Occulta

To moje kolejne spotkanie z twórczością autorki. Książka "Occulta" jest bezpośrednią kontynuacją tytułu "Incognito", zatem powieści te należy czytać w odpowiedniej kolejności żeby zrozumieć wszelkie zależności oraz ciąg przyczynowo - skutkowy wszystkich wydarzeń. Stylistyka i język jakim posługuje się autorka jest bardzo lekki i prosty w odbiorze co sprawia, że książkę czyta się naprawdę ekspresowo. Ja pochłonęłam ją w jedno popołudnie i z dużym zainteresowaniem oraz zaangażowaniem śledziłam losy bohaterów. Fabuła została w interesujący sposób nakreślona, przemyślana i dobrze poprowadzona. Natomiast bohaterowie zostali świetnie wykreowani - nie są krystaliczni, tak jak my popełniają błędy, postępują pod wpływem emocji, są charakterni, zadziorni. Na uznanie zasługują także postaci drugoplanowe, które wprowadzają tutaj sporo wrażeń, emocji i zamieszania. Tym razem historia została przedstawiona z perspektywy Anki i Szczepana, co pozwoliło mi lepiej ich poznać, dowiedzieć się co czują, myślą, z czym się mierzą, a tym samym mogłam lepiej zrozumieć ich postępowanie oraz decyzję. Oboje polubiłam już w "Incognito" i byłam szalenie ciekawa w jakim kierunku autorka poprowadzi ich losy oraz relację. A ta została w naprawdę genialny sposób przedstawiona, czuć między nimi wyraźną chemię, jednak w tle ich relacji jest jeszcze Artur ich wspólny przyjaciel, przez co wszystko staje się jeszcze bardziej skomplikowane. Niemniej jednak potyczki słowne całej trójki bohaterów wielokrotnie sprawiały, że na mojej twarzy pojawiał się uśmiech. Są też fragmenty widziane oczami tajemniczego Kruka. Poraz kolejny autorka w świetny sposób przedstawiła pracę dziennikarki śledczej, - Anki, prokuratora - Artura oraz policji - Szczepana oraz to jak wszystkie organy się przenikają i ze sobą łączą w przypadku absorbujących spraw. Paulina w świetny sposób zaprezentowała wątek kryminalny, naprawdę bardzo pomysłowa i intrygująca fabuła. Autorka w umiejętny sposób budowała napięcie, zagęszczała atmosferę i wodziła Czytelnika za nos. Z niepokojem śledziłam to co się tutaj działo i już w pewnym momencie naprawdę nie wiedziałam co przyniosą kolejne strony powieści. Takiego obrotu sprawy się nie spodziewałam, kompletnie nie typowałam tej osoby i kiedy już myślałam, że wszystko wiem i w zasadzie wszystkie karty zostały odkryte Świst zaserwowała zakończenie pozostawiające mnie z szokiem na twarzy. Nie mogę się już doczekać kolejnego tomu, bo jestem ogromnie ciekawa kto stoi za tym wszystkim! Polecam!

OCCULTA to drugi tom cyklu kryminalnego INCOGNITO z gliniarzem, prokuratorem, dziennikarką i seryjnym mordercą w roli głównej.

Paulina Świst ma to do siebie, że pisze szybko, namiętnie i z pazurem. Chociaż nie czytałam pierwszego tomu (jak nie ja 🙈), to książka potrafiła mnie zainteresować. Nie powiem, trochę brakowało mi znajomości pierwszego tomu, przez co nie mogłam rozkminić relacji miłosnego trójkąta, jaki utworzył się pomiędzy bohaterami, ale nie było źle. Fabuła wciąga i czyta się ją jednym tchem.

Aby na chwilę trójka przyjaciół mogła odpocząć. Anka, która szuka sensacji, Artur i Szczepan którzy chcieliby zdobyć serce dziewczyny. Po raz kolejny muszą uchronić bohaterkę.

W tym tomie kruk morduje kobiety i daje znać, że chodzi mu o Ankę. Więc w książce trwa śledztwo, kto za tym stoi. No oczywiście mamy walkę dwóch kogutów o kobietę. A Anka jak to Anka dostarczą nam dużą dawne humoru.

