Nimfomanka

Wiele osób jest od czegoś uzależnionym, ludzie znają uzależnienie od nikotyny, alkoholu lub narkotyków ale czy istnieje coś takiego jak uzależnienie od seksu?

Anita jest nimfomanką, w każdym mężczyźnie widzi okazję do seksu, patrzy na kogoś i wyobraża sobie co może z nim robić, przez to straciła męża, syna i nie jedną pracę. Co chwila zmienia miejsce zamieszkania niestety nic to nie daje bo przeszłość dopada ją wszędzie, zaczyna staczać się na dno, pijani, starzy, brzydcy jest jej to obojętne byleby ktoś chodź na chwilę się nią zainteresował. Czasami dopadają ją wyrzuty sumienia kiedy zaczyna myśleć o synu, boi się że kiedyś pozna o niej prawdę, ale niestety bardzo szybko mijają a ona zagłusza smutki alkoholem i przygodnym seksem.

Czytając książkę cały czas myślałam że akcja się rozwinie i stanie się coś zaskakującego, niestety książka to cały czas życie kobiety uzależnionej od seksu, jej przemyślenia oraz opisy tego co robi na co dzień. Ciężko jest mi oceniać główną bohaterkę ponieważ ja nie jestem od niczego uzależniona i nie wiem co kieruje takim człowiekiem, ale moim zdaniem jak się bardzo chce to można przerwać tę farsę i się zmienić, tylko trzeba znaleźć sobie cel. Zdecydowanie na jej życie miała wpływ przeszłość, Anita nigdy nie miała dobrego wzorca, wychowana przez dziadka w starym domu marzyła o pieniądzach i wyrwaniu się ze swojej miejscowości, chciała to zrobić nie ciężką pracą a znajomościami i to ją zgubiło.

Fajnie że jest taka książka bo przybliżyła ona bliżej temat uzależnienia od seksu ale trochę nie jest to mój klimat, opowieści o tym jak kobieta wylądowała na działkach z trzema mężczyznami wyglądającymi jak menele mnie obrzydziła, a niestety dla bohaterki to była zwykła przygoda.

Jeżeli coś się chce to można to osiągnąć ale ważne jest tutaj wsparcie najbliższych i chęć osoby uzależnionej bo bez tego nie uda się nic, także nie bądźmy obojętni i wspierajmy najbliższych tak żeby zawsze mieli w nas oparcie.

Sonia Rosa to bardzo charakterystyczny pseudonim w literaturze polskiej. Autorka nie boi się pisać o seksie, uzależnieniach i innych bardziej mrocznych stronach życia człowieka. Myślę jednak, że o współżyciu, tym bardziej brudnym i gorszącym, trzeba umieć pisać. Bywa przecież, że zwykłe teksty niby-obyczajowe aż ociekają erotyką, a czytelnik jest znużony, zniesmaczony i nie ma ochoty na dalszą lekturę. W przypadku Sonii Rosy z całą pewnością tak nie jest- kobieta perfekcyjnie odnajduje się w mrocznych tematach i na pewno jeszcze sięgnę po inny jej tytuł.

„Nimfomanka”- zapisanie tytułu już właściwie wyjaśnia nam większą część fabuły. Główna bohaterka, Anita, jest w sposób patologiczny uzależniona od seksu. Nieważne z kim, gdzie i kiedy. Jeśli najdzie ją ochota, po prostu musi wybrać się na „łowy” i się zaspokoić. Zachowuje się niczym narkoman na głodzie- w niektórych fragmentach powieści miałam przed oczami scenę z filmu pt. „Skazany na bluesa”, gdzie Tomasz Kot grający Ryszarda Riedla dosłownie skomle o działkę narkotyku. Takie poniżające zachowanie bardzo pasuje do Anity, gdyż ona zachowuje się podobnie. Nieważne, czy zarazi się od kogoś chorobą weneryczną czy zajdzie w ciążę- głód seksu jest tysiąc razy mocniejszy od silnej woli. Czy jednak my, czytelnicy, możemy do końca zlinczować postać wykreowaną przez Sonię Rosę? Książka ma bardzo ważny atut- fabuła jest bowiem tak skonstruowana, że zapoznajemy się zarówno z obecnym, jak i dawnym życiem Anity. Jak wyglądała przeszłość nimfomanki i jak bardzo ma ona wpływ na destrukcyjne zachowanie kobiety? O tym samemu warto się dowiedzieć.

