Niedźwiedź i zakład o przyszłość

"Niedźwiedź i zakład o przyszłość" to historia rozłożona w czasie na niemal cały wiek, w której nieprzemyślany zakład w pubie wiąże losy dwóch mężczyzn o odmiennym statusie i poglądach. Dzięki filmikowi wrzuconemu do sieci sam zakład i konflikt stają się popularne i budzą zainteresowanie publiczności, czyniąc z bohaterów osoby bardziej znane niż by chcieli.

Autor przybliża nam losy Toma i Monty'ego przedstawiając ich poglądy i podejście do siebie nawzajem oraz ich zakładu na przestrzeni dziesięcioleci, ukazując przy tym zmiany na świecie jak i w bohaterach.

Pierwsza połowa książki leci nieśpiesznie, autor stopniowo podrzuca różne informacje o życiu mężczyzn, ich przeszłości oraz pracy. Monty jest premierem, a Tom ekologiem, więc obaj żyją zupełnie inaczej i posługują się innymi metodami w dążeniu do celów. Szczególnie podkreślona została bezduszność w polityce.

Muszę przyznać, że trudno było mi się wczuć w tę historię, zaangażować i poczuć do czego to wszystko zmierza. Wiele fragmentów było dla mnie nużących.

Jednak druga połowa spodobała mi się o wiele bardziej, aż trudno było mi się od niej oderwać. Wypadek na lodowcu skutecznie przykuł moją uwagę. Tam autor jeszcze mocniej rozwinął problemy związane z degradacją środowiska, a przede wszystkim pozwolił swoim bohaterom przejść naprawdę piękne przemiany. Z tych rozdziałów można wysnuć wiele wartościowych przemyśleń.

Jest to opowieść o dziwacznym zakładzie i szumie medialnym, dwóch zupełnie różnych mężczyznach, którzy się nie cierpią, o rodzinie i przemianach, ale przede wszystkim o ekologii, a także odpowiedzialności ludzi za swoją planetę. Wiele scen z tej książki zapamiętam na długo, niektóre mocno mnie ujęły. Myślę też, że warto po nią sięgnąć z uwagi na wartościowy przekaz i zmuszenie nas do myślenia o tym jak zmienia się nasz świat i jaka przyszłość może nas czekać.

"Niedźwiedź i zakład o przyszłość" autorstwa Johna Ironmonger to jedna z tych książek, które czyta się jak dobrą historię, a dopiero później uświadamia się, jak dużo w niej prawdy.

Zaczyna się bardzo zwyczajnie – od kłótni w pubie między młodym aktywistą a starszym politykiem. Jeden próbuje mówić o klimacie i przyszłości, drugi zbywa temat i nie traktuje go poważnie. W emocjach pada zakład, który początkowo wydaje się impulsem chwili, ale z czasem zaczyna wpływać na całe ich życie. I to właśnie ten moment – niby drobny, a jednak przełomowy – napędza całą historię.

Jednym z największych atutów książki są rozbudowane opisy zmian klimatycznych. Choć losy bohaterów są fikcyjne, przedstawione zjawiska mają solidne oparcie w nauce. Autor w przystępny sposób pokazuje mechanizmy globalnego ocieplenia, jego skutki i tempo, w jakim zachodzą. Dzięki temu powieść zyskuje wymiar nie tylko literacki, ale i edukacyjny.

Książka ma też w sobie dużo emocji – jest trochę o dumie, trochę o błędach, trochę o tym, jak trudno zmienić zdanie i przyznać się do tego, że ktoś inny miał rację. A jednocześnie to historia o relacji dwóch ludzi, którzy – choć tak różni – zostają ze sobą związani na lata.

„Niedźwiedź i zakład o przyszłość” to bardzo wartościowa lektura, ale podana w przystępny, „ludzki” sposób. Nie moralizuje, nie straszy na siłę – raczej pokazuje i zostawia czytelnika z myślą: a co, jeśli to naprawdę tak wygląda?

To książka, którą spokojnie mogę polecić każdemu – zwłaszcza tym, którzy jeszcze nie do końca wierzą, że zmiany klimatu to coś więcej niż tylko temat z wiadomości.

Niedźwiedź, Grenlandia, ekologia – te trzy słowa opisują książkę w skrócie.

Ekologiczne aspekty w tej książce są tak zgrabnie wplecione w powieść, że nie mogłam się ich nadziwić. Pomijam fakt ile z tej książki rzeczywiście dowiedziałam się nt. stanu naszej planety.

Ta książka jest, mądra, wciągająca i miejscami przerażająca, bo jeżeli to co autor opisuje właśnie dzieje się, to jesteśmy w położeniu nie do pozazdroszczenia.

Kolejny raz wracamy do kornwalijskiej wsi z „Wieloryba i końca świata”. Tym razem w pubie dochodzi do zakładu między Montym, politykiem, a młodym Tomem. Zakładu, którego wynik będzie widoczny za 50 lat.

Bardzo mi się podoba, że książka jest tak rozłożona w czasie. Autor wykazał się niezłą wyobraźnią tworząc tę powieść. Widać też, że stara się jak może przekazać wiele kwestii ekologicznych. Od samego początku jest to bardzo zaznaczone w książce. I muszę przyznać, że mnie tym kupił, byłam naprawdę bardzo zaciekawiona i samą fabułą, ale i ekologią. A to nie jest mój konik. Za to wielkie brawa.