W tej książce można śmiać się do łez, ale również dostać dreszczyku emocji. Idealna na jeden wieczór książka, przy której nudzić się nie da. Kolejna książka autorki, która wywołała u mnie wiele odczuć i z wielką przyjemnością ją czytałam.

I czekam na więcej, bo światowej nigdy dość.

Gdy po ostatnich przejściach Ance wydaje się, że już koniec zamachów na jej życie, przychodzą jakby problemy przyziemne... traci wtyki, a razem z nimi tematy, na które może pisać. Gdy grozi jej wyrzucenie z pracy, jak gwiazdka z nieba spada na nią zaproszenie na orgię, która ma odbyć się na Jachcie Occulta - temat wydaje jej się gorący i porządany. Artur przeczuwa, że z tego nie może wyjść nic dobrego, więc Anka zabiera ze sobą jeszcze Szczepana. Jednak nikt nie przeczuwał, że właśnie tego dnia Kruk zapragnie podać swoją przystawkę, w postaci zabitej kobiety wyglądającej jak Anka. Z czasem cała trójka zaczyna coraz bardziej bać się o to, co przyniesie jutro, bo giną kolejne, bezbronne kobiety...

------

Bardzo polubiłam się z twórczością autorki. "Occulta" to nic innego jak kontynuacja "Incognito" i to świetna kontynuacja. Tu wszystko jest okraszone, ciętym językiem, pożądaniem, niebezpieczeństwem i strachem - chyba nikogo to już nie dziwi. Szczerze mogę powiedzieć, że ta część zrobiła na mnie większe wrażenie. Postacie świetnie wykreowane, a totalnie na plus zaskoczyła mnie postać Szczepana i jego zachowania względem Anki. Przyjemnie czytało się ten "miłosny trójkąt" w niebezpiecznych warunkach.

🚨 RECENZJA🚨

"Strachu nie odczuwają wyłącznie debile pozbawieni wyobraźni... Ale odwaga nie polega na tym, że się nie boisz...Tylko na tym, że [motyla nóżka] się boisz, ale pomimo tego robisz swoje."

Artur, Szczepan i Anka to niezniszczalne trio, policjantów i dziennikarki, których jedynie śmierć jest w stanie powstrzymać przed działaniem. Po raz kolejny są na tropie skomplikowanej sprawy zaginięć i dziwnej organizacji, której istnienie owiewa ogromnie zagmatwana tajemnica. W końcu zaczną pojawiać się ślady, doprowadzające ich na pewne tropy, ale muszą uważać bo wszystko to jest kolejnym punktem w planie psychopaty, który tylko czyha na okazję, by zadać kolejny i bardzo bolesny cios. Móc doprowadzić swoją misję do końca, zdobyć najwyższe trofeum i radować tym swój chory i wyprany z emocji umysł. Szalone trio kolejny raz zostało wciągnięte w grę z szaleńcem, której reguły zmieniają się w trakcie jej trwania, niebezpieczeństwo wzrasta do granic. Historie Pauliny albo się kocha albo nienawidzi.

Occulta to organizacja, której powstanie i całą działalność owiewa wiele tajemnic. Niestety dla naszych bohaterów, właśnie jeden z odłamów tego zgrupowania namiesza i to konkretnie. Książka to doskonały kryminał, który uzupełniony jest jak zwykle bardzo ostrymi, ciekawymi i zabawnymi dialogami. Anka będzie wciąż podążała za kompanami, byle by mieć znów doskonały materiał, na jej nieszczęście to właśnie ona stała się teraz głównym celem, który Szczepan i Artur za wszelką cenę będą chcieli ochronić. Całokształt jest bardzo ciekawy, co chwila coś się dzieje i napięcie zostaje podtrzymane do samego końca. Bardzo dużo tutaj brutalności, krwawych i mrożących krew w żyłach scen. Paulina według mnie kolejny raz pokazała swój niezwykły talent pisarski. Całe trio to zgrana ekipa, która chciała by zmienić pewne stosunki, ale obawiają się, że ich przyjaźń zostanie zniszczona. Mogą dać się porwać żądzy namiętności i zobaczyć w którą stronę się to potoczy, albo dalej krążyć wokół siebie obawiając się ryzyka jakie ze sobą poniesie. Choć inne książki były przepełnione seksem to ta seria zdecydowanie jest inna, bardziej mroczna, klimatyczna, dając przedsmak kolejnym wydarzeniom, które nadchodzą nieubłaganie. Czekam na więcej. Polecam.

