Jedna z ważniejszych powieści zdobywcy literackiego Nobla, laureata nagrody bookera, w 2023 roku nominowanego do Oscara za za scenariusz filmu "Living".
Ironiczny portret oderwanego od świata artysty.
Groteska i absurd w kafkowskim stylu.
Atmosfera kojarząca się z „Alicją w Krainie Czarów“, a czasami ze „Strefą mroku,.
Ryder, światowej sławy pianista, przybywa do nienazwanego miasta w Europie Centralnej. Ma dać koncert w tutejszej filharmonii, ale miejscowi najwyraźniej nie tego od niego oczekują. A przewija się wokół niego cały ich korowód. I każdy czegoś chce. Dyrektor hotelu - porady w sprawie syna, początkującego pianisty, któremu brakuje talentu. Dyrygent orkiestry, zapijający alkoholem śmierć ukochanego psa - pocieszenia. A młoda kobieta z dzieckiem...? No właśnie. Czego od niego chce? Jest jego kochanką? A może żoną?
Ryder niewiele pamięta, a strzępki wspomnień nie tworzą spójnej całości i okazują się niezbyt wiarygodne. Nagle orientuje się, że nawet nie wie, kto go tu zaprosił i sprawił, że znalazł się w obcej, niejasnej i niezbyt przyjaznej przestrzeni, wśród zdesperowanych i zagubionych ludzi, których być może kiedyś poznał. A teraz widzą w nim nie utalentowanego artystę, lecz mesjasza, który ma ich zbawić.
Opinie o książce
Elegancko napisana, kusząco prowokująca i enigmatyczna. Ishiguro w swoim ambitnym portrecie odizolowanego od świata artysty ujawnia jego nagie, warunkowe człowieczeństwo. Genialna powieść, która niemal na pewno zostanie zapamiętana jako jedna z jego najlepszych.
„Kirkus Reviews“
Tak jak inne powieści Ishiguro (zwłaszcza „Okruchy dnia“), ta książka mówi o braku komunikacji między ludźmi i o dławieniu emocji.
„Publishers Weekly“
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii literatura piękna obca
Czy powieść "Niepocieszony" posiada linearną i realistyczną konstrukcję fabuły?
Nie, książka ta charakteryzuje się oniryczną, senną narracją, która przypomina atmosferę dzieł Franza Kafki. Czytelnik śledzi losy pianisty Rydera w nienazwanym mieście, gdzie granice między jawą a snem ulegają ciągłemu zatarciu. Konstrukcja fabularna opiera się na absurdzie i grotesce, co wymaga od odbiorcy dużego skupienia podczas lektury. Jest to idealny wybór dla osób ceniących literaturę piękną o surrealistycznym zabarwieniu. Ta specyficzna forma sprawia, że każde kolejne wydarzenie wydaje się coraz bardziej zagadkowe i nieoczywiste.
Jaką konkretną tematykę porusza Kazuo Ishiguro w tej książce?
Autor koncentruje się na problemach braku komunikacji międzyludzkiej oraz mechanizmach wypierania trudnych emocji. Główny bohater gubi się w gąszczu sprzecznych oczekiwań obcych ludzi, co staje się metaforą izolacji współczesnego artysty. Powieść bada zawodność ludzkiej pamięci i ogromną trudność w budowaniu trwałych relacji w świecie pełnym chaosu. To głębokie studium psychologiczne, które skłania do refleksji nad własną tożsamością i społecznymi rolami. Każdy dialog w tekście odsłania kolejne warstwy emocjonalnego zagubienia bohaterów.
Dla jakiego typu czytelnika powieść "Niepocieszony" może być zbyt wymagająca?
Tytuł ten nie jest odpowiedni dla osób poszukujących lekkiej, dynamicznej akcji z logicznym i przejrzystym zakończeniem. Ze względu na swoją objętość oraz specyficzny, labiryntowy styl narracji, może on frustrować czytelników przyzwyczajonych do klasycznych struktur powieściowych. Brak jasnych odpowiedzi na stawiane w tekście pytania sprawia, że lektura wymaga dużej cierpliwości i otwartości na literacki eksperyment. Nie polecamy jej jako pierwszego kontaktu z twórczością Ishiguro dla osób preferujących tradycyjny realizm. Jest to pozycja przeznaczona głównie dla koneserów prozy wymagającej pełnego intelektualnego zaangażowania.
Kim jest główny bohater i w jakiej sytuacji go poznajemy?
Ryder to światowej sławy pianista, który przybywa do środkowoeuropejskiego miasta, aby dać niezwykle ważny koncert. Zamiast przygotowań do występu, zostaje on natychmiast wciągnięty w błahe i męczące sprawy mieszkańców, którzy traktują go jak mesjasza. Bohater zmaga się z postępującą amnezją i poczuciem obcości w miejscu, które paradoksalnie wydaje mu się momentami znajome. Ta sytuacja buduje narastające napięcie oraz specyficzne poczucie niepokoju, tak typowe dla prozy tego noblisty. Ryder musi nieustannie lawirować między własną przeszłością a narzuconymi mu przez otoczenie rolami.
Do jakich znanych dzieł kultury można porównać klimat tej powieści?
Atmosfera utworu łączy w sobie surrealistyczny absurd "Alicji w Krainie Czarów" z niepokojem znanym z serialu "Strefa mroku". Ishiguro kreuje świat, w którym czas i przestrzeń są elastyczne, a spotkania z postaciami mają charakter niemal halucynogenny. Stylistyka nawiązuje do najlepszych tradycji europejskiego modernizmu, kładąc nacisk na wewnętrzne przeżycia bohatera kosztem zewnętrznej akcji. To proza elegancka, a jednocześnie prowokująca, która pozostaje w pamięci na bardzo długo po zakończeniu lektury. Czytelnik szybko orientuje się, że w tej przestrzeni nic nie jest przypadkowe, choć wszystko wydaje się nielogiczne.
