Odnaleziona

Jeżeli ktoś lubi czytać o mrocznych stronach ludzkiej natury, to w końcu będzie miał do tego doskonałą okazję. Magdalena Stachuła to autorka, która jest mi dobrze znana. Z wielką przyjemnością sięgnęłam po drugi tom "Leny" i się nie zawiodłam. Napięcie zostało utrzymane w odpowiedni sposób. Lenie wydaje się, że odnalazła spokój, ale tylko na chwilę. Nawet tak daleko, od rodzinnego kraju, będzie miała do czynienia z demonami przeszłości. Czy uda jej się je pokonać? Aby poznać odpowiedź na to pytania, będziecie musieli zajrzeć do środka książki, co ja Wam z całego szczerze polecam. Mi książka się bardzo podoba.

Dzisiaj chciałam się z Wami podzielić swoją recenzją najnowszej książki Magdy Stachula „Odnaleziona”. Odrazu uprzedzam, że książka ta jest kontynuacją cyklu „Lena”, a jej akcja rozpoczyna się w momencie ucieczki głównej bohaterki do Kopenhagi. To właśnie w tym miejscy kończy się pierwszy tom „Oszukana” dlatego nie warto sięgać po tę część bez znajomości pierwszej.

Podobnie jak w przypadku pierwszej części ta także nie zawodzi. Thriller wciąga już od pierwszych stron, a Lenę dopada przeszłość i zostaje ona odnaleziona.

Autorka w świetny sposób buduje napięcie, odkrywa nowe wątki, które sprawiają, że mamy jeszcze więcej niewiadomych. Otrzymujemy morderstwo, którego nie wiemy kto jest ofiarą, a tym bardziej kto był mordercą i jaki miał ON motyw. Całą historię poznajemy z perspektywy czterech narratorów co jest zabiegiem dość odważnym i dla mnie dość ciekawym. Dzięki niemu jeszcze lepiej mogliśmy poznać bohaterów, ich emocje oraz motywy jakimi się kierowali. Podoba mi się, że główną postacią jest tutaj kobieta przez co łatwiej było mi się z nią utożsamić. Momentami czułam targające nią emocje. Czułam jej przerażenie, nieufność, panikę i ogromny niepokój. Jednak odniosłam także wrażenie, że bohaterowie poboczni zostali tutaj przedstawieni w sposób bardziej wyrazisty, a autorka to właśnie im poświęciła więcej uwagi. Nie wiem czy to tylko moje subiektywne odczucie, ale wewnętrznie tak czułam.

Akcja ma swoje lepsze i gorsze momenty jednak wciąga ona do tego stopnia, że książkę wertuje się strona za stroną, aby poznać zakończenie historii. Ogromny plus dla autorki za świetnie wpleciony wątek historyczny, który naprawdę mocno mnie zainteresował. Samo zakończenie wyobrażałam sobie troszeczkę inaczej i byłam dość mocno… zaskoczona? Może nawet troszeczkę rozczarowana…

W każdym bądź razie „Odnaleziona” to thriller psychologiczny, który potrafi trzymać czytelnika w napięciu i zawładnąć jego czasem. Prócz ciekawych wątków łączących się w całość otrzymujemy także pewne przestrogi, które warto wziąć sobie do serca. Sądzę, że miłośnicy twórczości Pani Magdy będą zachwyceni książką.

Do książek autorstwa Magdy Stachuli mam ogromny sentyment. Mocno kibicuję autorce już od pierwszej książki. Przeczytałam absolutnie wszystkie jej powieśc Tym razem Magda Stachula przychodzi z kontynuacją książki "Oszukana", w której poznajemy dalsze losy Leny.

Akcja "Odnalezionej" rozgrywa się głównie w Kopenhadze, kilka miesięcy po tragicznych zdarzeniach w Polsce. Lena rozpoczyna tam nowe życie, zatrudniając się jako opiekunka u Sary, przemiłej, starszej pani, z pochodzenia Polki. Młoda kobieta przyzwyczaja się powoli do nowego życia, odzyskuje względną równowagę, ciągle jednak czuje oddech przeszłości na swoich plecach. Nieustannie ogląda się za siebie, wszędzie widzi niebezpieczeństwo. Lena marzy, by się uwolnić od strachu, podejrzliwości i oddać swojej pasji, jaką jest fotografia. Czy jednak można odciąć się od traumatycznych przeżyć, zapomnieć o przeszłości zmieniając tylko miejsce zamieszkania?