" – Wiesz, że to wszyst­ko moja wina?

Yhym. Oczy­wi­ście. Sa­mo­umar­twia­nie czas za­cząć.

– Wszyst­ko – po­twier­dzi­łem z po­wa­gą w gło­sie. – Od wojny trzy­dzie­sto­let­niej, aż po obec­ne ceny cze­re­śni. Je­steś pewna, że to nie ty strze­la­łaś do pa­pie­ża? (...)

– Jeśli chcesz się jesz­cze ubi­czo­wać, to ścią­gnij ubra­nie – po­ra­dzi­łem do­bro­tli­wie."

🔥🔥

Po aresztowaniu Anioła, życie Anki, Artura i Szczepana, tak jakby wróciło, do względnej normalności. Jednak zaproszenie na tajemniczą orgię do Gdyni, uruchamia całą lawinę niebezpiecznych wydarzeń.

Jeżeli myśleliście, że Anioł był psycholem, to poczekajcie aż poznacie Kruka, a to i tak zaledwie przedsmak tego co, prawdopodobnie, czeka na nas w kolejnej części.

Pod względem fabuły jest jeszcze lepiej niż w "Incognito". Zbrodnie są bardziej makabryczne, relacje pomiędzy trójką bohaterów się intensyfikują (czytaj: komplikują), a ostatnie rozdziały to po prostu atak pańki i jazda bez trzymanki w jednym.

Powtarzam swój apel jaki wystosowałam już po pierwszej części: "Nie każmy Ance wybierać!". Niech razem stworzą przykładny i zdrowy "trójkąt bermudzki".

Na koniec standardowe pytanko jeżeli chodzi o książki Pauliny Świst: "Kiedy kolejna część?"

Znacie książki Pauliny Świst?? Je się albo uwielbia, albo nienawidzi, ja nie widzę innej opcji. Należę do tej pierwszej kategorii. Humor i sarkazm autorki idealnie do mnie trafia😈.

W pierwszej części grasował Anioł Śmierci, teraz nadszedł czas na tajemniczego Kruka.

Nasza trójeczka bohaterów, czyli Artur - prokurator, Szczepan - gliniarz oraz Anka - dziennikarka śledcza będą musieli rozwiązać łamigłówkę, kto tym razem jest mordercą. Tylko tym razem sprawa będzie miała podłoże prywatne, bo wszystko wskazuje na to, że Anka będzie jego celem. Zaczyna się wyścig z czasem, czy uda im się złapać mordercę, zanim wykona on misternie utkany plan? Czym jest tajemnicza Oculta, bo nie tylko statkiem, gdzie organizowane są orgie?

Jak nie przepadam za trójkątami, tak tutaj bardzo mi się podobał. Uwielbiam tą trójkę. Jest megazabawnie, ale czuć napięcie i nie chodziło mi tylko o seksualne. Czuć grozę, czuć czyhające na każdym kroku niebezpieczeństwo. Do samego końca, zastanawiałam się, kto tym razem jest mordercą. Jedyne do czego mogę się przyczepić, to finałowa akcja. Za krótka, jak dla mnie była. Za szybko, to wszystko się stało. Ale i tak świetnie się na tym bawiłam. Niby to kryminał, ale dla mnie to bardziej komedia z elementami kryminału🤣. Nie zliczę ile razy śmiałam się jak głupia. To trio jest The Best. Strasznie jestem ciekawa jak dalej potoczą się ich losy. Czekam na więcej😁, a wam gorąco polecam😁.

„Wręcz przeciwnie - kiedy nie żyjesz, to nie cierpisz. Cierpią tylko ludzie wokół. Dokładnie tak samo, kiedy jesteś debilem.”

Anka, Artur i Szczepan powracają, by po raz kolejny „wywalić nam kory” ! Paulina Świst po raz kolejny rozwaliła cały system, a to jeszcze nie koniec!


Myśleli, że najgorsze już za nimi, ale niestety się pomylili. Gdy oni starali się wrócić do normalności i zapomnieć o tym, co się wydarzyło. Kruk rozpościerał swoje skrzydła i zamierzał sprowadzić po raz kolejny mrok na nich. Pojawiają się kolejne ofiary, ale one są tylko przystawkami dla mordercy. Danie główne jest dla niego znacznie bardziej apetyczne, bo ma się nim stać Anka. Czy i tym razem uda im się wyjść cało z tej koszmarnej sytuacji? Jakie tajemnice odkryją? Czym okaże się Occulta? I najważniejsze czy Anka dokona wyboru?