Gdy czytałam książkę, bardzo intensywnie zastanawiałam się nad tym, czy Anita zasługuje na jakiekolwiek zrozumienie. Autorka przekonała mnie, że tak. Wszak zawsze mówi się, że wydarzenia z młodości, dzieciństwa, błędy z przeszłości kształtują nas i nasze poglądy. To, co działo się w życiu Anity, z całą pewnością mogło ją doprowadzić na skraj obłędu seksualnego. Z kim przystajesz, takim się stajesz- to stwierdzenie także idealnie pasuje do całości książki. Dlaczego? Zapraszam do lektury.

Jeśli oczekujecie WYŁĄCZNIE gorących opisów scen łóżkowych- nie tędy droga. Owszem, „Nimfomanka”, jak sam tytuł wskazuje, obfituje w mnogość erotyki, a liczba jednonocnych partnerów Anty nie zmieściłaby się pewnie w najgrubszym notatniku… Przerażające? A jednak- szkoda tylko, że nie jest to fikcja, a seksoholizm naprawdę istnieje i nie należy się z tego śmiać. Jeszcze bardziej denerwujące jest to, że podobno „wolna miłość” należy się tylko mężczyznom. Gdy to przeczytałam, miałam ochotę rzucić książką o ścianę, a nie zrobiłam tego tylko z szacunku do woluminu. Niestety, ale nierówność płciowa zawsze będzie kością niezgody. Kiedy mężczyzna zmienia kobiety jak rękawiczki i na dodatek traktuje je niczym szmaty do podłogi, wówczas wszystko jest w porządku. Odwrotna sytuacja, czyli rozwiązła kobieta, to już powód do buntu i poniżania.

Książkę warto przeczytać- ma bardzo dobrze rozbudowaną fabułę, a autorka doskonale zadbała o podkreślenie jej psychologicznego wymiaru. Część scen może szokować i zmusić nas do przemyśleń o tym, jak MUSZĄ żyć niektóre kobiety. Obyśmy jak najdalej trzymały się od niektórych osobników. Miłości nie da się znaleźć na siłę.

Polecam!

"Wszyscy oni niewiele mnie obchodzą. Pozwalam im wchodzić w moje ciało, obnażam się przed nimi fizycznie, jednak emocjonalnie nikogo do siebie nie wpuszczam, jakbym zamurowała moją duszę za grubą betonową ścianą". Bohaterka ujawnia przed czytelnikiem siebie - poznajemy jej historię. Tą książkę można traktować jako osobisty pamiętnik, przepełniony wieloma emocjami. Sama bohaterka mówi o sobie i o swoim ciele: "Kończy szybko, zbyt szybko. Nie mam orgazmu, ale to nie ma żadnego znaczenia. Liczy się to, że nakarmiłam drzemiącego we mnie potwora, rzuciłam mu kolejny ochłap, świeże mięso." Anita nie potrafi poradzić sobie z nałogiem, przez co pakuje się w różne nieprzyjemne sytuacje. Chcąc zacząć od nowa, zmienia swoje miejsce zamieszkania. Niestety jej demony nie dają za wygraną. Ciągłe pragnienie, które przejmuje kontrolę nad nią, powoduje stan, w którym staje się łatwą zdobyczą dla mężczyzn. Otaczający ją ludzie nie pomagają. Każda nowo poznana osoba, po czasie nadje jej łątkę. Podsumowując książka jest świetna. Duża dawka emocji towarzyszy od początku do końca, a zakończenie jest zaskakujące. Przeczytać powinni ją wszyscy, a zwłaszcza terapeuci, psychologowie i psychiatrzy, którzy pomagają ludziom chorym na nimfomanię. W ten sposób mogą poznać omawiany problem z perspektywy pacjenta.