Tymczasem w Dani pracę jako okulista w jednym z kopenhaskich szpitali rozpoczyna Emil, były współlokator Leny, który ciągle ma nadzieję na odnalezienie kobiety. A może tę szansę będzie miał ogarnięty niemal obsesją na punkcie dziewczyny Nikodem? Może jemu uda się odnaleźć Lenę i namówić ją do powrotu? Czy ktoś w końcu trafi na jej ślad?

Kolejny thriller psychologiczny Magdy Stachuli spowodował, że nie mogłam skupić się na niczym innym, bo ciągle w głowie była mi historia Leny. To zdecydowanie książka z tych nieodkładanych. Urokliwa, klimatyczna Kopenhaga, duszna atmosfera, ciągłe napięcie, dość dynamiczna akcja, sporo pobocznych wątków łączących się w całość, misternie utkana fabuła opowiedziana z perspektywy czterech osób to zdecydowanie atuty "Odnalezionej". Autorka zwodzi Czytelnika, myli tropy, podrzucając co chwilę nowe, co daje to niesłabnące zainteresowanie i zdecydowanie pobudza Czytelniczą ciekawość. Świetnie pokazane relacje międzyludzkie to również zaleta ksiażki!

Polecam, jak każdą książkę Pani Magdy Stachuli.

Z przyjemnością zatopiłam się w najnowszej lekturze Magdy Stachuli. Polubiłam styl autorki od pierwszej książki, po którą sięgnęłam, a było to już kilka lat temu. Wiedziałam, że spotka mnie tu w „Odnalezionej” pełna tajemnic przygoda. Tak też się stało. W ekspresowym tempie wertowałam lekturę.

Narracja czterech bohaterów, żonglowanie na przemian czasem i krótkie rozdziały tylko determinowały mnie, aby poznać zakończenie tej historii. Klimatyczna Dania, emocjonująca akcja, wplecione wątki historyczne i kibicowanie głównej postaci kobiecej pozwoliło mi [Adres usunięty]. na identyfikowanie się z nią. Odczuwanie kolejno zaniepokojenia, przerażenia, paniki udzieliło się i mnie.

Niech atmosfera strachu i na Was padnie.

„Nikt tu mnie nie zna nie wie, co zrobiłam”.

Po tragicznych wydarzeniach jakie miały miejsce w Polsce, Lena próbuje znaleźć schronienie poza granicami kraju. U boku przemiłej staruszki znajduje chwilowo azyl w Kopenhadze. Jednak przepełniona lękami i obawą przed wyśledzeniem przez ludzi z przeszłości, nasza bohaterka nie potrafi czuć się anonimowa. Wciąż ogląda się za siebie. Strach powoli w tym wydaje się urokliwym miejscu, powraca. Lena prawie wszędzie i w każdym zaczyna widzieć niebezpieczeństwo. Boi się, że zostanie odnaleziona.

O niczym innym nie marzy, jak pozbyć się towarzyszącego jej niepokoju, nabrać oddechu i oddać się swojej pasji, jaką jest fotografowanie. Jednakże zbyt szybko nie odzyska ani jednego, ani drugiego.

Obsesyjnie poszukiwana przez Emila i Nikodema Lena, zaczyna wyczuwać nowe zagrożenie. Ktoś w końcu trafia na jej trop.

Czy Lena będzie skazana na wieczną tułaczkę?

Komu będzie mogła zaufać, a kto okaże się jej wrogiem?

„Prawda jest najwyższym dobrem, ludzie muszą chcieć i móc poznać prawdę”.

„Odnaleziona” jest drugim tomem cyklu z Leną, główną bohaterką. Jeśli macie ochotę sięgnąć po tę serię, koniecznie czytajcie ją w kolejności. Istotne są wydarzenia, które miały miejsce, i które rzutują na kolejną część. Szkoda byłby ich nie znać.

Jest to bezpośrednia kontynuacja "Oszukanej". Akcja rozpoczyna się kilka miesięcy po ucieczce Leny do Kopenhagi. W związku z tym książki należy czytać w kolejności, by znać ciąg przyczynowo - skutkowy, który sprawił, że kobieta jest w takim, a nie innym położeniu.

.

Większość bohaterów występowało już w pierwszej części. Lena opiekuje się starszą panią i zaczyna wreszcie spokojniej oddychać. Niestety ten stan nie trwa długo. Tym razem do głosu dojdzie wręcz chorobliwa zazdrość, która będzie przyczyną nieporozumień, a nawet niebezpiecznych sytuacji. Oprócz historii Leny poznajemy dalsze Losy Emila, który podejmuje pracę w kopenhaskim szpitalu. Pojawia się również Nikodem i jego nadopiekuńcza mamusia. Jest też nowa postać - tajemnicza Anna, która sporo namiesza i podniesie ciśnienie.