„Dwadzieścia lat przyjaźni, wsparcia i absolutnego zrozumienia w bramce numer jeden. Szansa na niesamowitą wielką i baaaardzo namiętną miłość w bramce numer dwa.”

Od pierwszej części zostałam oczarowana i poszłabym wszędzie za Arturem i Szczepanem, ale po przeczytaniu tej części stwierdzam, że Szczepan wygrywa to starcie. Zostałam wciągnięta w kolejną nierówną rozgrywkę między dobrem a złem. Gdzie bohaterowie do samego końca nie wiedzą z kim walczą i kto tak naprawdę jest mordercą. Strach, niepewność i mrok wyciągały po mnie swoje szpony, starając się mnie w nie złapać. Na szczęście ulgę przynosił jak zawsze dobry i ostry humor, rywalizacja, śmiech, pikantne chwile i pożądanie, które z każdą kolejną kartką tylko rośnie w siłę, a gdy wybuchnie… oj to wtedy coś czuję, że będzie niezłe trzęsienie ziemi. Fabuła cały czas trzymała mnie w napięciu i mimo że już minęło kilka dni od jej przeczytania, to ciągle o niej myślę. Nie potrafię o nie zapomnieć i o tym, co Paulina Świst mi zaserwowała. Cały czas czuje niedosyt i cały czas czuje się, jak by autorka bawiła się z nami w kotka i myszkę. Staramy się ją złapać, a ona i tak nam się wymyka. Wszystko jest tu idealnie zaplanowane i zawsze wszystko dzieje się w idealnym momencie, by dostarczyć czytelnikowi masę emocji, strachu i by podkręcić atmosferę. Od tej książki nie można się oderwać, a kartki same się obracają, by po chwili zobaczyć końcówkę i doznać niemałego szoku, z którym pozostajemy i który nie pozwala nam zapomnieć o tym, co właśnie przeczytaliśmy, a do tego rozbudził naszą ciekawość, odnośnie do tego; kto to jest i czy wiedzą, że to on?! A co do miłosnego trójkąta, to z jednej strony zazdroszczę Ani, a z drugiej strony to wręcz przeciwnie. Tych dwóch facetów jest wyjątkowych, ale to ona będzie musiała dokonać wyboru i to już niebawem. Gorąco polecam.

Artur, Anka oraz Szczepan przeżyli dużo, kiedy okazało się, że ktoś, kogo myśleli, że znali okazał się kimś zupełnie innym. Udało im się przetrwać, wyjść z tego wszystkiego cało. Mija od tych zdarzeń trzy miesiące, wszystko pomału wraca do normy, no może poza problemami z pisaniem, jakie ma Anka. Artur wraz ze Szczepanem jeżdżą po kraju, opowiadając, jak osiągnęli sukces, jak doszło do złapania i aresztowania Anioła. Nic nie zapowiada, że to wcale nie koniec tej historii.

Anka dostaje ultimatum od szefowej, że albo znajdzie gorący temat, albo to jej koniec kariery jako dziennikarka śledcza. Niedługo później przychodzi mail, a w nim zaproszenie na imprezę na jachcie Occulta. Ma świadomość, że to nie będzie taka zwykła impreza oraz że nie powinna iść na nią sama. Z pomocą zwraca się do przyjaciela, jednak Artur kategorycznie odmawia. Wtedy kobieta udaje się do Szczepana i chociaż on również nie ma ochoty tam iść, zgadza się, woli, aby nie udała się sama, a ma świadomość, że jeśli by odmówił, tak by było. Między tą dwójką zaczyna się dziać coś więcej. Na dodatek znowu zaczynają ginąć ludzie, a sprawcą może okazać się każdy. Ance grozi niebezpieczeństwo. Dlaczego? Czy Artur i Szczepan ją ochronią? Co to była za impreza na jachcie? Czy ta trójka odkryje, kto zabija, zanim będzie za późno? Jak potoczy się znajomość między Anką, Arturem i Szczepanem?

