Odkryj mnie

Klara nie jest typem imprezowiczki - w przeciwieństwie do większości osób na uczelni. Nie ma wielu przyjaciół, a chłopak z którym wymieniała wiadomości, poważnie nadszarpnął jej zaufanie. Na wykładach dostrzega Eryka, który jest inny i... intrygujący. Większość ludzi go nie rozumie, ale nie Klara. Między nimi wytwarza się specyficzna więź.

Klara łączy studiowanie z pracą. Dba o relację ze swoją mamą i ma wiele rzeczy na głowie. Czasem zapomina o tym, co jest najważniejsze dla NIEJ. Zresztą wchodzenie w dorosłość wcale nie jest zawsze takie łatwe i przyjemne. Dziewczyna przeżywa wiele emocji, których czasem sama nie potrafi nazwać. Kilka razy było mi naprawdę smutno i życzyłam jej jak najlepiej. Uważam, że wiele osób mogłoby się utożsamić z główną bohaterką.

Strasznie podobało mi się pierwsze spotkanie Klary oraz Eryka 🩷 A to o czym i jak mówili większość uznałaby za dziwne. Warto wspomnieć, że chłopak jest osobą w spektrum autyzmu, dlatego widzi świat w nieco inny (i wcale nie gorszy) sposób. Czułam ciepło na sercu, obserwując jak rozwijała się akcja, ale historia nie jest usłana tylko różami.

Książka jest lekko napisana, a zachowana ciągłość wydarzeń sprawia, że płynne przechodzi się z jednego rozdziału do drugiego. To co mnie do niej przyciągnęło to zdecydowanie emocje - pierwsze porywy serca, marzenia, uśpiony talent i pomyłki.

Zakochałam się w tej historii.

Polecam.

🅜🅞🅙🅐 🅡🅔🅒🅔🅝🅩🅙🅐

Siegajac po ta ksiazke mniej wiecej wiedzialam czego sie spodziewac. Gdy bylam nastolatka trafilam do szkoly z internatem i tam wlasnie poznalam dzieci z autyzmem. Kazde z nich mialo inne zachowanie na poczatku mnie to przerazalo poniewaz nie wiedzialam jak sie zachowac, lecz pozniej jak juz pytalam wychowawcow i mi tlumaczyli zrozumialam to, ze nie mam czegos sie bac ani, ze nie jest to powod by odpychac ich od siebie. W pozniejszym wieku poznalam kogos kto mial dziecko z zespolem aspergera wiec juz cos wiedzialam, ale i tak uczylam sie czegos na nowo co nie bylo latwe. Myslalam, ze siegajac po historie „odkryj mnie“ wiem duzo o tej chorobie ale bardzo sie pomylilam. Co nie znaczy, ze to bylo zle wrecz przewnie. Podoba mi sie to,ze Klara bardzo angazuje sie w poznanie swiata Eryka, dzieki czemu mozemy razem z nia odkrywac jak funkcjonuja ludzie autystyczni. Z czym musza zmagac sie na codzien i ile to kosztuje ich wysilku. Mimo tego, że autorka porusza wiele ważnych tematów jak choroba, porzucenie rodziny. Ksiazka jest napisana lekko. Czyta się ja bardzo przyjemnie.

🅜🅞🅙🅐 🅡🅔🅒🅔🅝🅩🅙🅐

Siegajac po ta ksiazke mniej wiecej wiedzialam czego sie spodziewac.Gdy bylam nastolatka trafilam do szkoly z internatem i tam wlasnie poznalam dzieci z autyzmem.Kazde z nich mialo inne zachowanie na poczatku mnie to przerazalo poniewaz nie wiedzialam jak sie zachowac,lecz pozniej jak juz pytalam wychowawcow i mi tlumaczyli zrozumialam to,ze nie mam czegos sie bac ani,ze nie jest to powod by odpychac ich od siebie.W pozniejszym wieku poznalam kogos kto mial dziecko z zespolem aspergera wiec juz cos wiedzialam,ale i tak uczylam sie czegos na nowo co nie bylo latwe.Myslalam,ze siegajac po historie „odkryj mnie“ wiem duzo o tej chorobie ale bardzo sie pomylilam.Co nie znaczy,ze to bylo zle wrecz przewnie.Podoba mi sie to,ze Klara bardzo angazuje sie w poznanie swiata Eryka,dzieki czemu mozemy razem z nia odkrywac jak funkcjonuja ludzie autystyczni.Z czym musza zmagac sie na codzien i ile to kosztuje ich wysilku. Mimo tego,że autorka porusza wiele ważnych tematów jak choroba, porzucenie rodziny,książka jest napisana lekko.Czyta się ją bardzo przyjemnie.

Uwielbiam debiuty literackie. Można odkryć wspaniałych autorów, poznać świetne i wartościowe historie. Ale jak to z debiutami nie każdy jest dobry. Na szczęście mamy ja na dość wysokim poziomie i nawet gdy są jakieś braki to debiuty są na tyle dobre, że mogą konkurować ze znanymi autorami. Książka "Odkryj mnie" zaintrygował mnie okładką i opisem. Czy jednak to udany debiut?

