Co spaja świat. Niezapominajka. Tom 3

Przychodzę dziś do Was, aby opowiedzieć Wam o finałowym tomie magicznej trylogii ✨️📚✨️ "Niezapominajka" autorstwa Kerstin Gier. Ostatnią część przygód Matildy i Quinna, zatytułowaną "Co spaja świat", objęłam swoim patronatem, z czego jestem niezmiernie dumna, bo ta historia to złoto❗️❤️

Aby nie spojlerować tym z Was, którzy jeszcze nie mieli okazji czytać cyklu, a chcieliby to zrobić, nie będę zbytnio wdawać się tutaj w szczegóły. 🙅‍♀️ Mogę jedynie zdradzić, że trzeci tom obfituje w mnóstwo emocjonujących momentów, 🤩 a dwójka sympatycznych licealistów staje przed ostatecznym i najbardziej niebezpiecznym w życiu wyzwaniem. 😲 I nie mam tu bynajmniej na myśli przygotowań do nadchodzącego szkolnego balu. 😉 Nastolatkowie muszą zmierzyć się z o wiele poważniejszymi zadaniami - rolą wybrańca, tajemniczym rytuałem Gwiezdnych Wrót, który według przepowiedni ma uratować świat, 😯 czarnymi elfami oraz nieuchwytną wyrocznią, która pojawia się i znika w najmniej odpowiednich momentach. Stawka jest niezwykle wysoka, bo na szali jest życie albo śmïɛřć bohaterów. 😱

W tej części dzieje się naprawdę wiele, przygoda goni przygodę, a plot twisty i zawrotne tempo akcji nie pozwalają na ani chwilę nudy. 🤯 Pojawiają się również elementy romantyczne, 💕 ale nie dominują one nad fabułą, harmonijnie się w nią wplatając. 👌 Dużym atutem finalnej części trylogii jest także rozwój głównych postaci. Matilda i Quinn nie są już tymi samymi nastolatkami, których poznaliśmy na początku serii. Ich charaktery ewoluowały, relacja dojrzała, a sposób, w jaki mierzą się z przeciwnościami, odzwierciedla ich wewnętrzną przemianę. 👍 Na przestrzeni wszystkich części serii można zauważyć, że cała historia została przez autorkę przemyślana, 🤔 a nierozwiązane w poprzednich książkach zagadki znalazły satysfakcjonujące wyjaśnienia.

Trzeci tom serii #niezapominajka jest doskonałym zwieńczeniem tej magicznej opowieści. ❤️ I choć żegnanie się z jej bohaterami nie należało do najłatwiejszych, 🥺 to nie czuję smutku, bo jestem pewna, że ich historia pozostanie w mojej pamięci na zawsze. Dokładnie tak, jak sugeruje tytuł. 🥰

23 kwietnia miał premierę trzeci tom cyklu Niezapominajka Kerstin Gier, „Co spaja świat”. Ogromnie czekałam na to zakończenie serii, bo jestem zachwycona nie tylko pięknymi okładkami, ale również wspaniałą zawartością. Zdecydowanie jest za cicho o tych książkach.

Kometa coraz bardziej zbliża się do ziemi, czyli termin otwarcia Gwiezdnych Wrót jest tuż, tuż. Quinn stara się podchodzić do tego rozsądnie, jednak niewiedza z czym wiążą się próby trochę go deprymują. Matylda dzielnie dotrzymuje mu kroku i choć w ferworze wszystkich przygód tych dwoje nie ma za dużo czasu dla siebie, to i tak ich miłość kwitnie. Oczywiście nie wszystko pójdzie gładko. Intrygi, zdrady, a nawet śmierć będą przeszkodą dla naszych bohaterów. Na szczęście grono lojalnych przyjaciół pomoże wykaraskać się z opresji co oznacza, że każdych kłopotów można wyjść zwycięsko.