Pierwszy tom bardzo mi się podobał, oceniłam go na maksimum punktów, a to sprawiło, że miałam bardzo duże oczekiwania odnośnie do drugiego. Nie zawiodłam się ani troszkę, tom drugi okazał się tak samo świetny. Również tym razem autorka tak wszystko napisała, że do końca nie wiedziałam, kto jest zabójcą, a kiedy zostało to odkryte, byłam mocno zaskoczona.

Akcja dość szybka, pełna zwrotów, które potrafiły mnie zaskoczyć. Książka bardzo mnie wciągnęła i to od pierwszych stron, na dodatek nie pozwoliła się od siebie oderwać, aż do samego końca. Były momenty mroczne, a także takie, w których nie dało się powstrzymać wybuchu śmiechu. Uwielbiam „język” autorki, te specyficzne dialogi, bez zbędnej cenzury i w tej książce również je dostałam.

Bohaterowie pozostali dobrze wykreowani. Czy zaszły w nich jakieś znaczące zmiany? No może troszkę, w końcu po tym, co przeszli nie dało się nie zmienić. Jednak według mnie nie są to aż tak znaczące zmiany, aby o nich pisać.

„Occulta” to książka, która jest mroczna, a jednocześnie zabawna, mocno wciągająca i zaskakująca. Z ogromną przyjemnością polecam.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

Zgłaszam pierwszą i ostatnią wadę tej książki. Mianowicie nie przyzwyczaja się swoich czytelników do mega gorących scen, by w ostatnich dwóch książkach wzniecać płomień i gasić go zimną wodą. @paulina_swist wnoszę o szybką poprawę w trzecim tomie!

Już Incognito było świetne, ale od Occulty nie sposób się było oderwać. Szybka fabuła, dynamiczna akcja, mężczyzni ociekający testosteronem i kobieta, która twardo stąpa po ziemi.. I teraz zasadnicze pytanie. Kto jest team Szczepan a kto team Artur?

Tytułową Occulta to jacht zacumowany w Gdyni, na który Anka dostaje zaproszenie. To tam organizowane są luksusowe orgie dla prominentów. Materiał, który ma tam zebrać ma ponownie przywrócić jej wenę dziennikarską. Zaś na Śląsku ktoś znowu morduje kobiety. Kruk pieczołowicie charakteryzuje zwłoki na wzór Anki. Morderca i morderczy trójkąt znów rozpoczną grę.

Uff co tu działo. Na pewno to jedna z takich książek, do których usiądziecie by po chwili zorientować się, że to już koniec. Nie jeden, ba, nawet nie dwa razy a wielokrotnie pisałam, że mnie styl pisania, poczucie humoru autorki kupują w 100%. Jej męscy bohaterowie to prawdziwe samce alfa. Szkoda, że takich nie można kupić w supermarkecie, ani zamówić na Aliexpress.

Nie przedłużając. Ta książka, seria jest świetna. Grzechem jest nie poznać tego "uroczego" trójkąta, ich przezabawnych dialogów, słownych utarczek, czy spotkać się w umyśle Kruka. I moi mili autorka funduje nam takie slow burn, że mi się wkrótce styki przegrzeją.

Polecam. Nie będziecie żałować 😈

Jak ja nie mogłam doczekać się tej książki. Po elektryzującym „Incognito” spotykamy się ponownie z niesamowicie interesującym miłosnym trio — Anką, Arturem i Szczepanem. Po sprawie Sonii Aniołowicz wracają do prozaicznego życia. Prokurator Artur oraz Szczepan jeżdżą po całej Polsce z wykładami dotyczącymi ujętej ostatnio seryjnej morderczyni. Jedynie Anna Sawicka cierpi na zastój pisarski i usilnie szuka kolejnego genialnego tematu artykułu. Niestety to nie wszystko, jeżeli nie odda gotowego tekstu na miarę sensacji, to będzie musiała pożegnać się z ulubioną posadą, a zostanie jej okazjonalne bazgranie w rubryce towarzyskiej. Presja i chęć ponownego sukcesu, sprawiają, że młodej Sawickiej udaje się wpaść na pewien trop. Jeżeli tylko jej przypuszczenia się potwierdzą, to może być prawdziwa bomba, która może wstrząsnąć całą Polską. Tylko aby poprzeć swoją tezę dowodami, musi udać się w pewne tajemnicze miejsce. Nauczona jednak doświadczeniem z poprzednich wydarzeń nie chce pójść tam sama, prosi o pomoc Cienia, który zdecydowanie jej odmawia. Na jej szczęście drugi pomysł w postaci Szczepana wypala. Razem wieczorem wybierają się ze specjalnym zaproszeniem na pewien tajemniczy i luksusowy statek. A jak wiadomo tam, gdzie są pieniądze i władza to często ludzie zapominają o swoich granicach…. To, co dzieje się na pokładzie „Occulty” nie może jednak wyjść poza, a to, kogo tam spotykają, szokuje nawet ich. W tym samym czasie daje o sobie znać — ON — mężczyzna, przez którego na ciele pojawiają się ciarki — bezwzględny psychopata, dla którego Anka staje się daniem głównym….…

