Nieznajoma W Domu

Rewelacyjna książka bardzo wciągająca. Świetnie się ją czyta. Nie jest przewidywalna.

Książkę fajnie się czyta, jest wciągająca. Autorka zaskoczyła mnie niekonsekwencją, mainowicie główna bohaterka rozbija się Hondą Civic, po czym po ok. 100 stronach autorka postanawia zmienić samochód na Toyotę (niby oba japońskie). Ogólnie polecam.

Jak to jest, kiedy pewnego dnia postanawiasz odejść? Zostawiasz za sobą całe obecne życie i udajesz się w nieznane, by - być może - odnaleźć szczęście w innym miejscu. Porzucasz szczęśliwe chwile stworzone z własnym mężem i dom, który był dla ciebie ostają. Przynajmniej wszyscy uważali, że żyjesz jak w bajce. Jednak czy to nie jest wyłącznie gra pozorów?

Pod znakiem podobnego dylematu stanęła główna bohaterka najnowszej powieści Shari Lapeña. Karen mieszka wraz z mężem Tomem w malowniczej części stanu Nowy Jork. Czerpie radosne chwile z życia w duecie, bo jeszcze nie tak dawno był ich ślub i nie dążyły pojawić się dzieci. Niestety dzieje się coś niedobrego - pewnego dnia Tom po powrocie do domu odkrywa, że jego żona zniknęła. A wyjechać musiała w dużym pośpiechu, bo poza brakiem samochodu na podjeździe zostało wszystko co do niej należało.

Shari Lapeña stworzyła fantastyczną atmosferę swojej powieści. Duszną, mroczną, tajemniczą. Taki thriller od razu chwyta czytelnika w swoje skrzydła i usidla go na czas całej lektury. Historia zamknięta w klaustrofobicznej atmosferze przywodzi na myśl najdziwniejsze rozwiązania. A muszę oddać autorce, że jest naprawdę dobra w podsuwaniu czytelnikowi niewielkich skrawków informacji by ten próbował samodzielnie rozgryźć całą tą nietypową sytuację. Pomagają w tym zaskakująco dobrze wykreowani bohaterowie i styl autorki, który łączy ze sobą lekkość i dosadność chwili.

Bohaterowie nie otwierają się przed czytelnikiem od razu. Właściwie trudno jednoznacznie stwierdzić czy pozy które przybrali są wiarygodne, czy może to wyłącznie idealnie odgrywane przez nich role. Po zaginięciu Karen do ich drzwi puka policja i zaprasza Toma do szpitala. Odnaleziono jego żonę, która pędząc samochodem wpadła w niekontrolowany poślizg. Poza zadrapaniami i wstrząśnieniem mózgu nic wielkiego się nie stało, jednak kobieta straciła pamięć z ostatnich momentów przed tragicznymi wydarzeniami. Policja uważa, że kłamie i zaczyna własne dochodzenie. Dzięki niemu na jaw wychodzą zaskakujące i wstrząsające sekrety dotykające małżeństwa. Okazuje się, że nic nie jest takie jakie wydawało się na pierwszy rzut oka.

Tak właśnie powinien wyglądać dobry thriller! Przyznaję, że nie byłam w stanie oderwać się od powieści a zakończenie po prostu zwaliło mnie z nóg. "Nieznajoma w domu" to niemal kameralnie rozegrana historia, w której pozornie nie dzieje się nic - ale wewnętrznie, więcej niż można by przypuszczać. Szok, niedowierzanie, konsternacja - oto elementy przewodnie tej historii, tuż po solidnej dawce emocji rzecz jasna.

********[Adres usunięty]**********

Karen i Tom to małżeństwo wręcz idealne. Młodzi, piękni, dobrze sytuowani i bardzo szczęśliwi. Poznali się w pracy. Zaczęli się spotykać i choć Tom nie wiedział za wiele o swojej ukochanej postanowił się oświadczyć. Po ślubie Karen wprowadziła się do pięknego domu Toma usytuowanego w dobrej dzielnicy i przez dwa lata wiedli wręcz idylliczne życie, aż do czasu gdy pewnego wieczora Tom wrócił do domu i nie zastał w nim Karen. Niby nic strasznego, żona nie zawsze musi być w domu, ale kilka rzeczy nie daje Tomowi spokoju. Ewidentnie Karen bardzo się spieszyła gdyż zapomniała zamknąć drzwi, zostawiła w kuchni niedokończoną kolację, nie wzięła dokumentów ani komórki. Po obdzwonieniu wszystkich znajomych Tom postanawia zgłosić zaginięcie żony.

W drzwiach domu Toma i Karen pojawia się policja, ale nie w związku ze zgłoszonym zaginięciem, ale by poinformować mężczyznę o wypadku samochodowym, któremu uległa jego żona. Przykładna pani domu, która nigdy nie dostała choćby mandatu za złe parkowanie, łamiąc wszelkie przepisy rozbija auto na słupie wysokiego napięcia. Karen wychodzi z wypadku bez większych obrażeń. Kilka zadrapań, wstrząśnienie mózgu i amnezja. Kobieta nie pamięta nic z feralnego wieczoru. Okazuje się jednak, że spowodowanie wypadku może być najmniejszym kłopotem naszej bohaterki, gdyż w pobliżu miejsca, w którym Karen miała wypadek, zostają znalezione zwłoki.