Udzielenie głosu tylu postaciom poprzez pierwszoosobową narrację świetnie wpłynęło na szczegółowość i ogólny przekaz płynący z książki. Każdy bohater dokłada swoją cegiełkę do budowy klimatycznej fabuły, przepełnionej podejrzliwością, niepewnością, a nawet szeroko pojętym strachem.

.

Muszę przyznać, że Autorce udało się koncertowo wyprowadzić mnie w pole. W pewnym momencie zupełnie zwątpiłam w to co przeczytałam, a raczej w moje czytanie ze zrozumieniem. Byłam już bliska, by zacząć od początku. Dokończyłam i musiałam skonsultować moje spostrzeżenia z Autorką. Na szczęście okazało się, że nie jest ze mną aż tak źle. Ogromny wyraz uznania dla Pani Magdy Stachuli za takie poprowadzenie fabuły. Twistów Wam tu nie zabraknie. Przygotujcie kartkę, długopis, a najlepiej tablicę korkową i wszystko szczegółowo notujcie, a i tak nie gwarantuję, że coś Was po drodze nie zaskoczy.

.

Ponownie nie jest łatwo jednoznacznie odgadnąć zakończenia. Autorka przechodzi samą siebie by mylić tropy i zwodzić czytelnika. Dopiero epilog ostatecznie wszystko wyjaśnia i spina klamrą w jedną całość. Finał daje pewną furtkę, ale czy zostanie ona ponownie otwarta dla czytelników...

Czy można uciec od tragicznej i traumatycznej przeszłości zmieniając miejsce swojego pobytu? Czy granice terytorium stanowią wystarczającą barierę, aby demony przeszłości nie podążały za nami? Kontynuacja losów Leny, bohaterki thrillera “Oszukana”, to brawurowa maskarada zbiegów okoliczności i misternie utkana intryga ludzkich relacji. Magda Stachula po raz kolejny serwuje czytelnikom to, co od lat ma wypisane na swojej pisarskiej wizytówce.

Narracja pierwszosobowa w czterech odsłonach, przenikające się niczym stopklatki na filmie perspektywy bohaterów, emocje i napięcie, które wynoszą akcję powieści na najwyższy poziom suspensu - to wszystko znajdziecie w “Odnalezionej”. A do tego piękna i urocza Kopenhaga, która oczami Stachuli z pewnością na długo zapisze się w Waszej wyobraźni.

To, co szczególnie zapamiętam z “Odnalezionej” to wątki poboczne, które stanowią tło pędzących wydarzeń. Jestem pod wrażeniem palety relacji międzyludzkich, jakie Magda Stachula przemyca w fabule. Wspomnę tylko trzy spośród nich. Będziecie mieć okazję doświadczyć nadopiekuńczej relacji narcystycznej matki w stosunku do dorosłego syna. Na przykładzie Marii i Nikodema przekonacie się, jakimi kajdanami potrafią być takie stosunki i jak bardzo rujnują one psychikę, podmiotowość i decyzyjność mężczyzny. Doświadczycie również chorobliwej zazdrości, która odciśnie swe piętno na życiu Emila i jego nowej dziewczyny Sylwii. Ujrzycie, jak błyskawicznie spirala tego uczucia zbiera swoje żniwo. Będzie też coś krzepiącego, a mianowicie postać starszej pani Sary - Polki, od lat mieszkającej w Kopenhadze, której opiekunką zostaje Lena. Stosunek Sary do Leny jest dla mnie odsłoną dojrzałości i mądrości tego szczególnego typu, którą posiadają starsze pokolenia. Gotowość do bezinteresownego wsparcia, poszanowanie prywatności, zaufanie i troska.

Na docenienie i uwagę zasługują również wplecione wątki historyczne, które z pewnością mają związek z wykształceniem Autorki. Liczę, że nie był to jednorazowy zabieg.

Na koniec dwie uwagi, które poczyniłem in minus… Moim zdaniem proces lokacji głównych bohaterów do Kopenhagi trwał zdecydowanie zbyt długo. Gdyby nie to, akcja mogłaby nabrać tempa dużo wcześniej i książka by na tym zyskała. Tak się złożyło, że przeczytałem “Odnalezioną” w trybie hybrydowym - zacząłem w audio, a skończyłem w papierze. Jestem bardzo rozczarowany lektorką i wykonaniem wersji audio. W stosunku do “Oszukanej” to prawdziwa przepaść i miałem wrażenie, że powieść czyta mi translator, a nie żywa osoba. Zatem Drodzy Moi - koniecznie sięgnijcie po “Odnalezioną” i jeśli mi ufacie - chwyćcie “za papier”.