„Occulta” to kolejna książka w dorobku Pani Pauliny, którą czyta się jednym tchem i praktycznie połyka się w całości za jednym posiedzeniem. To, co uwielbiam najbardziej w twórczości autorki to ten niebanalny styl i wyjątkowy humor, który za każdym razem rozśmiesza mnie do łez. Nie wspomnę nawet o tym, że nie które „teksty” niekiedy mam ochotę sobie zapisać na później do codziennego użytku. Autorka z niezwykłą łatwością tworzy fajnych, inteligentnych i charakternych bohaterów, których nie sposób nie polubić. Przyznam, że w przypadku tej historii o mało nie nabawiałam się zawału. Chciałam czytać i zarazem nie chciałam poznać zakończenia, gdyż myślałam, że „Cień”, a warto podkreślić, że zdecydowanie należę do jego fanklubu i trzymam za niego mocno kciuki, rozpłynie się niczym mgła i więcej go nie spotkamy. Moje czytelnicze serducho, chyba by tego nie przetrzymało. Dodatkowo w całej opowieści nie znajdziemy żadnych zbędnych opisów a jedynie akcję, która cały czas nabiera rozpędu aż po samą finałową scenę. Otrzymaliśmy fajny wciągający kryminał z wyjątkowym mordercą, który jest bliżej, niż nam wszystkim się wydaje. Zakończenie natomiast nadal pozostaje otwarte i już nie mogę się doczekać następnej części. Nie pozostaje mi nic innego jak szczerze Wam ją polecić.

Za egzemplarz do recenzji bardzo dziękuję Wydawnictwu Akurat.

Znasz książki Pauliny Świst? Jesteś w teamie jej fanów?

Ja pokochałam twórczość Pauliny od pierwszych stron „Prokuratora”. Kocham jej cięty język, genialnych bohaterów i to, że nie ma w tych książkach miejsca na nudę. „Occulta” jednak dosłownie rozwala system. Jest to coś zdecydowanie w stylu Autorki, ale tak inne niż reszta jej książek. Jest tutaj namiętność, chemia, iskry, a także niebezpieczna podróż, w którą bohaterów zabiera psychopata.

To właśnie ten psychopata jest według mnie najlepszym elementem powieści. Autorka umiejętnie łączy wątki kryminalne z elementami psychologicznymi i ukazuje przerażający obraz Kruka. Jego gierki z bohaterami, to jak utrzymuje nad nimi przewagę jest dopracowane w najmniejszym szczególe oraz genialnie przedstawione. Dzięki jego zabawą już od pierwszych stron czuć ogromną dawkę adrenaliny i napięcie, które strona za stroną ciągle rosną. Samo zakończenie to istny rollercoasterem emocjonalny, którego kompletnie się nie spodziewałam.

Świst wplotła w swoją powieść drastyczne i brutalne sceny, tematyka może wydać się ciężka, ale jestem pod wrażeniem jak Autorka świetnie lawiruje pomiędzy wątkami, a przy tym nie traci swojego pazura za którego pokochała ją rzesza Czytelników.

Sama kreacja bohaterów oczywiście jest mistrzowska. Napięcie pomiędzy Szczepanem, Arturem i Anką jest ogromnie wyczuwalne, a ich relacje niejednokrotnie wzbudzają ogromne emocje. Ich prywatne sprawy i ściganie mordercy świetnie ze sobą współgrają tworząc coś naprawdę genialnego. Tym bardziej, że nawet w dramatycznych momentach Autorka nie oszczędziła nam ciętych ripost i sarkastycznych dialogów, które sprawiają, że nawet w najmroczniejszych scenach da się wyczuć dawkę humoru.