A to dopiero początek tej zawiłej historii. Im dalej w las tym więcej drzew, jak to mówi stare przysłowie. Okazuje się, że fakt, iż Tom nie wie za wiele o przeszłości swojej małżonki nie jest bez znaczenia. Sam zresztą też nie jest do końca bez skazy. Oliwy do ognia dolewa Brigit – sąsiadka z naprzeciwka, która przyjaźni się z Karen, ale z Tomem łączą ją raczej chłodne stosunki.

I choć w dwóch trzecich książki może Wam się wydawać, że już wszystko wiecie i znacie rozwiązanie tej kryminalnej zagadki (i najprawdopodobniej się nie mylicie, gdyż wydarzenia są tu dość przewidywalne) to nie zniechęcajcie się zbytnio tym faktem, bo autorka skrywa w rękawie kilka asów, których nie zawaha się użyć, aby jednak zostawić czytelnika na sam koniec z wielkim zdziwieniem na twarzy.

„Nieznajoma w domu” może być fajnym przerywnikiem między cięższą lekturą. Czyta się ją dobrze i szybko, więc jeśli macie ochotę na niezbyt skomplikowaną fabułę z „miłą” niespodzianką to na pewno będziecie ukontentowani.

Pozdrawiam

K.

Lubię być zaskakiwana, zwłaszcza przez książki. To dlatego decyduję się na literaturę kryminalną i thrillery, by przez moment poczuć ten dreszczyk ekscytacji, niepewności i strachu. Jeśli tego nie ma… No cóż, uznaję powieść za niewartą uwagi. Jak było w przypadku nowej książki Shari Lapena „Nieznajoma w domu”? Pamiętacie historię porwanego dziecka z Pary zza ściany? Teraz nadszedł czas na wypadek, morderstwo i zawiłe, sąsiedzkie relacje. Zapraszam na recenzję.

ZARYS FABUŁY

W małżeństwie Karen i Toma nie można dopatrzyć się żadnych problemów. Nic więc dziwnego, że kiedy pewnego dnia Tom wraca do domu i nie zastaje w nim żony, od razu zaczyna mocno się niepokoić. Karen zniknęła i jest w tym ziarno prawdy. Ziarno, bo kobieta dość szybko się odnajduje tracąc pamięć jako sprawca dziwnego wypadku.

Co robiła w szemranej okolicy i dlaczego spokojna na co dzień osoba prowadziła pojazd tak brawurowo? Co Karen ma wspólnego z morderstwem niezidentyfikowanego mężczyzny, przy którym zostają znalezione jej rękawiczki?

Zagadka goni zagadkę. Tutaj każdy wydaje się mieć coś do ukrycia.

KIM ONI TAK NAPRAWDĘ SĄ?

Zwyczajna domowa gospodyni, dbający o nią mąż, chętna do pomocy sąsiadka i niezidentyfikowana ofiara. Na pozór mało ciekawa ekipa, ale to tylko pozory. Autorka zadbała o to, by bohaterowie tej książki utrzymywali czytelnika w niecierpliwym oczekiwaniu na rozwiązanie zagadki i na tym etapie nie zawiodła. Kreacja portretów psychologicznych, etapowe ściąganie masek, sekrety przeszłości i małe-duże grzeszki. To wyszło jej idealnie. W efekcie mamy tutaj wiarygodny obraz postaci, którym jednak nie warto ufać.

AKCJA PEŁNA TAJEMNIC

Gdybym miała wyznaczy punkty kulminacyjne, nie podobałabym zadaniu. Akcja powieści serwuje kolejne newsy i wydarzenia etapowo, unikając wielkiego „niemożliwe”, zaś utrzymując poczucie niepewności przez cały czas. Było wiele elementów komplikujących moje wstępne założenia, choć w pewnym momencie zaczęłam się domyślać o co tak naprawdę w tym wszystkim chodzi. To nie jest książka, u boku której nerwowo się zadręczycie czy umrzecie ze strachu. Będziecie zaś mieli okazję zabawić się w psychologów, przed którymi stoi nie lada wyzwanie. A każdy kolejny dział zachęca do tego, by sięgać po więcej i brnąć w to dalej.

JAK SIĘ CZYTAŁO?

Shari Lapena kunsztownie uwiła pajęczynę zagadek, która potem łączy się w spójną, logiczną i jak najbardziej realną historię. Małe tajemnice, pozornie niegroźne, okazują się mieć ogromne skutki. Brawo za fabularny pomysł i za to, że od samego początku dałam się w to wciągnąć, choć miałam przez moment wrażenie, że trzecioosobowa narracja w czasie teraźniejszym będą stanowić dla mnie problem. Szybko pokonałam obawy i wyruszyłam świat wcale nie takich niewinnych kłamstw, zdrad, zazdrości i niebezpieczeństwa.

PODSUMOWANIE

Szczerze powiedziawszy nie jest to najlepsza książka tego gatunku, jaką udało mi się wyłowić w tym roku, ale niewątpliwie jest to powieść godna polecenia dla tych, którzy kochają zagadki i psychologiczną grę. Do pełni szczęścia zabrakło mi tego ostatecznego zaskoczenia spowodowanego przedwczesnymi domysłami, niemniej jednak na brak wrażeń narzekać nie mogłam. Inteligentna fabuła, dwulicowi bohaterowie, angażujące śledztwo. A Wy, dacie się skusić?

[Adres usunięty]