Odcienie samotności

38/52/2026

"Odcienie samotności" Natalia Thiel Zysk

#recenzja #współpracabarterowa #współpracarecenzencka #odcieniesamotności

Lata mijają kolejne

Pory roku w drzwiach się mijają

Kartki z kalendarza rwę

Żyjesz z dala ode mnie

Nie wrócą minione dni

Stracone chwile nie powrócą nigdy

Zasypiam z myślą, że życie jest okrutne

Ale muszę nadal żyć

Czasem w nocy po policzku spłynie łza

Czasem w sercu ściśnie coś na dźwięk melodii, która przypomina mi twoją twarz

Czasem jest mi tak żal, i choć to głupie tak

Czasem tak bardzo tęsknię

Lata mijają kolejne

Pory roku w drzwiach się mijają

Kartki z kalendarza rwę

Zapomniałeś kim jestem

Imiona samotności

Natalia Thiel kreśli przed czytelnikiem losy kilku kobiet, które życie wystawi na wiele ciężkich prób. Róża, Małgorzata, Helena, Wiktoria, Luiza, Amelia, tyle bohaterek, tyle historii, tyle odcieni samotności. Autorka zręcznie przeplata nicie życia naszych bohaterek, a przed czytelnikiem tworzy się obraz, w którym brak jeszcze kilku elementów, wszak to dopiero pierwszy tom, kształtuje się opowieść pełna emocji, wzruszeń, gniewu, tajemnicy, miłości, która otrzymuje drugą szansę na spełnienie, odmienia życie, miłości, którą przerywa śmierć, miłości nieodwzajemnionej, miłości, która zaślepia, miłości, która rodzi się z małżeństwa z rozsądku, miłości, która odchodząc odbiera siłę duszy i zmysły. A także z obrazu tego przebijają się odcienie samotności, które maluje przed nami autorka, samotność dziecka, po utracie bliskich, wychowanego przez surową i niepotrafiącą okazywać emocji ciotkę, samotność męża, po utracie ukochanej, samotność po utracie przyjaciółki, siostry, ukochanej, ukochanego.

"Może w tym wła­śnie tkwi praw­da o szczęściu. Szczę­ścia nie ma w przeszłości, do któ­rej nie mo­że­my wrócić, nie może nam go po­da­ro­wać też nie­pew­na przy­szłość. Szczę­ście jest tylko tu i teraz."

"Odcienie samotności" to także historia rodzinnej tajemnicy, przeszłości, która skrywa odpowiedź na mroczną zagadkę, historia łącząca losy bohaterów z historycznym tłem, nadzieją Polaków pokładaną w osobie Napoleona Bonaparte, nadzieją na wolność! To historia, która pokazuje, że czasem oceniamy kogoś pochopnie, zbyt pozytywnie, zbyt negatywnie, a rzeczywistość potrafi udowodnić, że popełniliśmy błąd, wielki błąd.

Jestem bardzo ciekawa drugiego tomu i jak autorka poprowadzi losy bohaterów, i czy poznamy rozwiązanie sekretu śmierci Róży, matki Heleny, a także jak zostanie poprowadzony wątek Wiktorii i Luizy. Kogo wybierze serce Wiktorii, czy przejrzy na oczy i zrozumie czym jest prawdziwa miłość i czy nie będzie żałowała swojej decyzji.

"Odcienie samotności" to kolejna udana powieść Natalii Thiel poruszająca ważne kwestie i pozostawiająca czytelnika w stanie zadumy i z milionem pytań w głowie.

Za egzemplarz do recenzji dziękuję wydawnictwu Zysk.

Aż nie wierzę, że autorką jest młoda kobieta. Zupełnie jakby wewnątrz niej była dusza dawnych lat i z dokładnością oraz precyzją ukazywała dawne czasy oraz przekonania, rządy i przesądy wierzeń tamtych ludzi. Niby każda postać jest człowiekiem z krwi i kości, ale tak różne mają wartości, jakby ktoś ich ustawił na rynku ze starociami. Jakby każda osoba miała duszę z innego wieku i postępowała z wielkim niezrozumieniem ze strony innej postaci. To niesamowite i jednocześnie ujmujące z jaką lekkością i poezją słowa, mamy ukazane najzwyklejsze rzeczy. Ile ciepła potrafi być w krajobrazie i wielkoduszności w ciele jednego człowieka. Oraz jak niewiele potrzeba, by żyć w związku i okryć się samotnością. Niekiedy największą miłością są nasze dzieci, gdyż kochają nas bez względu na wszystko. Taką cudowną osobą jest tutaj postać kobieca, która oczekuje swojego potomstwa. Jednocześnie ma w sobie tyle siły i chęci, że chciałaby pracować i nie zmieniać swoich priorytetów do czasu pojawienia się jej największej miłości. Niestety spotyka się tylko z odrzuceniem najbliższej rodziny.