Już po „Incognito” wiedziałam, że seria ta stanie się moją ulubioną, a „Occulta” tylko mnie utwierdziła w tym przekonaniu. Jest to coś zupełnie innego - mroczniejszego, bardziej skomplikowanego, z wieloma gierkami psychologicznymi, a przy tym tak w stylu Świst. Historia fascynuje, wciąga, skłania do refleksji i już nie mogę się doczekać kolejnej książki! 𝗣𝗢𝗟𝗘𝗖𝗔𝗠!

Zbrodnia doskonała istnieje… do momentu kiedy ktoś ją dostrzeże. Reszta to kwestia czasu i przede wszystkim motywacji tych, którzy postawią sobie za cel odkrycie kto jej dokonał. Rozgrywka wtedy wchodzi na wyższy poziom, przewagę zdaje się mieć ten pierwszy, ale często zdaje się zapominać, że ten drugi depcze mu po piętach!

Przypadki często chodzą po ludziach, ale kiedy w krótkim czasie zdarza się kolejny i to w bardzo podobnym rodzaju trzeba być czujnym i ostrożnym. Tyle, że Anka z tym ostatnim jakoś ma problem, zwłaszcza jeśli szuka odpowiedniego materiału do nowego artykułu. Po sprawie z Sonią, życie jej oraz Artura i Szczepana mniej więcej wróciła na stare tory, chociaż nie do końca tak jest, zwłaszcza po pewnej imprezie. Czasem trudno coś lub raczej kogoś „odzobaczyć”, a to wcale nie największe zmartwienie tej trójki. Spokój okazał się pozorny i przed nimi następna sprawa, nawet nie wydająca się być prosta. Od razu wiadomo, iż po raz kolejny mają do rozwiązania zabójczą zagadkę, nawet bez ryzyka trzeba sobie jasno powiedzieć o morderczej intrydze. Pytanie o co i kogo w niej chodzi? Odpowiedzi są więcej niż pożądane i trudno oprzeć się wrażeniu, że i tym razem niebezpieczeństwo nie jest hipotetyczne, ale aż za nadto realne. Z talentem Anki do przyciągania kłopotów oraz śledztwem muszą sobie poradzić wszyscy troje. Kto i dlaczego zabija? To również warto by wiedzieć, zwłaszcza po wyniku ostatniego dochodzenia… Czasem zło nadchodzi z najmniej spodziewanego kierunku!

Czy świerzbiły mnie place by po kilku stronach sprawdzić jaki będzie koniec? Ależ oczywiście, ależ tak. Nie mogło być inaczej i to nie powodu kiepskiego początku, lecz wprost przeciwnie. Dlaczego? Tak dla spokojności, nie sumienia, a poziomu stresu co do tego, co się wydarzy już za moment i dalej, niewiedza w tym przypadku wcale nie pomaga. Paulina Świst w pierwszej części nowej serii pokazała się od mroczniejszej strony, jednocześnie podnosząc przysłowiową poprzeczkę bardzo wysoko. Tak, więc „Occulta” już od pierwszego rozdziału wzbudza ogromne zainteresowanie, mające pokrycie w zaczątku fabuły. Dlatego czytelnik chce jak najszybciej poznać jak dalej ona przebiegnie i w tym samym czasie ma się z tyłu głowy, że z pewnością będą liczyć się detale. Pozostaje jeszcze kwestia głównych bohaterów, tych znanych i dopiero wchodzących na scenę. No i tu mamy prawdziwy majstersztyk budowania napięcia tego spod znaku kryminału i tego z kategorii przyjaźń czy jednak coś więcej lub raczej o wiele więcej. Dodając do siebie te elementy oraz mistrzowski talent do prowadzenia wątków w zaskakującym kierunku oraz postaci po krętych, wyboistych, ścieżkach, na jakich czeka niejedna pokusa i równocześnie zagrożenie, dostajemy właśnie „Occultę” i zabawa zaczyna się na całego. Dosłownie, bo autorka nie uznaje jakichkolwiek półśrodków, a w tej konkretnej książce mamy z tym do czynienia na każdym kroku. Przyjacielski trójkąt brzmi jak oksymoron? Naturalnie, że nie, jeśli wykreuje się takie kluczowe bohaterowie jak Anka, Artur i Szczepan, pomiędzy którymi iskrzy się nie tylko humorem, lecz i z powodu coraz mocniej nakręcanej zmysłowej. Plus dziennikarsko-prokuratorsko-policyjne śledztwo, nie będące w żadnym wypadku nic nie znaczącym dodatkiem, lecz jak najbardziej wątkiem głównym oraz prawdziwie zabójcza zagadka, toczące się w klimacie thrillera. W „Occulcie” znajdziemy rasowy kryminał i wszystko, to co uwielbia się w książkach Pauliny Świst, lecz z trochę innej perspektywy. Pytanie co czeka na czytelników w kolejnej części, bo ta i wcześniejsza podniosły niesamowicie oczekiwania, a niektóre pytania wciąż czekają na odpowiedź, której chyba aż strach się bać, ale na jaką i tak będzie się oczekiwać z niecierpliwością.

