiele lepiej niż w "Przebudzonych". Książkę czyta się szybko, lekko i przyjemnie, a fabuła potrafi wciągnąć. Ten tom mogę polecić i teraz zostało mi tylko czekać na następną część.

Nadal nie do końca wiem, co mam myśleć o tej książce. Z jednej strony była to historia dobra na jeden wieczór, z drugiej niczym nie zachwycała czytelnika. Autorka stworzyła fabułę, z dobrym i oryginalnym pomysłem, który w końcowej odsłonie nie wyszedł dobrze (ponoć serial jest milion razy lepszy). Książka opowiada historię trzech dziewczyn z różnych środowisk, które łączy jedno- wolą kraść rzeczy niż je kupować. Spotykają się na spotkaniu anonimowych kleptomanów i od tego momentu zaczyna się ich przyjaźń.

Największy problemem tej książki jest taki, że praktycznie nic się w niej nie dzieje. Dziewczyny raz na jakiś czas coś ukradną, momentami pojawi się też wątek miłosny, ale to tak naprawdę na tyle. Może podczas czytania nie towarzyszyła mi nuda, ale czuć było pustkę w tej książce (nie umiem tego inaczej określić). Bohaterki również nie zostały jakoś specjalnie dobrze wykreowane...

Ta książka powinna mieć miano "po prostu sobie jest", bo taka jest prawda. Raczej nie wzbudzi w was większych uczuć, a po skończeniu będzie odczuwać niedosyt. Chyba bardziej polecam serial.