W "Nimfomance" poznajemy Anitę, która jest uzależniona od seksu.

Nimfomania sprawiła, że ciągle zmienia miejsce zamieszkania, a jej splugawiona dusza ciągnie się za nią. To jest jej nałóg i przekleństwo. Ciągle czuje głód seksu. Nie jest wybredna. W każdym napotkanym mężczyźnie widzi potencjonalnego kochanka na jednorazową przygodę. Nie ważne jak ON wygląda i ile ma lat. Nie interesuje ją, gdzie to zrobią. Może to być w krzakach, męskiej toalecie, barze, stacji benzynowej... Każde miejsce jest dobre, by poderwać faceta, a oni prawie nigdy jej nie odmawiają.

Kiedy nachodzi ją ten obłęd czuje się jakby ją coś opętało. Ona nie potrafi zapanować nad swoją żądzą. W jej głowie cały czas pojawiają się fantazje erotyczne z nieznajomymi mężczyznami.

Po każdej takiej przygodzie, która zazwyczaj nie daje jej satysfakcji, kobieta odczuwa wstyd i upokorzenie. Jednak nie może z tym skończyć.

Anita desperacko potrzebuje bliskości, miłości i aby ktoś w końcu dał jej poczucie bezpieczeństwa. Jednak, gdy tak staje się ona kolejny raz poprzez głód przygodnego seksu traci wszystko.

Potrafi palić za sobą mosty. Od dawna wie, że jest chora. Przez jej pociąg do seksu straciła męża, syna, przyjaciół, szansę na rozwój zawodowy oraz dom rodzinny.

Zbyt wiele osób widziało to kim była i jak nisko upadła.

Anita nie potrafi funkcjonować bez faceta, wciąż szuka miłości i bliskości. Boi się być sama. Od dzieciństwa odczuwa pustkę i rzuca się na oślep w każdy kolejny związek.

Każda rozmowa telefoniczna z synem rozwala ją emocjonalnie. Boi się, że któregoś dnia jej syn dowie się całej prawdy o niej.

Szuka terapeuty od uzależnień.

W pewnym momencie pojawia się osoba, po której nikt nie spodziewałby się, że zaproponuje Anicie pomoc...

Czy Anita wygra z nałogiem?

Jeśli przeczytacie sami przekonacie się.

Książka bardzo mnie wciągnęła.

W tej powieści przeszłość przeplata się z teraźniejszością. I bardzo dobrze, bo możemy poznać dzieciństwo Anity i jako dorosłą kobietę. Możemy przekonać się, co spowodowało, że stała się taką kobietą. Wydarzenia, jakie miały miejsce w przeszłości napewno miały ogromny wpływ na to, jaką kobietą stała się.

Gdy przeczytacie całą powieść zrozumiecie, czym jest nałóg Anity. Uzależnienie to jest bardzo destrukcyjne i niszczące życie.

Autorka pokazała w powieści psychikę głównej bohaterki, jej myślenie i jak rozpada się jej życie.

Ta książka pokazuje czym jest nimfomania. Daje do myślenia i pokazuje jaką walkę z tym nałogiem toczyła główna bohaterka.

Polecam!

@brunettebooks

Książka o destrukcyjnej sile nałogów, o kobiecie dla której alkohol i przygodny seks przysłonił cały świat. Lektura nieco depresyjna, gdyż obserwujemy notoryczne użalanie się bohaterki nad swoim losem, a jednocześnie zachowuje ona całkowitą bierność i bezsilność. Kobieta nie szuka nigdzie pomocy i wciąż popełnia te same błędy. To również opowieść o braku szacunku dla własnego ciała, o tym jak łatwo stać się niewolnikiem własnych pragnień. Autorka na próżno starała się wywołać w czytelniku współczucie, sposób bycia bohaterki za każdym razem irytował mnie i denerwował do tego stopnia, że miałam ochotę odłożyć tę historię na bok i już nigdy do niej nie wracać. To również opowieść o tym, jak brak rodziny i ciepła domowego ogniska może przełożyć się na nasze dalsze życie. Lektura z pewnością nie dla każdego, polecam osoba o mocniejszych nerwach.