Nieskończone nici. Utkane królestwo. Tom 2

Drugi tom serii za mną i muszę przyznać, że coraz bardziej wciągam się w tę historię. Autorka ma wyjątkowy styl, który doskonale współgra z narracją i sprawia, że trudno oderwać się od książki.

Ta część zawiera mnóstwo elementów charakterystycznych dla romanstasy, co bardzo mi odpowiada. Znajdziemy tu popularne motywy, które zadowolą niejednego fana gatunku. Fabuła wielokrotnie zmuszała mnie do zastanawiania się, w jakim kierunku potoczy się akcja, a przede wszystkim – jak rozwinie się miłosny trójkąt, który został wprowadzony w tej części.

Tak, dobrze przeczytaliście – wątek romantyczny nabrał nowego wymiaru. Zakończenie pierwszego tomu i wydarzenia opisane w tej części sprawiły, że trójkąt miłosny stał się jednym z głównych motywów fabularnych. Co ciekawe, nie jestem w stanie jednoznacznie stwierdzić, za którym z bohaterów powinna opowiedzieć się główna postać. Moje sympatie zmieniają się jak w kalejdoskopie – raz kibicuję jednemu, by za chwilę skłaniać się ku drugiemu.

W dużej mierze wynika to z faktu, że sami bohaterowie są niezwykle nieprzewidywalni. Ich niezdecydowanie momentami mnie irytowało – zmieniają swoje podejście do sytuacji, ludzi i własnych uczuć tak często, że trudno za nimi nadążyć. Jednak paradoksalnie, choć było to frustrujące, sprawiło, że jeszcze mocniej zaangażowałam się w ich relacje. Jestem ogromnie ciekawa, jak Autorka rozwinie ten wątek i do jakich decyzji doprowadzi swoich bohaterów.

Coś, co i tym razem zwróciło moją uwagę w tym tomie, to subtelne nawiązania do klasycznych baśni. Cały czas miałam wrażenie, że Autorka inspirowała się „Piękną i Bestią” – niektóre momenty fabularne wyjątkowo mocno kojarzyły mi się z tą historią.

Na szczególną pochwałę zasługują także postacie drugoplanowe. W pierwszym tomie ich rola była marginalna, natomiast tutaj zostali świetnie wprowadzeni w bieg wydarzeń. Ich obecność w fabule była nie tylko uzasadniona, ale też niezwykle przyjemna – uwielbiam ich prostolinijność i humor, który wnosiły do historii. Każda scena z ich udziałem wywoływała u mnie uśmiech. Wiem, że w kolejnych tomach odegrają jeszcze większą rolę, co bardzo mnie cieszy.

Podsumowując, ten tom wywołał we mnie mieszane uczucia – momentami irytował, ale jednocześnie nie pozwalał mi się oderwać. Pomimo drobnych zgrzytów, ostatecznie bardzo mi się podobał. Świadczy o tym chociażby fakt, że z niecierpliwością wracałam do domu po pracy, by jak najszybciej kontynuować lekturę. Myślę, że to najlepsza rekomendacja. Gorąco polecam Wam tę serię, a ja już niebawem zabieram się za trzeci tom!

„-Nienawidzą mnie tylko dlatego, że się mnie boją.

- A powinni się bać?

- Tak.”

W drugiej części tej historii akcja zdecydowanie spowalnia. Nadal jest ciekawa i pełna zwrotów ale nie porwała mnie tak jak końcówka pierwszej części.

Tutaj główni bohaterowie zaczynają powoli pałać uczuciami do siebie (oczywiście mam na myśli Cyrusa nie Kamrana). I w dość ciekawy sposób rozwija się ich relacja.

Nadal styl w jakim napisana jest ta książka nie do końca wpasowuje się w moje upodobania. Ciężko było mi się wkręcić w tą książkę ponownie przez zbyt długie opisy codziennych czynności i przemyśleń bohaterki.

Książka jest krótka i czyta się ją całkiem szybko, świat stworzymy przez autorkę jest ciekawy i intrygujący. Nie wiem jednak czy sięgnęłabym po tą serię ponownie. Zdecydowanie sprawdzi się dla młodszych czytelników.

Dzisiaj przychodzę do Was z książką, która bardzo pozytywnie mnie zaskoczyła. Sam opis nie zdradzał zbyt wiele, ale ta historia zdecydowanie przerosła moje oczekiwania.

Autorka mistrzowsko prowadzi czytelnika przez labirynt emocji, w których miłość i lojalność przeplatają się ze zdradą i rozpaczą.

Gdy główna bohaterka zostaje porwana przez Cyrusa, władcę sąsiedniego królestwa, fabuła nabiera tempa, oferując czytelnikowi niezapomnianą podróż pełną napięcia i oczekiwania. Autorka stawia bohaterkę w obliczu wyborów, które nie tylko zaważą na jej własnym losie, ale także na losach wielu istnień. Alizeh będzie musiała podjąć decyzję, która wpłynie nie tylko na jej przyszłość, ale i przyszłość całego ludu.

Autorka posługuje się lekkim, ale zarazem głębokim stylem, który pozwala czytelnikowi wczuć się w emocje i myśli bohaterów. Jej opisy są niezwykle malownicze, pełne detali i zmysłowych wrażeń, które ożywiają świat. Czytelnik może niemal usłyszeć szmer magii w powietrzu i zobaczyć oczami wyobraźni majestatyczne krajobrazy królestw.

Cała opowieść krąży wokół magii, która bywa zarówno piękna, jak i niebezpieczna. Autorka doskonale balansuje na granicy między światem rzeczywistym, a fantastycznym, tworząc bogaty i barwny krajobraz, który czytelnik chce odkrywać razem z bohaterami.