,,Bo czyż żona nie powinna stać murem za mężem? Czyż jej mózg nie jest mniejszy, a przez to mniej inteligentny od mózgu mężczyzny? To przecież udowodnione naukowo! Dlaczego więc zagląda w księgi, sprawdza rachunki, i to na dodatek w błogosławionym stanie?!"

Kiedy czytamy o tym jak jej brzuch się powiększa i należy oczekiwać rozwiązania, przechodzimy do czasu dużo, dużo wcześniejszego, gdzie na kartach książki pojawia się młoda kobieta powracająca do domu. Zwracanie uwagi na tytuły i czas rozdziału jest bardzo ważne, gdyż często czytamy o młodej kobiecie, jednak są one różne i pochodzą z innych czasów nawet kilkudziesięciu lat różnicy. Jedyne, co się nie zmienia, to upór ludzki, że kobiecie nie wolno być mądrą, a jej zadaniem jej słuchać innych. Następnie na kartach książki wystąpi męska postać i ukazanie jego będzie od strony rodziny, skąd pochodzi i czemu w ogóle poznajemy jego oblicze. Potrafiąc wyrobić sobie jakieś zdanie na jego temat i jej temat, autorka łączy ich losy, byśmy na pełnym obrazie mogli ujrzeć ich historię. To też czas ukazywania zwyczajów tamtych ludzi, ich myśli o zamążpójściu oraz wolności, którą pragnęli zachować. Z biegiem czasu rozpoznajemy kobiety z tych różnych czasów i oto nadchodzi pełen obraz tej opowieści. Bardzo lubię poznawać osobne opowieści, które tworząc swoje pojedyncze problematyki, potrafią ukazać czasy, kiedy kobiety pomimo wyższych statusów wciąż musiały się trzymać rozporządzeń swoich rodziców. Trochę ciekawostek z kraju, obyczajów i prywatnych myśli krążących jako opowieść narratora, który znał ich lepiej niż one same. Przepiękna i wzruszająca obyczajówka, której zadaniem jest pokazać czytelnikowi, że jak urządzi sobie życie, tak będzie w nim trwał. No chyba, że pewnego dnia zdecyduje, że chce je zmienić. Bo póki żyje, wciąż ma taką możliwość:-)

Niesamowicie klimatyczna, ukazująca różne rodzaje samotności. Bardzo mi się podobała:-)

Klimatyczny dworek w XIX-wieczna Polska i konwenanse, które od zawsze pętały poczynania kobiet i ograniczały je w realizacji własnych potrzeb i pragnień.

To wszystko i oczywiście porywy serca oraz intrygi nie zawsze przychylnych osób zawiera powieść Natalii Thiel.

Wiktoria Korbielówna wraca w rodzinne strony w atmosferze skandalu , ponieważ ku rozpaczy swej rodzicielki -Heleny odrzuciła wszystkich pretendentów do jej ręki i wisi nad nią widmo staropanieństwa.

Na krótko przed powrotem do rodziny dziewczyna poznała jednak kogoś kto zdecydowanie zaprzątnie jej myśli na dłużej

Franciszek Falski jest charyzmatycznym żołnierzem napoleońskiej i niemal od razu poczuł coś do dziedziczki rodu Korbielowiczów..

Kłopot w tym ,że mama dziewczyny postanowiła ją wyswatać z hrabią Rzeskim, ten zaś z racji dużego posągu i niewątpliwej urody potencjalnej narzeczonej jest wyjątkowo nieustępliwy.

Do czego doprowadzą skrywane przez lata sekrety?

Uwielbiam powieści, które pozwalają pobudzić wyobraźnię przenosząc do minionych wieków, lecz również poruszają trudne tematy i wciagają od pierwszych stron.

W historii Wiki autorka powraca również do losów jej przodkiń, przez co chwilami trzeba się zastanowić nad powiązaniami występującymi pomiędzy poszczególnymi osobami.

Mnie bardzo się bardzo podobała i już tera czekam na dalsze losy zakochanych.

Bardzo lubię prozę Natalii Thiel, ponieważ koi nerwy, wpływa na wyobraźnię i porywa do świata bohaterów na wiele niezapomnianych godzin. To moje trzecie spotkanie z jej twórczością i równie imponujące jak poprzednie.

Autorka pisze w tematyce obyczajowej, ale łączy z tym wiele innych wątków. Pojawiają się motywy społeczne, romantyczne, kwestie moralne a także koncentracja wokół indywidualnej jednostki, jej praw do szczęścia i ucieczki od narzucanych zasad. Z lekkością i swobodą Natalia Thiel kreuje opowieść pełną kolorów, emocji oraz uniesień, angażuje czytelnika we wszystko co dzieje się dookoła, jednocześnie zachęcając nas do próby postawienia się na miejscu głównej bohaterki. Dopracowane detale uwiarygadniają dzieła a drugoplanowe postacie mające w wydarzeniach swój nie mały udział idealnie wpisują się w złożoną powieść, której warto przyjrzeć się z bliska, także czytając pomiędzy wierszami.

