Nowe przygody Mikołajka

Oceniana książka jest drugim zbiorem historyjek o Mikołajku i jego kolegach (z trzech). Nie jest konieczne, by czytać te zbiory po kolei, ale wydaje się to naturalne. Każda historyjka (opowiadanie) stanowi pojedynczą, zamkniętą całość, w której tytułowy Mikołajek, kilkuletni chłopiec, relacjonuje swoje zabawy i domowe przejścia. Patrzy na świat dziecięcymi, naiwnymi oczami. Wszystko dzieje się w realiach Francji mniej więcej lat 70-tych. Jeśli książkę czyta samo dziecko, zrozumie je po swojemu, a dorośli zobaczą w nim jeszcze co innego. Do książki wracam po ponad 20 latach (tak zleciało!), teraz w charakterze wieczornego lektora i widzę w niej co innego, niż kiedyś. Książka - jak każdy zbiór z serii "Mikołajków" doskonale nadaje się do czytania dzieciom przed snem. W naszym domu przyjęło się, że oprócz czytania, komentujemy postępowanie bohaterów - i wtedy widać, że mali czytelnicy dość dobrze orientują się w dwuznacznościach wychowywania dzieci i są w stanie wczuć się nie tylko w rolę Mikołajka, ale i zrozumieć rodziców. Dzieci zaraz wiedzą, dlaczego ojcowie niekiedy nie są chętni do wyjazdu do babci. Same historyjki po pewnym czasie rażą schematami - zwykle w ich finale okazuje się, że dochodzi do awarii, zniszczeń, niezadowolenia. Kiedy chłopcy idą się bawić, można śmiało obstawiać, że zabawa nie dojdzie do skutku z powodu kłótni o przywództwo. Mimo tego, nadal śmieszą, bo za każdym razem wygląda to nieco inaczej.

W swoim dwudziestokilkuletnim życiu nie miałam do tej pory okazji czytać jakiejkolwiek książki o Mikołajku. Nie mogę powiedzieć, żeby to mnie jakoś kusiło. Nie czułam potrzeby, aby poznać tego urwisa. Jednak gdy zobaczyłam nowe wydanie ,,Nowych przygód Mikołajka" w mojej głowie pojawiła się myśl: ,,W sumie to czemu by nie spróbować?". Kiedy zobaczyłam, że książka to mała cegiełka mająca ponad 600 stron, stwierdziłam że jakoś to będzie. Jak ja się pomyliłam!

,,Nowe przygody Mikołajka" to zbiór 80 opowiadań wydanych już po śmierci Goscinnego. Już pierwsze opowiadanie mnie wciągnęło i nie mogłam się opanować, aby nie przeczytać kolejnego i jeszcze kolejnego, i jeszcze kolejnego. Polubiłam Mikołajka i z chęcią wracałam do jego przygód kolejnego dnia. Z wielką chęcią przyglądałam się również rysunkom wykonanym przez pana Sempe, które były świetnym odwzorowaniem wydarzeń opisanych przez Goscinnego. Nie wyobrażam sobie teraz czytania tej książki bez rysunków Sempego

Czytanie przygód Mikołajka nie raz poprawiło mi humor. Miałam swój zwyczaj, że czytałam kilka opowiadań przed zaśnięciem i zdecydowanie lepiej mi się zasypiało, gdy zapoznałam się z nowymi pomysłami, na jakie wpadali Mikołajek i jego kumple. Te opowiadania czyta się świetnie. Po skończeniu 80 opowiadań stwierdzam, że to za mało i chcę więcej. Ogromnie się cieszę, że jeszcze sporo przygód przede mną. Polecam!!

Zabawna książka o perypetiach chłopca w wieku szkolnym . Wraza z grupą kolegów , przeżywa wiele przygód i zabawnych sytuacji. Napisana w forme krótkich opowiadan, z pełnym humoru zakończeniem. Pierwsza ksążka, którą przeczytałem wspólnie ( na zmianę po kartce ) ze swoim 8 - latkiem , śmiejąc się , bawiąc, a jednoześnie ćwicząc z dzieckiem sztukę czytania.