We wstępie do książki Agnieszka Knyt napisała: "Historia wojen pisana jest głównie przez mężczyzn. W tej książce zdecydowaliśmy się opowiedzieć o doświadczeniu blokady przez zapisy trzech kobiet. Wyjątkowych - dzięki złożonemu przez siebie świadectwu".

"Oblężone" to trzy kobiece punkty widzenia, trzy relacje z oblężonego Leningradu. Bardzo od siebie odmienne, bo kobiety, które sporządzały te zapiski różniły się zarówno sytuacją materialną czy życiową, ale połączyło je jedno miasto, czas, doświadczenia. Połączyła je wola przetrwania i nadzieja zachowania człowieczeństwa w tych tak odczłowieczonych czasach.

Jako pierwsza relacja Jeleny Kolczyny i jej "Dziennik czasu blokady". Są to zapiski młodej kobiety, mężatki, mamy malutkiej Leny. Swoje przemyślenia zapisywała ona na czym się dało: na skrawkach gazet, tapet, każdym świstku papieru nadającym się do pisania. To bardzo poruszające notatki, koncentrujące się głównie na temacie wszechobecnym w Leningradzie w owym czasie - na braku pożywienia. To swoiste studium głodu. Jelena przytacza wiele przykładów, do czego zdolny jest człowiek postawiony w tak ekstremalnej sytuacji.

Następna relacja to fragmenty "Zakazanego dziennika" Olgi Bergholc - literatki, poetki. Jej głos dodawał otuchy leningradczykom - w radiu deklamowała swoje patriotyczne wiersze ku pokrzepieniu serc, była "głosem oblężonego miasta". Mąż Olgi Bergholc Nikołaj Mołczanow stał się ofiarą głodu - zmarł z powodu atrofii i wycieńczenia. Jej dziennik przez lata leżał w archiwach państwowych, w Rosji pełnego wydania doczekał się dopiero w ubiegłym roku. W jej wspomnieniach chęć życia cały czas walczy z chęcią poddania się, złe przeczucia wypierane są przez dobre myśli, po depresji następują chwile radośniejsze. Rozdwojenie, które towarzyszyło ludziom tamtych dni, kiedy to młodość, witalność nie chciała się poddać a jednocześnie nieodłącznym towarzyszem była śmierć.

Ostatnim świadectwem zamieszczonym w publikacji "Oblężone" są "Zapiski człowieka oblężonego" Lidii Ginzburg. Nie jest to pamiętnik ani dziennik lecz studium psychologiczne człowieka, inteligenta, nazwanego tutaj umownie En. Bardzo ciekawy opis wszystkich aspektów mających wpływ na zmiany w psychice i mechanizm dostosowywania się człowieka do zaistniałej sytuacji w miarę upływu czasu. Syndrom tzw "człowieka z oblężenia".

Publikacja ta to bardzo ciekawe spojrzenie na pewien aspekt wojny z punktu widzenia kobiet. Może poprzez swoją wrażliwość odczuwają i dostrzegają one więcej, a z pewnością potrafią ukazać tą drugą, delikatniejszą, bardziej ludzką stronę konfliktów, które prowadzone "na górze", pomiędzy mocarstwami, zawsze przecież największe i najtragiczniejsze żniwo zbierają wśród tych najbardziej bezbronnych.

Naprawdę polecam!