Tak jak wspominałam okładki tej serii bardzo mi się podobają. Już samo przez to jak wyglądają zachęca to do sięgnięcia po tę lekturę. Bardzo dużo się dzieje w tym finalnym tomie. Autorka zakończyła tę historię z przytupem oraz dużą dawką poczucia humoru. Wspaniałe było wrócić do świata Matyldy i Quinna. Świat kręgu i rzeczywisty jeszcze bardziej się przenikają, a sekrety i tajemnice wychodzą na jaw. Dowiadujemy się kto jest kim, kto z kim trzyma i na kogo dobrze uważać. Ewidentnie nasi bohaterzy zrobili progres od pierwszej części. A styl i umiejętności autorki sprawiły, że to zakończenie jest niezapomniane. Seria ta jest oznaczona jako literatura młodzieżowa, ale według mnie czytelnik w każdym wieku odnajdzie się w tej historii. Bardzo podobał mi się umieszczony na początku książki skrót tego co wydarzyło się do tej pory. Często gdy po długim czasie zabieram się za kolejny tom z serii mam czasem problem przypomnieć sobie kto jest kim i jakie zależności go łączą. Dzięki takim streszczeniom oraz słowniczkom umieszczonym na końcu powieści łatwo można się odnaleźć. Podsumowując uważam, że o książkach tej autorki zdecydowanie jest za cicho. W Polsce zostały wydane już jej trzy serie i każda z nich to niezapomniana czytelnicza przygoda. Zdecydowanie polecam i gwarantuje, że nie będziecie się mogli oderwać.

*współpraca reklamowa mustread*

Niezapominajka. Co spaja świat to trzeci finałowy tom serii w której chaos nigdy nie był tak uroczy i potrzebny. Wiele się wyjaśnia, w tym tytuły książek, nie zabrakło powrotu ulubionych bohaterów oraz humoru. Ze wszystkich tomów oprawa graficzna drugiego najbardziej skradła moje serce, głównie przez to że kocham niebieski. Ale każda ma coś w sobie.

Co znajdziecie w środku;

🅞 narrację pierwszoosobową od strony dwójki głównych bohaterów Matildy i Quinna;

◎ na końcu książki wykaz bohaterów oraz słowniczek,dedykacja dla czytelników i dwa przepisy kulinarne z fabuły książki, a także streszczenie poprzednich wydarzeń;

🅞 zaskakujące rozwiązania, plot twisty i intrygi;

◎ próba postąpienia właściwie wbrew wszystkiemu;

🅞 nauki płynące z zadań stawianych przed wybrańcami a także ukazanie miłości jako tej najważniejszej;

◎ magia i wybaczenie.

"W każdym człowieku jest słońce, trzeba tylko pozwolić mu płonąć...".

Co to była za przygoda! Trzeci tom sprawiał wrażenie nie finałowego a kolejnego. Bohaterowie byli świetni, tak jak historia do której zostały wplecione rady dla młodszych i starszych. A przede wszystkim nie spodziewałam się takiego finału i autorce udało się mnie zaskoczyć więcej niż raz.  Bawiłam się świetnie do samego końca.

Matilda i Quinn w tym tomie podchodzili do wielu spraw z otwartym umysłem, nie zabrakło pytań od strony Matildy oraz poczucia stary drugiej osoby. Ich relacja zmierzała w dobrą stronę i zostało to podkreślone w książce kilka razy. Motyw snów okazał się kluczowy, a zarazem problematyczny. Chociaż to oni są głównymi bohaterami to swoimi tekstami moje serce skradł Bax. Nie raz śmiałam się do łez z jego podsumowań, wprowadzał świetną dynamikę w książce.

Na naszych bohaterów cały czas czyhało niebezpieczeństwo i kłopoty, ale dopiero pod koniec książki poczuliśmy ciężar tego wszystkiego. Zadania jakie wypełniali i słowa przepowiedni po szokujących wydarzeniach powoli zaczęły nabierać sensu. Nie zabrakło dobrego zakończenia i domknięcia większości spraw.

Seria Niezapominajka przeniosła mnie do innego świata, który jest zarazem bardzo blisko i z którym ciężko jest się rozstać, tak jak z bohaterami. Nie wiadomo kiedy kibicuje się im i próbuje wraz z nimi rozwiązać zagadkę. Wplecione do fabuły znane postacie z literatury i znaczenie jakie ze sobą niesie jest lekkie a zarazem trudne do zapomnienia. Ta seria pozostanie długo w moim sercu ❤︎ .

"Kiedy sie kogoś traci, to zawsze jest okrutne, w takim momencie zapominanie wydaje się wręcz łaską".

Ostatni tom przynosi nam wreszcie odpowiedzi na pytania, które nurtowały czytelnika przez całą przygodę Matildy i Quinna.