Wiktoria Korbielewiczówna powraca do rodzinnego Korbielewa w atmosferze skandalu. Odrzuciła zaloty wszystkich chętnych, więc prawdopodobnie czeka ją staropanieństwo. Na szczęście Helena, matka dziewczyny, przedsiębiorcza dusza i konkretna kombinatorka nie spocznie, nim nie osiągnie zamierzonego celu. Decyduje się zeswatać córkę z hrabią Rzeskim, ale pozostałe dzieci również będą koncentrowały jej uwagę. Na domiar złego pojawi się ktoś inny na pierwszym planie, ktoś kto zburzy względnie wypracowany porządek.

To prosta powieść opisująca życie zwykłych ludzi a jednak czyta się ją z zapartym tchem. Autorka porusza wiele ważnych tematów, pisze o samotności, poszukiwaniu własnego miejsca w świecie, o odwadze, determinacji w drodze do realizacji własnych marzeń a także o procesie dojrzewania, który nie zawsze jest łagodny. Pojawiają się tajemnice, rodzinne sekrety, które nie powinny wyjść na światło dnia oraz zwykłe ludzie słabostki. Doskonale potrafimy zrozumieć bohaterów, postawić się na ich miejscu oraz wyobrazić problemy z jakimi się mierzą, ponieważ autorka uchwyciła całość w niezwykle plastyczny, realistyczny sposób, nadała swojej historii konkretnych ram i dopieściła szczegóły tak, by do niczego nie można było się przyczepić. Naprzeciw siebie stają blichtr i elegancja oraz prostota życia a w tle przewijają się rodowe tajemnice, przemijające lata, porywy serca oraz trudne do przeanalizowania emocje, czyli otrzymujemy wybuchową mieszankę w której każdy odnajdzie coś dla siebie.

"Odcienie samotności" to opowieść o samotności, o licznej rodzinie, która nie daje poczucia przynależności oraz o marzeniach, planach, działaniach. Książka pisana z pasją i zaangażowaniem co widać na każdej stronie a także bogata w refleksje warte zapamiętania, życiowe prawdy, ponadczasowe mądrości. Natalia Thiel po raz kolejny zabiera nas w pełną uroku podróż, której nikt nie chce kończyć zbyt szybko. Autorka nabiera rozpędu, sama sobie podnosi poprzeczkę i oferuje prozę na najwyższym poziomie. Idealna do poczytania po ciężkim dniu, sprawdzająca się w duecie z kubkiem gorącej herbaty.

Lubicie powieści historyczne? Mam dziś dla Was taką, która skradnie serca ujmując klimatem, poszukiwaniem marzeń i własnej drogi na przekór wszelkim normatywom 🤗

"Odcienie samotności" to moja pierwsza przygoda z autorką i przyznaję, że już teraz z niecierpliwością czekam na kolejne części tej cudownej historii. Jestem zaskoczona, że dałam się tak łatwo wciągnąć w czasy XIX wiecznej Polski, gdzie małżeństwa były aranżowane, a życie toczyło się na zupełnie innych zasadach. Czytając o balach i wirujących w tańcu dziewczynach sama zapragnęłam przenieść się w tamte czasy...

W malowniczym Korbielewie poznajemy Wiktorię, która powraca do rodzinnego domu po tym jak odrzuciła każdego kandydata na męża. Losy tej młodej dziewczyny przeplatają się z licznymi wątkami i bohaterami. Cofamy się wydarzeniami do czasów młodości jej matki - Heleny, poznajemy rodzinę Mielewskich, hrabiego Rzeskiego, a także żołnierza napoleońskiego Franciszka Falskiego. Świat stworzony przez autorkę to przeplatanka radości i smutku. Podczas lektury czeka Was wiele skrajnych emocji 😉

Powieść ta spodoba się miłośnikom literatury historycznej, ale nie tylko. Ciekawe wątki miłosne, intrygi, korelacje rodzinne, dokonywane wybory, a także subtelne opisy miejsc to wszystko sprawia, że nie sposób przejść obok tej książki obojętnie.

Gdybym jednak mogła coś dodać to z pewnością przydałoby się małe drzewo genealogiczne z rozpisaniem postaci. Czasem bowiem można się pogubić w zawiłościach i powiązaniach między bohaterami. Sama zrobiłam sobie takie robocze drzewko i myślę, że na poczet kolejnych części taka wstawka byłaby bardzo wskazana 😉