Klara to młoda dziewczyna, która nie miała lekko w życiu. Studiuje, pracuje i opiekuję się matka, która uległa wypadkowi. Choć nie narzeka to brakuje jej pewności siebie i przyjaciół. Poznajemy ją w chwili, gdy zostaje zraniona przez Wiktora, z którym miała nadzieje stworzyć udany związek. Kiedy dostaje propozycję od koleżanki, by przyjęcia po niej ofertę udzielania lekcji grania na fortepianie początkowo zastanawiała się czemu są one tak dobrze płacone. Tak poznaje Ingę, dziewczynkę w spectrum Jednocześnie na studiach poznaje Eryka, który uważany jest za dziwaka. Kiedy okazuje się ze to starszy brat Ingi , z którą łączą go nie tylko więzy krwi. Klara stara się zrozumieć Eryka, a także i Ingę. Czy jej się to uda?

Eryk to młody mężczyzna w spectrum, który stara się radzić sobie z tym, z czym ma problem. Kiedy poznaje Klarę odkrywa, że dzięki niej staje się bardziej otwarty. Do tego Klara potrafi poradzić sobie z Ingą, co dla niego tez jest zaskoczeniem. Szybko odkrywa, że Klara staje się dla niego kimś więcej niż koleżanka ze studiów. Musi jednak zmierzyć się z nowością w jego życiu.

Książka to bardzo fajna historia, odrobinę jednak nie do końca dobrze poprowadzona. Wątki są jakby niedokończone, lub niepełne. Niektóre momenty są przedstawione tak, ze nie da się ich łatwo określić. Jakby czegoś mi tu zabrakło. Duży plus za motyw, który jest w naszej literaturze marginalny. Autorka postawiła na motyw spectrum autyzmu. Bardzo wartościowy temat, ale także temat nie do końca dopracowany. Bardzo fajnie jest opisany i przedstawiony temat autyzmu ale całość ma mały mankament. Autorka przedstawiła nam ułamek tego czym jest spectrum autyzmu. Bardzo fajnie, że autorka poruszyła ten temat, ale skupia się na tych najbardziej znanych objawach. Ważne, że poruszony został temat spectrum ale jednocześnie może zaburzyć postrzeganie tego zaburzenia. Bo czy ludzie będą jak Klara szukać informacji, by zrozumieć więcej?

Postacie są nawet dobrze wykreowane, ale ogólnie nie ma tu wyrazistych wyróżniających się postaci. Autorka ma lekki styl, książkę czyta się lekko i dość szybko ale całość nie do końca ze sobą współgrą. Brakuje też wyczuwalnych emocji, są jakby spłaszczone. Najbardziej nie podeszła mi postać Wiktora. Niby chce odzyskać Klare ale ogólnie ich "związek"jest dość dziwnie opisany. Sama fabuła miała potencjal ale po drodze gdzieś coś umknęło i historia jest po prostu zwyczajnie dobra. Jeśli chodzi o relacje między głównymi bohaterami to jest poprawna. Klara jest postacią, która jest dość dziwnie zbudowana. Jakoś mi nie do końca jej postać podeszła. Jako debiut historia jest dobra, może nie do końca dałam się jej wciągnąć ale czyta się ja naprawdę lekko. Sam wątek romantyczny zupełnie mnie nie kupiła. Nie wszystko mi do siebie pasowało, niektóre watki były jakby ucięte i zaraz pojawiał się nowy. Mimo tego polecam by każdy sam wyrobił sobie o niej zdanie.

Klara została zraniona przez swojego pierwszego chłopaka. Wiktor chce ją odzyskać jednak ona za bardzo się na nim zawiodła. Dziewczyna za to zaczyna zwracać większą uwagę na Eryka, kolegę, który siedzi obok niej na wykładach. Jest niezwykle intrygujący, co przyciąga Klarę do niego. Choć inni studenci się z niego śmieją to ona uważa, że Eryk jest po prostu tajemniczy. Jedynie jego nadmierna szczerość czasami jej doskwiera. Wszystko się rozjaśnia, kiedy okazuje się, że Eryk jest osobą w spektrum autyzmu. Ta wiadomość sprawia, że Klara jeszcze bardziej chce go poznać. Jednak wszyscy wkoło próbują jej to uniemożliwić.

✨

Chce zaznaczyć, że jest to jedna z lepszych książek, jakie czytałam, gdzie wątkiem jest autyzm. Wiele osób dziś jest diagnozowanych i powinno być takich książek więcej. Jako, że to debiut to widać pewne niedociągnięcia w stylu. Nie czułam tego napięcia, że muszę czytać dalej bo chce wiedzieć co się wydarzy. Jednak uważam, że fajnie przedstawiono życie osoby w spektrum autyzmu. Nie jestem znawcą tematu, znam tylko jedną osobę, u której zdiagnozowano autyzm. Wiem, że u każdego może on objawiać się zupełnie inaczej. W książce fajnie pokazano codzienne życie osoby autystycznej i to, z czym musi się mierzyć, jak trudny bywa każdy dzień. Jednak pokazano też, że przy odrobinie zaangażowania można żyć w miarę normalnie.

Nie jest to książka, z której wylewają się emocje. Dość spora przewidywalność wydarzeń, co nie jest na plus. Jednak pamiętajmy, że to debiut więc można wiele wybaczyć. Z chęcią jednak czytałam fragmenty z dziennika Eryka. One sprawiały, że moje serce lekko miękło. Wylewała się z nich bezsilność.

W książce jest kilka trudnych a wręcz drastycznych wydarzeń przez co książka jest dla czytelników 18+. Jestem pewna, że wielu osobom przypadnie do gustu. Fajnie poszerzyć swoje horyzonty o takie historie bo można się z nich dowiedzieć czegoś nowego.