Druga część zakończyła się dość zagadkowo i wtedy poznajemy nową postać. Wiemy, że chce on skrzywdzić głównych bohaterów, więc mamy kolejnego wroga. – Trochę komiczna była ta scena z porwaniem i Louise po raz pierwszy wywołała na mojej twarzy uśmiech 😀.

Zbliża się koniec świata. Wyrocznia zostaje porwana, drugi Wybraniec, Dev, również przybywa, aby pomóc, ale czy można mu ufać?

Z początku znowu wszystko jest nieco zagmatwane. Mamy intrygę za intrygą przez co Quinn nie ma chwili wytchnienia. W dodatku, kiedy dowiaduje się prawdy o członkach Wysokiej Rady, czuje się zdradzony, zwłaszcza gdy odkrywa prawdę o swoim biologicznym ojcu.

Mamy również wewnętrzne walki Kręgu i powstanie czarnych elfów. Jednak jak odgadnąć, kto jest dobry, a kto zły?

Matilda przeżywa kryzys przyjaźni z Julie, co bardzo ją boli, ponieważ jest jej najbliższą osobą. Jej chłopak stara się ją pocieszać, kiedy tylko może, ale nie jest to łatwe. Na szczęście jeszcze mamy naszego gargulca Baxa, który razem z nią podróżuje po Kręgu. Okazuje się, że dziewczyna ma sporo talentów i wiele razy unika kłopotów. Miałam wrażenie, że traktowała to jedną wielką przygodę. Członkowie Pandinusa mieli rację, to uzależniające przebywać w takim świecie.

Quinn jest poddawany wielu próbom. Musi uratować Wyrocznię, mierzyć się z własnymi emocjami i ograniczeniami, a przy tym uratować świat. Nie bez powodu Wrota zostały zamknięte, a świat Kręgu i ludzi został oddzielony. Jednak kiedy słyszy pewną przepowiednię, włoski jeżą mu się na karku. Wiele rzeczy nabiera sensu i zdaje sobie sprawę, że nie tylko on jest w niebezpieczeństwie, ale i jego dziewczyna. Czy zdoła ją ochronić?

"Z Matildạ było inaczej. Ona mogłaby mi przysyłać tyle serduszek i nadawać tyle debilnych ksywek, ile by chciała, mogła

nawet smarować się pastą do zębów i zupą z soczewicy - w ogóle by mi to nie przeszkadzało. Byłem świadomy, że tak samo jak mnie daleko jej do ideału, ale taka, jaka jest, bardzo mi odpowiada".

Wątek romantyczny głównych bohaterów tutaj nieco schodzi na drugi plan. Mamy nieco wzlotów i upadków ponieważ, kiedy strach o drugą osobę dochodzi do głosu, pojawiają się zgrzyty. Matilda ma dość nakazów i zakazów, do których była przyzwyczajona w domu, dlatego nie do końca rozumie zachowanie Quinna. Wcześniej to właśnie ta wolność i poczucie zrozumienia podsycało ich miłość. W tym tomie jednak robi się znacznie niebezpieczniej. Czy ich związek to przetrwa?

Kiedy poznajemy wszystkie sekrety wiele rzeczy nabiera sensu. Mamy rozczarowanie i zaskoczenie, choć po niektórych osobach można było spodziewać się najgorszego.

Trylogia ma swoje minusy, bo niekiedy akcja jest przeciągana, ale jednak zawsze mamy jakąś zagadkę, która nie pozwala odłożyć książki na bok. Uważam, że świat który wykreowała autorka jest spójny i naprawdę da się w niego wkręcić. Jak to przy elementach fantastycznych potrzeba chwili by wszystko spamiętać, ale koniec końców historia porywa.

Bohaterowie, którzy zostali wykreowani różnią się od siebie, dzięki czemu nie mylą się. Każdy jest indywidualną jednostką i ma jakieś swoje cechy. Język również jest prosty, dzięki czemu młodsi czytelnicy bez problemów przebrną przez lekturę.

Podobało mi się, że też mamy tutaj feministycznego ducha. Bohaterki nie są zdane na mężczyzn, a jest wręcz przeciwnie. To ich siła, spryt i upór sprawiają, że wiele razy udaje się uniknąć niebezpieczeństwa.

Uważam, że „Niezapominajka” to dobra seria, która zabiera nas do magicznego świata, który jest nieograniczony, jeśli tylko otworzymy umysł i pozwolimy mu się ponieść. Jestem usatysfakcjonowana z zakończenia.