„Mogę wam robić za wodzianką? Czuję się z zbędna jak kondom na zjeździe impotentów”

Są takie autorki, dla których rzuca się wszystko, i są takie książki, dla których odkłada się wszystko inne, a nawet bierze urlop na żądanie, byle by móc na cito przeczytać i przeżyć kolejne cudo spod ich pióra.

I w właśnie w przypadku tej autorki i tej właśnie książki tak jest.

„OCCULTA”

W poprzedniej części rozpoczynającej całkiem nową serię i całkiem nową odsłonę autorki, pod tytułem „Incognito”,Paulina Świst stworzyła idealny trójkąt między bohaterami, niestety (dla mnie ;-)), nie cielesny, ale emocjonalny.

W drugim tomie „Occulta”, znowu, autorka szarga całą trójką niemiłosiernie, albo nawet i lepiej, aleeeee chociaż tym razem na szczęście :-))), mamy dużo więcej tak zwanych zbliżeń na centymetry, a nawet ocierań na milimetry.

No i mamy luksusową orgię!

O i tam, to się dopiero dzieje. Słowa promujące jej książki #ostryseks #ostrajazda i #ostryjęzyk , tym razem moim zdaniem powinny były pojawić się na okładce!

No, ale wracając do tej troszkę innej, bardziej mrocznej strony tej serii, to jest przerażająco, zagadkowo i znów autorka, tak kręci czytelnikiem, że aż do samego końca nie domyślamy się kim jest morderca i jaki ma związek z ……..

No właśnie, o tym musicie przekonać się sami.

Jedno jest pewne, nieszablonowy humor i te filmowe wstawki, a także nawiązania dialogów, między bohaterami, do fragmentów tekstów Sokoła i innych raperów, tak charakterystyczne dla Pauliny Świst, pozostają niezmienne i wpasowują się w fabułę wręcz idealnie.

Wracając do samych bohaterów, no to Anka, jak to Anka, niezmiennie git dziewczyna, pod absolutnie każdym względem.

Natomiast, co do Artura i Szczepana, rozumiem wahania Anki…hmmmm….i tak na prawdę, ja na jej miejscu….brałabym obu -:))))))

Świście - No nawet, tym razem wybaczę Ci brak mojego idola, bo to co tu się wyprawia, to jest na prawdę mocne.

Te momenty z perspektywy samego, okrutnika, który do końca, pozostaje, jak może się wydawać nierozwiązalną zagadką, totalnie miesza nam i bohaterom w głowach - sztos!!!

No i oczywiście, jak to u Paulinki bywa, na końcu książki, autorka, dobija nam takiego „ćwieka”, że czuję, że będę z nim chodzić do następnej premiery.

Mam nadzieję, że się już pisze Świście c’nie :-)))

Reasumując.

Gorąco polecam i Can’t Wait i mam nadzieję, że finalny tom będzie szybko ??? c’nie :-)))

To początek dobrze zapowiadającej się serii kryminalnej! Książka zawiera brutalne opisy zbrodni, sceny erotyczne oraz dialogi spisane dość wulgarnym językiem, ale mnie to nie przeszkadza, gdyż wpisuje się w specyfikę twórczość tej autorki. Na minus jest tylko wątek miłosny, gdyż jego uczestnicy są strasznie niezdecydowani w sprawach uczuciowych.