Podsumowując, „Nieskończone nici” to książka, która wciąga od pierwszej strony i nie pozwala oderwać się aż do ostatniego zdania. Tahereh Mafi nie tylko stworzyła genialną kontynuację, ale wręcz rozwinęła swój świat, tworząc historię, która zapadnie w pamięć na długo po zakończeniu lektury. Dla miłośników magii, romansu i wciągających narracji ta powieść jest absolutnym must-readem.

Na kontynuację "Utkanego królestwa" czekałam z niecierpliwością. Tahereh Mafi ponownie stworzyła bohaterów, których losy niezaprzeczalnie intrygują czytelnika i z każdym kolejnym rozdziałem podsycają atmosferę. Mafi potrafi stworzyć tak magnetyzującą relację między bohaterami, że trudno odejść od lektury, nie poznając jej finału.

"Nieskończone nici" to bezpośrednia kontynuacja wydarzeń z pierwszego tomu, dzięki czemu jest się na bieżąco z wydarzeniami, które dotknęły bohaterów książki. Alizeh zostaje porwana przez okrutnego Cyrusa, Kamran musi walczyć o tron, z którego może zostać niedługo zrzucony, a losy królestwa są niepewne.

Alizeh stoi przed trudnym zadaniem, mianowicie musi podjąć decyzje, które zmienią jej życie i tak naprawdę trudno przewidzieć, jakie konsekwencje mogą dotknąć ją samą, jak i królestwo. Zaginiona spadkobierczyni dżinnów ma możliwość zdobycia terytorium, jednak czy podejmie dalsze kroki, by tego dokonać? Cyrus to bohater, którego ciężko wyczuć. Gdzieś pod maską okrucieństwa przebija się trudna historia jego osoby i wrażliwość. Mam co do niego duże oczekiwania, ale jednocześnie przeczucie, że Mafi nie popłynie tym nurtem, który obrała bym ja. Zobaczymy. Kamran wywołuje u mnie skrajne emocje, a jednak po cichu kibicuję mu, ponieważ w "Utkanym królestwie" z niesłabnącym zainteresowaniem śledziłam jego losy. Nie mogę jednak nie przyznać, że wątek Alizeh wiedzie tu prym, dlatego też czekam na jej kolejne kroki co do podejmowania decyzji, które zaważą na życiu wielu istnień.

"Nieskończone nici" może nie zachwyciły mnie tak jak pierwszy tom, ale z przyjemnością i napięciem śledziłam wydarzenia, które miały tu miejsce. Jak już wspomniałam wyżej, Mafi tworzy relacje między bohaterami, które magnetyzują czytelnika i trudno jest się oderwać od lektury. Podsyca ciekawość dzięki potyczkom słownym, które niczym afrodyzjak tworzą intymną atmosferę. Będę czekała na trzeci tom i mam nadzieję, że nie trzeba będzie długo na niego czekać. Polecam!

„Nieskończone nici” Tahereh Mafi 3/5⭐️

Myślałam, że jak „ochłonę” po lekturze to będę miała o niej trochę inne odczucia niż na świeżo, ale jednak nie. Nadal czuję się rozczarowana. Nadal jest mi okropnie smutno kiedy o niej myślę. Nadal uważam, że nie działo się tam nic za co mogłabym tę książkę pokochać. Ciekawe dialogi to nie wszystko. Brakuje mi tutaj akcji, która sprawiłaby, że nie mogłabym się oderwać. Tutaj akcja cały czas była na tym samym poziomie, nie nabierała rozpędu. Kiedy wydarzało się coś interesującego to nie miało to żadnych większych konsekwencji.

Zachowania bohaterów czasami były tak sprzeczne ze sobą, że kompletnie nie mogłam ich zrozumieć, ale nawet nie umiałam się na nich zdenerwować bo kompletnie się do tych bohaterów nie przywiązałam. Nie potrafiłam. Miałam wrażenie, że przy pierwszym tomie towarzyszyło mi więcej uczuć niż tutaj.

Po pierwszym tomie miałam naprawdę spore oczekiwania, końcówka zwiastowała naprawdę coś ciekawego i bardzo mocno czekałam na kolejny tom, a niestety się zawiodłam. Jest mi ogromnie smutno, bo oczekiwałam nowej wielkiej miłości, a jej nie poczułam.

Zakończenie tego tomu również sugeruje, że w trzecim tomie coś się będzie działo, ale już chyba nie mam wielkich oczekiwań…. Na pewno przeczytam, bo jestem ciekawa jak to się potoczy i czy w końcu będzie coś się działo, ale nie nastawiam się, żeby nie czuć tego co teraz…

Jest to zdecydowanie książka, która należy do tych ze spokojniejszą akcją i bardziej stonowaną. Niektórym to pewnie będzie odpowiadać, innym nie, dlatego trzeba po prostu przeczytać i wyrobić swoją opinię.

Ja uważam, że książka nie jest zła, jest bardzo przyjemna. Lubię pióro Tahereh Mafi, ale mam wrażenie, że w serii „Dotknij mnie” działo się więcej, po prostu.

Ta książka na pewno nadrabia pięknym wydaniem, dialogami, ciekawie wykreowanym światem ale dla mnie to nie wystarczy 💔

Seria ma naprawdę ogromny potencjał i oczekiwałam, że zostanie on dobrze wykorzystany, ale jak dla mnie to na razie jest po prostu średnio i piszę to z ogromnym bólem serca.

[współpraca reklamowa @weneedyabooks @wydajenamsie ]

ig: goosediaries_